Waarom zou God dit niet kunnen?
Je stelt het zelf: volgens de menselijke ratio niet, want dan leidt het tot een contradictie. Jij probeert met de menselijke ratio God in te kaderen. Eigenlijk een onzinnige bezigheid. Maar laat ik er even in mee gaan.Heikos schreef:Volgens de menselijke ratio niet. Dit leidt tot een contradictie. Kan God een steen maken die hij zelf niet kan optillen? Zoja, dan is hij op het moment dat ie de steen gemaakt heeft, niet in staat om de steen op te tillen en dus niet meer almachtig.
Maar wat als God daartoe nooit besluit, is hij tot dat moment dan wel almachtig? Nee, hij is niet almachtig om zijn eigen almacht te laten verdwijnen (steen) en tegelijkertijd toch zijn almacht te behouden. Dat zit rationeel wel dichtgespijkerd. Zo niet, dan hoor ik het graag.
Als God in zijn almacht de merkwaardige wens zou hebben een steen te maken die hij niet kan optillen, is dat omdat hij dat wil. Daarmee zijn de voorwaarden bepaalt en is de volledige controle over dat wat hij niet wenst te kunnen doen gewaarborgd. Die steen hoeft dus niet oneindig groot en zwaar te zijn. Een kiezel volstaat. Bij besluit kiest God er voor dit steentje niet op te kunnen tillen. Het wordt dus niet geveinsd, nee, God kan het echt niet. Dit alles omdat het zijn wil is, menselijk gezien een onmogelijkheid. Daarna verdwijnt de steen weer even snel als hij geschapen is. Er is geen sprake van afwezigheid van almacht. Er is sprake van een spielereitje waar alleen God toe in staat is.
Waarom zou God zich voor zulke mogelijkheden boven de logica moeten plaatsen? Alleen almacht is in staat almacht op te heffen.
Als God zou besluiten zijn almacht - als geheel - af te leggen, dan zou hij niet langer almachtig zijn. Alleen almacht is in staat almacht op te heffen. Eenmaal opgeheven blijft het opgeheven. Maar opnieuw, het is onzinnig zo'n gedachtegang te volgen.Zie bovenstaande antwoord.
De menselijke ratio schiet altijd tekort als het om het goddelijke gaat. Analogie: een mens kan zich verplaatsen in de beweegredenen van een dier. Een dier kan zich niet verplaatsen in de beweegredenen van een mens. Kwestie van niveau.
De analogie die ik gebruikte was om aan te geven dat we met een niveauverschil hebben te maken. De Bijbel stelt dat de mens vanaf het begin heeft geweten wie God was omdat deze zich aan hem kenbaar maakte. Er waren geen menselijke-(lees: empirische) methoden nodig om te achterhalen of God bestond. Hoewel de mens dus op de hoogte was van God en vrijelijk contact met hem had, koos hij er voor dit contact op het spel te zetten door in te gaan op het aanbod van satan. Door deze zondeval sneed de mens zich van God los. De menselijke ratio is bijgevolg een onvolmaakt product van een mens die niet meer heel is, en voldoet niet om God aan te kunnen tonen of te doorgronden. De weg naar God kan nu alleen nog via geloof plaatsvinden.Heikos schreef:Het gevaarlijke aan analogieën is dat het erg toepasselijk lijkt, maar vaak op het punt waar het om gaat toch verschilt en dus de analogie krachteloos wordt.
Ten eerste kun je niet zeggen dat de relatie tussen God en mens hetzelfde is als die tussen mens en dier. Het is van een andere orde. Daarnaast zul je een dier ook niet verwijten als ie iets stoms doet, omdat het dier niet beter weet. Als de mens er met menselijke middelen niet uit kan komen of God wel of niet bestaat en hoe hij dan bestaat, kan God een mens dat ook niet verwijten. Ik ben er van overtuigd dat de grootste kracht van de mens de ratio is, niet geloof. (aangezien ratio voor iedereen hetzelfde is, en geloof per mens verschilt en elkaar vaak tegenspreekt.)
De mens wordt niet afgerekend op het feit dat hij feilbaar is. Hij wordt afgerekend op het feit dat hij met zijn vrije wil is ingegaan op het aanbod van satan om van Gods geboden af te wijken. Dat had hij niet hoeven doen. Het was een keuze in vrijheid genomen. Hij werd hiermee deelgenoot van de opstand tegen zijn Maker.
Ik corrigeer het enigszins:Heikos schreef:Dat is op de bijbel gegrond, niet op de ratio. Het gaat volgens mij als volgt:
- God schept mens feilbaar
- Mens leeft feilloos
- Engel valt (duivel)
- Duivel valt mens aan
- Mens faalt
- God schept mens met vrije wil
- Mens leeft in harmonie met God
- Satan komt in opstand tegen God
- Satan verleidt mens door te suggereren dat hij gelijk kan worden aan God (een leugen)
- Mens kiest ervoor gelijk te zijn aan God en wordt deelnemer aan opstand => zondeval
Je hebt het steeds over falen. De mens was niet feilbaar, hij kreeg een vrije wil. God wilde kennelijk een wezen scheppen dat werkelijk met hem kon verkeren op basis van wederkerigheid: liefde wordt niet beantwoord omdat het niet anders kan, maar omdat de wil er is het wederzijds te tonen. Met de opstand van satan en de keuze van de mens daarin mee te gaan, werd hier een dikke streep door gezet. Het ging er daarbij niet om dat satan de mens verleidde met een leugen. Het ging erom dat de mens überhaupt inging op de suggestie dat hij met een bepaalde handeling gelijk zou kunnen worden aan God. M.a.w., je reinste hoogmoed. En zo voegde de mens zich in dezelfde categorie als satan, als uitgeworpene. Gelukkig heeft God ons een middel aan de hand gedaan om niet hetzelfde lot te hoeven ondergaan als satan, die immers de aanstichter van de ellende is. Jezus.Heikos schreef:De mens faalde duidelijk vanwege externe beïnvloeding die em aanviel op zijn feilbaarheid. Waarom faalde de mens in die situatie? Vanwege een combinatie van zijn eigen feilbaarheid (anders was het niet gebeurd) en de negatieve invloed van buitenaf (gezien het feit dat het tot dat moment goed ging).
Kan een mens iets doen aan zijn eigen feilbaarheid? Nee, zo is hij geschapen.
Kan een mens iets doen aan de negatieve beïnvloeding van buitenaf? Nee, daar had de mens niets over te zeggen.
Mijn vraag aan jou: Welke oorzaak van de menselijke val heeft geen oorsprong buiten de mens?
Hildebrand schreef:Antwoord geloof => Verkeerd geschapen? Nee. Er hoeft verder niets begrepen te worden. Het is zoals het is.
Antwoord ratio => Verkeerd geschapen? Ja. Persoonlijke vooronderstelling. Niet gebaseerd op kennis.
Heikos schreef:Antwoord geloof => Mee eens.
Antwoord ratio => Het is geen vooronderstelling, maar een conclusie na een redenering. Namelijk de redenering die in dit hele topic terug te lezen is. We zijn het hierover nog niet eens, maar dat betekent niet dat het een vooronderstelling is. Meer een conclusie so far, het is niet een axioma die ik aangenomen heb aan het begin van dit topic.
Conclusie staat meer voor gevolgtrekking, slotsom. Je redeneert maar kunt niet bogen op de kennis waarmee tot een conclusie gekomen kan worden. Daarom blijf ik je standpunt gebaseerd op de menselijke ratio zien als een vooronderstelling, een aanname.
Puzzels