Waarom is verkrachting zo erg?

[Anonymous]

Ik BEN vroeger nog verkracht. En hoewel ik dat niet leuk vond, is het toch helemaal niet zo dat ik daar nog steeds last van ondervind. Ik vond het op het moment zelf wel erg, maar na een paar maanden was dat voorbij. Ik merk helemaal niets van die "verschrikkelijke gevolgen" die de meeste slachtoffers ondervinden.

Volgens mij komt dat gedeeltelijk door onze cultuur dat slachtoffers daarvan zich zooooooooo verschriiiiiiikelijk errrrrrrrrrrrruuuuug rot voelen: wij LATEN ze geloven dat ze zich ***** moeten voelen en zo.

het komt helemaal niet door de cultuur !!!!!!!!! IK ben ook verkracht negen jaar geladen. Ik heb er nu pas last van. Een trauma zo zou je het ook kunnen noemen. Ik heb het ook altijd weg gestopt. Waarschijnlijk za jij er ook nog wel last van krijgen. Ik kan het eigenlijk niet begrijpen dat het jou niets doet. Ik heb het gevoel dat ik minderwaardig ben en ook zo gezien wordt. Ik ben ontmaagd door die ZAK . Hoe kan ik later mijn dochter gewoon over straat laten lopen ??? Ik ben nog steeds doods bang dat ik hem nog tegen het lijf loop. Hij heeft mijn leven totaal veranderd. SExueel en geestelijk ben ik mishandeld door hem. En wat is het trouwens voor een vraag?? Er zijn heel veel mensen die het zelfde doormaken als ik. En geloof me.... het is niet zomaar iets dat je overkomt !!!!!

[Boaz]

Ik BEN vroeger nog verkracht. En hoewel ik dat niet leuk vond, is het toch helemaal niet zo dat ik daar nog steeds last van ondervind. Ik vond het op het moment zelf wel erg, maar na een paar maanden was dat voorbij. Ik merk helemaal niets van die "verschrikkelijke gevolgen" die de meeste slachtoffers ondervinden.

Volgens mij komt dat gedeeltelijk door onze cultuur dat slachtoffers daarvan zich zooooooooo verschriiiiiiikelijk errrrrrrrrrrrruuuuug rot voelen: wij LATEN ze geloven dat ze zich ***** moeten voelen en zo.

het komt helemaal niet door de cultuur !!!!!!!!! IK ben ook verkracht negen jaar geladen. Ik heb er nu pas last van. Een trauma zo zou je het ook kunnen noemen. Ik heb het ook altijd weg gestopt. Waarschijnlijk za jij er ook nog wel last van krijgen. Ik kan het eigenlijk niet begrijpen dat het jou niets doet. Ik heb het gevoel dat ik minderwaardig ben en ook zo gezien wordt. Ik ben ontmaagd door die ZAK . Hoe kan ik later mijn dochter gewoon over straat laten lopen ??? Ik ben nog steeds doods bang dat ik hem nog tegen het lijf loop. Hij heeft mijn leven totaal veranderd. SExueel en geestelijk ben ik mishandeld door hem. En wat is het trouwens voor een vraag?? Er zijn heel veel mensen die het zelfde doormaken als ik. En geloof me.... het is niet zomaar iets dat je overkomt !!!!!

Wat Der Smallie zegt schijnt voor veel meer mensen op te gaan. Dat betekend niet dat het voor iedereen maar gebagateliseerd moet worden. Het woord trauma komt natuurlijk niet van jezelf maar van de hulpverleners. De hulpverleners en je omgeving zijn er van overtuigd dat je wel een probleem moet hebben en dat moet er uit en dat halen we er uit door tegen je aan te blijven praten. Sommige mensen zullen ook inderdaad een probleem hebben, maar volgens grootschalig onderzoek is dat een forse minderheid. M.a.w., we helpen een boel mensen opnieuw door die ervaring heen, met alle vervelende gevoelens en al, terwijl ze alles al lang achter zich hebben gelaten. Het is helemaal niet verkeerd om daar nog eens kritisch naar te kijken.

[Anonymous]

Ik snap überhaupt niet dat je zoiets durft te vragen...........

Ik hoop dat je respect hebt voor andere mensen. Verkrachting is iets zoals een auto finaal inelkraar slaan... maar je vindt het leuk ook nog. Ik hoop niet dat jij een dergelijk figuur bent, maar dat dit een gewonen vraag was. Ik snap overigens niet hoe je dat in je hoofd haalt dergelijke dingen te denken ..... maar ja... dat ben ik. No hard feelings, maar deze jongen snapt niet dat iemand een dergelijk iets in zijn hoofd kan hebben.

[Red BoriZ]

Ik snap überhaupt niet dat je zoiets durft te vragen...........

Ik hoop dat je respect hebt voor andere mensen. Verkrachting is iets zoals een auto finaal inelkraar slaan... maar je vindt het leuk ook nog. Ik hoop niet dat jij een dergelijk figuur bent, maar dat dit een gewonen vraag was. Ik snap overigens  niet hoe je dat in je hoofd haalt dergelijke dingen te denken ..... maar ja... dat ben ik. No hard feelings, maar deze jongen snapt niet dat iemand een dergelijk iets in zijn hoofd kan hebben.

Kijk dat kun je wel vinden, maar als psygoloog moet je dit soort dingen ook weten hoe wil je er anders iets aan doen om mensen er weer bovenop te helpen als je niet weet wat er mis is. En dan kun je zeggen dat is logisch dat verkrachting erg is, maar dat werkt nu eenmaal niet in de wetenschap. Je moet vragen stellen en beantwoorden.

[Boaz]

Ik snap überhaupt niet dat je zoiets durft te vragen...........

Ik hoop dat je respect hebt voor andere mensen. Verkrachting is iets zoals een auto finaal inelkraar slaan... maar je vindt het leuk ook nog. Ik hoop niet dat jij een dergelijk figuur bent, maar dat dit een gewonen vraag was. Ik snap overigens  niet hoe je dat in je hoofd haalt dergelijke dingen te denken ..... maar ja... dat ben ik. No hard feelings, maar deze jongen snapt niet dat iemand een dergelijk iets in zijn hoofd kan hebben.

Lust is iets anders als agressie en daarom niet vergelijkbaar. Overigens gaat de discussie niet over de dader maar over het slachtoffer en hoe het slachtoffer omgaat met deze ervaring.

[Anonymous]

Ik begrijp Syd,

Die ander ziet je niet meer als een medemens, hij vergeet je gevoelens en ziet je als een voorwerp dat hij gebruikt om zichzelf te bevredigen.

Het moet vreselijk/heel kwetsend zijn.. zo zou ík me toch voelen..

[Anonymous]

WAAROM VERKRACHTING ERG IS - VOOR EEN PERSOON -

Het doet mij intens pijn te lezen dat er in sommige reacties gesuggereerd wordt dat de gevolgen "allemaal wel mee vallen"of zelfs dat er "overdreven wordt". Ik geloof dat namelijk niet. Ik ben bang dat mensen door dat soort uitspraken inderdaad denken dat het meestal wel meevalt. En slachtoffers van verkrachting worden al heel vaak niet serieus genomen en er wordt al genoeg gebaggataliseerd. Vrij triest allemaal voor mensen die er erg last van hebben.

Zelf ben ik ook verkracht. Ik heb het zelfs nog maar net na kunnen vertellen. Los van het seksueel getinte ging de verkrachting samen met veel geweld, sadisme en pijn die ik me nu niet eens meer goed voor kan stellen (alleen als ik heel bang ben). In mijn geval heeft het een grote invloed op mij. Zo schrik ik snel als er iemand achter me staat en dat is in het dagelijks functioneren helemaal niet handig.

Zeker in het begin had ik er moeite mee jongens "dichtbij" te laten komen. Iets wat nodig is om een goede relatie aan te gaan, wat voor mij - en met mij de meeste mensen - essentieel is om gelukkig te zijn. Wat dat betreft kan een verkrachting dus erg schadelijk zijn. Wat ook erg is, is dat het een grote invloed heeft op mijn seksleven. Bepaalde aanrakingen en seks associeer ik met het gebeurde waardoor ik opeens bang ben dat de ander me pijn gaat doen of zelfs dood maakt. Ik kan me voorstellen dat ook bij anderen een verkrachting niet positief is voor iemands seksleven. En seks is in mijn ogen ook een belangrijk onderdeel van het menselijk bestaan. Dit zijn natuurlijk maar een paar voorbeelden van "waarom verkrachting zo erg is?"

Natuurlijk is het in de wetenschap niet juist om een persoonlijk geval klakkeloos te veralgemeniseren. Er zijn er vele die er heel veel last van hebben. Maar er zullen best ook genoeg gevallen zijn waarbij slachtoffers veel minder last hebben van het gebeuren. Maar aan de hand van die groep mogen we ook niet veralgemeniseren, want het maakt het voor de eerste groep niet minder erg...

Ik denk dat we er ook bewust van moeten zijn dat de bekende slachtoffers slechts een topje van de ijsberg zijn. En dat er ook vele mensen zijn die er behoorlijk last van hebben maar waarvan het niet bekend is (zoals ik).

[Het woord "getraumatiseerd" wordt trouwens ook niet altijd aangepraat door hulpverleners. Ik ervaar dat ik"getraumatiseerd" ben, door dat ik me er van bewust ben dat ik door de verkrachting in bepaalde situaties irreële gedachten heb. ]

WAAROM VERKRACHTING ZO ERG IS - MAATSCHAPPELIJK -

Los van waarom verkrachting persoonlijk zo erg is, is verkrachting ook schadelijk voor de maatschappij en de maatschappelijke verhoudingen.

Verkrachting is een teken van ongelijke machtsverhoudingen. Waarbij de ene groep (meestal mannen) de andere groep 'overheerst' (meestal vrouwen).

Deze scheve verhouding en de manier waarop deze soms door verkrachting tot uiting komt, vinden wij over het algemeen niet wenselijk in onze huidige maatschappij, en vormt een bedrijging voor de waarden en normen waar we in die maatschappij voor staan.

[SuperWrC'ke]

ik ben misschien niet zo een intellectuele man, maar wat is me dat voor een vraag????

ik begin wel stillaan te denken da er iets mis is hoor met u... niks persoonlijk natuurlijk...

maar komaan...

[Neil amstrong]

nee de vraag is waarom vind jij het zo erg

[Anonymous]

Ik vraag me af: als je als 1- of 2jarige seksueel misbruikt wordt, en verder niet, en lichamelijk loop je geen schade op, heeft dat dan ook ernstige gevolgen? Want normaal herinner je je op volwassen leeftijd geen dingen meer van toen je 1 of 2 jaar was.

[bachus]

Ik vraag me af: als je als 1- of 2jarige seksueel misbruikt wordt, en verder niet, en lichamelijk loop je geen schade op, heeft dat dan ook ernstige gevolgen? Want normaal herinner je je op volwassen leeftijd geen dingen meer van toen je 1 of 2 jaar was.

Je herrinerd je niets omdat je als je 2 bent geen ruk meemaakt. Mocht je op die leeftijd zoiets als bovenstaand overkomen zul je dat echt wel herrineren.

[RDLoos]

Je herrinerd je niets omdat je als je 2 bent geen ruk meemaakt. Mocht je op die leeftijd zoiets als bovenstaand overkomen zul je dat echt wel herrineren.

Lijkt mij ook. Mensen de een zeer traumatische ervaring hebben gehad in hun leven kunnen dit vrijwel altijd later nog herinneren of voelen ondanks de jonge leeftijd. Ik ken iemand die op zeer jonge leeftijd bijna is verdronken en hij zegt de gehele gebeurtenis zich te kunnen herinneren.

[Jekke]

het is niet omdat je iets niet bewust dat je je dat onbewust niet herrinnert, daarom heet het ook opgroeien, elke gebeurtenis heeft een invloed op je

[noortje]

bacchus, het lijkt me een beetje voorbarig die discussie die jij trekt. er zijn situaties waarin herinneringen verdrukt worden in het onderbewustzijn. Bepaalde zaken in het verdere leven kunnen soms een trigger zijn om de gebeurtenis terug te herinneren.

Zo heeft men af en toe mensen die na therapieen in 1 keer te weten zijn gekomen dat ze een bepaalde tragische gebeurtenis meegemaakt hebben.

[Knownothing]

Maar de "verdrongen herinneringen" worden tegenwoordig door psychologen wel serieus onder vuur genomen. Zo zou een beetje suggestief ondervragen van een min of meer labiel persoon al snel "herinneringen" aan (seksueel) misbruik oproepen. Dit heeft in het verleden al geleid tot verdachtmakingen en veroordelingen van mensen waarvan later bleek dat ze in de verste verte niets misdaan hadden.