Een definitie voor "God"

[Hildebrand]

Ik denk dat het interessanter is om op zoek te gaan naar een definitie voor God, want het is toch daar dat veel mensen zich naar richten.

Wat dacht je van de volgende: God is degene die de hemel en de aarde maken kan.

[qrnlk]

Wat dacht je van de volgende: God is degene die de hemel en de aarde maken kan.

Zullen we daar dan aan toevoegen dat deze Schepper/God niet door andere schepsels/goden overwonnen kan worden?

[Hildebrand]

Zullen we daar dan aan toevoegen dat deze Schepper/God niet door andere schepsels/goden overwonnen kan worden?

Zonder meer. Het wordt dan: God is degene die onoverwinnelijk is en de hemel en de aarde maken kan.

Er schiet me trouwens nog iets te binnen: God is het enige niet-schepsel.

[qrnlk]

Ik heb dit al een paar keer op gemerkt maar God is ook de enige echte a-theist. Hij heeft letterlijk geen god.

[Klintersaas]

Er schiet me trouwens nog iets te binnen: God is het enige niet-schepsel.

Misschien een overbodig vraagje: hoe is God dan ontstaan? Of gaat dat het menselijk bevattingsvermogen te boven?

[nabob]

God zou mogelijk kunnen zijn:

-Het meest zuivere en pure dat zich laat denken, namelijk het Niets.

-Alle verlangens en angsten waar de mens zich mee geconfronteerd ziet (Feuerbach).

-Het overstijgen van het talige bewustzijn richting de sublieme ervaring. Denk hierbij aan het ervaren van en opgaan in een muziekstuk.

-De waarheid (dat zou kunnen aangezien de kans evenzeer heel klein is dat deze bestaat). Dit lijkt sterk op de eerste definitie van het Niets.

-Niets meer dan een woord met een zekere invloed op onze culturele geschiedenis. Maar als zodanig wel degelijk aanwezig!

[qrnlk]

Die vraag leid tot een oneindige regressie. God als begin zou dit voorkomen: Het eerste zonder begin.

Merk op dat onze ruimte en tijd in dat geval een schepping is. God was er al "voordat" er tijd was. De wetten van causaliteit (en alle andere wetmatigheden) zijn niet van toepassing op een intelligentie die buiten tijd bestaat en die zelf tijd en ruimte bedacht en gemaakt heeft...

Persoonlijk denk ik dat zelfs de wiskunde een schepping is.

[nabob]

Ik heb dit al een paar keer op gemerkt maar God is ook de enige echte a-theist. Hij heeft letterlijk geen god.

Een beetje ijdele God heeft een oneindig geloof in zichzelf en zijn kunnen.

[qrnlk]

Een beetje ijdele God heeft een oneindig geloof in zichzelf en zijn kunnen.

Is God machtiger dan zichzelf? Voelt God zich machteloos tegen over zichzelf?

Je kunt geloof hebben in iemand of iets; Maar dat veranderd niet je relatie tot deze persoon of ding. Geloof hebben in jezelf maakt jouw ook geen god.

[ypsilon]

Die vraag leid tot een oneindige regressie. God als begin zou dit voorkomen: Het eerste zonder begin.

Merk op dat onze ruimte en tijd in dat geval een schepping is. God was er al "voordat" er tijd was. De wetten van causaliteit (en alle andere wetmatigheden) zijn niet van toepassing op een intelligentie die buiten tijd bestaat en die zelf tijd en ruimte bedacht en gemaakt heeft...

Hier komen we helemaal nooit uit: zelf vind ik dat er kunstgrepen nodig zijn om aan die oneindige regressie te ontkomen, maar dan wordt er vast weer geantwoord dat God zich helemaal niet laat binden door de wetten van de logica. En daar kan ik niets tegenin brengen. Maar: als je instemt met deze toevoeging aan de definitie, dan moet je meteen de hoop opgeven dat God een toetsbaar gegeven zou zijn of worden.

Persoonlijk denk ik dat zelfs de wiskunde een schepping is.

Zijn er mensen die denken dat de wiskunde zichzelf geschapen heeft o.i.d.?

Geloof hebben in jezelf maakt jouw ook geen god.

Toch wél: nabob is een god, gemeten naar jouw definitie.

Verborgen inhoud

Sorry, kon het me echt niet laten.

[qrnlk]

Toch wél: nabob is een god, gemeten naar jouw definitie.

Verborgen inhoud

Sorry, kon het me echt niet laten.

Ik zal even uitleggen wat ik bedoel.

Geloof hebben in jezelf maakt jouw ook geen god.

Want geloof heeft er niets mee te maken.

De uitspraak X is een god geeft een relatie aan tussen X en een niet nader genoemde Y: X is een god voor Y als X machtiger is dan Y en Y machteloos is tegenover X. Als X net zo machtig is als Y dan is geen van de twee een god als een relatie tussen de twee; maar ze kunnen natuurlijk beide goden zijn zijn ten opzichte van anderen.

[nabob]

Toch wél: nabob is een god, gemeten naar jouw definitie. Is God machtiger dan zichzelf? Voelt God zich machteloos tegen over zichzelf?

Zijn geloof in zichzelf en dat is het grote verschil met gewone stervelingen getuigt van een goddelijke oneindigheid. Een voor een god op maat gesneden geloof zou ik zo zeggen. Als zodanig zie ik geen bezwaar tegen een God die in zichzelf gelooft.

Wanneer ik (en dat doe ik) in mezelf geloof word ik daardoor geen anabob (als tegenhanger van de atheist).

[ypsilon]

'Zullen we daar dan aan toevoegen dat deze Schepper/God niet door andere schepsels/goden overwonnen kan worden?' (qrnlk)

Wordt mij hier een onoverwinnelijkheid toegedicht? Dan heeft verder discussieren voor jullie geen zin meer.

Nee hoor, maar in eerste instantie werd in deze discussie een definitie geformuleerd waarin macht het centrale gegeven was. Omdat elke mens verbonden is in relaties waar altijd wel een machtscomponent in te duiden zal vallen, kan je dus ieder mens een god (zonder hoofdletter) noemen.

(Als ik het over God heb gebruik ik systematisch wél de hoofdletter - tenzij ik die per ongeluk vergeet, wat bij nader inzien ook wel kan voorkomen.)

De uitspraak X is een god geeft een relatie aan tussen X en een niet nader genoemde Y: X is een god voor Y als X machtiger is dan Y en Y machteloos is tegenover X. Als X net zo machtig is als Y dan is geen van de twee een god als een relatie tussen de twee; maar ze kunnen natuurlijk beide goden zijn zijn ten opzichte van anderen.

Dat lijkt mij op zich al een aanvulling van de definitie van "mindere goden" (zullen we ze zo even noemen?) aangezien er in eerste instantie niets werd gezegd over de machteloosheid van Y.

[qrnlk]

Ik vind het woordtje God erg lastig in gebruik. Ik geef er persoonlijk sterk de voorkeur aan dat men de naam van de godheid zouden gebruiken, in plaats van een onpersoonlijke titel. Zo is bijvoorbeeld de naam van de God uit de bijbel יהוה wat wel wat specifieker is dan het abstracte begrip God.

@Y: uit een eerdere post in dit draadtje:

Aan de ene kant is de godheid machtiger dan mij, aan de andere kant ben ik onmachtig tegenover deze godheid. In zekere zin is een god de personificatie van macht voor iemand die machteloos is.

Btw: De meeste Griekse goden waren niet eens onsterfelijk, alleen maar heel heel moeilijk te doden. Zeus, de opper god, is niet eens de eerste of de schepper van alles. Hij is oppergod omdat niemand machtig genoeg is om hem ergens van te weerhouden. Volgens enkele verhalen was zijn grootvader of overgrootvader de schepper, maar werden deze allemaal door hun eigen kinderen overwonnen en verslagen.

[nabob]

Nee hoor, (...).

Dat was dus duidelijk ijdele hoop van mijn zijde.

Enfin. Wanneer er expliciet naar de machtsrelatie van mens en God gevraagd wordt dan is ongetwijfeld de godsopvatting van Ludwig Feuerbach ([wiki=nl]Ludwig Feuerbach[/wiki]) interessant binnen deze discussie. Bij Feuerbach is God bovenal de projectie van menselijke verlangens en angsten op een transcendentaal concept genaamd 'God'.