Bewustzijn

[Anardo]

Hoe weten de hersenen/het bewustzijn of een waarneming exo- of endocerebraal is? Wat doen ze anders in het ene of het andere geval? Oftewel: hoe weet ik dat mijn waarneming de waarneming zelf betreft of een gedachte over een waarneming of een gedachte over een gedachte over een waarneming?

Eva

Exocerebraal = via de zintuigen (van buiten de hersenen komend)

Endocerebraal = NIET direct via de zintuigen (van binnenuit de hersenen ontstaand)

Jij weet denk ik zelf wel of je iets waarneemt met je zintuigen (je ogen bijvoorbeeld) of dat je ergens spontaan in beelden of innerlijke spraak over dagdroomt.

Anardo

[Anardo]

Bewustzijn = waarneming = zintuigelijke waarneming. Ik meende dat een zekere heer Bloom, een Amerikaanse psycholoog, hierover ook een boek heeft geschreven, titel is mij onbekend, waarin hij stelde dat het bewustzijn minder dan 1% is, en het onderbewustzijn meer dan 99% is.

Ik ken het boek niet en weet ook niet of de percentages die de auteur hanteerde juist zijn. Volgens Jarsin is er in ieder geval veel meer hersenactiviteit dan dat de hersenen ons laten waarnemen via mentale beelden, innerlijke spraak, hardop spreken en/of handelingen.

Wat dat aangaat schijnt die Bloom gelijk te hebben. Alleen heeft Jarsin het niet over bewustzijn en onderbewustzijn, maar over waarneembare en niet waarneembare hersenactiviteit.

Anardo

[p__]

Wat dat aangaat schijnt die Bloom gelijk te hebben. Alleen heeft Jarsin het niet over bewustzijn en onderbewustzijn, maar over waarneembare en niet waarneembare hersenactiviteit.

Anardo

Hij heeft het dus over hetzelfde, maar gebruikt hier andere termen voor.

Overigens bedacht Jung (of het was Freud) tientallen jaren geleden al dat het onderbewustzijn veel 'groter' is dan het bewustzijn. De vergelijking van een ijsberg waarvan het grootste deel onderwater zit, komt in me op.

Tot nu toe heb ik dus nog niet iets nieuws gehoord. Wat is er dan zo bijzonder aan Jarsins boek?

[Anonymous]

Hoe weten de hersenen/het bewustzijn of een waarneming exo- of endocerebraal is? Wat doen ze anders in het ene of het andere geval? Oftewel: hoe weet ik dat mijn waarneming de waarneming zelf betreft of een gedachte over een waarneming of een gedachte over een gedachte over een waarneming?

Eva

Exocerebraal = via de zintuigen (van buiten de hersenen komend)

Endocerebraal = NIET direct via de zintuigen (van binnenuit de hersenen ontstaand)

Jij weet denk ik zelf wel of je iets waarneemt met je zintuigen (je ogen bijvoorbeeld) of dat je ergens spontaan in beelden of innerlijke spraak over dagdroomt.

Anardo

Ja, ik weet meestal wel het onderscheid te maken tussen iets dat ik waarneem en iets dat ik dagdroom, maar mijn vraag was dan ook niet of ik het onderscheid kan maken maar hoe mijn bewustzijn (volgens Jarsin) het onderscheid weet te maken.

En waar in de hersenen bevindt zich mijn IK (volgens Jarsin)?

Eva

[p__]

Exocerebraal = via de zintuigen (van buiten de hersenen komend)

Endocerebraal = NIET direct via de zintuigen (van binnenuit de hersenen ontstaand)

Dit is onmogelijk te bepalen.

Elk beeld dat jij ziet/hoort/etc. zit in je hoofd. Hoe wil jij controleren of iets buiten je eigen waarnemingsvermogen om bestaat?

Jij weet denk ik zelf wel of je iets waarneemt met je zintuigen (je ogen bijvoorbeeld) of dat je ergens spontaan in beelden of innerlijke spraak over dagdroomt.

Bij hallucinaties weet je soms niet dat ze in je hoofd ontstaan.

[Anonymous]

Tot nu toe heb ik dus nog niet iets nieuws gehoord. Wat is er dan zo bijzonder aan Jarsins boek?

Ik kan natuurlijk niet alles behandelen uit Jarsin's boek. Dat zou niet eerlijk zijn tegenover de schrijver. Wat ik wél kan vertellen zal jou waarschijnlijk niet voldoende tevreden stellen om zijn boek bijzonder te vinden. Ik weet dat het flauw klinkt, maar de enige manier die ik kan bedenken om erachter te komen hoe interessant Jarsin's boek is, is om het te lezen.

Ik ben de discussie ook impulsief en verkeerd begonnen. Ik had niet Jarsin's boek maar bewustzijn in het algemeen centraal moeten stellen. Dan had ik me ook minder werk op de hals gehaald. Doordeweeks heb ik al niet zoveel tijd. Sorry daarvoor.

Anardo

[Anardo]

Hoe weten de hersenen/het bewustzijn of een waarneming exo- of endocerebraal is? Wat doen ze anders in het ene of het andere geval? Oftewel: hoe weet ik dat mijn waarneming de waarneming zelf betreft of een gedachte over een waarneming of een gedachte over een gedachte over een waarneming?

Eva

Exocerebraal = via de zintuigen (van buiten de hersenen komend)

Endocerebraal = NIET direct via de zintuigen (van binnenuit de hersenen ontstaand)

Jij weet denk ik zelf wel of je iets waarneemt met je zintuigen (je ogen bijvoorbeeld) of dat je ergens spontaan in beelden of innerlijke spraak over dagdroomt.

Anardo

Ja, ik weet meestal wel het onderscheid te maken tussen iets dat ik waarneem en iets dat ik dagdroom, maar mijn vraag was dan ook niet of ik het onderscheid kan maken maar hoe mijn bewustzijn (volgens Jarsin) het onderscheid weet te maken.

En waar in de hersenen bevindt zich mijn IK (volgens Jarsin)?

Eva

Je bewustzijn doet op zichzelf niets, dat is gewoon waarneming. Het is de jarenlange ervaring met diverse vormen van waarneming dat de hersenen het onderscheid hebben leren maken tussen wakker zijn, dromen en dagdromen. De hersenen uiten dat in reacties. Namelijk bewegende spieren, tegen jezelf zeggen dat je niet droomt etc.

Je ik is gewoon je waarneming = bewustzijn.

[Anardo]

Exocerebraal = via de zintuigen (van buiten de hersenen komend)

Endocerebraal = NIET direct via de zintuigen (van binnenuit de hersenen ontstaand)

Dit is onmogelijk te bepalen.

Elk beeld dat jij ziet/hoort/etc. zit in je hoofd. Hoe wil jij controleren of iets buiten je eigen waarnemingsvermogen om bestaat?

Jij weet denk ik zelf wel of je iets waarneemt met je zintuigen (je ogen bijvoorbeeld) of dat je ergens spontaan in beelden of innerlijke spraak over dagdroomt.

Bij hallucinaties weet je soms niet dat ze in je hoofd ontstaan.

Zoals ik hierboven al schreef zijn het de hersenen die geleerd hebben een waarneming te interpreteren. Zij laten een persoon overeenkomstig reageren. Niet altijd doen ze dat goed. Daarom zijn hallucinaties zo verradelijk. Het brein weet het niet goed, met als gevolg dat hij de eigenaar ervan op een verkeerde manier (innerlijke spraak, mentale beelden) inlicht of laat reageren (hardop spreken, handelen). Die onzekerheid wordt vervolgens door de eigenaar weer waargenomen, waardoor de persoon een onzekere indruk maakt.

[Anonymous]

Ik denk dat spreken praten sinergie is Synesthesie (kleuren horen, klanken zien) van motoriek, klank, zien, voelen, ruiken. Woorden zijn kale abstracte dingen, woorden hebben een sterke verbinding met alle zintuigen.

De hersengebieden van de lippen tong mond liggen direct naast de handen. Een onderzoek heeft aangetoont dat spreken makkelijker gaat als je tegenlijkertijd gebaren maakt het de handen.

Ik vooronderstel dat er een soort Super Node een groot knooppunt een mega hersencel zich bevind in de hersenen. Deze super hersencel heeft misschien 5 of 6 grote takken die zich verder verdelen in kleinere. met 100 miljart verbindingen.

Prik je met een spelt in die hersencel dan raakt het hele netwerksysteem ontregelt. Instantane epileptische aanval. Na een tijdje komt alles tot rust en wordt weer een andere of nieuwe hersencel die baas. Je grote Ik. Er zijn een hoop migrerende stamcellen die de baas willen worden in je hersenen.

[Anonymous]

Bewustzijn = waarneming Waarneming is Ik. Dus ik kan mezelf alleen ikken (waarnemen). Dus ik ben het proces projectie-projector zoals het begrip tijd-ruimte. Projectie-Projector film ik ben een film zonder bewuste interventie hulpeloos waarnemen ikken. Leven is Lijden

[Anonymous]

Waarnemen is leuk voor je hersenen die kan er weer vanalles mee doen, op zijn beurt neem je weer waar wat je hersenen doen met wat je waarneemt.

[Anardo]

Waarnemen is leuk voor je hersenen die kan er weer vanalles mee doen, op zijn beurt neem je weer waar wat je hersenen doen met wat je waarneemt.    

Heel leuk bedacht. Maar het klopt niet helemaal. Je kunt niet eindeloos doorredeneren. Als Jarsin zegt bewustzijn=corticale waarneming dan geeft hij daarmee een definitie over bewustzijn. Oftewel dat bewustzijn synoniem is aan corticale waarneming. Hoe we onze waarneming exact moeten interpreteren is iets anders. Het zijn in ieder geval de hersenen (cortex) die waarnemen. En niet een of ander ondefinieerbare (niet bestaande) "ziel" of "geest" of hoe je die fantasievolle begrippen ook wil noemen. Bewustzijn is dus een stoffelijk proces omdat waarnemen een stoffelijk proces is.

Jouw zin had moeten luiden: "Waarnemen is leuk voor je hersenen die kan er weer van alles mee doen, op zijn beurt neemt hij weer waar wat hij doet met wat hij waarneemt". Zie je, veel logischer. Het zijn de hersenen(cortex) die alles doen: waarnemen en beslissen. Dat "Jij" is slechts een symbolisch begrip van je cortex, je lichaam, je gedrag etc. Met "ïk" bedoel ik dus hetzelfde: cortex, lichaam, gedrag etc..

Anardo

[Chriis]

Hé, hersenen die zichzelf Anardo noemen, volgens mij hebben die hersenen die zichzelf Jarsin noemen geen gelijk. Het is een leuk model, zoals ik een auto zou beschrijven, maar waarom zou dit waar zijn ? We weten toch dat we niet met een auto te vergelijken zijn ?

[Anardo]

Hé, hersenen die zichzelf Anardo noemen, volgens mij hebben die hersenen die zichzelf Jarsin noemen geen gelijk. Het is een leuk model, zoals ik een auto zou beschrijven, maar waarom zou dit waar zijn ? We weten toch dat we niet met een auto te vergelijken zijn ?

Dat vergelijken met een auto doe ik ook niet. En ik zie niet in waarom jij denkt dat dat zo is. Zowiezo begrijp ik niet waarom zoveel mensen er moeite mee hebben wanneer bewustzijn op een neurologische manier wordt beschreven.

Anardo.

[ConocimientA]

Bewustzijn is niet hetzelfde als corticale waarneming, aangezien je cortex dingen kan waarnemen waar je je niet van bewust bent. Ik ben het dus niet eens met de opmerking dat bewustzijn synoniem is aan corticale waarneming. Ik ben het er wel mee eens dat het de hersenen zijn die waarnemen en dat die waarneming uiteindelijk via onze cortex in ons bewustzijn komt, maar je kunt hieruit volgens mij niet concluderen dat er geen ondefinieerbare extra factor meespeelt. Wanneer jij denkt dat ik het mis heb, mag je definiëren wat in het volgende verhaal het ontbrekende deel is.

De cortex van alle mensen bestaat uit dezelfde stoffelijke producten. De verwerking van informatie gebeurt technisch gezien in de hersenen van alle mensen op dezelfde manier. Toch kan het zo zijn dat twee mensen met dezelfde geschiedenis (bijvoorbeeld tweelingzussen, ik ben een helft van een tweeling, dus ik spreek uit ervaring) dezelfde stimulus op een verschillende manier ervaren. Wat is dan het stuk in de hersenen dat maakt dat dezelfde waarneming door twee verschillende mensen anders wordt ervaren?