albert davinci schreef:
Kort samengevat (ik herinner me niet alle details doordat ik even een slaaptekort had): in de jaren 90 kwam een arts met de hypothese dat de NDE wordt veroorzaakt door een proces in de hersenen waarbij er veel drugs vrijkomen (opiaten). Die drugs zouden het gelukzalige gevoel veroorzaken, het niet-ontvangen van prikkels zou zorgen voor het tunneleffect. Er zijn gaten gevonden in deze hypothese doordat nu is vastgesteld dat ook de mensen die klinisch dood zijn (en bij wie er dus geen hersenactiviteit kan worden waargenomen [rr] ) ook deze NDE meemaken en daarnaast ook bewust meemaken wat er allemaal gebeurdt op het moment dat de hersenen inactief zijn. Als de hersenen niet actief zijn dan kan dit niet volgens de huidige kennis van de neurowetenschappen niet. Daarvoor worden hypothesen voorgesteld.
Het is erg interessant om dit eens critisch te bekijken.
Het grote probleem is dat het niet vast te stellen is óf die ervaringen plaatsvonden op het moment dat die mensen als klinisch dood aangemerkt werden, óf net ervoor óf net erna. Daarbij speelt natuurlijk ook een rol dat die mensen niet klinisch dood waren, aangezien ze het na konden vertellen. Al met al is het hele verhaal niet te objectiveren en kun je er dus - wetenschappelijk gezien - niets mee.
Interessanter is dat er mensen zijn die klinisch dood worden verklaard, maar toch niet dood blijken te zijn. Dat wil zeggen dat de diagnostische middelen -aangenomen dat dit ook echt zo is- vooralsnog tekort schieten. Dát is nieuws, de rest blijft invullen van dingen die mensen graag willen geloven.
keeping an open mind is a virtue, but not so open that your brains fall out.