Wetenschap en geloof

[Assassinator]

Dat is natuurlijk wel erg zwart/wit, maar in de kern klopt dat wel. Tegenwoordig wordt het gewoon opgerekt.

[qrnlk]

Je bedoeld dat dit twee uiterste zwart/wit omschrijvingen zijn, terwijl in de praktijk volledig zwart of wit nooit voorkomen maar juist een regenboog aan kleuren? [rr]

Wat voor waarde heeft een beschrijving van theoretische uitersten in een wereld van variatie?

De meeste wetenschappers stappen niet over op een nieuwe theorie als deze een betere verklaring zou geven dan een oude theorie waar ze een groot deel van hun leven aan gewijd hebben. In de praktijk komt het er op neer dat oude wetenschappers uitsterven en met hun de oude theorieën; De volgende generatie komt op met nieuwe ideeën.

Er niet zo veel verschil met Religie (als verzamelterm voor alle mogelijke vormen van religie) want ook daar ontstaan steeds nieuwe groepen en vervallen oudere groepen en zo ontwikkeld ook Religie over tijd. Hoeveel mensen geloven nog in Zeus of Artemis? Niet veel neem ik aan

[Apeiron]

Ik denk dat iedere wetenschapper een gevoel voor ontzag toont voor zijn vakgebied. Volgens mij verschilt deze houding niet erg veel van religieuzen ten opzichte van God.

[Apeiron]

Religie is het accepteren van een absolute waardheid,

wetenschap de intentie tot het zoeken naar verklaringen.

Dus een wezenlijk verschil: als een wetenschapper morgen bewezen wordt dat een theorie fout blijkt en een andere juist(er), dan zal hij/zij deze accepteren. Een religieus mens heeft deze flexibiliteit niet, deze zit in een starre waarheid verstrikt.

Er bestaan ook wetenschappers die religieus zijn hoor Je zou omgekeerd dan ook kunnen zeggen dat wetenschapprs verstrikt zitten in hun starre wetenschappelijk wereldje waarin nauwelijks gevoel voor spiritualteit is. Dat lijkt me dan wel zo rechtvaardig.

Ik vind het prima dat je wetenschap en religie wilt scheiden. Maar ga religie dan niet met een wetenschappelijk bril beoordelen (en omgekeerd, maar dat van mij was alleen maar een voorbeeldje )

[Assassinator]

Spiritualiteit en wetenschap staan los van elkaar, wetenschap kan het wel onderzoeken (antropologie bijvoorbeeld) maar meer niet. Wetenschap is er alleen voor om de werking van de grote wereld om ons heen te verklaren en hoe deze kennis eventueel toe te passen, meer niet. Het is geen levenswijze ofzo.

[qrnlk]

Spiritualiteit en wetenschap staan los van elkaar, wetenschap kan het wel onderzoeken (antropologie bijvoorbeeld) maar meer niet. Wetenschap is er alleen voor om de werking van de grote wereld om ons heen te verklaren en hoe deze kennis eventueel toe te passen, meer niet. Het is geen levenswijze ofzo.

Dit weerhoud mensen er echter niet van om hun levenswijze volledig op de wetenschappelijke kennis van het moment te baseren; op dat moment wordt wetenschap voor deze mensen hun religie.

[bstard]

Je bedoeld dat dit twee uiterste zwart/wit omschrijvingen zijn, terwijl in de praktijk volledig zwart of wit nooit voorkomen maar juist een regenboog aan kleuren?  

Wat voor waarde heeft een beschrijving van theoretische uitersten in een wereld van variatie?

Ik denk dat iedereen op dit forum wel de mentale capaciteiten heeft dit in te zien.. mss wel nodig dat het in replies wordt aangekaart, maar hoe je het ook wend of keert het blijft de essentie van het verschil tussen relegie en wetenschap. Totdat je me van iets beters overtuigd [rr]

[Studentje]

Wat een belangrijk verschil is tussen wetenschap en geloof (in de zin van religie dus) dat ik hier nog niet expliciet naar boven heb zien komen, is de herhaalbaarheid.

Vooraleer je in de wetenschap uit een proef een theorie kan spinnen, of wanneer je theorie wil toetsen aan de werkelijkheid, moet het experiment herhaalbaar zijn.

Dat moet het niet in het geloof. Geen enkel wonder is herhaalbaar.

M.a.w. wetenschap is geen religie.

[qrnlk]

Merk op dat wonderen niet in alle religies een belangrijke plaats in nemen. Bovenstaande argument bewijst alleen dat wonderen, net als alle eenmalige gebeurtenissen, moeilijk wetenschappelijke te onderzoeken zijn. Betekend bovenstaande argument echter dat het ontstaan van het leven (een eenmalige gebeurtenis die niet herhaald kan worden) op dit moment buiten de wetenschap valt?

[Assassinator]

Dit weerhoud mensen er echter niet van om hun levenswijze volledig op de wetenschappelijke kennis van het moment te baseren; op dat moment wordt wetenschap voor deze mensen hun religie.

Dat klopt, en ik ben erg beniewd naar hun beweegredenen om dat te doen en hoe ze dat doen.

[Aquarius]

De wetenschap is wel in staat om veel interessant onderzoek te doen, heeft ons heel wat kennis der natuur opgeleverd, maar kan ons nog steeds geen antwoorden verschaffen op fundamentele vragen, zoals: Waar komen wij vandaan, wat is Leven, hebben wij een doel, is er een God?

De antwoorden die de wetenschap geeft, op deze vragen zijn net zo religieus als die der godsdiensten.

De Big Bang is volgens alle bekende natuurwetten niet mogelijk, leven ontstaat niet uit stenen en materie herbergt geen intelligentie in zich.

Toch zien we een Heelal, krioelt de aarde van Leven en zien we overal een fantastische intelligentie in de natuur...

Hier houdt de wetenschap gewoon op, en begint het besef van een onvoorstelbare Majesteit achter de wereld om ons heen door te breken.

Maar de mens is hoogmoedig, wil zelf op de troon zitten en verwerpt van nature een God boven hem..

[Fujaro]

De wetenschap is wel in staat om veel interessant onderzoek te doen, heeft ons heel wat kennis der natuur opgeleverd, maar kan ons nog steeds geen antwoorden verschaffen op fundamentele vragen, zoals: Waar komen wij vandaan, wat is Leven, hebben wij een doel, is er een God?

De antwoorden die de wetenschap geeft, op deze vragen zijn net zo religieus als die der godsdiensten.

De Big Bang is volgens alle bekende natuurwetten niet mogelijk, leven ontstaat niet uit stenen en materie herbergt geen intelligentie in zich.

Toch zien we een Heelal, krioelt de aarde van Leven en zien we overal een fantastische intelligentie in de natuur...

Hier houdt de wetenschap gewoon op, en begint het besef van een onvoorstelbare Majesteit achter de wereld om ons heen door te breken.

Maar de mens is hoogmoedig, wil zelf op de troon zitten en verwerpt van nature een God boven hem..

Wat is hoogmoediger, durven zggen dat je dingen nog niet weet (wetenschap) of met een aperte afwezigheid van enig aanvaardbaar bewijs een god claimen die speciaal een plan heeft met mensen (religie), sterker nog met jou persoonlijk. Wie poetst hier zijn belang op en plaatst zich in het midden van de schepping?

Dat de Big Bang nog niet verklaard is binnen de nu bekende natuurwetten, wil niet zeggen dat er geen big bang heeft plaatsgevonden. Sterker nog, hij is nog steeds bezig, de nagalm is nog waarneembaar. De brokstukken vliegen nog steeds uit elkaar. Het is een wetenschappelijke ontdekking geweest, geen theologische. Er was zelfs tijdenlang een religieuse oppositie tegen een dynamisch heelal (meest bekend is wel het steady state universum van Fred Hoyle).

Antwoorden op die grote vragen die je noemt krijg je niet door je tot imagnaire goddelijke vriendjes te keren maar door ploeteren en nog eens ploeteren eeuwenlang achter elkaar. En door daarbij rigoreus af te zien van kabouters, elfjes en andere fantastische bedenksels die hun bestaansrecht enkel ontlenen aan onbetrouwbare en aantoonbaar gemanipuleerde overleveringen.

Wetenschap kent een mechanisme voor onderlinge weging van theorieën. In geloof mag alles 'waar' worden genoemd. Immers een heilig respect voor de religieuze beleving ontslaat de gelover van een kritische benadering door anderen. Het resultaat is een bonte verzameling van geloven en geloofjes, sekten en stromingen, scholen en afsplitsingen van afsplitsingen. Wetenschap is niet perfect, maar welke gelovige ziet de imperfectie van zijn geloof?

[p__]

Wetenschap is geen religie, maar ik kan volledig begrijpen dat sommige mensen (zonder het te beseffen) door wetenschap een religieus beeld van de realiteit krijgen. Neem bijvoorbeeld dit artikel:

http://www.physorg.com/news68731082.html

Hierin worden allerlei mogelijkheden genoemd over waarom het universum zo'n onwaarschijnlijk cosmisch toevalligheidje is. Omdat het een wetenschappelijke bron is, zie je nergens staan dat de mogelijkheid bestaat dat het universum geschapen is. Ik kan begrijpen dat er bij mensen die hun hele leven zulke literatuur lezen, het religieuze beeld ontstaat dat de niet genoemde opties helemaal geen opties zijn.

[Aquarius]

Wat is hoogmoediger, durven zeggen dat je dingen nog niet weet (wetenschap) of met een aperte afwezigheid van enig aanvaardbaar bewijs een god claimen die speciaal een plan heeft met mensen (religie), sterker nog met jou persoonlijk.

Ik wil het zelfs nog een graadje scherper stellen, namelijk dat God met mensen en met mij persoonlijk niet alleen een plan heeft, maar ook een persoonlijke relatie wil hebben! En wat helemaal een gruwel is in de ogen der wereld, dat deze God in Zijn Zoon op deze aarde is neergedaald om voor jou en mij gekruisigd te worden opdat wij niet voor Hem verloren zullen gaan!

Dit maakt een mens eerder nederig dan hoogmoedig.

En wat is aanvaardbaar bewijs? De evolutie? Big Bang? Of Bijbel?

Waar de menselijke wetenschap nog maar sinds kort achter begint te komen, is in de Bijbel al duizenden jaren geleden opgeschreven, ik noem de uitdijing van het Heelal, het feit dat de mens als laatste op deze aarde verscheen, de ronde vorm van de aarde, de aantallen sterren, en meer.

En natuurlijk de vele profetieen die letterlijk zijn uitgekomen!

Wetenschap is mooi zolang het zich met feiten bezighoudt, de theorieen over het ontstaan van hemel en aarde en het leven doen dat in ieder geval niet en blijven menselijke verzinsels die tot waarheid worden verheven tot een nieuwe theorie ze weer na enkele jaren opvolgt....

[Studentje]

Merk op dat wonderen niet in alle religies een belangrijke plaats in nemen. Bovenstaande argument bewijst alleen dat wonderen, net als alle eenmalige gebeurtenissen, moeilijk wetenschappelijke te onderzoeken zijn. Betekend bovenstaande argument echter dat het ontstaan van het leven (een eenmalige gebeurtenis die niet herhaald kan worden) op dit moment buiten de wetenschap valt?

Inderdaad, maar neem dan als voorbeeld een spirituele ervaring en de oerknal. De experimenten die aanleiding geven tot de theorie van de oerknal, kunnen wel herhaald worden, en dan nog door verschillende wetenschappers, dus de herhaling is ook onafhankelijk van welke onderzoeker.

De spirituele ervaring kan dat niet. Misschien kan één persoon een ervaring meemaken die gelijkt op diegen die hij al gehad heeft, maar dan nog zal deze niet identiek zijn, en zeker niet door iemand anders herhaalbaar.