Dat zeg ik ook...Erik Leppen schreef:... Verder, waarom zou het zo zijn dat de vorm die we het vaakst zien, ook het knapst vinden? Dat zou impliceren dat ik al die andere mensen die ik voor het eerst zie ook lelijk zou moeten vinden - en dat is niet zo. Waarom dan bij jezelf wel?
Ik zeg: er is hoe dan ook meer aan de hand dan alleen het omkeren van het spiegelbeeld.
Het gaat hier om een bekend psychologisch principe: het 'mere exposure effect'. Dit houdt in dat we een grotere voorkeur hebben (= liever zien) voor zaken/ gezichten enz... waarmee we vertrouwd zijn in vergelijking met zaken/ gezichten/ ... die we (nog) niet kennen. Belangrijk hierbij is echter dat we altijd spreken in termen van gemiddelden, Erik. Dit betekent dat dit principe bv. zal gelden voor 60% van de bevolking, terwijl dit niet geldt voor 40% van de bevolking (fictieve cijfers). Gemiddeld genomen is dan de kans groter dat personen datgene wat ze vaker te zien kregen, liever zullen hebben dan zaken die ze niet vaak te zien kregen. Of, anders uitgedrukt, dat we dit principe (onbewust) zullen toepassen bij 60% van onze contacten met anderen en bij 40% van die keren dat we een ander tegenkomen zullen we dit principe niet toepassen..
Uitleg over het 'mere exposure effect' vind je oa. op Wikipedia
Kort gesteld komt het hierop neer:
DidoThe mere exposure effect is a psychological phenomenon by which people tend to develop a preference for things merely because they are familiar with them. In social psychology, this effect is sometimes called the familiarity principle. The effect has been demonstrated with many kinds of thing, including words, Chinese characters, paintings, pictures of faces, geometric figures, and sounds.[1] In studies of interpersonal attraction, the more often a person is seen by someone, the more pleasing and likeable that person appears to be. ...
Puzzels