Ik zou eerder zeggen : mensen moeten menselijker worden (= inzicht)
heel goed sjorssnors dat is een correcte nuancering.. maard e worsteling om daar te komen (al had jij het meteen) vind ik ook verhelderend, maar niet belangrijk genoeg
we moeten menselijker worden, maar niet natuurlijker (wel ongekunsteld en onbevangen)
vriendelijke groet penpal
pen pal voor verwondering en ontferming ( liefde is gunnen )
doorgaans wordt in de wij-cultuur de pikorde bepaald en bevochten door wie boos mag zijn op wie.
Ik ga me melden bij de maand van de filosofie, bij de maand van de waarheid.
De waarheid is bedreigend voor de wij-cultuur, wordt instinctief onderdrukt. De macht is namelijk van nature conservatief, je weet nooit of de waarheid aan de status-quo tornt en dat moeten we natuurlijk niet hebben in een wij cultuur..
als de filosoof beroepshalve op zoek is naar hetgeen vanzelf spreekt is deze een potentiele bedreiging.
Net als de pers collectief zwijgt en plotseling spreekt, over allerhande tot dan toe onbespreekbaarheden, en weer collectief zwijgt als een aangeboorde beerput te groot blijkt voor de publieke opinie (voorbeelden te over en legio - woordovertollig pleonasme geheel intentioneel en met opzet), zo hebben filosofen, ze zijn mensen nietwaar, fingerspitzen die hen waarschuwen als het gevaarlijk dreigt te worden. Meestal al ver voor het echt gevaarlijk wordt, namelijk wanneer het hun uitzicht op een betrekking frustreert.. Maar soms kun je dertig jaar later onverwacht iets geschreven blijken te hebben waarvoor je alsnog in de ban kunt of vervolgd, al dan (politiek) correct en/of terecht.
Affijn ik heb nog nooit gepubliceerd, dus ik hoor u over dertig jaar wel weer, hoop ik. (Die 'vergeten' schrijver die in 'spijkers met koppen' sprak: Ik ben niet mislukt als schrijver, ik ben mislukt als publicist... prachtig... en ook lekker veilig, hoor)
de filosofische waarheid is dat de filosofie de Waarheid niet kan bepalen, evenmin als de wetenschap dat kan.
Beiden kunnen slechts de toegang van het bewustzijn (middels zintuigen en rede *) tot de werkelijkheid verkennen, maar of die werkelijkheid de waarheid is... dat gaat het bewustzijn te boven..
* en eventuele andere ervaringen (-is elke droom zintuigelijk- elke communicatie met uw hond zonder woorden?- elke ervaring van geest in gebed ? Het antwoord is afhankelijk van uw overtuiging: Nee, of Ik weet het niet, of Ik denk van niet)
Kennis van bovennatuurlijke ervaringen kan waarschijnlijk minder gewenste (on)vrijwillige natuurlijke impulsen helpen beheersen, en dat zou wel eens het hoogste doel van wetenschap en filosofie kunnen blijken.. Uiteindelijk dient de filosofische praktijk op menselijk geluk gericht te zijn,. Of dient het nog ergens anders toe?
[Als iemand de Tai Chi ervaring deelachtig wordt, waarbij ledematen werkelijk op iets anders dan gewone spierkracht (lijken te) bewegen, te zweven, dan heeft dat doorgaans een spirituele invloed, de grootste boefjes zelfs worden serener, maar ja, krijg ze maar eens zover..]
Op geluk gericht , zo kan het onderzoek naar de reikwijdte van rede en bewustzijn, het onderzoek dat filosofie heet, ook gezien worden.
Velen menen de mensheid via de filosofie van Al het andere dan wetenschappelijke 'waarheden'(kennis)' te moeten verlossen, maar dat is gestoeld op overtuiging, niet op filosofie of waarheid.
pen pal voor verwondering en ontferming ( liefde is gunnen )
we moeten menselijker worden, maar niet natuurlijker (wel ongekunsteld en onbevangen)
Dat accordeert voor mij niet helemaal met elkaar. De mens is onderdeel van z'n natuur, en heeft daar z'n gedeelde natuur in. Die natuurlijke kenbaarheden moet inderdaad ongedwongen tot uiting kunnen komen, wat er op neer komt dat er uitgehaald moet worden wat er in zit. Wat het natuurlijke betrefd, geven veel natuurlijke (biologische, genetische, sociale) inzichten een verklaring voor al het omvatten kan. Om mij heeft dat te maken met 'oprecht' zijn, wat wél in onze natuur zit, maar vaak door andere factoren er niet helemaal uit komt ("back to nature").
Puzzels
