Maar dan heb je toch al 3 "ietsen" in het niets, namelijk vacuüm, duisternis en kou. Dat lijkt toch niet te kloppen.
De woorden vacüum, duisternis en kou impliceren juist 'niets'
Vacüum: Het gebrek aan druk (aan moleculen)
Duisternis: Het gebrek aan licht (aan fotonen)
Kou: Het gebrek aan warmte (aan energie)
(Stilte: Het gebrek aan geluid (zowel aan energie als aan moleculen))
Ik heb boeken gelezen van het Amerikaanse schrijversduo Weis en Hickman. Die schrijven over de Leegte, dat is iets waarin energie (magie) verdwijnt. Doordat de energie dan gaat 'stromen' kun je haar gebruiken (toveren). De energie vult dan de Leegte op, de Leegte kan niet opgebruikt worden want ze is oneindig groot (Dit is mijn interpretatie, het duo schreef alleen dat de magie de Leegte vult)
(Boekenserie: De verheven Steen)
Maar goed, wanneer is ergens niets?
Ik denk dat iets niet bestaat wanneer je het er niet over kunt hebben. Dus op het moment dat ergens een woord voor is, een gedachte over is (ik denk eraan dus het bestaat?) of een toekomst plan voor is bestaat het.
Dat zou ook betekenen dat (volgens mijn definitie) het aantal dingen dat bestaat beperkt is. Ik kan alles noemen dat bestaat, of het er daadwerkelijk ook ooit zal zijn is een ander verhaal. (voorbeeld: sterrenschip oid)
Welnu, onsamenhangend verhaal. Ik hoop dat men de essentie begrijpt.