Onderzoek naar behandeling tegen oorsuizen

[E.Desart]

Voor de geïnteresseerden:

Het NSG heeft al de recente lezingen ter beschikking gesteld voor download:

http://www.nsg.nl/nl/nieuwe_inzichten_i ... eluid.html

En hier hebben ze nog extra informatie ter zake:

http://nsg.nl/nl/lfg-31-31.html

[Benm]

Ik weet eigenlijk niet of het vergelijkbare fenomenen zijn. Tinnitus is typisch iets dat klinkt als een hogere frequentie, pieptonen van pakweg 1 kHz of hoger, bepaald geen brommend geluid.

Nu zou het best kunnen dat er een vergelijkbare aandoening is die de sensatie van een lagere frequentie tot gevolg heeft, maar dat zou niet verklaren waarom er clusters mensen zijn die menen iets te horen op een bepaalde plaats. Bij de hinderlijkheid van tinnitus speelt (gebrek aan) omgevingsgeluid wel een rol, maar je ziet geen kluitjes tinnitus patienten ontstaan in een bepaald omgeving, of structureel groepen mensen die ervan genezen als ze verhuizen.

Een lastig aspect is dat het hele proces van horen de nodige stappen doorloopt. Normaliter is er uiteraard een geluidsbron, die via het oor, de auditaire cortext en uiteindelijk het bewustzijn wordt opgemerkt. Op het moment dat iemand wel iets zegt te horen, maar de geluidsbron meetbaar niet aanwezig is, begint het zoekwerk.

Is het een aandoening aan het oor, de auditaire cortex, of misschien een complete illusie? Het probleem begint al in de eerste stap - je kunt eigenlijk niet trefzeker meten welke signalen er van het oor naar de hersenen gaan zonder de patient uit elkaar te halen.

[E.Desart]

Tinnitus is typisch iets dat klinkt als een hogere frequentie, pieptonen van pakweg 1 kHz of hoger, bepaald geen brommend geluid.

Zoals jij het kent, of denkt te kennen: http://nl.wikipedia.org/wiki/Tinnitus

Tinnitus of fantoomgeluid, soms ook oorsuizen genoemd, is een aandoening van het akoestische systeem, gepaard gaande met het horen van sis-, fluit-, brom- of pieptonen

Die laatste lezing van het NSG gaat juist over de ervaring van een (gekende) akoesticus, die zowel het probleem uitgebreid bestudeerd heeft en zelf lijder is. Hij beschrijft juist zijn last met LFG (laagfrequent geluid)

http://geluid.startp...us#msg-15541622

Deze poster zelf: Elly Waterman is zelf een gekend akoesticus en administrator van dat forum.

Zij staat op deze pagina: http://www.dbvision.nl/html/medewerkers/cv/elly.htm

Zolang tinnitus niet beter gedefinieerd is dan als een soort fantoomgeluid (waarom ik het gevoelsmatig ook als een verzamelnaam betitelde) is jouw beschrijving gewoon een eigen invulling.

[Benm]

Het is wellicht een stukje invulling inderdaad.. ik ken alleen gevallen van piep/fluittonen die overeenkomen met een behoorlijke frequentie. Wellicht vergelijkbaar met wat je oren plegen te doen na een avond in veel te harde muziek vertoeven.

Als laagfrequent fantoomgeluid ook onder de definitie valt heb ik daar verder geen enkel probleem mee. Of het mechanisme ook hetzelfde is, is natuurlijk een andere kwestie. Eigenlijk is in die definitie het mechanisme sowieso ondergeschikt aangezien het puur een klachtbeeld is, zonder dat een specifieke oorzaak wordt toegekend.

In dat licht kun je je ook afvragen of puur ingebeeld fantoomgeluid (illusie) er dan ook onder moet vallen. Mogelijk is middels fMRI wel vast te stellen of daarvan sprake is, maar dat klinkt als een prijzig diagnostisch instrument.

[E.Desart]

In dat licht kun je je ook afvragen of puur ingebeeld fantoomgeluid (illusie) er dan ook onder moet vallen. Mogelijk is middels fMRI wel vast te stellen of daarvan sprake is, maar dat klinkt als een prijzig diagnostisch instrument.

Deze laatste zin heeft mij al vaak geprikkeld omdat ik niet weet wat je daar eigenlijk mee bedoeld.

Wat is het verschil tussen illusie en werkelijkheid wanneer het gaat over geluiden die door de hersens waargenomen worden? Het betreft hoe dan ook geluiden die niet meetbaar zijn of bestaan.

Gewoonlijk (zoals ik het voel) praat je over illusie wanneer we iets waarnemen waarvan we kunnen vaststellen dat het niet klopt met wat werkelijk is (vaak meer extern fysisch of meettechnisch bedoeld).

Maar als je deze kunstmatige grens niet trekt zit er vermoedelijk ook een systematische logica in wat het lichaam en de hersens hier mee doen of op reageren (hoe complex ook). Dus de waarneming is geen illusie, maar werkelijkheid.

Dus: waar kan je bij Tinnitus praten over werkelijkheid en waar begint de illusie? Voor de waarnemer is er bij geen enkele vorm sprake van illusie, maar gaat het over harde (en vaak moeilijk te verwerken) realiteit. En tinnitus houdt per definitie in dat je dingen hoort die extern fysisch en meettechnisch niet aanwezig zijn.

Noem je fantoompijnen na amputaties een illusie?

Ik voel dat jij hier ergens een grens trekt waarvan ik me afvraag of dat je die wel kan trekken.

Het is alsof jij Tinnitus beschouwd als een duidelijk gedefinieerd falen van een bepaald gedefinieerd mechanisme dat dan reëel soort geluid veroorzaakt, en een rest. Terwijl ik Tinnitus helemaal niet zo duidelijk gedefinieerd aanvoel.

[anusthesist]

Het betreft hoe dan ook geluiden die niet meetbaar zijn of bestaan.

Als de geluiden niet zouden bestaan, zou je ze niet horen. Het niet meten van iets sluit het bestaan van iets bovendien niet uit. Echter, in recente tinnitusstudies lijken ze middels fMRI wél verschillen te meten in bepaalde hersengebieden in vergelijking met de gezonde populatie, waarbij met name het limbische systeem een grote rol krijgt toebedeeld. Het grote nadeel is de kleine onderzoeksgroepen.

Auditory resting-state network connectivity in tinnitus: a functional MRI study.

Neural correlates of tinnitus related distress: An fMRI-study.

[E.Desart]

Als de geluiden niet zouden bestaan, zou je ze niet horen. Het niet meten van iets sluit het bestaan van iets bovendien niet uit.

Ik bedoelde hier met "niet meten of bestaan" vanuit mijn extern fysisch standpunt als akoesticus. Daarom heb ik ook verschillende malen wel het woord extern gebruikt.

Dat de hersens (en/of wat ook) ergens wat doen dat als geluid gehoord wordt is mij wel duidelijk. Dat je deze hersenactiviteit met dergelijke metingen kan zien lijkt mij ook niet onlogisch.

Akoestisch kan ik meten tot VER beneden de gehoorsgrenzen (en dit zowel inzake trillingen als geluid). Een tinnituslijder is ook geen typisch figuur met een hogere gevoeligheid voor geluid dan anderen. Die hoort gewoon dingen die er niet zijn en ergens (hoe ook) intern binnen het lichaam ontstaan.

Ik ben zowel akoesticus ALS tinnituslijder (ik ken de ellende maar al te goed, veel beter dan me lief is) en heb vanuit beide richtingen zicht op de zaak. Medisch is voor mij een onbekend terrein (buiten indirecte oppervlakkiger dingen), maar vanuit mijn ervaring lopen er BERGEN rond die niet medisch geholpen worden of kunnen worden.

En voor vele tinnituslijders is het zo dat hoe meer zij zich in een stille omgeving begeven met minder en minder maskerend achtergrondgeluid hoe meer zij gehinderd worden door die tinnitus. Een tinnituslijder heeft dat dus ook in een dode kamer in een omgeving van rond de -10 dB (en die min staat daar juist).

[anusthesist]

Dat het extern niet te meten is logisch, want anders zou iedereen het horen. Er is geen externe bron. Je moet het dus in de hersenen zoeken en dat hebben ze gedaan met interessante resultaten. Het biedt in de toekomst namelijk mogelijkheden voor deep brain stimulation. Het probleem is alleen de uitgebreidheid van hersengebieden dat hierbij betrokken lijkt te zijn. Welk gebied moet je uitschakelen?

[E.Desart]

En voor vele tinnituslijders is het zo dat hoe meer zij zich in een stille omgeving begeven met minder en minder maskerend achtergrondgeluid hoe meer zij gehinderd worden door die tinnitus. Een tinnituslijder heeft dat dus ook in een dode kamer in een omgeving van rond de -10 dB (en die min staat daar juist).

Vertaalt betekent dit ook dat hoe meer zij rust opzoeken, hoe minder zij dit vinden.

Vandaar ook die behoefte om hier onder professionele begeleiding te leren mee omgaan.

En als je ooit in een geaccrediteerde goede dode kamer geweest bent, zal je weten wat ik bedoelde. Zelfs veel gezonde mensen kunnen daar hun hartslag tellen (of je dat nog horen kan noemen weet ik niet) zonder gelijk waar met hun handen of vingers te gaan voelen.

[E.Desart]

Sorry, had jouw laatste post te laat gezien (crossed).

[Benm]

Dat het extern niet te meten is logisch, want anders zou iedereen het horen. Er is geen externe bron. Je moet het dus in de hersenen zoeken en dat hebben ze gedaan met interessante resultaten.

Feitelijk zijn er natuurlijk 2 plaatsen waar je kunt zoeken: in het gehoororgaan, en in de hersenen. Maar is het uberhaupt mogelijk te meten welke signalen het gehoor naar de hersenen stuurt?

[anusthesist]

Feitelijk zijn er natuurlijk 2 plaatsen waar je kunt zoeken: in het gehoororgaan, en in de hersenen.

Wat wil je dan meten aan het gehoororgaan als er geen externe bron is? Dat de trilharen vanzelf trillen zonder externe stimulus (geluid)? Lijkt me niet opportuun.

In principe zou je moeten kunnen meten of er signalen worden doorgegeven aan de hersenen. Moet je wel kleine elektrodes plaatsen in het slakkenhuis of langs de gehoorzenuw.

[Benm]

Niet zozeer dat de haren zelf trillen, maar dat de eraan vebonden neuronen vuren zonder dat de haren trillen, misschien vergelijkbaar met 'jeuk' zonder dat er daar een direct duidelijke oorzaak voor te vinden is.

Ik vermoedde al dat het meten hiervan alleen invasief zou kunnen, en daarvoor is het natuurlijk bepaald geen prettig gebied om te opereren om alleen een diagnose te kunnen stellen.

[E.Desart]

In zover het helpt (heb ik nog nooit publiek gedaan):

Ik beschrijf hier heel oppervlakkig mijn persoonlijke ervaring:

Let wel: deze beschrijving hoeft niet te kloppen voor anderen.

Ik vermoed, zonder te weten, dat mijn tinnitus resulteert uit mijn beroepsactiviteiten waarbij ik regelmatig geconfronteerd werd met lawaaierige situaties (mijn functie bestond in belangrijke mate in het beperken van industriële geluidsoverlast).

Toch ging ik hier zeer omzichtig mee om inzake gehoorsbescherming.

Ik kan mij geen enkele situatie voorstellen waar ik een hoge of te hoge geluidsbelasting direct kan koppelen aan mijn Tinnitus.

Dat is een sluipend fenomeen dat aangroeit en waar ik mij zelfs niet meer kan voorstellen wanneer en waarom of in welke context dit juist begonnen is. Dat kan dus met jaren vertraging komen.

Op zekere moment wordt je je bewust: "Verrek dit klopt niet meer"

Ik ben geen typische concertganger, en als ik dit deed was het uit professionele overwegingen, en deed ik dat met de nodige gehoorsbescherming.

Ik denk dat veel jeugd die regelmatig concerten bezoeken aan belangrijk hogere geluidsbelastingen blootgesteld zijn dan ik was.

Hoe vertaald zich dat (en dit geeft misschien zicht):

Ik hoor, als mijn gelaat volledig ontspannen is een niet zo zacht snijdende zeer hoge toon (die is er dus continue zolang ik wakker ben).

Ik kan echter die toon beïnvloeden: als ik op mijn tanden bijt verhoogt die intensiteit aanmerkelijk doordat zich hier een andere toon aan toevoegt met een op zich hogere intensiteit.

Als ik onderaan mijn onderkaak druk combineert die basistoon zich met een veel laagfrequentere toon.

Dit betekent dat afhankelijk van spierspanningen (of wat ook) en druk deze toon kan wijzigen, combineren en veranderen in intensiteit. Hier moet dus ergens een relatie bestaan. Maar ook als ik op bepaalde plekken druk met mijn handen beïnvloed dit dat. Als ik mijn hoofd/schedel klem boven mijn oren tussen mijn handen krijg ik weer die fellere intensere hogere toon erbij (dat is dus geen gewone verhoging in amplitude maar een autonome toon bovenop die basistoon).

Aangezien ik het gevoel heb dat deze wijzigingen niet, of slechts ondergeschikt gerelateerd zijn aan mijn gehoor zelf geeft dit het gevoel dat dit geluid ergens dieper ontstaat, alsof dit overal in het center zit (die basistoon) van mijn hersenpan. In wezen is de bron van deze tonen zeer vaag en niet exact te lokaliseren. Dat voelt niet aan alsof dat ook maar iets met je gehoor te maken heeft.

Ik vraag hier nergens geen advies (daar heb ik reeds lang eigen stappen voor gezet en ben klinisch onderzocht). Ik geef het alleen als beschrijving van een medische leek.

Dus gebruik deze informatie gewoon los van mij als persoon op zich. Ik zie hier nu zelf nuchter beschrijvend naar, niet als een soort patiënt. Je praat over tinnitus, niet Eric.

[Grutte Pier]

Hallo,

Deze reactie is bedoeld voor iedereen die lijdt aan tinnitus en hyperaccis en ervan af wil.

Als voormalig tinnitus-patient voel ik mij geroepen om te reageren op het bericht over de Tinnitus Retraining Therapy (TRT). Nadat ik in 2005 erg veel last kreeg van tinnitus (luide piep/ruis in beide oren), welke waarschijnlijk is veroorzaakt door langdurige blootstelling aan harde muziek, heb ik zo'n beetje alles gedaan om er van af te komen. Huisarts, diverse ziekenhuizen, homeopaat, psycholoog...alles dus. Niets hielp. De medici in Nederland wisten weinig, konden geen oplossing bieden. Ik moest er maar mee leren leven. Intussen liep ik gek te worden en zag mijn leven behoorlijk in duigen vallen.

In 2007 vond ik op internet info over de TRT. Deze therapy zou in 85 % van alle tinnitus gevallen (alsook hyperaccusis) effectief zijn. Ik heb heb boek van dr. P. Jastreboff besteld (Engels) en bestudeerd. Vervolgens naar een kliniek in Frankfurt geweest, welk bezoek voor mij de ommekeer is geweest. Heel in het kort over de theoretische kant en daarna de praktische kant van TRT.

Door bepaalde oorzaak hoor je (of beter gezegd: ervaar je) geluiden (tinnitus). Welk geluid dit precies is (piep of bromtoon o.i.d.), hoe dit is veroorzaakt en hoe hard dit is, is (in beginsel) NIET relevant. In decibels uitgedrukt is tinnitus namelijk meestal heel zacht. Bijvoorbeeld net zo hard als een ventilator van een pc. De kernvraag is waarom u (mogelijk) het tinnitus-geluid als zoveel irritanter ervaart dan een normaal geluid met dezelfde sterkte. Dat komt omdat het tinnitus geluid bij u angst veroorzaakt en normale dagelijkse geluiden niet. Hersenen zijn erop gericht om geluiden die een gevaar vertegenwoordigen te versterken om u hierop te wijzen. Neem als voorbeeld een huilende baby of het geluid van een anbulance. Uw brein registreert dit soort geluiden enorm sterk. De TRT is er hoofdzakelijk op gericht uw hersenen te laten weten dat tinnitus geen gevaar hoeft te betekenen. Als dat lukt, dan zult u merken dat u het tinnitus-geluid kunt vergeten en kunt doorgaan met uw dagelijkse leven zonder dat u last heeft van het geluid. Het geluid verdwijnt bijna nooit geheel, maar dat is absoluut geen punt. Alleen als u een stille ruimte opzoekt en dan bewust gaat luisteren naar het geluid, zult u het nog horen. En dan nog zult u het geluid als veel minder vervelend beschouwen.

De theorie is eenvoudig een logisch. Hoe dit in de praktijk te bereiken? Ik kreeg in Frankfurt - na een gehoortest waaruit bleek dat mijn gehoor prima was - van een in de TRT bekwame audicien 2 kleine oortoestelletjes (destijds EUR 1500 per set) waaruit een aangename ruis komt. Let wel: dit zorgt niet voor een maskering van de tinnitus maar voor vermenging. Cruciaal is dat de ruis uit de oortoestellen de tinnitus NIET mag overstemmen maar enkel mag vermengen. Zo kunt u langzaam wennen aan de tinnitus. Deze zal geleidelijk zachter worden. De oortoestellen zijn ook in volume af te stellen. Zo kunt u langzaam afbouwen in volume.

De oortoestellen geven direct een verlichtend effect, door de vermenging met de tinnitus. Ikzelf voelde na reeds een half jaar dragen van de oortoestellen dat het ervaren van de tinnitus sterk verminderde. Na een jaar nog minder en na een half jaar kon ik probeemloos zonder de oortoestellen. Een follow upafspraak in Frankfurt was niet eens nodig.

Is mijn tinnitus objectief gezien nu geheel weg? Dat niet. Neem ik het geluid in het dagelijks leven nog waar? 95 % van de tijd niet. Dit komt omdat mijn hersenen geen acht meer slaan op het geluid. Mijn leven is weer geheel zoals het was voor de tinnitus. Ik mag dus zeggen dat de TRT in mijn geval 100 % effectief is geweest. Ik beschouw mezelf als genezen.

TRT is dus: een combinatie van 1) begrijpen waarom u het bewuste geluid zo vervelend vindt (hersenen proberen u alsmaar op gevaar te wijzen) en 2) gebruik van de genoemde oortoestellen. Lees het boek van Jastreboff en alles wordt u duidelijk.

Succes!