Na 3 of 4 keer opnieuw dat hol te hebben verkend zou hij, als hij opnieuw met die eitjes aan komt vliegen, ze er gelijk in hebben kunnen leggen. Als mens zou je al snel zoiets doen, en een computer met een beetje adaptief algoritme ook wel. Wat ik bedoelde was dat er aan het gedrag van een wesp in zo'n voorbeeldsituatie kennelijk ook best een simpel algoritme ten grondslag kan liggen.
Dit 'simpele' algoritme (als het al een algoritme is) is dan kennelijk wel zo gecompliceerd dat geen AI ter wereld dit een wesp na kan doen.
Overigens is het uiteraard onbekend of de vergelijking van levende wezens met algoritmes überhaupt opgaat.
En nu de wesp. Deze vindt volledig op zichzelf de eitjes, hij vindt het wespennest, hij vindt bloemen, hij communiceert deze informatie naar andere wespen d.m.v danspasjes, hij bouwt nesten, plant zich voort, etc.
Afgezien van de technische beperkingen m.b.t. voortplanting lijken die taken me niet onmogelijk voor een computer van vandaag de dag. Onze computers kunnen handtekeningen herkennen, virussen vinden, communiceren, zelf andere robots bouwen...
Herkennen ze handtekeningen, of reageert het algoritme op een vooraf bepaalde manier op een bepaalde combinatie van karakters of pixelpatronen?
Herkent een steen die van een rots in het water valt, het water?
Deze handtekening-herkennende, virus-vindende, communicerende, robot-bouwende machines, komen nergens ook maar in de buurt van de capaciteiten van een wesp.
Voorbeeld:
Zet een wesp in een bos, en hij vindt bloemen, nesten, andere wespen, plant zich voort, bouwt een nieuwe kolonie, etc.
Zet de meest geavanceerde AI robot in een bos, en deze kan wellicht enkele obstakels vermijden, wat foto's nemen, en zn batterijen opladen.
Het gaat hier om een adaptief en probleemoplossend vermogen.
p schreef:Neem nu de laagste levensvormen, eencelligen. Deze hebben de volgende eigenschappen:
(...)
Is dit niveau überhaupt al bereikt?
Ik dacht het ook niet, anders had men wel aangekondigd dat men leven geschapen had in een laboratorium.
Vanuit het standpunt van A.I. hoef je dit niet in de praktijk te brengen, dat is meer een fysiek probleem dan een kwestie van intelligentieniveau. Als je die dingen in een virtuele (digitaal gesimuleerde) omgeving kan volstaat dat net zo goed.
Een fysiek probleem is nietemin een probleem. Een AI zou dergelijke problemen moeten kunnen oplossen, dat kunnen wij immers toch ook?
Je kunt wel een beperkte omgeving bouwen van 100 byte en hier een programmatje in rondjes laten draaien en met een lus zich laten kopiëren, en dan beweren dat je op een abstract niveau AI hebt gecreeerd, maar het gaat er uiteraard om dat deze AI de mens(of zelfs een wesp) kan overtreffen.
En reproductie, "stofwisseling" (dataconversie), respons/interactie, enzovoort vind je volgens mij volop in de software vandaag de dag (denk ook aan virussen).
Computervirussen evolueren niet op zichzelf.
Als er eenmaal een antivirus-oplossing bedacht is (door de mens), dan is het computervirus weerloos hiertegen (totdat een mens deze aanpast).
Echte virussen passen zich aan en vinden telkens nieuwe manieren om het immuunsysteem te omzeilen.
Wellicht is het nuttig om eens de definitie van intelligentie te bepalen, want het lijkt er op dat we hier allemaal verschillende ideeën over hebben.
Puzzels
