Aan The Don;
a) Onder de vandaag meest geldende juistheid, is het elektron geen elementair deeltje. De quantumfysica beschouwt het deeltje in superpositie als zijnde een waarschijnlijkheidsgolf. Enkel op het moment van meting doet het elektron zich voor als zijnde "elementair".
b) Quantumteleportatie is geen sci-fi, maar realiteit. Er zijn verschillende
experimenten uitgevoerd, waar men door middel van oa het begrip "quantum entanglement", kleine tot iets complexere structuren wist te teleporteren.
Teleportatie is overigens wiskundig zeer goed beschreven.
Graag enige referenties hieromtrend ;
- Vaidman, L. (1994), Teleportation of quantum states, Phys. Rev. A, 49, 1473-1476
- Vaidman, L. and Yoran, N. (1999), Methods for reliable teleportation, Phys. Rev. A, 59, 116-
- Zhang, T. C., et al. (2002), Quantum teleportation of light beams,
http://arxiv.org/abs/quantph/0207076
- Visser, M. (1995), Lorentzian Wormholes: From Einstein to Hawking, AIP Press, New York
- Mavromatos, N. E., Mershin, A. and Nanopoulos, D. V. (2002), QED-Cavity model of microtubules implies dissipationless energy transfer and biological quantum teleportation,
http://arxiv.org/abs/quant-ph/0204021
- Braunstein, S. and Kimble, J. (1998), Teleportation of continuous quantum variables, Phys.
Rev. Lett., 80, 869-872
- Braunstein, S. (1996), Quantum teleportation without irreversible detection, Proc. Royal Acad.,
53, 1900-1903
- Bouwmeester, D., et al. (1997), Experimental quantum teleportation, Nature, 390, 575-579
- 32. Bowen, W. P., et al. (2003), Experimental investigation of continuous variable quantum
teleportation, Phys. Rev. A, 67, 032302
- Bennett, C. H., et al. (1993), Teleporting an unknown quantum state via dual classical and
Einstein-Podolsky-Rosen channels, Phys. Rev. Lett., 70, 1895-1899
- Aspelmeyer, M., et al. (2003), Long-Distance Free-Space Distribution of Quantum
Entanglement, Science, 301, 621 - 623
Laat ik het makkelijk zeggen:
spieren worden geinduceerd door electrische stroom dat bestaat uit electronen, deze electronen overdracht wordt aangestuurd door bepaalde hersenkwabben die de electronen door de zenuwbanen sturen.
als electronen geen geleidend "medium" om doorheen te stromen kan er dus ook geen electronenoverdracht/spierbeweging plaatsvinden.
Fotonen (met massa 0, maar bepaalde energie) kunnen doorheen vacuüms reizen (zie het experiment van Michelson Morley, waarbij aangetoond is dat zich in het universum geen ether of medium bevindt), en aangezien een foton met energie van gammastraling bekend is zowel een electron als positron te kunnen maken (via E=mc²), kan evengoed een elektron doorheen een vacuüm reizen. Vergeet niet dat materie en energie eigenlijk gelijkwaardige begrippen zijn.
Belangrijk is! dat voor het teleportatieproces ook geen ether benodigd is. Het deeltje
verdwijnt! op plaats A en
verschijnt
op plaats B zonder
ooit in tussenliggende posities te zijn geweest.
Deze waarnemingen leiden tot hetzelfde soort vragen als "waarom twee deeltjes van elkaar afhankelijk kunnen zijn, en wijzigingen ondergaan zodra zijn partner beïnvloed wordt, gelijk welke de onderlinge afstand"
Dit maar om aan te geven dat
alles proberen verklaren aan de hand van huidige stand van de wetenschap
zinloos is.
We leven in een paradigma waarin individualisme, reductionisme en analyse hoogtij viert.
Maar daar wringt het. Waarheden zijn geen waarheden, slechts opgestelde theorieën die in het beste geval zoveel mogelijk correcte uitkomsten voorspellen. We zijn wetenschappelijk zo losgeslagen, dat wat we nu ontdekken op geen enkele wijze meer door het huidige paradigma kan verklaard worden.
Maar logischerwijze worden deze naar de vuilbak verwezen.
Het paradigma conditioneerde immers massa EN wetenschap jarenlang dat alles als zijnde simpele mechanische processen kan worden verklaard. Decennia lang werd wetenschap gefragmenteerd, en losgekoppeld van de context zonder dewelke hij niet kan bestaan. Het geheel is gewoon niet coherent meer.
Een gezond denkend persoon kan dit onmogelijk als de juiste manier van werken afdoen.
Tientallen jaren geleden dacht men dat deeltjes bestonden uit massieve kernen,doorspekt met elektronen. Dit model werd ontkracht door het atoommodel van Bohr ,die het atoom voorstelde als een massieve kern van protonen en neutronen waarrond elektronen in vaste banen ronddraaiden. Met de komst van quantumthorie en de onzekerheidsrelatie konden nu ook de vaste banen van de elektronen niet meer bepaald worden. Nu blijkt daarenboven nog dat deze deeltjes zich in superpositie bevinden en op de meest willekeurige momenten uit het niets kunnen verschijnen.
Het enige wat fysici hieruit te weten komen, is dat men langzaam maar zeker niet meer weet wat wat is, en beginnen ze zich dan ook af te vragen wat realiteit is en waaruit onze realiteit opgebouwd is.