Experimenten voor het meten van de eenrichtingssnelheid van het licht.

[vijv]

\( \frac{1}{c_{heen}} + \frac{1}{c_{terug}} = \frac{1}{c} \) geldt.


Hoe komen we aan deze formule?

[Professor Puntje]

\( \frac{1}{c_{heen}} + \frac{1}{c_{terug}} = \frac{1}{c} \) geldt.


Hoe komen we aan deze formule?

Die is fout, ik heb daar een factor 2 gemist. Maar wnvl1 heeft in zijn bewijzen wel de juiste formule gebruikt.

[HansH]

De duwtjes worden overigens gegeven door een mechanisme dat reageert op de aankomt van de lichtpulsjes ter plaatse (en dus niet door de lichtpulsjes zelf). Ook eventuele verliezen in lichtsterkte van de lichtpulsjes spelen hier geen rol meer. De punten van aankomst en vertrek van de lichtpulsen zijn (bij benadering) ook de posities waar de duwtjes aan de slinger gegeven worden.

als dat mechanisme er zou zijn en de energie niet uit de lichtpulsjes zelf komt dan zou dan mechanisme energie aan de omgeving moeten onttrekken. maar dan zal het nog steeds een functie zijn van de lichtsterkte van de pulsjes. en als die lichtsterkte afneemt door verlies onderweg dan heeft dat dus wel invloed. vandaar mijn opmerking om dat verlies even niet mee te nemen.

[vijv]

\( \frac{1}{c_{heen}} + \frac{1}{c_{terug}} = \frac{1}{c} \) geldt.


Hoe komen we aan deze formule?

Die is fout, ik heb daar een factor 2 gemist. Maar wnvl1 heeft in zijn bewijzen wel de juiste formule gebruikt.

Dan nog begrijp ik niet hoe je aan deze formule komt

[Professor Puntje]

@HH Het is een koud kunstje om het mechanisme ongevoelig te maken voor de lichtsterkte zolang die maar niet onder een zekere drempelwaarde zakt. Bovendien worden de lichtpulsjes niet heen en weer gekaatst, maar worden er na ontvangst steeds weer nieuwe lichtpulsjes verzonden. Dat dat allemaal energie kost geeft niets. We nemen aan dat er in het laboratorium stopcontacten te vinden zijn. We proberen hier geen perpetuum mobile te bouwen.

[Professor Puntje]

\( \frac{1}{c_{heen}} + \frac{1}{c_{terug}} = \frac{1}{c} \) geldt.


Hoe komen we aan deze formule?

Die is fout, ik heb daar een factor 2 gemist. Maar wnvl1 heeft in zijn bewijzen wel de juiste formule gebruikt.

Dan nog begrijp ik niet hoe je aan deze formule komt

Die volgt daaruit dat de (gemiddelde) heen-en-terug snelheid van licht steeds c moet zijn.

[Professor Puntje]

\( \frac{2 s}{T_{heen} + T_{terug}} = c \)

\( \frac{T_{heen} + T_{terug}}{2 s} = \frac{1}{c} \)

\( \frac{T_{heen} + T_{terug}}{s} = \frac{2}{c} \)

\( \frac{T_{heen}}{s} + \frac{T_{terug}}{s} = \frac{2}{c} \)

\( \frac{1}{c_{heen}} + \frac{1}{c_{terug}} = \frac{2}{c} \)

[Professor Puntje]

Hier een uitgebreider schetsje van mijn voorgestelde slinger-proef:

[wnvl1]

Misschien moet je ook aangeven hoe de klokken links en rechts van de slinger gesynchroniseerd zijn.

[Professor Puntje]

Misschien moet je ook aangeven hoe de klokken links en rechts van de slinger gesynchroniseerd zijn.

Het toestel zal zich niet anders gaan gedragen wanneer je er links en rechts gesynchroniseerde klokken naast zet. Dus dat mag de experimentator zelf bedenken hoe die zijn klokken wenst te synchroniseren. Bij een ongelijke "echte" heen- en terug-snelheid van de lichtpulsjes zal het onmogelijk blijken de slinger links en rechts zetjes te geven die passen bij het natuurlijke slingergedrag, met als gevolg een asymmetrische slingerbeweging.

De enige manier om daaraan te ontkomen lijkt mij om aan te nemen dat bij een ongelijke heen- en terug-snelheid van het licht ook de slinger zelf een bijpassende ongelijke heen- en terug-slingering zal vertonen. Maar zonder nadere onderbouwing is dat een ad hoc hypothese.

[wnvl1]

Maar dat de echte "heen-en-terug snelheid" dezelfde is dat trekt niemand hier in twijfel, lijkt mij.

Vraag zou eerder zijn of de een-richting snelheid verschillend zou zijn. Om daar een uitspraak over te doen heb je die gesynchroniseerde klokken links en recht nodig. Zonder gesynchroniseerde klokken kan je niets zinnigs zeggen over de snelheid. Maar die kloksynchronisatie is op zich dan weer afhankelijk van je aannames oved de een-richting snelheid. Vandaar dat je er niet uitgeraakt.

[Professor Puntje]

Bij het slingerproefje hoef je enkel te kijken of het onmogelijk blijkt met het geschetste toestel de slinger dusdanige duwtjes te geven dat die netjes symmetrisch blijft slingeren. Als dat niet lukt wijst dat erop dat de lichtsnelheid heen en terug verschillend is. Je kunt dan niet zowel links als rechts gelijk met de slinger oplopende duwtjes geven. Dus wordt de slingering bij een ongelijke heen en terug snelheid van het licht verstoord. De vaststelling of dat gebeurt zal lijkt mij niet van de gekozen kloksynchronisatie afhangen. Of wel...?

[ukster]

Oei!

De fysieke realiteit van een anisotrope lichtsnelheid zou een diepgaande impact hebben op ons huidige begrip van het universum, van de meest fundamentele natuurwetten tot de grootste kosmologische structuren.

Momenteel wordt de lichtsnelheid aanvaard als de constante c met een waarde van 299.792.458 m/s. Hierop zijn talrijke astrofysische berekeningen gebaseerd, evenals afstanden en posities van hemellichamen, de grootte van het waarneembare universum en meer.

Als de lichtsnelheid in verschillende richtingen zou verschillen, zou dit al deze berekeningen ter discussie kunnen stellen.

Wat betreft de astronomie: De afstanden tot sterren zouden onjuist zijn en ook de dopplerverschuiving zou variabel zijn afhankelijk van de richting.

Het bestaan en de voorspelde hoeveelheden donkere energie en donkere materie zijn gebaseerd op dopplerverschuiving, de snelheid en intensiteit van roterende sterrenstelsels, en deze worden allemaal berekend met c als constante.

Dit zou eveneens onze voorspellingen over de leeftijd van het universum kunnen beïnvloeden en meerdere onderzoeksgebieden raken.

Als fundamentele natuurwet geldt dat materie zich niet sneller kan voortbewegen dan licht.

Als de lichtsnelheid echter richting afhankelijk zou zijn, dan zouden technisch gezien talrijke objecten in de ruimte — die door zwarte gaten tot enorme snelheden zijn versneld — in sommige richtingen de lichtsnelheid kunnen overschrijden.

De Lorentztransformaties en daarmee ook, in het verlengde daarvan, Einsteins relativiteitstheorieën zouden mogelijk herzien moeten worden.

[HansH]

Oei!

De fysieke realiteit van een anisotrope lichtsnelheid zou een diepgaande impact hebben op ons huidige begrip van het universum,

Dat dacht ik eerst ook, vandaar dat ik ook dacht dat het simpele proefje met interferentie wel een een anisotrope lichtsnelheid zpu kunnen detecteren, maar niet dus. omgekeerd zegt dat natuurlijk niets over over wat dat licht echt doet.

Maar als het waar is wat je zegt dan moet je ook in staan zijn om een proef te bedenken waarmee je dan kan aantonen dat het wel c moet zijn in alle richtingen. zo'n proef moet je dan eerst doorrekenen met een anisotrope lichtsnelheid en dan berekenen wat dan de gevolgen zijn mbt de meetresultaten.

bv is de temperatuur van de achtergrondstraling van de big beng een functie van κ? dat is immers per definitie licht op slechts de heenweg.

of bv ik versnel in een raket met 5g gedurende een jaar en verstel dan met -5g tot ik weer thuis ben. is het verste punt weat ik dan bereik een functie van κ ?

Als die berekende gevolgen van dit soort proefjes dan afhankelijk zijn van de vrijheidsgraad die je hebt κ tussen -1 en 1 (met daaruit volgend: c1=c/(1-κ) en c2=c/(1+κ) wat je dan in je berekeningen moet stoppen, dan heb je dus een manier gevonden om aan te tonen dat c1=c2=c met κ=0 voor het proefje met heen en weer gaande magnetron straling heb ik dat gedaan en daar kwam uit dat de berekende uitkomst geen functie is van k. dus dan is dan proefje ongeschikt om een evt verschil tussen c1 en c2 uit ter sluiten.

[ukster]

wellicht een experiment wat gebruik maakt van kwantumverstrengeling om een stopwatch te bedienen in een continu systeem, waarbij de kwantumtoestanden van atomen als variabelen dienen.

one way speed of light experiment

(642.72 KiB) 38 keer gedownload