Ik had het (quote) over "rechtstreeks waarneembare" resultaten. Onrechtstreeks hebben we al schitterende voorbeelden van fossielen.
Helaas, maar die fossielen zijn zo interpretatie gevoelig dat ze vrijwel geen waarde hebben als bewijs. Hooguit kunnen we, gegeven de overweldigende hoeveelheid die we al gevonden hebben, er vrij zeker van zijn dat het een vrijwel compleet plaatje laat zien. Een van de meest opvallende zaken die we waarnemen is dat nieuwe levensvormen abrupt verschijnen, zonder aanwijsbare directe voorouders en dat daarna een mate van variatie binnen deze vorm ontstaan die daarna over langere perioden stabiel blijven. De ontwikkeling die we waarnemen is in discrete stappen, wat we echter beslist niet waarnemen is een geleidelijke ontwikkeling door middel van minimale kleine veranderingen. (Merk op dat alle waarneembare voorbeelden van "evolutie" geleidelijk en minimaal zijn.)
Hier mis je iets. Het idee van evolutie is juist dat er veeeeeeeeeeeeeeeeeeeel opties gelijktijdig uitgeprobeerd worden.
Gegeven hoe zeldzaam mutaties zijn, gegeven hoe groot de genetische code is, gegeven dat de meeste mutaties direct of indirect negatief zijn (ook neutrale mutaties zijn vaak negatief op langere termijn) valt het reuze mee met hoeveel alternatieven uitgeprobeerd kunnen worden.
Vergeet ook niet dat selectie plaats vinden op populatie niveau, niet op het niveau van eigenschappen. Of een bepaalde variatie in een eigenschap meer of minder waarde heeft is voornamelijk afhankelijk van de toevallige omstandigheden van het moment.
Het is als met 100 dobbelstenen gooien, en er dan alle zessen uit halen. Als ik wil een zes gooien, dan kan ik dit inderdaad niet zomaar als ik een dobbelsteen gooi. Als ik wil een zes gooien, dan lukt dit WEL (dikwijls) als ik met honderd dobbelstenen gooi, en de slechte er uit filter.
Maar dat is dus niet hoe evolutie werkt. Er is geen vooraf vastgesteld stabiel doel om naar toe te werken. Degenen die zich (deels toevallig) voortplanten zijn degenen die door de selectie komen, maar niet omdat ze aan een bepaald doel of criteria voldoen. Ze komen er door omdat ze er door komen.
Dat eerste klopt slechts in een ideale wereld: eenmalig geoptimaliseerde ontwerpen zijn ZEER gevoelig aan fouten, modulaire ontwerpen zijn dit minder.
Natuurlijk, ze zijn immers optimaal, elke afwijking zal (onder gelijkblijvende omstandigheden) negatief zijn en er uit worden gefilterd.
Tenzij deze afwijking, door veranderende omstandigheden, het nieuwe optimum vertegenwoordig. Dit kan bijvoorbeeld plaats vinden indien een bepaalde resource niet meer in voldoende mate beschikbaar is. Een minder optimaal ontwerp dat minder van deze resource nodig heeft kan een voordeel hebben boven het niet-realiseerbare oorspronkelijke ontwerp dat meer nodig heeft.
Natuurlijk is er maar een hele kleine ruimte van variatie mogelijk voordat het ontwerp niet langer correct werkt. Deze nieuwe werkende varianten worden er echter snel uitgefilterd (selectie), dus in de praktijk zul je alleen een beperkte variatie aan ontwerpen zien met minimaal afwijkende specificaties en afhankelijk van de omstandigheden doorloopt de populatie deze begrensde variatie ruimte.
Het grote probleem is dus niet dat ze efficiënt zijn, maar dat ze niet 'aanpasbaar' zijn. ... Indien er niet/minder-modulair leven zou ontstaan, zou die minder snel evolueren, en dus minder snel aanpassen aan de veranderende situatie dan zijn modulaire neefje.
Dit argument slaat juist de cruciale stap van het ontstaan van een module over. Het laat niet zien hoe evolutie kan resulteren in een modulair ontwerp als deze er nog niet is, het laat slechts zien dat gegeven een modulair ontwerp men evolutie zou kunnen gebruiken om het ontwerp dynamisch robuust te maken tegen tijdelijke veranderingen (over een beperkte bandbreedte) en te optimaliseren tegen langdurige omstandigheden. Deze vorm van evolutie leid echter tot nieuwe functionaliteit, ze behoud slechts de functionaliteit van het oorspronkelijk ontwerp.
Ik kan u een programma bezorgen waarbij 'puntjes' op een creatieve manier (via evolutie) zo lang mogelijk op een blad blijven, en er op de duur (soms) in slagen om intelligente beslissingen te nemen op basis van hun visuele input. Maar ik denk, dat uw probleem vooral ligt bij het evolueren van modulariteit, en die wordt hierbij inderdaad niet getest.
Ik ben zelf ook bezig met vergelijkbare simulaties en het is mij persoonlijk nog niet gelukt om een overtuigende realistische simulatie te maken van evolutie die inderdaad resulteert in dat wat de meeste evolutionisten ervan verwachten. Vandaar dat ik uitermate sceptisch ben mbt het huidige neo-darwinistische evolutie gedachtegoed.
Ah, OK.

Mag ik daaruit afleiden dat het tot nu toe onbekend was?
Ik kan niks vinden over HGT's. Kunt u me een linkje bezorgen?
Bij de tomaten kunnen we dit herkennen aan genenstructuren die een tomaat plots heeft waardoor hij lijkt op een kruising met een aap.(bij wijze van spreken uiteraard) Zoiets is inderdaad (zij het niet experimenteel) toetsbaar, maar we hebben er nog steeds geen voorbeeld van gevonden.
Ik verwacht dat het gevonden zal worden. Het enige voorbehoud dat ik heb is dat er mogelijk een variatie in de code zal zijn wegens compatibiliteit overwegingen. Dit is echter analoog aan wat we zien indien we hetzelfde programma, uit een enkele broncode, compileren voor Mac, Linux, en Windows dan zullen we op object-code niveau grote verschillen kunnen zien. Zonder meer onderzoek en kennis over hoe het leven daadwerkelijk werkt (in een meer technologische zin) kunnen we momenteel deze vragen nog niet beantwoorden.
317070 schreef:Mijn vragen aan U:
Hoe ziet U de Designer dan?
Wetenschappelijk gezien? Geen idee. Voorbij aan de wetenschappelijke feiten vermoed ik persoonlijk dat deze creative intelligentie onder fundamenteel andere omstandigheden dan in dit universum mogelijk moet zijn ontstaan. Daarnaast denk ik dat de voor ons zichtbare realiteit eerder een kunstmatige dan natuurlijke oorsprong kent. Zoals ik al heb opgemerkt: Indien het leven (en mogelijk het zichtbare universum) door een creatieve intelligentie ontworpen en gemaakt zijn dan zijn deze dingen niet langer natuurlijk maar kunstmatig. Dat veranderd volledig de manier waarop we tegen onszelf en de realiteit aan moeten kijken: Het leven zou dan zeer geavanceerde technologie zijn en wij zijn in essentie AI's. Het enige dat daadwerkelijk dan de term "natuurlijk" (zoals we dit begrip tegenwoordig begrijpen) mag dragen is de creatieve intelligentie die ons gemaakt heeft.
Hoe kan die 'transcendente' designer ingrijpen in de evolutie?
Hoe dan ook consistent met de wetmatigheden van dit universum. In essentie niet anders dan wij het zouden doen indien wij zouden beschikken over hetzelfde gereedschap, technologie, en kennis.
Hoe verklaart een designer modulariteit?
De enige bekende bron van modulaire ontwerpen zijn creative intelligenties, de bekende natuurlijke wetmatige processen resulteren niet in modulaire ontwerpen. Wat anders dan een designer kan het modulair ontwerp verklaren?
Waar ziet u bewijzen die in het voordeel van een designer spreken?
Om dit te beantwoorden zou ik zo ongeveer elke post in dit topic moeten herhalen...
Bent u er zich van bewust dat transcendentie bijna per definitie een antwoord kan bieden op alle vragen, maar dat ze zowel niet experimenteel vast te stellen is, als geen concrete voorspellingen levert, en dus nooit wetenschappelijk kan zijn?
Ik heb minder moeite met de
Maar bovenal: Begrijpt u dat ik het in het vage laten van de eigenschappen en het karakter van zo'n 'Designer' een onoverkomelijk grote lacune vindt in ID?
Wetenschap is per definitie onvolledig. We streven naar consistentie, niet volledigheid. Ik kan mij voorstellen dat op persoonlijk niveau een dergelijke lagune inderdaad vervelend kan zijn, maar wetenschappelijk gezien komt het vaker voor dat we het bestaan van iets dat we nog niet hebben kunnen waarnemen afleiden uit wat we wel kunnen waarnemen. De ontbrekende factor is nodig om het consistent te maken.
Ik heb gezonde twijfels aan de evolutietheorie, en de zaken die je hier en daar aanhaalt vormen inderdaad enkele pijnpuntjes.
Gegeven dat de pijn in het hart van de theorie zit lijkt mij dit niet slechts een kwestie van "enkele pijnpuntjes".
Maar waar evolutietheorie een volledige theorie vormt die geen lacunes bevat over haar werking in het algemeen en enkel in concrete situaties, is ID er dan een versie van die zegt: "Dit concrete geval kunnen we bijvoorbeeld verklaren met behulp van een 'Designer' die ons proces stuurt." Dan heb ik iets van: "Hoe? Wat? Wie? Waar? Wanneer?"
Ik ook. Maar dat zijn vragen die buiten ID vallen en waarschijnlijk een geheel eigen wetenschappelijk onderzoek vereisten.
P.S. ik stel voor om geen posts meer te maken waarvoor ik drie maal moet scrollen om hem volledig te lezen. Ik ga dit vanaf nu althans niet meer doen en U slechts nog op de voor mij grootste pijnpunten aanspreken.
Een forum is wellicht niet de handigste manier op een dergelijke discussie te hebben

Any sufficiently analyzed magic is indistinguishable from science.
Any sufficiently advanced technology is indistinguishable from magic.
There is no theory of protecting content other than keeping secrets Steve Jobs