sab3a_samawat schreef:Hoe sluit je uit dat precies dezelfde hersencellen in een andere universum na de dood niet herbouwd kunnen worden?
Hoe sluit je uit dat het geheugen niet terug kan komen zonder de fysieke hercencellen?
Als je zonder geheugen werd geboren en daarna ontwikkelt het geheugen zich, waarom zou dit niet herhaald kunnen worden voor de tweede keer?
Zomaar een paar vragen die beantwoord dienen te worden voordat je een te snelle conclusie kunt trekken omtrent de basis van elke godsdienst.
Om maar eens bij het eind te beginnen, wil ik erop wijzen, dat leven na de dood in de meeste godsdiensten beslist niet de basis van die godsdienst is. Het zijn bij uitstek christenen en moslims die zich er druk om maken. Voor mensen die in reïncarnatie geloven is het vooral het leven na de zoveelste geboorte en - hoewel ik er zelf niet aan wil - is dat toch een stuk positiever en realistischer, want vanaf de conseptie volgt zo'n leven de natuurlijke weg en iedere keer weer in een nieuw, uniek individu.
Reconstructie van een individu na de dood is onmogelijk, ook al zou hetzelfde brein weer kunnen ontstaan, hoewel uit wat en waarom? Indien fysiek hetzelfde brein gereconstrueerd wordt, zal de inhoud van het oorspronkelijke brein verloren gegaan zijn. Dat het brein met alle inhoud sterft bij de dood, is duidelijk en de inhoud is niet onstoffelijk, hoewel niet zo simpel te beschrijven als een bitje op een harde schijf van een computer. Die informatie kun je niet overschrijven op een ander medium of een ander (nieuw) brein. Met het woord van de apostel Paulus, dat een vleselijk lichaam is gezaaid en een geestelijk lichaam wordt opgewekt, kom je ook niet verder. Je kunt tegenwoordig deze neoplatonische gedachte alleen uitroepen tegen beter weten in, omdat lichaam en geest niet zonder elkaar existeren.
De vraag blijft toch vooral, waarom er leven na de dood zou moeten zijn. Waar is dat goed voor? Waaraan heeft het menselijk zoogdier dat verdiend boven alle andere dieren? Is het niet veel gerieflijker om geheel op te gaan in het niets, waaruit wij door conceptie en geboorte ook zijn voortgekomen? Religie houdt zich doorgaans bezig met zingeving, dus is het niet zo vreemd, dat ik, als atheïst, wel eens zou willen weten, wat de zin van zo'n eeuwig leven na de dood zou kunnen zijn. Persoonlijk heb ik er helemaal geen zin in en als er een almachtige god achter zit, zou het dan niet veel handiger zijn, gewoon de dood af te schaffen? Dat scheelt een heleboel geknutsel.