Regor schreef: ↑za 28 mar 2026, 22:30
@wnvl1,
Dank U,
Hoe komt men aan de vorm van de zwaartekracht golven, afwisselend sinusoidale contractie in x en y richting, terwijl progagatie in
z richting aan de snelheid c ?
De vorm van zwaartekrachtgolven zoals men die typisch beschrijft — met afwisselende sinusvormige uitrekking en samentrekking in de x- en y-richting terwijl de golf zich voortplant in de z-richting met de lichtsnelheid \(c\) — komt rechtstreeks voort uit de linearisatie van de ART rond een vlakke achtergrondruimte.
Men vertrekt vanuit de metriek van de ruimtetijd als een kleine perturbatie rond de Minkowski-metriek,
\[
g_{\mu\nu} = \eta_{\mu\nu} + h_{\mu\nu}, \quad \text{met } |h_{\mu\nu}| \ll 1.
\]
In deze benadering gedraagt \(h_{\mu\nu}\) zich als een golfvergelijking wanneer men geschikte gaugevoorwaarden oplegt, zoals de transversale-traceloze (TT) gauge. In vacuüm reduceert de veldvergelijking dan tot
\[
\square h_{\mu\nu} = 0,
\]
wat een klassieke golfvergelijking is met voortplantingssnelheid \(c\).
Voor een golf die zich in de z-richting voortplant, kan men een vlakke golfoplossing nemen van de vorm
\[
h_{\mu\nu}(t,z) = A_{\mu\nu} \cos\!\left(kz - \omega t\right),
\]
waarbij de dispersierelatie \(\omega = ck\) de voortplanting aan de lichtsnelheid garandeert.
De fysieke inhoud van de golf wordt zichtbaar wanneer men kijkt naar de twee fysieke vrijheidsgraden in de TT-gauge, namelijk de plus- en cross-polarisatie. In het x-y vlak neemt de metriek dan de vorm aan
\[
h_{ij}(t,z) =
\begin{pmatrix}
h_+(t,z) & h_\times(t,z) \\
h_\times(t,z) & -h_+(t,z)
\end{pmatrix},
\quad i,j \in \{x,y\}.
\]
Voor een zuivere plus-polarisatie kiest men bijvoorbeeld
\[
h_+(t,z) = h_0 \cos(kz - \omega t), \quad h_\times(t,z)=0.
\]
Dit leidt ertoe dat de ruimtetijd in de x-richting afwisselend wordt uitgerekt terwijl die in de y-richting wordt samengedrukt, en omgekeerd een halve periode later. Omdat de tijdsafhankelijkheid sinusvormig is, resulteert dit in de typische oscillatie van uitrekking en compressie.
De reden dat de vervorming uitsluitend in het x-y vlak optreedt, is dat de TT-gauge de golf transversaal maakt: alle componenten in de voortplantingsrichting \(z\) kunnen worden weggegauge-d, zodat enkel de fysieke transversale vrijheidsgraden overblijven. Hierdoor is de golf volledig beschreven door vervormingen loodrecht op de propagatierichting.