Wil god dat wij goed doen/zijn?

[Mechanieker]

Nee dat zeg ik niet. Ik vraag hoe (je) God dat beziet!

[...]

Als een woordenwisseling als onprettig ervaren wordt, is ie het.

"Jouw god, mijn god." Zo komen we er niet. Er is maar 1 'god' de Allerhoogste te noemen. Per definitie de eigenaar en bron van alles. Geen reden om het over god te hebben alsof er 'verschillende' allerhoogste goden zijn, dat leidt alleen maar af.

Verder lijk je mij een behoorlijk lastig figuur. Als iemand je 'onprettig' advies geeft begin je direct te drammen! Hoe hebben je ouders je ooit aan je huiswerk gekregen? Of was je van jezelf altijd al keurig?

En fin, het lijkt me redelijk duidelijk dat er hele vervelende manieren zijn om iemand uit te leggen wat god is. Er zijn ook hele vervelende manieren om iemand te waarschuwen dat zijn gulp open staat, of dat zijn huis in brand staat. Ik zie je punt niet echt, vrees ik. Hoe vindt jij dat god je voorbeeld zou moeten bezien? Misschien begrijp ik het probleem dan beter.

[..] angst heeft helaas dat effect op mensen. Sommigen worden er, al is het pas laat, slachtoffer van. Je kent vast het gezegde; angst is een slechte raadgever.

Wat weet jij van angst? Dit klinkt heftig! Vertel eens!

Serieus: Angst mag een slechte raadgever zijn, maar het zet wel vaak tot denken en heroverwegen. Vandaar dat men pardoes theist kan worden als men angstig is. Logisch, niet?

Ga je er vanuit dat deze persoon niet tot die "complete, bonafide transformatie" was gekomen als hij vriendelijk, met insteming en op basis van gelijkheid was benaderd?

Je behandeld je medemens namelijk niet als gelijke als je hem of haar op deze manier benaderd.

Vertaling: "Als je het met me eens bent hoor ik dat graag, en anders vriendelijk met instemming en op basis van gelijkheid ophoepelen." Het spijt me dat je zoveel strijd en conflict heb gekend met theisten die jou probeerde te helpen. Mijn advies: vergeet die periode en begin opnieuw. Tijd zat.

[Adpruys]

Dat 'magnanimous' oftewel de edelmoedigheid van jullie.

Als ongelovige kan ik geen goede reden bedenken om de naastenliefde verder te laten gaan dan op een harmonieuze manier egoïstisch te zijn. Op een edelmoedige wijze met andere mensen omgaan brengt voordelen en kan ik iedereen aanraden. Frustaties, afgunst en wraakgevoelens krijgen geen vat op je en Wie goed doet goed ontmoet. Helaas lang niet iedereen, maar dat terzijde. Jezus en de Baghavad Gita stellen als ik mij niet vergis hogere eisen aan naastenliefde die ik ondanks mijn denkbeelden in de praktijk breng ( wat ik niemand aanraad). Ik moet bekennen dat ik bepaalde mensen veel help en daarmee mezelf ernstig benadeel. Het helpen heeft zelfs dermate weinig effect dat ik mezelf sterker benadeel dan dat ik goed doe. Ik vraag me wel eens af waarom ik het dan toch doe? Vermoedelijk heb ik een persoonlijkheidsstoornis. Mijn jehovah vriend denkt dat het van god komt.

[qrnlk]

Altruïsme?

[Veertje]

"Jouw god, mijn god." Zo komen we er niet. Er is maar 1 'god' de Allerhoogste te noemen. Per definitie de eigenaar en bron van alles. Geen reden om het over god te hebben alsof er 'verschillende' allerhoogste goden zijn, dat leidt alleen maar af.

Met (je) god bedoelt Göd volgens mij alleen maar dat elk beeld, elke beleving van God wel persoonlijk MOET zijn. Daarom staat het woordje "je" ook tussen haakjes. M.a.w. iemand ervaart op zijn manier God (als allerhoogste in dit geval) maar de God krijgt zijn inhoud door de persoonlijke beleving van de gelovige.

Op deze manier gaan we langs elkaar heen praten. Ik vond deze discussie zelf nu juist interessant vanwege qrnlk's insteek (naastenliefde, Jezus' bedoelingen, de rol van de samaritaan, al dan niet letterlijk nemen van bijbelse verhalen) en Göd's tegenstand m.b.t. die insteek.

Toen begon deze discussie m.i. al een beetje af te dwalen door alle aandacht voor de edelmoedigheid (magnanimous) (de constructie van het woord magna-animous doet vermoeden dat de term nog iets verder gaat dan edelmoedigheid; het omvat ook zoiets als zelfopoffering ed.). Het is zeker geen irrelevant punt maar in de context van geloof en wat men ervaart als al dan niet zijnde de wil van God, Jezus, etc is het wellicht van ondergeschikt belang. Gelukkig gaat Adpruys met zijn (humorvolle) post weer on topic.

Verder lijk je mij een behoorlijk lastig figuur. Als iemand je 'onprettig' advies geeft begin je direct te drammen! Hoe hebben je ouders je ooit aan je huiswerk gekregen? Of was je van jezelf altijd al keurig?

Waar slaat dit op?

Naar! Al had Göd de startzin van zijn vorige post, waarin hij zegt het niet eens te zijn met je insteek mbt het nut van "missionarisgedrag", best korter kunnen formuleren, zonder de reeks nutteloze bijvoegelijke naamwoorden. Het gaat er Göd trouwens niet om of bepaald missionarisgedrag wel of niet "nuttig" is. Het gaat erom of het past binnen het perspectief van "naastenliefde", "goed gedrag zoals God het heeft bedoeld" als blijkt dat dat missionarisgedrag door anderen als onprettig wordt ervaren. Je lijkt dat zelf ook al te hebben gezien, want je schreef:

En fin, het lijkt me redelijk duidelijk dat er hele vervelende manieren zijn om iemand uit te leggen wat god is. Er zijn ook hele vervelende manieren om iemand te waarschuwen dat zijn gulp open staat, of dat zijn huis in brand staat. Ik zie je punt niet echt, vrees ik. Hoe vindt jij dat god je voorbeeld zou moeten bezien? Misschien begrijp ik het probleem dan beter.

Inderdaad, hier zie je het punt niet. Want je legt de nadruk op "vervelende manieren om iemand uit te leggen wat god is". DAT is wederom niet waar het hier om gaat. Het gaat er hier niet om hoe e.e.a. gebracht wordt. Het gaat erom dat het gebracht wordt. Op het moment dat iemand zijn waarheid aan anderen wil meedelen, doorgeven/overbrengen, spreekt daar impliciet uit dat degene redelijk overtuigd is van diezelfde waarheid als DE waarheid. Zodanig dat die waarheid volgens hem onder de aandacht van anderen moet worden gebracht, of de ander daar nu op zit te wachten of niet. En DAT wordt door anderen als onprettig ervaren.

Daarnaast was de vraag hoe qrnlk denkt dat God dergelijk missionarisgedrag beziet.

Wat weet jij van angst? Dit klinkt heftig! Vertel eens!

Flamebait! Niet doen.

Serieus: Angst mag een slechte raadgever zijn, maar het zet wel vaak tot denken en heroverwegen. Vandaar dat men pardoes theist kan worden als men angstig is. Logisch, niet?

Vertaling: "Als je het met me eens bent hoor ik dat graag, en anders vriendelijk met instemming en op basis van gelijkheid ophoepelen." Het spijt me dat je zoveel strijd en conflict heb gekend met theisten die jou probeerden te helpen. Mijn advies: vergeet die periode en begin opnieuw. Tijd zat.

Deze uithaal aan het eind snap ik niet. Vooral omdat je het woord "helpen" gebruikt. Hulp wordt doorgaans gewaardeerd als je erom vraagt. Ongevraagde hulp wordt m.i. alleen maar gewaardeerd als de hulp zonder twijfel nodig is, maar er zelf niet om kon worden gevraagd door omstandigheden. Opdringerig missionarisgedrag kenmerkt zich dan ook daardoor dat men denkt dat er een noodsituatie is, dat er broodnodige hulp geboden MOET worden, terwijl er niet om gevraagd werd.

P.S. zou je je toon vriendelijk willen houden?

[qrnlk]

Kun je goed zijn zonder goed te doen?

Kun je goed doen zonder goed te zijn?

[BDE]

Kun je goed zijn zonder goed te doen?

Kun je goed doen zonder goed te zijn?

Heel veel heeft te maken met de intentie.

Inval in Irak omdat Saddam de veiligheid in de wereld bedreigt (egoisme).

of

Inval in Irak om de mensen daar te verlossen van hun onderdrukking.

[Adpruys]

Wellicht ligt hier het verschil tussen gelovigen en niet gelovigen. Vanuit een seculier utilisme bekeken is een daad die geluk teweegbrengt goed en een daad die geluk tegengaat slecht. Mensen die veel geluk, voor zichzelf en anderen, veroorzaken kun je dus goed noemen en anderen slecht.

Voor gelovigen zijn mensen die god dienen goed en degenen die zich niets van god's wensen aantrekken, bijvoorbeeld omdat ze niet in hem geloven, slecht of verloren.

[BDE]

Wellicht ligt hier het verschil tussen gelovigen en niet gelovigen. Vanuit een seculier utilisme bekeken is een daad die geluk teweegbrengt goed en een daad die geluk tegengaat slecht. Mensen die veel geluk, voor zichzelf en anderen, veroorzaken kun je dus goed noemen en anderen slecht.

Voor gelovigen zijn mensen die god dienen goed en degenen die zich niets van god's wensen aantrekken, bijvoorbeeld omdat ze niet in hem geloven, slecht of verloren.

Je moet een verschil maken tussen de theorie van een geloof en de praktische uitvoering van gelovigen.

[qrnlk]

Zoals Jezus eens opmerkte: Niemand is goed, alleen God is goed.

We zijn allemaal beperkt in de mate van goedheid die we kunnen ontwikkelen en uiten. Wellicht is dit niet eens gelijk verdeeld en zijn er mensen die door de manier waarop ze zijn samengesteld gewoon niet veel goedheid kunnen ontwikkelen? In dat geval zouden we het ze niet eens kwalijk kunnen nemen.

Daarnaast zijn we vaak gewoon machteloos: De grootste wereldmacht van deze planeet is machteloos tegenover een storm en te zwak om te voorkomen dat er hele steden door verloren gaan. Als we het over macht hebben dan hebben we het voornamelijk over vernietigingsmacht. Maar vernietigen is vele malen eenvoudiger dan iets nieuws opbouwen of instand houden. Hoe goed kunnen we zijn als uit onze daden blijkt dat we deze les nu nog niet begrepen hebben?

Maakt religie mensen beter? Dat ligt er maar net aan. Ik vermoed dat de mensen die er beter van worden van nature ook zonder geloof beter zouden zijn geweest dan de meeste mensen. Anderen worden er wellicht slechter door. Is elke religie hierin gelijkwaardig? Nee. De ene religie doet meer goed (door haar leden) dan een andere religie. Maar dit komt ook ook omdat elke religie zijn eigen doelgroep trekt; De ene groep trekt nu eenmaal andere mensen dan de andere groep.

Wat is goed? Soms lijkt een zachte dood beter dan een pijnlijk leven. Soms lijkt de oplossing ons zo helder, maar zodra we het aanpakken ontglipt het ons toch weer. Tellen dan de goede bedoelingen of telt alleen het resultaat? En hoe weten we dat de bedoelingen (een abstract concept) van anderen -- of van ons zelf zelfs -- daadwerkelijk goed waren?

[Veertje]

De discussie die zich uit deze postontwikkelde heb ik afgesplitst naar: Het kruis van de missionaris. Qrnlk's bijdrage aan dat deel van de discussie heb ik uit zijn voorgaande post verwijderd en daar geplaatst. Zo kunnen we hier ontopic proberen te blijven.

[Complex]

Het is niet dat religie mensen beter maakt, maar belangrijker wat is het doel van een religie?

Een religie is onstaan om ons (mensen) een doel in het leven te geven zodat wij altijd een reden hebben om te leven,

waarom anders zou dan de mens onstaan zijn ?

Dus moet het leven een functie hebben en wat is de functie van een leven waar je geboren wordt en daarna sterft ?

Iets te leren uit die leven, een moraal,les leren. Uit de fouten leren en een les eruit snappen.

Het leven zelf zit vol van die dingen, bv. je struikeld altijd over een boomstronk, maar de volgende keer stap je erover.

Waarom ? Omdat je snapt dat wanneer je er terug over struikeld waarschijnlijk pijn zult voelen, dit is een les die iedereen onbewust of bewust maakt. Dit is mischien een stom voorbeeld maar het geeft een zicht over zo'n dingen.

Daarom moet je altijd analyseren van :'Waarom is dat gebeurd bij mij en niet bij een andere'.

Zo'n vragen moet je voor u eigen oplossen, daarmee kan je je leven volledig analyseren en begrijpen en niet zomaar zeggen van ' Het lot ', ALLES heeft een betekenis en een functie die hij moet uitvoeren.

Robert

[De Bruyne Stefan]

Natuurlijk wil God dat de mensen goed zijn en goed doen.God houd de mensen vanuit de hemel in het oog.Waanneer mensen sterven volgt er een oordeel van God.Goede mensen mogen de hemel in ,slechte mensen moeten hun geluk maar ergens anders gaan zoeken.Ik heb wiegedood gehad en mocht de hemel niet in omdat ik nog te klein was.Ik moest van de 7geesten van God terug naar de mensen om te vertellen dat ze ons in de hemel in het oog hielden.

Voor mij wel een leuke opdracht,tog beschouwen de mensen mij enkel voor het manneke van plezier.

Ondanks ik met God leuke belevenissen ondervind,beschouw ik mij zeker niet zelf als het manneke van plezier.

Want sociaal ben ik zeker niet geïntegreerd.

[qrnlk]

De subvraag van dit topic is eenvoudiger dan de hoofdvraag. De aanleiding voor het verhaal van de barmhartige Samaritaan was de vraag: Wie is mijn naaste? De Wet van Mozes gebood de Joden om hun naaste lief te hebben maar gaf niet expliciet een definitie voor dit begrip.

Jezus vertelde vervolgens het verhaal waarbij een priester en een wetgeleerde de gewonde Jood lieten liggen, terwijl iemand van een gehaat volk hem hielp. De wedervraag die Jezus daarna stelde was: "Wie heeft zich tot de naaste van de gewonde man gemaakt?" De moraal (betekenis) van die verhaal is dat we zelf door onze daden laten zien wie wij tot onze naaste maken. Bedenk dat god de zon laat schijnen op zowel de rechtvaardigen als de onrechtvaardigen. Jezus leert dat we zelfs onze vijanden moeten liefhebben (dus ook hun tot onze naaste maken).

Christenen zullen altijd proberen om mee te werken met anderen voorzover die mogelijk is zonder Gods wetten te overtreden. Ze zullen altijd de vrede bevorderen. Ze zullen geen vijanden doden en kunnen dus niet deelnemen aan oorlogen. Ze haten geen enkel persoon en zullen goed doen zonder onderscheid.

[Complex]

Dat is het moeilijke eraan, iedereen evenveel lief te hebben, want iedereen is uniek en overal kan je een

kenmerk van verschil geven, want alleen door dezelfde vijand voelen wij ons gebonden, een zwarte zal sneller een

zwarte helpen dan een blanke, omdat hij zich verbonden voelt met die persoon, daarom het moraal van Jezus' verhaal, houdt van iedereen evenveel, als iedereen dat doet zal dan pas vrede komen op aarde.

Robert

[qrnlk]

Kijk naar de overeenkomsten niet naar de verschillen.