Ik heb het niet over hersenbeschadiging, ik heb het uberhaupt niet over hersenstructuren, ik heb het enkel over cognitie. Hoe dat komt, laat ik conform de stand van de wetenschap, in het midden.
De cognitie is slechts een product van de hersenstructuur, wil je AS en autisme echt goed begrijpen dan moet je eerst en vooral op hersenstructureel niveau achterhalen wat er anders is en hoe dat de 'normale' werking verstoort.
Dat zal je vast wel met me eens zijn.
Autistiforme stoornissen (AS) hebben een pervasieve ontwikkelingsstoornis. Dus werkt op alle terreinen door. De aanverwante stoornissen, Asperger bv, hebben vaak een minder pervasief karakter, dat is waar. Maar ik had het over autisme zoals je na kunt lezen. En dat is pervasief.
ok, dat is nu duidelijk. Deze discussie ging echter over AS aangezien Einstein zeker geen kernautist was maar wel mogelijk iemand die het AS had.
Ik heb het dan ook consequent over AS gehad in deze discussie. Ik denk dat het goed is als we kernautisme en AS van elkaar scheiden aangezien de beide, al dan niet verschillende, stoornissen een totaal verschillen impact lijken te hebben op iemands leven. Ik ben het met je eens dat kernautisme meer pervasief is dan AS, dat is duidelijk.
Ik vergelijk psychose niet met AS. Ik zeg enkel dat er mensen zijn die psychose als variant van het normale zien. Hoe mensen het individueel ervaren is leuk om te lezen, maar geen bewijs.
Jij draagt als argument aan dat sommige mensen psychose als een variant van het normale zien om jouw argument 'dat AS geen variant van het normale zou zijn' kracht bij te zetten.
Mijn reactie daarop is dat een psychose om de al aangehaalde redenen geen variant van het normale is en dat AS mogelijk wel een variant van het normale is.
Hoe mensen een ziekte individueel ervaren is overigens zeer belangrijk, lijden is zeer subjectief.
Verder zou ik graag bronnen zien van je beweringen, het zijn nogal stereotypen die voor zover ik weet niet echt door onderzoek ondersteund worden, maar enkel hypothesevorming betreft.
Ik neem aan dat je doelt op het meer voorkomen van AS in Eindhoven, Silicon Valley en soortgelijke regio's.
Een bron geven is makkelijk.
Netwerk heeft nog geen jaar geleden een reportage uitgezonden waarin dat openbaar werd gemaakt aan het grote lekenpubliek. Uit de officiele statistische cijfers blijkt dat er 2 keer zo veel mensen, die gediagnosticeerd zijn met AS, wonen in deze regio's.
Dit zijn harde statistische cijfers waar volgens mij toch echt niemand om heen kan.
De meest logische reden hiervoor is dat mensen met AS gemiddeld gewoon wat beter zijn in technologie. Een alternatieve verklaring zou evt. kunnen zijn dat mensen die goed zijn in technologie vaker kinderen met AS krijgen of de combinatie van deze 2 verklaringen. Zie jij een andere verklaring? Ik nu even niet.
Nee, dat is vooral het geval met autistiforme stoornissen, en daarom in deze discussie relevant. Net zoals persoonlijkheidsfactoren hebben autistiforme stoornissen doorwerkingen op meerdere terreinen, met name zuiver autisme. Asperger wat minder.
Jij werkt toch in de geestelijke gezondheidszorg, niet? Op wat voor afdeling met wat voor pathologie? Ik ben er gewoon benieuwd naar.
Is het niet zo dat bijvoorbeeld het verschil tussen borderline en een vorm van depressie moeilijk uit te maken is. Hoe maak je het onderscheid tussen ADHD en gewoon een druk kind dat nog drukker is geworden omdat het ten onrechte vergiftigd wordt met Ritalin? Of ontken jij de veelgehoorde claim dat een groot deel van de mensen die met ADHD gediagnosticeerd wordt geen ADHD heeft, er? Voor wie het niet heeft meegekregen, veel wetenschappers gaan daar van uit omdat het aantal veel te explosief gestegen is en volgens hun niet enkel het gevolg kan zijn van een betere diagnose. Zoals jij zal weten werkt Ritalin op de een of andere manier kalmerend voor mensen die ADHD hebben maar worden gewone mensen daar juist drukker van.
Maar goed, dit is wat off-topic.
Dat zijn geen sterke argumenten, omdat je dit over zoveel mensen kunt zeggen. Ze zijn niet specifiek genoeg voor enkel autisme. Veertje licht dat al prima toe.
Ik ben het met jullie eens dat dit onvoldoende argumenten zijn om als wetenschappelijk bewijs te dienen. Het zijn wel argumenten die het aannemelijk maken dat Einstein AS had.
Veertje licht bij al deze argumenten één voor één toe waarom er een andere oorzaak van kan zijn. Wel, als je alle argumenten los bekijkt dan klopt dat. Als je alle argumenten samen ziet dan wordt het toch alweer wat anders.
1 keer toeval, dat kan. 5 keer toeval, dat wordt wel heel toevallig.
Nee, je noemde het niet als één van de vele kenmerken maar zo'n beetje als de belangrijkste:
Volgens mij toch niet. Het is een opvallend kenmerk dat hij een uitzonderlijk goede logica had en toch matig was in zo'n beetje alle niet-logische vakken. Hij haalde alleen maar goede cijfers voor natuurkunde en in mindere mate voor wiskunde en op alle andere vakken op de middelbare school haalde hij matige cijfers (zessen en zevens geloof ik). Dat contrast, daar gaat het mij om. Dat in combinatie met het late leren praten, sociaal oncomformistisch en een einzelganger zijn, weinig sociale vaardigheden hebben wekt op zijn minst de indruk dat hij AS had.
Nog een keer benadrukken dat Einstein van zichzelf heeft gezegd dat hij onvoldoende sociale vaardigheden had toen hij weigerde om de baas te worden van Israel!
Deze vind ik het "oneerlijkst". Juist mensen die heel sociaal gevoelig zijn, die zeg maar duidelijk door hebben hoe je met elkaar om zou moeten gaan, kunnen enorm gefrustreerd zijn door het "botte" gedrag van mensen om hen heen en trekken zich terug. Dat kan vanaf jongsafaan beginnen. Daarnaast denk ik nog steeds dat iemand die behoorlijk slim is vaak ongeduldig zal zijn omdat zijn leeftijdsgenoten hem doorgaans niet snappen, en volwassenen soms ook niet. Als anderen lacherig over je doen, dan laat je ze voor wat ze zijn.
Misschien is dat zo. Ik maak er wel de bedenkingen bij dat er toch altijd wel wat mensen te vinden zijn die geen bot gedrag vertonen en hij toch met hun dan een normale interactie zou moeten hebben, en dat mensen die echt sociaal vaardig zijn toch gewoon op een normale manier met mensen kunnen omgaan al hebben ze aversie tegen hun botheid.
Zonder theologisch te worden toch eventjes het verhaal van Jezus er bij halen. Volgens de verhalen was hij een zeer sociaal vaardig iemand. Hij keerde niemand de rug toe maar had medelijden met hun die, door hun zwakte, verkeerde dingen deden en benadrukte dat je ze moest helpen en niet wraak moest willen nemen.
Zoiets heb ik er toch van begrepen.
Zo zie ik het met sociaal vaardige mensen, die isoleren zich eigen niet volledig. Ik kan me wel goed voorstellen dat ze iets minder groepsmensen (dan spreek ik over grotere groepen) zijn dan de modale mens omdat er te veel aversie is bij hun tov het gedrag van sommigen van de groep.
Ik erger me ook vaak aan bot gedrag van andere mensen en ben daar ook gevoelig voor maar ik trek me niet volledig terug. Ik ga vriendschappelijk om met de mensen die wel ok zijn en wat neutraler met alle andere mensen zonder hun te negeren of zo omdat ik weet dat dat geen zin heeft.
Gedrag als Einzelgaenger (onaangepast gedrag m.bt. haar, kleding)
Vond hij blijkbaar niet zo belangrijk. Er zijn wel meer mensen die andere dingen belangrijker vinden.
Is het niet zo dat sociaal vaardige mensen dat normaal wel belangrijk vinden?
Obsessie ???? (interesse in natuurkunde op jonge leeftijd)
Één van de kenmerken van AS, windsurfer heeft het ook al aangehaald zij het in een mi verkeerd verband, is dat ze een éénzijdige interesse hebben.
Natuurlijk, het is niet omdat een jongen 15 uur per week voetbalt dat hij daarom AS heeft. Meestal hebben deze jongens daarnaast ook nog andere activiteiten; met vrienden van alles doen, uitgaan, andere hobby.
Einstein had voor zover bekend maar één interesse als kind, de natuurkunde.
Ik zeg niet dat er iets mis mee is maar een kind wat 15 uur vrije tijd per week besteedt aan voetbal (sport, muziek, dans whatever) wordt als wat normaler gezien dan een kind dat bijna al zijn vrije tijd besteed aan een wetenschap.
Hij correspondeerde er zelfs over met zijn oom.
Wanneer je bijvoorbeeld sport dan ben je tegelijk sociaal actief, je ontwikkelt een coördinatie, je lichaam, leert omgaan met winst en verlies, er is een heel sociaal gebeuren om heen. Dat heb je niet als je in je uppie natuurkundeexperimenten aan het doen bent.
Nogmaals, ik oordeel niet. Het komt wel wat vreemd over op veel mensen.
Pas op latere leeftijd interesse in politiek en literatuur (je zegt dat dit vreemd is omdat mensen, als ze deze interesse op latere leeftijd hebben, doorgaans vanaf jongsafaan hebben gehad). Hierbij: Hoe kom je daar nu bij? Welk kind/jongere is nou geïnteresseerd in die zaken? Is het niet altijd zo dat interesse hierin zich pas op latere leeftijd ontwikkelt?
Dat is waar, ik wist ook niets van politiek en heb nog steeds geen enkele interesse in literatuur.
Wat bij Albert opviel is zijn zeer radicale 180 graden draai.
100% bezig met natuurkunde en vervolgens hoofdzakelijk bezig met niet-wetenschappelijke zaken.
Puzzels
