Moderator: Rhiannon
Inderdaad, .....en ik me pas bewust word wanneer de hersenen hebben geanalyseerd wat ze aan zintuiglijke prikkels hebben binnengekregen en dat, voor een klein deel, hebben laten zien d.m.v. mentale beelden en innerlijke spraak.Haha, gelukkig nemen de hersenen waar zonder dat het mij moeite kost. Alles wordt lekker gefilterd voordat ik ermee 'lastig gevallen' wordt, waardoor ik geen overdosis info krijg en ik me pas bewust wordt van de informatie wanneer de hersenen hebben geanalyseerd wat ze nou precies hebben waargenomen.
Als jij kijkt, dan wordt een beeld samengesteld in de achterhoofdskwab van jouw cortex (hersenschors). Daardoor neem jij waar. Tegelijkertijd analyseren de hersenen de binnengekomen informatie. En op dat moment kun jij je eventueel bewust zijn van wat je ziet. Bewustzijn=corticale waarneming, hoe je het ook wendt of keert. Natuurlijk wordt je je niet de gehele corticale waarneming bewust, en misschien is het daarom ook beter om te zeggen: bewustzijn=gedeelte van de corticale waarneming. Normaliter is bewustzijn de waarneming die een reactie uitlokt. Met reactie wordt bedoeld (Jarsin) mentale beeld, innerlijke spraak, hardop spreken of handeling. Maar ik kan het natuurlijk niet allemaal hier uitleggen. De theorie van Albert Jarsin is echt niet zo gek als het (voor sommigen) lijkt .Dit is ook precies wat ik zeg: de hersenen analyseren eerst wat ze hebben waargenomen, voordat je je ervan bewust wordt. Terwijl jij daarentegen beweerde dat bewustzijn precies hetzelfde is als waarneming.
En? Ben je het boek al aan het lezen? Wat vind je ervan?Maar goed, ik heb het boek besteld, ik zal het kritisch lezen zoals het een ware wetenschapper betaamd en je laten weten wat mijn interpretatie van zijn verhaal is.
Even een kleine correctie: bewustzijn=corticale waarneming.Dick schreef:Bewustzijn = waarneming, is dat niet net zoiets als zeggen 'naar je werk rijden' = 'auto rijden'. Ik heb het idee dat er twee dingen aan elkaar gelijkgesteld worden die eigenlijk ongelijk zijn aan elkaar: het eerste omvat het tweede.
Bewustzijn is volgens mij:
- het verwerken van waarneming;
- het interpreteren/ordenen van waarnemingsgegevens;
wat zal resulteren in:
- zelfbesef, emoties, motivaties;
- een idee, 'verhaal', visie op de wereld/werkelijkheid waar je deel van bent.
Sorry dat ik zo inbreek in een discussie die al lang gaande is, maar de bijdragen doorscannend, zag ik vooral een heel technisch verhaal voorbij komen. Terwijl het bezwaar toch voor de hand ligt - zie hierboven.
En? Ben je het boek al aan het lezen? Wat vind je ervan?
Tot slot spreekt hij zichzelf tegen. Zo vertelt hij eerst dat mensen zich onderscheiden van dieren doordat ze in staat zijn een respons te hebben zonder dat daaraan een stimulus of prikkel voorafging. Dit is natuurlijk onzin, maar dat even daargelaten. Vervolgens zegt hij dat het bewustzijn niets meer is dan de optelsom van interne en externe prikkels. Terwijl hij er toch ook vanuit gaat dat mensen een groter bewustzijn hebben dan dieren. Met andere woorden, wanneer jij iets gaat doen, ogenschijnlijk zonder daartoe te zijn geprikkeld, ben je je daarvan niet bewust. Dat gaat natuurlijk helemaal nergens over.Velen zullen dit boek met vooroordelen bezien. Zoiets van: alweer een leek die zonodig moet. Maar ten eerste beschouw ik mezelf niet bepaald als zodanig en verder vind ik zulke reacties überhaupt voorbarig, vooral als ze geuit worden voordat ook maar een woord van het eerste hoofdstuk is gelezen.
Je hebt het over zijn "...kromme aannames en conclusies, zijn zelfbedachte termen, de grammaticale fouten en zijn overduidelijk gebrekkige kennis...". Kun je misschien voorbeelden geven? Ik krijg de indruk dat je bevooroordeeld bent.Ik heb het boek ontvangen en ben begonnen met lezen. Ik verbaas me over het gemak waarop hij sterke theorieën als onwaar aanneemt. Bovendien zijn de aannames, waarop zijn gehele theorie is gebaseerd, onbewezen en zelfs niet altijd even logisch. Verder stoor ik me aan de vele grammaticale fouten die hij maakt, maar dat zal wel zijn veroorzaakt doordat hij al zo lang in Brazilië woont. Uit zijn hele verhaal maak ik ook op dat hij weinig begrijpt van de hedendaagse theorieën over waarneming, stimulus-respons en neuropsychologie. Waar ik me verder aan stoor is dat hij zijn intrede al begint met zijn eigen theorie te verdedigen door er bij voorbaat al vanuit te gaan dat de kritieken die hij zal krijgen gebaseerd zullen zijn op vooroordelen. Ik quote even:Anardo schreef: En? Ben je het boek al aan het lezen? Wat vind je ervan?
Tot slot spreekt hij zichzelf tegen. Zo vertelt hij eerst dat mensen zich onderscheiden van dieren doordat ze in staat zijn een respons te hebben zonder dat daaraan een stimulus of prikkel voorafging. Dit is natuurlijk onzin, maar dat even daargelaten. Vervolgens zegt hij dat het bewustzijn niets meer is dan de optelsom van interne en externe prikkels. Terwijl hij er toch ook vanuit gaat dat mensen een groter bewustzijn hebben dan dieren. Met andere woorden, wanneer jij iets gaat doen, ogenschijnlijk zonder daartoe te zijn geprikkeld, ben je je daarvan niet bewust. Dat gaat natuurlijk helemaal nergens over.Velen zullen dit boek met vooroordelen bezien. Zoiets van: alweer een leek die zonodig moet. Maar ten eerste beschouw ik mezelf niet bepaald als zodanig en verder vind ik zulke reacties überhaupt voorbarig, vooral als ze geuit worden voordat ook maar een woord van het eerste hoofdstuk is gelezen.
Verder maakt hij een onderscheid tussen een aangeboren en een ervarings geheugensysteem. Hij zegt daarbij dat alle automatische en reflexmatige reacties voortkomen uit het aangeboren geheugensysteem en dat het ervarings geheugen systeem alleen bewuste reacties vanuit de cortex teweegbrengt. Dit zou dus betekenen dat ervaringen gedurende je leven geen automatische, reflexmatige reacties in de toekomst teweeg zouden kunnen brengen. Dit klopt niet. Juist de automatische reacties als gevolg van ervaringen uit het verleden zijn de oorzaak van vele psychologische aandoeningen, zoals angststoornissen. Hij zegt ook nog dat alleen zoogdieren en sommige vogels een ervarings geheugensysteem hebben. Nu reikt mijn biologische kennis niet zo ver, maar ik kan me toch niet voorstellen dat andere dieren niet in staat zijn te leren van hun ervaringen.
Ik heb het boek nog niet helemaal gelezen. Aangezien ik me gruwelijk stoor aan zijn kromme aannames en conclusies, zijn zelfbedachte termen, de grammaticale fouten en zijn overduidelijk gebrekkige kennis, is het lezen van dit boek voor mij hetzelfde als voortdurend gedwongen aardappelpuree te moeten eten (daar houd ik ook niet van), maar ik zet door en zal proberen door deze dingen heen te kijken om zijn denkwijze te begrijpen. Het is me in ieder geval duidelijk dat dit geen wetenschappelijk boek is.