tja, dat wist ik ook.
<maar waar komt, de energie vandaan?> Waarom kunnen wij dat niet?
De evolutie heeft energie nodig zeg je. Daar ben ik het mee eens. De evolutie theorie beschrijft een periode waarin er in het heelal energie in ruime mate aanwezig is. De evolutietheorie hoeft zich, zoals hierboven al is gezegd, daarom niet met die vraag bezig te houden. Feit is dat er energie is, punt uit.je geeft nu geen bevredigend antwoord, de ev. heeft een bron van energie nodig (maakt niet uit in welke vorm, onder energie kun je ook atomen verstaan) waar komt dat vandaan?
Je mag elke vraag stellen die over het onderwerp evolutie gaat, daar is dit Forum voor. Maar er bestaat ook zoiets als vragen naar de bekende weg. En die vragen helpen ons niet verder, zeker als de bekende weg maar enkele posts achter je ligt. Lees deze discussie vanaf het begin en stel dan aan de hand van daar gedane uitspraken je vragen.Trouwens Miller's experiment hoort toch ook bij de ev. th. waarom mag ik zoiets dergelijks, niet hier te vraag stellen?
Dat zou ik nou juist weer niet doen, als ik jou was. Een blind vertrouwen in een wetenschappelijke theorie is namelijk een tegenstrijdigheid. Het vertrouwen dat een theorie betrouwbaar is, wordt bevestigd door mensen die aantonen dat de theorie niet te falsificeren is. We vertrouwen niet blind op de theorie, we vertrouwen wantrouwend op de theorie. Zo ongeveer als je ook straks over dun ijs loopt, waarin je je vertrouwen hebt gesteld. Niet blind, maar juist door er met een stok of met je voet stevig op te stampen, voordat je verder gaat.Ik wil de evolutie theorie blindeloos vertrouwen, maar heb ff jullie hulp nodig
Mag ik je op de eerste plaats een advies geven? Als jouw vraag is "Waar komt alle energie vandaan?" , laat je dan niet gek maken door die vraag. Het zou aardig zijn als iemand het antwoord wist, in de zin van ons wetenschappelijk weten. Maar zo iemand is er nog niet, ondanks alle inspanningen die door allerlei mensen, slimmer dan ik, zijn gedaan. Doe net als ik en berust in het niet-weten. Het leven heeft gelukkig nog heel veel andere aspecten.Plato schreef:Frans,
ik begrijp heel goed wat je bedoelt, maar waar moet ik dan heen met mijn vraag. Mijn vraag begint mij een beetje gek te maken, in mijn hoofd
Geen dankIk bedoelde te zeggen dat die ene reactie niet uit zich zelf kan verlopen. Specifiek doelde ik op de verbranding van glucose. Een voorbeeld dat ik overneem van een collega die een mooie verhandeling over entropie schreef, waarin onder andere die van de cel. Ik citeer:Sophia? schreef:Om te zeggen dat reacties "vanwege de energiebalans eigenlijk niet kunnen", vind ik wat vreemd. Als er een reactie plaatsvindt die in jouw model onmogelijk is, dan klopt je model niet.
"In de eerste stap wordt glucose omgezet in ...
yadayadayaa...
Maar nogmaals, dat weet jij als bioloog ook, en ik dank je voor de gelegenheid die je me bood om deze gedachten te formuleren.
Deze discussie hoort hier niet thuis, we moeten hem op het Natuurkunde Forum voort zetten, voorzover het de zon betreft.De zon, waar men het hierboven nu over heeft, is in mijn ogen ook een groot voorbeeld van een systeem dat tijdelijk "tegen de entropie in heeft gelopen", net als de omzetting van glucose naar G6P zoals hierboven beschreven.
Ik zou de energie die uit de zon komt niet een katalysator noemen voor die processen. Een katalysator bespoedigt een proces, maar blijft onveranderd aanwezig. De fotonen van de zon worden bij de genoemde processen geabsorbeerd, ze verdwijnen.De in de zon in het verleden geconcentreerde energie lekt er nu weer mondjesmaat uit en fungeert zo als katalysator voor vele processen (leven op aarde om er eens 1 te noemen).
Ik heb het hier ook nier over een katalysator in de chemische zin van het woord. Ik bedoel meer het feit dat er energie-input van buitenaf is, zoals bij de vorming van G6P uit glucose.Frans Eerkens schreef:Deze discussie hoort hier niet thuis, we moeten hem op het Natuurkunde Forum voort zetten, voorzover het de zon betreft.Sophia schreef:
De zon, waar men het hierboven nu over heeft, is in mijn ogen ook een groot voorbeeld van een systeem dat tijdelijk "tegen de entropie in heeft gelopen", net als de omzetting van glucose naar G6P zoals hierboven beschreven.
De omzetting van glucose naar G6P gaat omdat het enzym hexokinase in de buurt is. Daarbij werken alleen elektromagnetische krachten. Dat is een ander soort proces dan wat er in de zon gebeurt.
Ik zou de energie die uit de zon komt niet een katalysator noemen voor die processen. Een katalysator bespoedigt een proces, maar blijft onveranderd aanwezig. De fotonen van de zon worden bij de genoemde processen geabsorbeerd, ze verdwijnen.De in de zon in het verleden geconcentreerde energie lekt er nu weer mondjesmaat uit en fungeert zo als katalysator voor vele processen (leven op aarde om er eens 1 te noemen).
Dat is wel een heel groot getal. Kan je mij ook laten zien hoe je daar aan komt?=zweistein=- schreef:De waarschijnlijkheid dat een gemiddeld proteïne molecule dat uit 500 aminozuren bestaat in de juiste hoeveelheid en volgorde gerangschikt wordt met daarbij komend de waarschijnlijkheid dat alle aminozuren slechts linksdraaiend zijn en met een peptidenbinding verbonden zijn is 1 tot 10 tegen de 950ste macht. Wij kunnen dit getal dat een 1 is waarachter 950 nullen wordt gezet als volgt noteren:
10^950 =
100.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.000.
Beste-=zweistein=-dit zegt niks, de kans bestaat toch en in de loop van de jaren , zouden er toch ook positieve mutaties kunnen ontstaan.=zweistein=- schreef:De waarschijnlijkheid dat een proteïne door toeval gevormd is, is gelijk aan nul
Er is een drietal basisvoorwaarden voor de vorming van een bruikbaar proteïne:
Eerste voorwaarde: dat alle aminozuren in het proteïne van de goede soort zijn en in de goede volgorde liggen.
Tweede voorwaarde: dat alle aminozuren in de keten linksdraaiend zijn.
Derde voorwaarde: dat al deze aminozuren met elkaar door middel van een chemische verbinding, die de peptidenverbinding heet, verbonden zijn.
Om een proteïne door toeval te laten vormen moeten al deze drie basisvoorwaarden tegelijkertijd aanwezig zijn. De waarschijnlijkheid van de vorming van een proteïne door toeval is even groot als de vermenigvuldiging van de waarschijnlijkheden van de verwezenlijking van ieder van de drie voorwaarden.
Bijvoorbeeld, voor een gemiddeld molecule dat uit 500 aminozuren bestaat:
1) De waarschijnlijkheid dat de aminozuren in de juiste volgorde liggen:
Er zijn 20 soorten aminozuren die bij de samenstelling van proteïnen gebruikt worden:
Hieruit volgt - De waarschijnlijkheid dat ieder aminozuur juist uit deze 20 soorten wordt gekozen
= 1/20
De waarschijnlijkheid dat alle van deze 500 aminozuren juist gekozen =1/20^500= /10^650
worden = 1 kans op 10^650
2-De waarschijnlijkheid dat het aminozuur linksdraaiend is:
- De waarschijnlijkheid dat slechts 1 aminozuur linksdraaiend is
= 1/2
- De waarschijnlijkheid dat al deze 500 aminozuren tegelijkertijd
= 1/2^500 = 1/10^150
linksdraaiend zijn 500ste = 1 kans op 10^150
3- De waarschijnlijkheid dat de aminozuren zich in een 'peptidenbinding' verbinden:
Aminozuren kunnen met elkaar verschillende soorten chemische bindingen aangaan. Om een bruikbaar proteïne te worden moeten alle aminozuren in de keten een speciale chemische binding, een peptidenbinding, aangaan. Het is uitgerekend, dat de waarschijnlijkheid dat aminozuren zich met een andere binding combineren dan een peptidenbinding 50% is. Hieruit volgt:
- De waarschijnlijkheid dat twee aminozuren zich met een peptidenbinding combineren is
= 1/2
- De waarschijnlijkheid dat 500 aminozuren zich in een peptidenverbinding samenvoegen = 1/2^499 = 1/10^150
= 1 kans op 10^150
--------------------------------------------------------------------------------
TOTAL PROBABILITY
= 1/10^650 X 1/10^150 X 1/10^150 = 10^950
= 1 kans op de 10^950