relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar)

[frank1959]

Reactie Math-E-Mad-X

De figuurlijke voorstelling van Wheeler welke sterk lijkt als van de tijdsdilatatie in de speciale relativiteitstheorie gebruikt Wheeler voor de berekening van het interval in twee referentiesystemen in de algemene relativiteitstheorie.

Verbetering.

De voorstelling van de tijdsdilatatie door andere wetenschappers gebruikt Wheeler voor de figuurlijke voorstelling van de algemene relativiteitstheorie. De berekening van het interval tussen twee referentiesystemen stelt hij hier ook mee voor.

Sorry. Ik weet er alles van, maar helaas heb ik er altijd de meeste moeite mee om iets begrijpend op te schrijven. Eigenlijk kan ik dit niet maar kijk altijd naar het geen van wat ik wel denk te kunnen. In de praktijk gaat het voor mij ook anders. Als ik over een idee, een probleem met een (te?) vergezochte oplossing of wat dan ook praat. Komt dit bij een ander onduidelijk over gaat dit dikwijls gepaard met een verontschuldiging mijnerzijds omdat het voor mij een beetje moeilijk weer te geven is. Het helpt mij als de ander probeert te verwoorden van het geen van wat hij niet begrijpt en probeert te dealen met de situatie die er op dat moment is. Dikwijls komt van hieruit de oplossing vandaan. Ik ben een praktische kerel dus als het ding werkt, de kosten relatief laag of bij vervolg ontwikkelingen of reparaties relatief laag blijven is het probleem daarmee opgelost. Met het rapporteren op papier en dergelijke flauwekul meer heb ik als praktijkman weinig mee van doen. Komt het incidenteel toch voor geeft dit problemen maar dikwijls niet alleen voor mijzelf. Ook andere zijn ook lang niet altijd in staat om het zelfstandig op een eenduidige manier te rapporteren. Hier speel ik als praktijkman dikwijls zeker een bijzondere rol in.

Wheeler pakt het voorbeeld van het karretje met het grondreferentie systeem op een opvallende manier om ons te laten nadenken. De scheiding in ruimte 8 meter is groter dan de 6 meter afstand die het licht op het karretje aflegt. Dit kan dus niet kloppen met de uitgangspunten die hij, wij nemen dat de lichtsnelheid altijd het grootst moet zijn. Op deze wijze wil hij de aandacht vestigen dat de ruimte tijdgeometrie een andere soort geometrie moet zijn. Omgekeerd kan hij niet in een aanschouwbaar plaatje inzichtelijk maken hoe de ruimtetijd geometrie dan in elkaar steekt. Voor mij is dit een discussie waar ik van denk dat we deze door de door mij gebrekkig gepresenteerde relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) mogelijk wel de ruimte tijdgeometrie ons voor kunnen voorstellen. Ik kan echter geen enkele motivatie bedenken waarom we hiermee alleen in een plat vlak mee blijven prutsen. Eveneens dat ik dit geheel alleen kan blijven doen valt mij zwaar.

Zoals eerder gevraagd wil ik er van overtuigd zijn dat het vierkantvormige en ruitvormige algebraïsche regelvlak (goed?) begrepen wordt. Dit geld zowel voor U als lezer en voor mij als gebrekkige schrijver. Dan pas kan het werkstuk relativiteitsmeetkunde (aanschowbaar) begrepen worden denk ik. Daarnaast geeft het dan pas een gerede kans dat als het werkstuk herschreven wordt het gemakkelijker dan nu begrepen kan worden. Vervolgens kommen we tot het inzicht dat er tal van meetfouten in zitten. Ik zeg maar wat. Dan zegt het nog niets over het feit dat het geen nieuw inzicht gat opleveren wat de moeite waard is.

Groeten,

Frank.

[Bartjes]

Reactie Math-E-Mad-X

Ik ben een praktische kerel dus als het ding werkt, de kosten relatief laag of bij vervolg ontwikkelingen of reparaties relatief laag blijven is het probleem daarmee opgelost. Met het rapporteren op papier en dergelijke flauwekul meer heb ik als praktijkman weinig mee van doen. Komt het incidenteel toch voor geeft dit problemen maar dikwijls niet alleen voor mijzelf. Ook andere zijn ook lang niet altijd in staat om het zelfstandig op een eenduidige manier te rapporteren. Hier speel ik als praktijkman dikwijls zeker een bijzondere rol in.

Is het eigenlijk wel je bedoeling iets te presenteren waarmee relativistische berekeningen uitgevoerd kunnen worden?

Of wil je wellicht alleen een geometrische voorstelling (zeg maar een plaatje) bieden waarmee globaal duidelijk kan worden gemaakt hoe het bij relativistische effecten met de ruimte en tijd gesteld is?

[frank1959]

Reactie Onwetend

Voordat ik een tijdelijk contact had met mijn wiskunde leraar had ik het niet over een regelvlak maar over een 3D paraboolraaklijnen coördinatenstelsel. Deze stelde (terecht) voor om de om de figuren naar bestaande figuren te beschrijven. Naast de motivatie dat deze voor lezers beter te herkennen waren en niet als een (nieuw?) krom vlak bestaan werden had hij moeite met de uitdrukking 3D omdat dit verwarring ervan in de hand zou werken. Nu ik het idee verder bestudeerd te hebben ben ik het hier mee eens.

In dit verband valt mij het op dat je toch (mogelijk ?) een 3D figuur herleid naar 1D of omgekeerd. Omdat ik veel met krommingen bezig ben geweest op een manier waar ik van denk dat andere dit op deze manier niet gedaan hebben. Ik heb hier ook al is dit offtopic belangstelling voor. Verder is er maar een geringe kans dat ik hier inhoudelijk kan of zal reageren omdat me dit te veel tijd kost. Is het niet tekenkundig of algebratechnisch maar alleen wiskundig gedaan heb ik er ook belangstelling voor. Mogelijk heb ik er een wiskundige voor die dit vrij gemakkelijk kan lezen. Omdat hij heel weinig ziet in mijn werken wil hij ze niet bestuderen. Hij zegt het eerst wiskundig te moeten beschrijven alvorens hij kan inzien dat het idee relevante kennis oplevert. Vandaar zou het ook al is het niet tekenkundig benaderd toch de moeite waard kunnen zijn.

Met mijn tijdelijke wiskunde leraar ben ik bezig geweest met een geschikte schrijfwijze. Daarnaast heb ik proberen te zoeken naar geschikte voorbeelden. Het beste wat ik,we hierin zijn tegengekomen is de analytische meetkunde. Omgekeerd blijkt dit moeilijk te zijn. In de hedendaagse wiskunde bestudeerd of kent dit bijna niemand meer zei mijn wiskunde leraar. Op dit moment bestudeerd men alles meer vanuit isometrysche vlakken. Mijn leraar heeft het schrift voorstudie relativiteitsmeetkunde op deze passende manier voltooit door middel van coaching omdat het aanvankelijke stuk geen reken en uitdrukkingsfouten had maar wel ongebruikelijke. Daarom vond hij dat de presentatie van het idee een kans verdiende om het te presenteren waar hij me dan ook goed mee geholpen heeft maar verder wil hij het hier dan bij laten.

Om bij het herschrijven van het stuk uw denkwijze, voorbeelden evenals van Michel Uphoff mee te nemen lijkt me zinvol. Daarnaast zoek ik ook naarstig naar een algebra,wiskundig woordenboek van uit deze tijd zodat ik voorbeelden kan inzien om op wat voor wijze bepaalde inzichten in kunne worden uitgedrukt. Ik kan uit mezelf moeilijk of wellicht wel niet een zodanig zelfvertrouwen ontwikkelen zodat ik het juist uitdruk. Voorheen ben ik hiermee ook bezig geweest en lijkt het erg voorspoedig te gaan. Toch blijkt dan dat het stuk er niet mee te voltooien is omdat de bewoordingen in het vervolg van het stuk dan toch weer niet volledig genoeg zijn.

• Alles omvattend ben ik benieuwd naar de structuur van DNA in, combinatie met de projectie van een 1D lijn naar een 3D figuur. Zelf ben ik met dit stuk op het idee gekomen om me op een andere manier een voorstelling van positieve en negatieve ladingdragers te kunnen maken. Vooralsnog is dit nog een brug te ver voor mij. Een gedeeltelijk, maar te onsamenhangend inzicht is er wel. Daarom probeer ik hier eerst mijn vinger op te leggen en dan gaan we van daaruit verder omdat ik liever een vogel in de hand heb dan 10 in de lucht. Telkens opnieuw is het belangrijkste dat het eenvoudigste voor gaat en je vervolgens meer diepgang erin krijgt.
• Misschien dat je een tip hebt voor het zoeken naar een meetkundig,wiskundig woorden boek. Zeg maar in de vorm van een (eenvoudige) encyclopedie die doormiddel van logica inzicht geeft hoe dat je bepaalde voorbeelden in combinatie met het presenteren weergeeft.

Graag wil ik je bedanken voor je reactie en ben benieuwd of we tot een verbetering, vervolmaking komen van onze ideeën.

Groeten,

Frank.

[Onwetend]

Zoals eerder gevraagd wil ik er van overtuigd zijn dat het vierkantvormige en ruitvormige algebraïsche regelvlak (goed?) begrepen wordt. Dit geld zowel voor U als lezer en voor mij als gebrekkige schrijver. Dan pas kan het werkstuk relativiteitsmeetkunde (aanschowbaar) begrepen worden denk ik.

Ik neem aan dat dit gedeelte waar je nu op doelt beschreven staat in de 'voorstudie' van Jan van de Velde.

Ik moet zeggen dat deze voorstudie in principe goed te volgen is en ook begrijpbaar. Ik zal daarbij gelijk aangeven dat ik hem nog niet helemaal 100% gelezen / geinterpreteerd hebt, maar voor zover ik dat wel heb gedaan lijkt het me allemaal acceptabel, logisch, en (met enig doorzettingsvermogen) zeker ook voor iedereen te begrijpen. alles staat er helder uitgelegd en uiteengezet. Daarentegen is het is alleen best wel nogal veel, en het niveau neemt toe naarmate je verder komt, en je kan niet echt halverwege ergens instappen dus heeft het voor mij wat tijd nodig om alles een plekje te geven, oftewel, om alles voor mezelf helder en overzichtelijk op een rijtje hebben en er ook echt wat aan toe te kunnen voegen / van te kunnen vinden.

Wat betreft het voorbeeldje dat je in een pdf-je hier hebt neergezet, en waar wel een zekere beschrijving (zoals ik die vroeg) in zit, vraag ik me af: zou je het volledige stuk erop kunenn plaatsen? want nu is het volgens mij maar het halve verhaal. Het houdt zomaar midden in een zin weer op, terwijl ik daar nou nog niet echt bepaald nieuwe inzichten heb opgedaan.

• Alles omvattend ben ik benieuwd naar de structuur van DNA in, combinatie met de projectie van een 1D lijn naar een 3D figuur.

Ik ben bezig met de m'n hele theorie daarvan te omschrijven, en zal een website aanmaken ervoor, omdat ik denk dat het op dit forum niet wordt geaccepteerd. zie hier. Voor de projectie van een 1D-lijn naar 3D-ruimte zal je dan ook even geduld moeten hebben.

Voor DNA niet: ik zie dat namelijk al in het geroemde 'figuur 3' van een 'kromvierkant'. Wanneer je dit figuur herhaalt, dus bijvoorbeeld 100 keer de kubus naast elkaar zet, en telkens de vlakken op elkaar aan laat sluiten, (dus de lichtblauwe lijnen van 2 afzonderlijke vlakken steeds op elkaar legt) krijg je volgens mij toch (min of meer) de 'dubbele helix' structuur.



In principe, wanneer je een heel vlak met kubussen hebt, heb je er dus in zowel X als Y-richting een telkens een 'DNA-streng' en is elk afzonderlijk kromvierkant deel van zowel 1 streng in de X als 1 streng in de Y-richting.

Misschien dat je een tip hebt voor het zoeken naar een meetkundig,wiskundig woorden boek. Zeg maar in de vorm van een (eenvoudige) encyclopedie die doormiddel van logica inzicht geeft hoe dat je bepaalde voorbeelden in combinatie met het presenteren weergeeft.

Wat betreft een meetkundig wiskundig woordenboek heb ik geen tip, maar ik zou wel willen zeggen: kijk naar de eerste 2 paragraven van de speciale relativiteitstheorie. Daar worden op kinderlijk eenvoudige wijze zaken uitgelegd en aangetoond. Op zo'n manier zou jij denk ik ook moeten doen. Gewoon een simpel voorbeeld met een punt A en punt , en het gedrag hiertussen. In prinicpe was het PDF-je genaamd 'bijlage' dus wel een mooi begin, maar dat komt tot een abrupt einde. Ook de voorstudie is in principe begrijpbaar / concreet te maken. maar de theorie (aanschouwbaar) zelf dus nog niet echt.

[Marko]

Opmerking moderator

Laten we de discussie a.u.b. bij het onderwerp zelf houden, en geen zijsporen bewandelen over DNA, enkel omdat er in beide gevallen toevallig een helix te herkennen is

[frank1959]

Reactie Ontwetend



Het is misschien wat laat om nu wat van me te laten horen. Maar ik heb het ook erg druk gehad de laatste weken.

Ik heb verschillende stukken van je gelezen welke je met verwijsbare links naar toe verwees.

In het geheel kom ik niet uit naar een gezonde discussie welke kan leiden naar een zinnig iets. Door dit feit keur ik het omgekeerd het niet in het geheel af maar heb wel wat moet iemand anders daarmee. De theorie van alles, er zijn beslist nog meer thema’s te verzinnen die mij niet bekend zijn maar zijn zeer complex. Begrippen als de oerknal is wellicht, misschien wel niet aan een toets van in het heden te onderbouwen. Je kan de antwoorden beter proberen te vinden wat dichter bij huis is mijn idee. Stel dat er een antwoord komt op deze vragen is de kans dat deze eerder gevonden wordt dicht bij huis dan heel ver in het verleden of heel ver in de toekomst. Ongrijpbare grootheden moeten we proberen te vermijden is mijn idee.

Waar ikzelf wel goede ervaringen mee heb maar door vele als onzinnig afgedaan worden is om naar aanleiding van een gegeven probleem te beschrijven waarom we de oplossing voor het probleem niet kunnen vinden. Waar en op welke manier er te veel vraagtekens zitten. En we het probleem op verschillende manieren kunnen benaderen maar desondanks telkens niet een juist antwoordt kunnen vinden op dit probleem. Als je dit puntsgewijs beschrijft maak je een werkstuk wat bij latere inzichten herlezen kan worden. Je zal ervaren hoe dikwijls je je eerdere inzichten weer completer moet beschrijven voordat je beredenerende verhaal compleet en uniek is. De compleetheid en uniekheid kunnen bij een verschillende wijze in beredeneren weer verschillen. Hier denk ik? Ook een grote kracht te vinden voor de discussie welke jij graag zou willen voeren. Een punt, een driehoek,een kubus,ruimte tijd enz. heeft net zoveel met het heden, verleden als de toekomst te maken verwacht ik? Omgekeerd heb ik er niets op tegen dat je vanuit de oerknal, de toekomst of wat dan ook denkt. We zijn geen machientjes en vanuit welk perspectief we ook denken we weten van te voren uiteindelijk nooit waar en of er een alles omvattende oplossing vandaan komt. Maar bij het beschrijven ervan behoren we hierin onze verantwoordelijkheid te nemen te toetsen, te beschrijven enz. Of dit wetenschappelijke stukjes uit een fantasieverhaal? komen ja al dan nee behoort hier los van te staan. Ik ben zelf uiteindelijk ook alleen maar vanuit schade en schande niet wijs geworden met een algebraïsch meetkundig verhaal wat anders gaat dan met gebruikelijke inzichten wat ik tot nu toe nog niet precies genoeg kan benoemen en voel me hierdoor wat gefrustreerd maar dat is dan maar (even?) zo. Tot zover even wat algemene opmerkingen mijnerzijds.

Zoals eerder gevraagd wil ik er van overtuigd zijn dat het vierkantvormige en ruitvormige algebraïsche regelvlak (goed?) begrepen wordt. Dit geld zowel voor U als lezer en voor mij als gebrekkige schrijver. Dan pas kan het werkstuk relativiteitsmeetkunde (aanschowbaar) begrepen worden denk ik.

Ik neem aan dat dit gedeelte waar je nu op doelt beschreven staat in de 'voorstudie' van Jan van de Velde.

Dit staat in beide stukken Relativiteitsmeet kunde (aanschouwbaar) en in het schrift relativiteit coördinaten stelsel wat voorstudies zijn. Alleen in het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) heb ik het over de benaming regel(opper)vlakken. In de voorstudies was mij alleen de naam krom vierkant en kromme ruit bekend of liever gezegd door mijn wiskunde leraar en mij verzonnen om dit zo te benoemen. Nadien ben ik getipt door een bouwkundige dat deze vlakken regelvlakken of regeloppervlakken genoemd worden. De vlakken zijn in beide stukken beschreven. In par.2 blz 3 en par.3 blz.11 in relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar). In de voorstudies op blz.4 t/m 7 in Fig.3 en Fig.4 en verder beschreven vanuit een andere benadering.

Wat betreft het voorbeeldje dat je in een pdf-je hier hebt neergezet, en waar wel een zekere beschrijving (zoals ik die vroeg) in zit, vraag ik me af: zou je het volledige stuk erop kunenn plaatsen? want nu is het volgens mij maar het halve verhaal. Het houdt zomaar midden in een zin weer op, terwijl ik daar nou nog niet echt bepaald nieuwe inzichten heb opgedaan.

Hier gaat het voor mij nog even mis. Zover als ik weet heb geen bijlage naar jouw meegestuurd. Alleen naar Math-E-Mad-X heb ik een bijlage meegestuurd en denk dat je deze bedoeld. Dit is dan pag. 40 en 41 uit het boek zwaarte kracht van wheeler. Dit brengt niets nieuws alleen dat je wel zou moeten kunnen volgen dat ik de uitgangspunten gebruikt door Wheeler uit zijn boek klakkeloos over genomen heb voor mijn theorie. De voorstelling van de tijdsdilatatie door andere wetenschappers gebruikt Wheeler voor de figuurlijke voorstelling van de algemene relativiteitstheorie. De berekening van het interval tussen twee referentiesystemen stelt hij hier ook mee voor. Het mooie van dit boek is dat de relativiteitstheorie (naar mijn idee?) vanuit een andere dialoog beschreven is dan andere wetenschappers dat doen welke mij erg aanspreekt. Als je alle inhoud van mijn artikelen wilt begrijpen en juist wilt plaatsen is het lezen van dit populaire wetenschappelijke boek sterk aan te bevelen. Ik vind het een ongelooflijk praktisch populair wetenschappelijk boek en de inzichten hieruit neem ik klakkeloos over. Duidelijker en completer ben ik zelf niet in staat om het weer te geven. De exacte titel van dit boek is: ZWAARTEKRACHT Het verband tussen massa, ruimte en tijd. Schrijver. John Archibalt Wheeler.

Oorspronkelijke uitgave: A JOURNEY INTOGRAVETY AND SPACETIME

Nederlandse uitgave : Natuur & techniek Maastricht Brussel 1991

Er zitten in beide beschrijvingen van mij onvolledigheden in die je als fouten kunt beoordelen. Deze, enkele onvolledigheden heb ik intussen gezien en ga ik vollediger beschrijven. In de voorstudies gaat onder andere niet goed op Blz. 45 t/m 47. Daarnaast waren het verband tussen de gekalibreerde en kalibrerende lijnen nog niet mathematisch verantwoord dacht ik. De vraag die ik mezelf stelde was: Kunnen we ook de zaak beredeneren vanuit twee vierkantvormige regelvlakken. Dit kan als ze hetzelfde formaat hebben en daardoor werd de voorstelling die ik aanvankelijk uniek achten weer niet uniek. De identieke haakse maat is dan wel onmogelijk. Van daaruit is het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) weer ontstaan wat ik te snel geplaatst heb omdat er in mijn leven eigenlijk geen tijd en de kennis van simpelweg het beschrijven ervan er eigenlijk niet voor is. Mijn wiskunde leraar was intussen weg omdat deze terecht vond dat ik op een andere manier hulp moest gaan zoeken.

Wat betreft een meetkundig wiskundig woordenboek heb ik geen tip, maar ik zou wel willen zeggen: kijk naar de eerste 2 paragraven van de speciale relativiteitstheorie. Daar worden op kinderlijk eenvoudige wijze zaken uitgelegd en aangetoond. Op zo'n manier zou jij denk ik ook moeten doen. Gewoon een simpel voorbeeld met een punt A en punt , en het gedrag hiertussen. In prinicpe was het PDF-je genaamd 'bijlage' dus wel een mooi begin, maar dat komt tot een abrupt einde. Ook de voorstudie is in principe begrijpbaar / concreet te maken. maar de theorie (aanschouwbaar) zelf dus nog niet echt.

De voorstelling is om te beginnen al in het Engels wat ik ongemakkelijk vind. Daarnaast heb ik dergelijke benaderingen al gezien in het Nederlands. Het moeilijke in dit verband is dat de rekenkundige vergelijking niet tekenkundig geheel navolgbaar is. Ik ben hier mee bezig geweest en wil dit te zijner tijd nogmaals hervatten om dit te beschrijven waarom dit tekenkundig niet navolgbaar is of als het navolgbaar is op welke wijze. Bedenk in dit verband dat de geknikte lichtreistijd door Wheeler of Einstein ik voorstel met de identieke haakse maat. Ik heb al meer beschreven dat het voor mij niet logisch is dat men een geknikte lijn kwadrateert en men geen opmerking plaatst dat dit rekentechnisch volgens de stelling van Phytagoras onjuist is. (Niet in deze twee stukken omdat ik alvorens de ervaringen had dat men dit allemaal ver gezocht vond en grote onzin.) Het is natuurlijk via algebra makkelijk aan te tonen dat dit gelijk is. Voor mij zijn dit aanwijzingen om te twijfelen of dat de rekenwijze dan feitelijk wel uniek is. Daar heb ik onder andere op doorgedacht en deze oplossing gevonden.

1. Met mijn stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) toon ik naar mijn idee mee aan dat de bestaande meetkundige voorstelling niet uniek is. Einstein sprak over een theorie van alles en als je dat als uitgangspunt neemt wordt de kans veel groter dat de voorstellingen in de theorie van alles uniek zullen zijn.
2. De theorie die ik presenteer voldoet aan een enorme eenvoud. Dit is een goede voorwaarde. In dit opzicht vind ik het logisch dat de theorie van Newton eerder is gevonden dan de theorie van Einstein. Mijn theorie zou ik nooit gevonden hebben zonder het werk van Einstein en Wheeler. Wat ik hiermee wil zeggen dat het werk van Newton als het ware een voorstudie is geweest voor Einstein. En van Einstein en Newton een voorstudie voor Wheeler enz.Wheeler had nooit zelfstandig zover in zijn leven kunnen komen dat hij naar aanleiding van zijn idee zijn uitgangspunten juist genomen had en in zijn geheel dit wetenschappelijk had kunnen onderbouwen.
3. In mijn theorie wordt de geknikte lichtreistijd voorgesteld als een identieke haakse maat en wordt daardoor mogelijk een andere rekenkundige grootheid. Dit is allemaal (nog?) niet benoemd omdat er het stuk op dit moment er alleen maar van gaat verzanden.

Wil je een goede discussiegenoot van mij worden dan is het voor mij belangrijk dat je het populaire wetenschappelijke boek “Zwaarte kracht” van Wheeler leest. Dit praat makkelijk. De relativiteitstheorie wordt vanuit een andere dialoog beschreven dan andere wetenschappers dat doen. Let op wel praktisch. Althans zo beleef ik dat. Om me hier zelfverzekerd over te kunnen voelen moet ik op een praktische wijze kunnen praten. De uitgangspunten in het boek zwaartekracht lenen hier zich voor. Ik hoop dat ik omgekeerd jouw ook veel te bieden heb want dan gaat het,het gemakkelijkste. Het zou zomaar kunnen dat we te samen dezelfde dingen,grootheden bestuderen alleen vanuit een andere benadering zoals je zelf waarschijnlijk ook al te kennen gaf.

Groeten

Frank.

P.S. Over je beschrijvingsvoorstel van je D.N.A. heb ik ook nog op en aanmerkingen. Ik betwijfel of zoals je het wilt aanpakken dit wel zal lukken. Het kost me nog even teveel moeite om het te verwoorden en omgekeerd zeg ik niet dat het geen dat ik veronderstel dan juist is en wat is het dan de opmerking?. Naar mijn voorstelling zouden de helix‘en tegengesteld moeten draaien de ten opzichte van elkaar. De snij rechte tussen de schroefvormige vlaken zou meteen duidelijk zijn. Zie eventueel Rienmann Oppervlakken. Dit is niet zo dus de (virtuele?) snij rechte zouden we dan anders moeten aan tonen. Dat er toch van twee of meer gekromde vlakken telkens een snij rechte tussen de snijdende vlakken te herkennen zou zijn. .Dit blijft voor mij voorlopig dan nog even lastig zeg maar. Ik vertel het globaal en daarnaast nog niet helemaal goed. Krommingen met kromme lijnen in de plaats van rechte is veel gecompliceerder en is niet het enigste probleem. De klassieke en relativiteitsmeetkunde is daarnaast ook weer verschillend en allemaal moeilijk uit elkaar te houden. We hebben het hier nog wel eens een andere keer over en liever niet in deze topic omdat dit te indirect hiervan op toepassing is zoals de moderator misschien terecht aangeeft.

[frank1959]

Reactie Bartjens.

Alle natuurkundige (behoren samen te werken en) ontdekken het samen min of meer opeenvolgend ten opzichte van elkaar. Eerst Newton, dan Eindstein, vervolgens Wheeler enz. Newton dacht na hoe het kon dat de appel van de boom kon vallen. Hier was de relativiteitstheorie ook voor te gebruiken geweest. Toch heeft hij een veel eenvoudigere theorie voor ontwikkeld en in mijn ogen gaat dit voor omdat de relativiteitstheorie hiervoor te ingewikkeld en te ver gezocht was geweest.

Het gaat mij inderdaad alleen om een praktische denkwijze en helaas moet ik daarvoor de gehele theoretische toestand ook nog min of meer zelfstandig exact beschrijven en herschrijven terwijl het idee gewoon met een goed fout analyse doormiddel van algebra, analytische meetkunde in zijn geheel te beoordelen is. Zeker als ik dit puntsgewijs van paragraaf naar paragraaf beoordeeld zou worden. Prettig is anders maar bedenk wellicht hiervoor nog een oplossing.

Groeten,

Frank.

[frank1959]

Reactie onwetend.

Ik citeer.

Eigenlijk het leukste van de theorie zit in iets wat significant anders is dan de huidige theorie, maar waarvan ik later toch bedacht dat het niet eens zo gek is. Ik heb het over de beginstand als lijn ipv als punt

Immers is hetvolgende bekend:

punt = 0-dimensionaal

lijn = 1-dimensionaal

driehoek = 2-dimensionaal

kubus = 3-dimensionaal.

Hier heb ik nog eens over nagedacht en in combinatie met mijn werk wil ik dit op de volgende manier voorstellen om dit te benaderen.

1. Een punt is 0 dimensionaal is mij helemaal niet duidelijk waarom dit zo zou zijn. Met het kleine beetje wiskunde dat ik denk te kennen kun je dit zo niet stellen. Je behoort eerst iets te definiëren om het vervolgens te kunnen dimensioneren. Bij heel eenvoudige vormen zijn er weinig of zelfs misschien maar één optie om dit te definiëren. Bij een punt hebben alle dimensies bij voorbaat al een grootheid van 0 wat inhoud dat het niet rekenkundig te bepalen is of je stelling van 0 dimensionaal juist zou kunnen zijn. Ik denk met hetzelfde recht te kunnen zeggen dat een punt oneindig veel dimensies kan kennen wat eveneens niet te bewijzen is omdat de grootheden 0 blijven en eveneens niet rekenkundig te bewijzen valt.

1. Een lijn is eendimensionaal is duidelijker al moet ik zeggen dat een kromme en een rechte lijn hetzelfde zou zijn in dit verband. In verband met het volgende punt onder 3 vind ik dit ook moeilijk.

1. Een driehoek is 2 dimensionaal is waar indien de lijnen tussen de punten rechte zijn. Met kromme tussen de punten is dit een krom vlak en zowel 2 dimensionaal als 3 dimensionaal te noemen maar is er dan sprake van een driehoek? Zo benader ik het of dit juist is valt nog te bezien.

1. Een kubus is 3 dimensionaal Hier is sprake van 3 richtingen die gevormd worden door rechte welke onderling loodrecht op elkaar staan. Dit is eenduidig in de wiskunde gedefinieerd verwacht ik. Toch als ik dit in verband breng met de formule voor een regelvlak Z = X.Y lijkt dit niet zo vanzelfsprekend waar ik later nog op terug

Onder punt 3 en 4 wil ik het iets uitgebreider hebben in combinatie met mijn werk. In mijn werk bewijs, stel ik alles voor doormiddel van algebraïsche vergelijkingen en de lijnen,lijnstukken die ik gebruik zijn rechte. Een driehoek kan niet anders dan 3 aaneengesloten rechte zijn tussen zijn 3 (hoek)punten waardoor deze altijd plat moet zijn. Mogelijk,wellicht bedoel je dit ook met je vergelijkingsrijtje dat dit automatisch afgedwongen wordt al benader je dit vanuit een andere insteek. Als je in mijn voorstelling het krom vierkant of ruit neemt is dit moeilijker. Dit zijn 4 (dit gaat niet anders) aaneengesloten rechte met gelijke lengte tussen 4 (hoek)punten en is dit nu 3 of 2 dimensionaal. 4 Rechte tussen 4 punten zijn niet vanzelfsprekend aaneengesloten. Met 6 rechte tussen 4 punten zou het zou bijvoorbeeld ook een piramide kunnen zijn met een driehoek als grondvlak en het 4^e hoekpunt boven het grondvlak. Ik geef maar een voorbeeld om me zo ongeveer uit te drukken van waar ik naar toe wil.

Wat jij in je reactie illustreerde in combinatie met het uitzoeken tot op het bot. Daar wil ik een draagvlak voor vinden dat,dat zinvol is. Misschien wilde je hier mee bewijzen dat algebraïsche vergelijkingen (dikwijls) zelf aangeven hoe dat je ze moet definiëren en dimensioneren. (dit volgt uit de logica) Het soortgelijk probleem heb ik onder andere met de wiskundige beschrijving van regelvlakken in mijn meetkundig stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar). In een opmerking aan Bartjens heb ik dit ook aangegeven. Hier had ik stevig commentaar op gehad. Ondanks dat wil ik deze veronderstelling bewijzen of er in ieder geval er een draagvlak voor te creëren om deze veronderstelling meer aannemelijk te maken zodat wiskundige willen helpen dit juist te beschrijven. Omgekeerd heb ik zorgen dat ik het wiel voor de tweede keer uitvind.

Op de website (http://en.wikipedia....i/Ruled_surface) vond ik de formule Z = X x Y om het algebraïsche regelvlak te beschrijven. Mij is zo’n formule als niet wiskundige niet zo van zelfsprekend. Ik heb hem benaderd zodat hij (voor mij? ) vanzelfsprekend is. Maar het probleem wordt dan dat ik er naar mijn idee geen ruitvormig regelvlak mee kan beschrijven maar alleen een vierkantvormig regelvlak. Van een X en Y richting is eigenlijk geen sprake bij een ruitvormig regelvlak omdat deze niet loodrecht op elkaar staan. Zie de bijlage. Ruitvormig en vierkantvormig regelvlak.

Naar mijn idee zijn logisch bezien de volgende meetkundige uitgangspunten van toepassing bij het gebruik van de formule Z = X x Y of Z = X.Y

1. Omdat men de letters Z,X en Y gebruikt welke overeen komen met het coördinaten stelsel van Descartes ga ik er vanuit dat de richtingen in de Z, X en Y richting loodrecht ten opzichte van elkaar staan.
2. Omdat men X en Y welke in deze formule gelijk van lengte zijn kwadrateert men deze is dit een vierkantsvergelijking waar een loodrechte hoek bij hoort.
3. De Z, X en Y liniaal behoort hetzelfde betreffende lengte eenheden te zijn. Dit houd vervolgens automatisch in dat als Z,X en Y alleen op 1 gesteld kunnen worden als het krom vierkant in een kubus staat van het vierkantvormige regelvlak. Wordt het krom vierkant kleiner krijgen we breuken, fractionele getallen voor de Z,X en Y richting. Vanuit de eenheid 1 bezien betekend dit dan dat oneindig klein en oneindig groot even uitgebreid zijn zoals Newton ons dit leerde met de omgekeerde kwadratenwet.

Nu gaan we over naar het bekijken en het globaal beschrijven van de bijlage Ruitvormig en vierkantvormig regelvlak. Fig. 1 geeft een krom vierkant weer met de vormsoort immers wat ik aan geef door een streepjes lijn. Hier stellen we de X,Y en Z richting op 1. Dit krom vierkant blijf ik vervolgens in de Figuren 2 en 3 weergeven. Hetzelfde doe ik ook met de kromme ruit in Fig. 4 Het enige verschil is dat de X en Y richting niet loodrecht op elkaar staan. In Fig. 2 maak ik het krom vierkant 2 keer zo groot en in Fig. 3 maak ik het 2 keer zo klein. En in Fig. 5 maak ik de kromme ruit 2 keer zo groot en in Fig. 6 maak ik hem 2 keer zo klein. Nu komen we tot de stelling dat we dat de zijde van het krom vierkant of ruit we als een diagonaal in een oppervlak van de 4 aaneengesloten oppervlakken kunnen zien. Dit oppervlak wordt gevormd door X x Z. Z bestaat omgekeerd al uit X x Y en dus uit 3 Factoren, dimensies? Naar deze vorm van beredeneren zou Y dan de 4^e dimensie kunnen zijn. Ik zeg nog maar waar ik aan denk.

We constateren ook in de figuren 1 t/m 3 en 4 t/m 6 dat dit voor het krom vierkant en kromme ruit hetzelfde is. De Z en X richting zijn ten opzichte van elkaar 90 gedraaid omdat dit in de relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) ook het geval is.

De afstand en kruispunt tussen de zijde is bij het kromvierkant op de middellijn ervan.

De afstand tussen de zijde is bij het kromme ruit niet de middellijn ervan en het kruispunt staat naast de middellijn. Deze twee bevindingen staan met elkaar in verband en zijn niet als op zich zelfstaande bevindingen in te zien welke in het stuk relativiteitsmeetkunde (aanschouwbaar) beschreven wordt.

De vragen mijnerzijds zijn ten 1^e Omdat men de letters Z,X en Y gebruikt welke overeen komen met het coördinaten stelsel van Descartes ga ik er vanuit dat de richtingen in de Z, X en Y richting loodrecht ten opzichte van elkaar staan als men deze gebruikt. Ten 2^e De X en Y welke in deze formule gelijk van lengte zijn kwadrateert men. Dit is een vierkantsvergelijking waar een loodrechte hoek bij hoort. Ten 3^e Zijn de X,Y en Z richtingen wat eenheden betreft aan elkaar gelijk. Of kunnen hier verschillen in zitten.

Dit zijn voor mij vragen van wat er in de wiskunde hierover afgesproken is. De evenredigheid van een regelvlak kan zonder deze 3 voorwaarden gegeven worden en het lijkt erop dat dit het enigste is wat men met de formule Z = X.Y weergegeven kan worden. Vandaar deze vraag.

Daarnaast ben ik benieuwd wat je van mijn reactie vond en of er bereidheid is om het populaire wetenschappelijke boek Zwaartekracht te lezen en of op een andere manier samen te werken.

Vriendelijke groeten,

Frank.

[frank1959]

De natuurkundige John Wheeler had de algemene relativiteitstheorie vanuit een andere dialoog beschreven als de meeste andere wetenschappers dat doen. Het denkexperiment van de tijdsdilatatie in de speciale relativiteitstheorie gebruikt hij voor de presentatie voor de algemene relativiteitstheorie. Hij maakt in Hoofdstuk 3 “Interval de gehele ruimte behoort ons toe” in zijn populaire wetenschappelijke boek “Zwaartekracht” aannemelijk dat het verantwoord is om de algemene relativiteitstheorie in combinatie met het voorbeeld van de tijdsdilatatie voor te stellen. Hij constateert dat deze voorstelling met empirische waarnemingen overeenkomt. We kunnen alleen de geometrie van ruimte tijd tot op heden nog niet kunnen bevroeden maar de uitgangspunten kunnen, zullen goed zijn denkt hij?

Mijn voorstudies heb ik naar mijn eigen verbazing af kunnen ronden tot een zelfstandig stuk naar aanleiding van hoofdstuk 3 Zie de bijlage Relativiteitsmeetkunde. De geometrie van de relativiteitsmeetkunde beeld ik uit door de meetkundige variëteit van twee snijdende regelvlakken met hun verschillende meetkundige variëteit met elkaar te vergelijken. Een mathematische methode in combinatie met logica op een meetkundige, wiskundige manier gepresenteerd wat geheel voldoet aan de uitgangspunten die John Wheeler in hoofdstuk 3 “Interval:de gehele ruimte behoort ons toe” stelt.

De uitgangspunten van Wheeler zijn:

1. Het tijdachtige met het ruimteachtige interval. .(invariante grootheden)
2. Het 0 interval tussen ver verwijderde gebeurtenissen.
3. Relativiteit: “Bedrog of werkelijkheid” wordt empirisch benaderd. Het kon op geen enkele manier aanschouwbaar worden voorgesteld omdat de ruimte tijd geometrie een niet aanschouwbare meetkunde is.
4. Het voldoet niet aan de klassieke transformatiewetten wat een voorwaarde behoort te zijn.

Het meetkundige idee om dit te vergelijken in regelvlakken wordt onder steunt door eenvoudig rekenwerk. Het vervolg is nu hoe ik dit werkstuk nu in een praktisch getint populair wetenschappelijk verhaal kan plaatsen.

Na het lezen van de column “Wat is tijd” van Fred Kappetijn heb ik hoop dat er andere handig in zijn hier op in te haken om gezonde aanwijzingen te plaatsen wat zal leiden tot een praktische getinte completere presentatie.

Frank Nooijen.

Bijlage: Relativiteitsmeetkunde.