Wiskunde is geen noodzakelijk vak

[PAAC]

Wiskunde moet gewoon aanblijven vind ik zelf, het is een basis voor logisch nadenken en uitvoeren.

Probleem is dat vele dit niet zien en het daarom onnodig vinden.

1 + 1 = 2 is heel logisch en voor zover ik weet werkt de hele de basis van wiskunde ook zo.

Alle basis aspecten zijn logisch te verklaren en uit te werken.

Zelf heb ik dat ik talen onnnodig vind, veel woorden leren, spelling en grammatica regels etc en dan heb je ook nog eens verschillende talen...

Zelf kan ik echt niet zoveel dingen onthouden(ook geen zin in trouwens), gewoon een paar wiskundige bewerkingen kennen en die op tig manieren toepassen door logisch na te denken is veel makkelijker vind ik.

[Benm]

Ik durf nog verder te gaan: geen enkel vak is noodzakelijk voor iedereen.

Ik sluit me hierbij aan.

Er is m.i. geen enkel vak op de middelbare school dat voor 100% van de mensen onmisbaar is om succesvol te worden in het een of ander. Sterker nog, er zijn best voorbeelden van mensen te vinden die hun middelbare school uberhaupt niet hebben afgerond, en uiteindelijk toch succesvol worden.

Het gaat natuurlijk vooral om kansen - met een opleiding zijn die aanzienlijk beter. De vraag is dan vooral of je vakken verplicht moet stellen: Als iemand bijvoorbeeld bijzonder getalenteerd is in talen, maar geen enkele aanleg voor wiskunde heeft, kun je er 2 dingen mee doen:

- wiskunde verplicht stellen waardoor de leerling blijft zitten, terugvalt tot het laagst mogelijke nivo, en daarmee ook kansen verspeelt in vakken waar hij wel goed in is.

- wiskunde niet verplicht stellen waardoor de leerling wel verder kan, maar in een later stadium wel de nodige vervolgopleidigen/beroepen uitsluit.

Uiteraard is er in de praktijk ook wel een tussenvorm waarbij iemand met een laag cijfer voor wiskunde maar goede cijfers voor andere vakken alsnog naar een volgende klas over kan. Op zich is dat een prima praktijk, maar dan moet je niet in een situatie komen waarbij op het einde opeens een (bijna) voldoende alsnog essentieel is om het diploma te behalen. M.i. moet het zo zijn dat wanneer je met een 2 of 3 voor wiskunde van klas 1 naar 2 kan, het ook zo moet zijn dat je het eindexamen zonder wiskunde moet kunnen behalen. Dit geldt uiteraard ook voor andere vakken.

[Notown]

Wiskunde heb ik later nooit meer kunnen bijspijkeren en is voor het grootste deel overbodig. Ik zou er een paar vakken uithalen die handig zijn, zoals verzamelingenleer en de link tussen logica en wiskunde onderwijzen.

[janfreak]

Wat een onzin! Wiskunde is te belangrijk om maar te zeggen, In bepaalde gevallen absoluut niet noodzakelijk.

Maar het wordt meestal saai gebracht, ze moeten er eens wat meer voorbeelden bij doen, dan spreekt het ook meer aan en kom je er achter wat je er allemaal mee kunt. Zoals in de Amerikaanse wiskundeboeken, die zijn niet saai.

[Sam Vervaeck]

Ik durf nog verder te gaan: geen enkel vak is noodzakelijk voor iedereen.

Verreweg de meeste kennis die ik op school heb opgedaan, heb ik niet meer nodig. En andersom ook: verreweg de meeste kennis die ik nodig heb, heb ik niet op school opgedaan! (waarbij ik "kennis" even heel breed bedoel, dus inclusief vaardigheden, inzichten, etc.)

Ik zie zo gauw vier vakken waar ik echt wat aan heb gehad - Engels, wiskunde, gym en handvaardigheid. Volgens mij heb ik de kennis uit alle andere vakken simpelweg niet nodig in het dagelijks leven (bijvoorbeeld scheikunde of geschiedenis), of uit mezelf opgedaan (bijvoorbeeld informatica of muziek).

Er is m.i. geen enkel vak op de middelbare school dat voor 100% van de mensen onmisbaar is om succesvol te worden in het een of ander. Sterker nog, er zijn best voorbeelden van mensen te vinden die hun middelbare school uberhaupt niet hebben afgerond, en uiteindelijk toch succesvol worden.

Gaat het dan alleen maar om succesvol te worden vraag ik mij af? Ik heb zelf nooit het nut gezien in veel van de vakken die ik in het middelbaar had, maar ik verzeker je: nu ben ik ontzettend dankbaar dat ik ze gehad heb. Zelfs vakken als aardrijkskunde of biologie, waar ik nu niet direct meer iets mee doe.

Neem nu frans: nooit heb ik een moment gedacht dat ik dit nodig zou hebben. Maar nu ik studeer in Brussel en besef ik plots hoe nuttig het is om in de winkel en op straat de mensen te kunnen aanspreken. Of anders aardrijkskunde: niet echt nuttig om leren over al die landen in Zuid-Amerika of de indeling van de verschillende tijdzones, en zeker niet nodig om "succesvol" te worden, totdat je eens op vakantie gaat naar Peru. Kijk al gewoon eens naar de registratiepagina of het UCP van dit forum en je ziet al onmiddelijk een beetje aardrijkskunde in de praktijk.

Hetzelfde geldt volgens mij ook voor wiskunde: er is altijd wel ergens wiskunde aanwezig in het dagelijks leven. Zelfs als je nu het grote "geluk" hebt iemand te zijn echt nooit met wiskunde in contact komt, dan is het volgens mij nog steeds handig om over een beetje basiskennis te beschikken. Het is denk ik ongeveer hetzelfde als wanneer je niet zou weten dat de zon een ster is waar de aarde rond draait: je zal hier nooit echt problemen van ondervinden want de aarde zal blijven draaien, maar dat laat niet na dat je toch een als beetje "wereldvreemd" beschouwd zal worden.

Over de manier waarop wiskunde wordt gegeven en of de moeilijkheidsgraad wel goed afgestemd is op capaciteiten van de leerlingen spreek ik mij niet uit, maar het vak volledig afschaffen lijkt mij een zeer slecht idee.

[h.vandeweerd]

De overheid zou moeten stoppen met iedereen gelijk te behandelen. Er zijn mensen die slecht zijn in exacte vakken maar goed in talen en omgekeerd. Maak daar dan ook gebruik van en straf ze niet af. Verder zou er een oplopende noodzakelijkheid moeten zijn om beide (talen en exacte vakken) goed te beheersen. Ik bedoel dan hoe hoger het onderwijs, hoe beter beiden beheerst moeten worden.

[Evert1]

Toen ik vroeger op school voor het eerst wiskunde kreeg, ging het goed.

Het daarop volgende jaar had ik een andere docent, de Vries heette hij,

en het was mis. Je kon met moeite een 4 halen....

Wat een schitterende bak was het dus, dat ik een fout ontdekte in zijn

gefriemel op het bord.

"Die slag is voor jouw, waar wil je hem hebben ?" zei hij op een denigrerende wijze.

"Op jouw neus" antwoordde ik....

Toch vind ik wiskunde best leuk.

Maar dan in de vorm van zelf bepaalde formules ontwikkelen.

In de techniek moet je goed kunnen rekenen, maar of het noodzakelijk is

dat je volledig ´wiskundige´ bent, betwijfel ik.

Soms ligt het simpel aan de stof op school, waarmee je niet overweg kunt.

Wordt het op een andere wijze gebracht, kan dat een groot verschil zijn.

Het bewijs daarvan staat boven.

De meeste mensen hebben een rekenmachine nodig, voor het rekenen met

decibels; ik kan het uit mijn hoofd net zo snel.

Daarvoor heb je helemaal geen logarithmen nodig. Dat is nu juist de truc

Vr. Gr.

Evert

[Thionyl]

In elke stelling kun je wel gaten schieten. Zo ook in deze. Heeft een Eskimo wiskunde nodig om te (over)leven?

Of een autobestuurder kennis nodig van motortechniek? Wat heb je nodig om je staande te houden in deze maatschappij? Kennis van sinussen en differentiaalvergelijkingen? Dacht het niet. Enige kennis misschien, zodat je weet dat een bepaald probleem die wiskunde nodig heeft om verder te kunnen komen en daarvoor heb je bijvoorbeeld dit forum om je verder te helpen. Feitenlijk geldt dat voor alles, "Je moet voldoende kennis hebben om een probleem te herkennen, niet om het zelf altijd op te lossen, daarvoor zijn anderen"

Met tellen, wat rekenkennis en wat logica kun je aardig ver komen. Denk dat de wiskundevoorstanders zich vertillen aan hun eigen gewichtigheid. Je zegt toch ook niet tegen een wiskundige dat ie eerst een muziekinstrument moet leren spelen voordat ie naar muziek mag luisteren.

[tkteun]

Ik ben pas echt wiskunde gaan leren op het HBO, daar begonnen ook pas de leuke toepassingen aan het licht te komen bij vakken als statica en analoge elektronica etc.

Op de basisschool was het voor mij altijd oorlog, ik zag het nut er niet van in om rij na rij na rij van sommetjes uit te rekenen. En trucjes als staartdelingen zijn leuk, maar lang niet zo belangrijk als eenheidsmaten als Pi (op de basisschool).

Op de middelbare school bestonden overhoringen vaak uit 10 kwadraten/wortels van 0~20 uit je hoofd stampen binnen 1 minuut, niet dat ze je daar leren hoe bijvoorbeeld x^-1 zich in een breuk vertaald.

Wat ik veel liever wil zien is dat ze bijvoorbeeld in groep 5/6 op de basisschool het rekenen/wiskunde/algebra meer als taal gegeven wordt in plaats van de dagelijkse kost die de gemiddelde pabo docent zelf amper bevat.

Ook zaken als logaritmen en Euler mogen wat mij betreft gewoon op de middelbare school aan bod komen.

Als je het toch niet letterlijk gaat onthouden lijkt mij het beter dat je in ieder geval geïntroduceerd bent met het concept. Met aardrijkskunde leer je bijvoorbeeld ook niet bijzonder toepasbare dingen, maar het helpt wel zeker met het begrip tussen de andere vakken. Wiskunde zou er ook zoeen tak bij mogen krijgen.

En het ligt zeker aan de docent die het vak geeft, sowieso zou elke docent afgerekend worden op het aantal "euh's" in een les. Mij is bijvoorbeeld differentiëren uitgelegd door de gehele klas de ideale hoogte van een literblik te berekenen (qua blikoppervlak dan), pas aan het eind van de les kwamen we tot de conclusie dat het wel erg handig is om zulke technieken te kennen.

Dus: Als het blijkt dat leerlingen het niveau niet oppikken, moet je het niveau verhogen en niet eeuwig verlagen om maar te hopen dat als het bij 1+1 blijft ze het misschien nog snappen. Bij een hoger niveau blijkt dat ze ook daadwerkelijk terug moeten bladeren om te kijken hoe het ook alweer zat, pas dan blijft het plakken.

En studieboeken moeten openbaar gemaakt worden (maak bijvoorbeeld een wiki beheerd door docenten!!!)

[Evert1]

Ik sluit mij ook aan bij BenM.

Waarom eigenlijk examens ? Dan moet je plotseling ALLES van je gehele opleiding eventjes kunnen

uitspuwen. En dat dan ook nog met alle zenuwen van zo´n examen.

Ga gewoon een aantal jaren naar school, en je komt er af met een lijst met gemiddelde resultaten.

Een werkgever kan dan die lijst beoordelen.

Misschien heeft die man of vrouw iemand nodig die goed is in talen, maar vindt de wiskunde helemaal

niet zo belangrijk voor die betreffende werknemer.

Dan kan hij/zij nu wel die baan krijgen, was hij/zij gezakt voor het examen, had hij/zij geen 'papiertje'

gehad, en die baan niet gekregen.

M.i. wordt er teveel naar een 'papiertje' gekeken, en te weinig naar kennis en vaardigheden.

Misschien beheerst iemand alle stof echt wel, maar kan hij/zij dit niet op een examen naar voren brengen.

Vr. Gr.

Evert

[Erik Leppen]

Gaat het dan alleen maar om succesvol te worden vraag ik mij af?

Wie heeft het over succes gehad?

Het gaat naar mijn idee over het besteden van tijd aan het leren van dingen die je niet nodig hebt, terwijl je die tijd beter kan besteden aan het leren van dingen die je A. wel nodig hebt en B. ook nog eens leuk vindt.

Zo heb ik programmeren als hobby. En als het een beetje meezit is het straks ook mijn werk. Niet omdat ik succes wil hebben - alhoewel het wel handig is als ik genoeg geld heb om straks een eigen flatje te kunnen huren - maar omdat ik het leuk vind.

En zo zijn er zo immens veel dingen die je kan leren, waar op school nauwelijks aandacht aan wordt besteed. Dingen als risico's van gedrag inschatten, voorspellen, omgaan met leeftijdsgenoten, respecteren, samenwerken, luisteren, compromissen maken, voor jezelf uitvinden wat je leuk, spannend, eng, mooi of lelijk vindt, creativiteit, probleemoplossen, onderhandelen, omgaan met angst, verdriet, verlies, etc. Allemaal zaken waar je op school nooit over hoort. Maar wel allemaal van levensbelang. Letterlijk - jongeren vertonen gevaarlijk gedrag omdat ze nooit geleerd hebben daar de risico's van in te schatten, en het consumentisme waar de hele westerse media op stoelt is gebaseerd op het onjuiste idee dat je blij wordt van bezittingen.

De psychologie begint dit nu langzaamaan in te zien - ook in wat we eigenlijk allemaal wel niet leren tijdens vrij spel.

Contrasteer dat met het gemiddelde beeld van een schoolklas van 30 pubers, waarvan er bij elk vak een stuk of 25 zitten die het tegen hun zin doen, waardoor er altijd onrust ontstaat waarbij de docent door middel van dreigen met straf probeert kinderen hun mond te laten houden, en er vervolgens wordt gedacht dat de leerlingen een (gedrags-, leer-)probleem hebben, stilzwijgend aannemende dat het systeem onfeilbaar is.

Zou het niet slimmer zijn om uit, zeg, zes klassen alle kinderen die graag meer van wiskunde willen weten (die dat interessant vinden) bij elkaar te zetten, en tegelijkertijd alle andere kinderen op een gelijkaardige manier te verdelen naar interessegebied?

Ik heb zelf nooit het nut gezien in veel van de vakken die ik in het middelbaar had, maar ik verzeker je: nu ben ik ontzettend dankbaar dat ik ze gehad heb. Zelfs vakken als aardrijkskunde of biologie, waar ik nu niet direct meer iets mee doe.

Neem nu frans: nooit heb ik een moment gedacht dat ik dit nodig zou hebben. Maar nu ik studeer in Brussel en besef ik plots hoe nuttig het is om in de winkel en op straat de mensen te kunnen aanspreken.

Als je zo'n taal niet spreekt, dan leer je die echt wel zodra je in dat land komt hoor. Toen ik met mijn ouders in Tsjechië waren zijn we ook gewoon met zo'n "hoe zeg ik het in het Tsjechisch"-boekje in de hand naar de supermarkt gegaan. Zo leer je echt wel woordjes. En het is ook nog eens veel leuker. Grammatica en duffe regeltjes komen allemaal later wel - vanzelf, als je de taal blijft gebruiken.

En als ik naar Peru ga dan bereid ik mezelf voor door op Wikipedia te kijken wat mensen die er wél verstand van hebben er daar over geschreven hebben. Waarom leren wat je op kan zoeken? Je zou dan meer hebben aan leren dingen op te zoeken.

maar dat laat niet na dat je toch een als beetje "wereldvreemd" beschouwd zal worden.

Het probleem is, wat mij betreft, dat er een negatief imago heerst rond wereldvreemdheid. Is wereldvreemdheid erg, en zo ja, waarom?

Zo kan ik het verschil tussen een jazznummer en een gemiddeld ander popnummer niet horen. Misschien maakt mij dat wereldvreemd. Dus? Ik kan wel naar een liedje luisteren en zeggen of ik het mooi vind. En als ik ergens meer van wil weten, dan vraag ik het wel aan iemand waarvan ik denk dat die daar - uit interesse - meer van weet. Maar dat ga ik dus pas doen zodra ik het nut inzie van die kennis.

Als mijn knie zeer gaat doen, dán wordt biologie interessant voor mij.

maar het vak volledig afschaffen lijkt mij een zeer slecht idee.

Mij ook. Laat zij die er zich wel voor interesseren er vooral mee bezig gaan en de beschikking hebben over een expert op het vakgebied. Maar verplicht stellen lijkt mij eveneens een zeer slecht idee, omdat je door mensen te forceren iets te doen wat ze én niet kunnen, én niet leuk vinden, én het nut niet van inzien, impliciet aanleert een hekel te hebben aan het systeem. Dat lijkt mij niet vruchtbaar. Volgens mij zijn leerlingen die ergens geen hekel aan hebben veel gemotiveerder, en leren die veel meer. Misschien dan geen wiskunde, maar dat spijkeren ze dan wel bij zodra ze daar de noodzaak van gaan inzien.

[Benm]

Neem nu frans: nooit heb ik een moment gedacht dat ik dit nodig zou hebben. Maar nu ik studeer in Brussel en besef ik plots hoe nuttig het is om in de winkel en op straat de mensen te kunnen aanspreken.

De vraag blijft of je een probleem had gehad als je geen frans op school had gehad. Stel nu dat je naar bacerlona was gegaan, of voor mijn part naar jakarta. Dan had je in een situatie gezeten waarbij je je in eerste instantie moet redden met engels, en als je er lang blijft waarschijnlijk de taal wel wilt (en zult) leren.

Ik heb het vaak genoeg gezien: aio's uit allerlei landen die in nederland komen werken, voor een periode van vier jaar. Afgezien van een verdwaalde belg heeft niemand daarvan nederlands op school geleerd. Vaak zie je dat mensen het toch best rap oppakken (als ze de moeite willen doen, natuurlijk, want essentieel is het niet).

Uiteraard heb je wel een voorsprong als je de taal al op school geleerd hebt, al staat daar tegenover dat de kans dat je toevallig in een frans- of duitstalig land terecht komt niet zo groot is.

Wat dat betreft geldt facultatief maken van wiskunde natuurlijk ook voor veel andere vakken. Als iemand er onmogelijk slecht in is, maar verder goede resultaten haalt, waarom zou je die dan tegenhouden op frans of duits? Sowieso is het onderwijs daarin nogal beperkt - ik schat in dat je met 4 jaar VWO frans ongeveer het taalnivo voor praktisch gebruik behaald dat je ter plekke in 3 maanden zult leren.

[J. Yu]

Zoals "dpkonijn" al zei, je hebt die basis gewoon nodig voor bijna alle technische toepassingen vanaf het hogeronderwijs. Het helpt je de struikelblok overheen te gaan (meer zelfvertrouw te krijgen dus) zodat je alleen nog maar op de theorie zelf hoeft te concentreren. Daarnaast helpt wiskunde je de sommen op een andere manier (en soms sneller) op te lossen (zeker prettig tijdens de tentamens), door de termen anders te formulieren en/of te bewerken. Voor de mensen die moeite hebben met rekenmachines (bijv. het intoetsen van haakjes) is dit natuurlijk heel interessant. Soms zie je her en der fouten in het studiemateriaal staan (wat heel normaal is vanwege het kopieer- en plakwerk). Als het antwoord fout is, dan is het nog niet erg. Maar soms is datgene wat er in de theorie staat al fout "afgedrukt" en dat kan je in de war brengen. I.p.v. dat je zegt: "Hey, Hier had ... moeten staan volgens de wiskundige afleiding" zit je misschien urenlang te puzzelen wat er fout is gegaan, en dat is totaal niet motiverend en inefficiënt tegelijk! Sommige boeken of dictaten gebruiken andere symbolen voor bepaalde grootheden dan wat jij gewend bent. En soms kan dezelfde symbool op een andere grootheid duiden a.d.h.v. de toepassing. Als je zelf niet ziet dat de ene symbool gelijk is aan de andere, of dat de ene symbool op een andere grootheid duidt, door wiskundige vergelijkingen op te stellen en naar de eenheden te kijken, dan loop je gauw de mist in. Wanneer de docent niet bereikbaar is of niet instaat is jou te helpen, dan ben je geneigd snel af te haken. En dát is de kracht van wiskunde!!

[E.Desart]

De meeste mensen hebben een rekenmachine nodig, voor het rekenen met

decibels; ik kan het uit mijn hoofd net zo snel.

Daarvoor heb je helemaal geen logarithmen nodig. Dat is nu juist de truc

Zolang je met oersimpele dingetjes bezig bent niet. Dit is een uitspraak van iemand die weinig of niet met decibels werkt.

Als je ziet hoe normen (inzake geluid met decibels) historisch opgebouwd zijn met hun antieke rekenkundige (en onnauwkeurige) omwegen is juist omdat het rekenen met logaritmes zo lastig was vooraleer de huidige rekenmiddelen bestonden.

[Erik Leppen]

Zoals "dpkonijn" al zei, je hebt die basis gewoon nodig voor bijna alle technische toepassingen vanaf het hogeronderwijs. Het helpt je de struikelblok overheen te gaan (meer zelfvertrouw te krijgen dus) zodat je alleen nog maar op de theorie zelf hoeft te concentreren. Daarnaast helpt wiskunde je de sommen op een andere manier (en soms sneller) op te lossen (zeker prettig tijdens de tentamens), door de termen anders te formulieren en/of te bewerken.

Pas op, je stelt hier impliciet het maken van tentamens als doel. Het maken van tentamens is op zijn best een middel dat in dienst staat van een hoger doel, in dit geval beoordeling van vaardigheden. Of dat middel effectief is is dan nog een tweede.

Ik geef je gelijk als het gaat om het oplossen van een praktisch probleem, bijvoorbeeld het berekenen van krachten op een te bouwen constructie of iets dergelijks. Maar tentamenvragen beantwoorden alleen om het tentamenvragen beantwoorden, vind ik niet helemaal kloppen.