In de theologie bestaat het dogma, dat God altijd heeft bestaan en zal blijven bestaan: geen begin en geen eind.kotje schreef:Als ik nadenk over iets dat bestaat zonder dat er een begin was; dan meen ik dat ik als eerste het heelal moet nemen.
Het is er en ik meen niet dat iemand een zinvol begin kan noemen (oneindige regressie).
Zijn er misschien nog zo'n ietsen?
Ligt eraan wat je precies onder de oerknal verstaat: alleen dat eerste moment, of de hele beginperiode die daarop volgde van uitdijing van het heelal.Hoe kan nu de tijd NA de oerknal zijn ontstaan...
Het ontstaan van de tijd kan per definitie geen tijd kosten of nodig hebben (anders bestond het kennelijk al).De oerknal zelf vraagt tijd om te kunnen ontstaan.
Ok... Maar dan nog moet het moment 0 wel aanbreken... Anders gezegt,waar haalt het heelal op het punt 0 zijn kinetische energie vandaan,als een klok stil staat en nog in gang moet worden gezet.Rogier schreef:Ligt eraan wat je precies onder de oerknal verstaat: alleen dat eerste moment, of de hele beginperiode die daarop volgde van uitdijing van het heelal.
Je zou kunnen zeggen dat met de oerknal de ruimte en tijd zijn begonnen. In die zin was dat het eerste moment, t=0, er is geen tijd eerder dan dat, er bestaat geen moment daarvoor.
Het ontstaan van de tijd kan per definitie geen tijd kosten of nodig hebben (anders bestond het kennelijk al).
Het andwoord ligt misschien in het fenomeen licht wat we kennen.Als het namelijk klopt dat licht net een fraktie sneller is als het heden,dan is een fisisch reactie mogelijk VOOR het ontstaan van ruimte en tijd.Dit neemt echter niet weg dat alles zo maar uit het niets heeft kunnen ontstaan.... Het lijkt wel als of licht waneer het te pleter slaat op een nog opnieuw te ontdekken ruimte,zich dan gedraagd zoals we nu onze ruimte zien,als een platte koek die zich steeds verder uitsmeert.Alle energie wordt op dat moment omgezet in ruimte en tijd om deze te kunnen beschrijven.En al het licht binnen deze al ontstaane ruimte kan zich gewoon vrij en eindeloos bewegen,tot dat ook die energie deeltjes dat punt hebben bereikt.Dat de tijd al bestond moet dan wel,echter nog niet in onze dimensie,of zo een wiskundige zegt niet in ons initiaalstelsel...Een golf in lus vorm bedoel je?: deeltje,golf,deeltje,golf,deeltje,golf enz... De een doet steeds een meting aan de ander en hierdoor veranderd steeds zijn positie.... En positie verandering is beweging en dus levert het kinetische energie op toch? .|.|.|.|.|Ndude schreef:Wel als we aannemen dat iets zichzelf veroorzaakt. (Lussen)
Btw kotje, proficiat met uw 2222 berichten
Welke massa wil omzetten, het foton of het zwarte gat. Niemand zet massa om, het foton heeft het niet en het gat zuigt het aan. Verder merkt iemand die in een zwart gat valt niets van het zwarte gat (behalve dat hij uit elkaar getrokken wordt, maar stel je voor dat je een pak hebt waarbij dat niet gebeurt, of stel je anders gewoon een foton voor). De singulariteit is er niet voor het persoon wat erin valt.De reden dat het licht een zwart gat niet kan ontvluchten is dus dat het licht geen tijd krijgt om sneller te gaan dan de massa die het wil omzetten...
Wat is de relevantie voor het aantrekken van het zwarte gat.Als of het zwarte gat een meting doet aan het foton en de golf wordt hierdoor deeltje en wordt uit zijn eigen inertiaal stelsel gehaald.
Nou het spijt me, maar dat is volgens mij niet aan de orde. Het foton heeft geen massa en ziet dit dus niet verdwijnen, en verder vraag ik mij af of het gaat met het verdwijnen van je spiegelbeeld. Waar baseer je dat op?Ga voor een spiegel staan en loop achteruit... Het spiegelbeeld die je ziet achteruit bewegen,is de massa die het foton ziet verdwijnen,of de ruimte die het niet ziet verkleinen maar juist veruimen....
Waar haal je een andere ruimtetijds dimensie vandaan, dat vernauwen is mij onduidelijk (bedoel je daar ruimte buiging mee?), een foton vreet geen massa of ruimte. Werkelijk dit hangt met nonsens aan elkaar.Als een foton ruimte/massa vreet om zich te verplaatsen,hoe kan het dan zijn dat we denken dat er geen ether is? Als namelijk voor het licht een andere ruimtetijds dimensie geldt,die zich niet veruimt maar vernauwd,waar komt deze ruimte en zijn massa dan vandaan?
Dat het ooit eens een snelheid heeft moeten krijgen heeft toch niets te maken met wel of geen oneindigheid aan massa?De snelheid die het deeltje nu heeft,heeft het immers ooit moeten krijgen en dat vraagt eigenlijk om een oneindigheid aan massa.Maar omdat wij het nu als 0 massa zien,vraagt het niet om die oneindigheid.Heeft ons heelal dan geen oorsprong en heeft het dat wel,hoe kwam het deeltje dan vanuit punt 0 aan zijn kinetische energie?
MacHans schreef:Als het heelal geen begin heeft, heeft het dus altijd al bestaan.
Als het heelal altijd al heeft bestaan, waarom is dan niet alles wat nu gebeurt, allang gebeurt?
Waarom is het dan niet overal even warm/koud (thermisch evenwicht)?
Waarom bestaan er dan sterren? Sterren hebben een einde, en ja, er ontstaan uit ontplofte sterren ook weer nieuwe sterren enzo, maar er ontstaan altijd minder dan er eindigen..
Ik voel veel voor deze benadering (in hoever klopt dit wel of niet met jouw houding kotje?):Ons deel van het geheel kan een deel zijn van het geheel. Ik bedoel daarmee dat ons heelal een begin heeft gehad(oerknal?), maar het geheel geen begin heeft gehad.
Nergens. De hoeveelheid energie die er is, is er altijd geweest, op ieder moment in de tijd.Ok... Maar dan nog moet het moment 0 wel aanbreken... Anders gezegt,waar haalt het heelal op het punt 0 zijn kinetische energie vandaan,
Die klok heeft nooit stil gestaan. "Nooit" als in: er bestaat geen periode in het verleden waarin er geen tijd was, of geen moment in de geschiedenis waar de tijd stilstond.als een klok stil staat en nog in gang moet worden gezet.
Er bestaat geen VOOR het ontstaan van ruimte en tijd... Net zoals er ook geen plek ten noorden van de Noordpool bestaat, bestaat er ook geen situatie of periode voor het onstaan van de tijd.(..) dan is een fisisch reactie mogelijk VOOR het ontstaan van ruimte en tijd.
In zover dat je het heelal als een entiteit beschouwd gedekt door de wetenschap. Verder behoort het tot de metafysica waar niemand, dus ook de fysica niet, een zinnig antwoord op heeft.Er bestaat geen VOOR het ontstaan van ruimte en tijd... Net zoals er ook geen plek ten noorden van de Noordpool bestaat, bestaat er ook geen situatie of periode voor het onstaan van de tijd.
Neen, Het heelal wordt bestudeerd als een entiteit waarbinnen de wetenschap zou gelden. Dit heeft een begin zoals elk proces met t=0. Het heelal heeft T=0, Het onstaan van leven heeft T=0, Mijn bestaan heeft T=0, en deze post heeft T=0Hoe kun je over "vóor het ontstaan van tijd" spreken, dat is toch logisch tegenstrijdig? Tenzij je in de metafysica ook alle logica laat varen, ok.
Evenzeer behoort alles wat zich in tijd of ruimte buiten het waarneembare heelal afspeelt tot de metafysica.
Volgens deze definitie van het begrip metafysica kunnen theorieën over zeer obscure en niet met de zintuigen waarneembare verschijnselen (bijvoorbeeld neutrino's) tot de fysica behoren en theorieën over 'normale' objecten (bijvoorbeeld een voetbal in een parallel universum) tot de metafysica. Heel omstreden is de vraag of de termen en concepten van een theorie over waarneembare objecten als zodanig metafysich zijn (zodat vragen als: "Wat is Ruimte?", "Wat is Tijd?", "Wat is een neutrino?" wellicht zinvol zijn) of dat ze volledig overeenkomen met hun verwijzing naar de ervaring van fysieke objecten. Dat vraagstuk zelf behoort echter weer niet tot de wetenschap, maar tot de metafysica.
Maar nu veronderstel je dat er dus wel degelijk tijd was vóor t=0. 'ontstaan' heeft toch pas betekenis bij de gratie van tijd?Het onstaan van het heelal als absolute T=0 is ca zeggen dan iets uit niets kan onstaan.
Terug naar “💡 Theorieontwikkeling”
Puzzels
