Toch zijn we nog steeds niet in staat om graniet zodanig te verwerken als in de graftombe van de piramide van cheops.
Er is werkelijk geen vloeitje tussen de naden te krijgen.
Als we dat met de hedentendaagse techniek zouden willen namaken duurt het veels te lang om de graniet zo perfect te bewerken en naadloos op elkaar aan te sluiten.
Flauwekul, dat kunnen we aanzienlijk beter dan toen en ook sneller (daar zijn ze wel even mee bezig geweest!). Wel is het knap dat ze dat toen met hun beperkte kennis en middelen ook al redelijk goed konden.
We verzieken met zen alle de hele planeet ...noem je dat vooruitgang?
Vooruitgang is wat mij betreft hier neutraal, we gaan vooruit, misschien niet altijd ten goede. Voor de discussie is het niet relevant, het zegt niets over het onderwerp.
Redelijk goed konden?
Ik heb het met eigen ogen gezien, en anders als perfectie kan ik het niet noemen.
Ik ben timmerman en heb oog voor bouwkunde.
Wat wij tegen woordig maken is alles behalve perfectie! Maar daar gaat het nu natuurlijk niet om maar wilde het toch ff kwijt.
Denk hier eens met je gezonde verstand over na: Hoe kan iets uit niets ontstaan. Ik weet niet wat die theorie inhoud, maar ik denk dat ik de vraag maar eens simpel ga houden voor de verandering Hoe komt iets uit niets? ik heb nog geen antwoord gehoord
Is vacuum niets John? Of moeten we ons met deze vraag richten op een verzameling tektsten uit de bronstijd. Waarin een mens-achtig-opperwezen pannenkoeken eet, incest laat plegen, genocide toestaat (en opdracht geeft tot..) en gelijk zijn alter-ego's uit diverse culturele bronnen een aardse vrouw "bevlekt" , waarna zijn hybride zoon een beetje mag rondrennen op Palestijns grondgebied.
janos schreef:Zou het leven zelf niet eens de enige en echte religie kunnen zijn?
Al het overige is daar uit onstaan.
Hier zeg je een interessant iets. ds. Hans Stolp beweert zoiets in één van zijn boeken. Jezus zou vermoord zijn omdat hij zijn leerlingen leerden dat de inwijdingsriten van de mystici niet meer nodig zijn, maar dat het leven zelf voor die inwijdingen zorgt.
In de onwetendheid kan men volmaakt gelukkig zijn.
Het verhaal over de zondvloed is bij vele volkeren op aarde bekend.
Bij nadere beschouwing blijkt de grootte van het gebeuren op zijn minst wat overdreven te zijn. Wetenschappelijk is niet komen vast te staan dat de aarde werkelijk helemaal bedekt is geweest met water tot over de toppen der bergen.
De Goddelijke invloed mag je daarbij ook met een flink korreltje zout nemen. De geschiedenis zegt ons, dat de Goden vertoornd waren over de "Goddeloosheid" van de toenmalige mensheid. Als straf werden een aantal "Godvrezende" mensen uitverkoren om grote drijvende arken te bouwen en daarin tijdens de komende zondvloed een overlevingskans te hebben. In het verhaal wordt niet erg duidelijk waar de verdorvenheid van de mens dan precies uit bestoond. Met de uitverkorenen moesten ook van elke diersoort een paartje in veiligheid worden gebracht. Niet duidelijk is hoe de uitverkorenen al deze dieren van heinde en verre in vrij korte tijd wisten te verzamelen. Ook niet duidelijk blijkt wat er met de insecten, bacterieen, virussen, schimmels, planten en bomen werd gedaan. Het lijkt er op, dat vele levende wezens opgeofferd werden aan de Toorn van God ten gevolge van de misdragingen van een relatief kleine groep mensen.
Op afstand lijkt het eenvoudiger voor God om de desbetreffende relatief kleine groep zondige mensen gewoon te straffen op een simpele Goddelijke manier.
Met een "knip van de vingers" had God deze mensen immers zomaar naar de Hel of iets dergelijks kunnen sturen. Dan had God de rest van zijn schepping gewoon door kunnen laten leven. Maar nee God besluit maar om zijn hele schepping ten gronde te doen gaan.
Bij nadere beschouwing geeft zo'n verhaal bij mij dan een gevoel van Dommigheid.
Persoonlijk had ik het wat slimmer aangepakt.
Je kunt natuurlijk ook gewoon stellen, dat het zondvloed verhaal wel enige omvang heeft gehad en dat het als zodanig een belangrijke indruk heeft gemaakt bij de mensheid. Met die achtergrond heeft het verhaal een betekenis gekregen binnen het Geloof bij de mensheid.
Bij nadere beschouwing lijkt het echter binnen het Geloof een zinloos verhaal, dat niets zegt over de Almacht van God.
Integendeel als ik het zondvloed verhaal vanuit Geloofs optiek overdenk, dan bekruipt mij het gevoel van Onmacht, Niet ter zake Kundigheid en Onnozelheid.
Of zijn Gods wegen toch ondoorgrondelijk, zoals we dat zo mooi en afsluitend weten te zeggen.
Kijk daar zit je met wat problemen als je als Almachtige entiteit in het oneindige bestaat.
Je weet niet hoe en wanneer je ontstaan bent, waar je vandaan komt, hoe je er uit ziet, waar je naar toe moet, wat je nu werkelijk kunt, wat je eigenlijk werkelijk voor zinnigs kunt doen in je bestaan. Je weet ook eerst niets, want helaas is er aan je geen enkel iets vooraf gegaan. Je was en je bent er alleen in een oneindige uitgestrektheid van het niets. Dan langzaam maar heel gestaag wordt je jouw potentiële krachten en het weten wat minder schimmig. Als Almachtige heb je een natuurlijk zelfscheppend vermogen tot het behalen van alle kennis en vooral krachten.
De eerste proeve van bekwaamheid heb je vanzelfsprekend glansrijk doorstaan.
Dat was de aankleding van de hemel zelf. In je gedachten had je al wat mooie beelden en die heb je vorm gegeven. Er ontstonden rivieren, bronnen met spuitende fonteinen met zuiverend water met grazige weiden en prachtige wijngaarden met allerlei soorten Hemelse vruchten voortgebracht uit schitterende planten en bomen. En in de onmetelijke prachtige ruimtes liet je in een oogwenk allerlei gevogelte en gedierte voortbewegen.
En dan met een flits in je gedachte heb je ontelbare Engelen en andere wezens om je heen doen ontstaan.
Voor jezelf heb je een gouden verhoogde troon doen ontstaan van waaruit je jouw Hemelse schepping prachtig kan waarnemen. En je zag dat het goed was en is. En de Engelen en andere ontelbare wezens vereren je vanaf hun begin tot aan het oneindige toe. Ze zingen je prachtige liederen toe en strelen daarmee je gevoelens in bijzondere mate.
Maar toch begint er iets aan je te knagen. Je hebt wel alles wat een beetje Almachtige voldoende zou moeten behagen maar toch.
De verveling begint ook bij jou als Almachtige toe te slaan. Altijd hetzelfde is ook voor jou kennelijk een verzoeking om daarin te berusten.
In je Gedachte ontwerp je dan een prachtig plan. Uit het niets tover je een Ledige oneindige ruimte alwaar je de goede maar ook en dat is nieuw kwade krachten in volledige harmonie aanbrengt. Met een flits van je gedachte breng je deze krachten in beroering en laat ze ontelbaar botsen, breken en samenvoegen tot er allerlei deeltjes ontstaan die gedragen door onmetelijke snelheden uiteindelijk een oververhitte brei van compacte energie vormen. Je doet daaruit de Oerknal(len) ontstaan en laat alle energie zo verspreiden in een onmetelijk en oneindig Universum. Als Almachtige neem je daarvoor wel de tijd, want wat is tijd in vergelijking met jouw Oneindige krachten, niets toch?
Aan het hele proces vanaf de Oerknal(len) besteedt je veel zorg. Uit het stof laat je de sterrenstelsels, sterren en daarna de planeten, manen, kometen, meteorieten en vele andere hemellichamen ontstaan in oneindige hoeveelheden en vormen. Daar doe je dan ongeveer 10 miljard jaar over.
En in je gedachten ontstaat er een prachtig plan tot het scheppen van een planeet in een verre uithoek van het Heelal. Die planeet noemen wij als mensen de Aarde. Tien miljard jaar na het ontstaan van de Oerknal(len) heb je het ultieme doel van deze wonderlijke schepping voor ogen.
En de aarde heb je geschapen als een planeet draaiende om de zon, zoals vele andere planeten draaien om de zon. Maar met die aarde heb je een schitterend plan. Anderhalf miljard jaar laat je de aarde vormen en vervormen tot een planeet waarop leven mogelijk zal zijn. En dan als het zover is dat de mogelijkheden tot leven voorhanden zijn, dan schep je het eerste primitieve leven in de vorm van eencellige zichzelf reproducerende wezens. En je ziet dat het goed is. Dit is een goede start om op verder te bouwen. In 3,5 miljard jaar schep je vervolgens allerlei levensvormen, die hun oorsprong vinden in dat eerste prille leven van de eencellige.
Wat alle levensvormen gemeen hebben, is, dat ze opgebouwd zijn uit combinaties van diverse soorten eencellige wezens. Ze zien er qua vorm wat anders en geavanceerder uit, maar als je dieper kijkt dan zie je toch een eenvormigheid, waarbij wel elke cellengroep zijn eigen taken naar behoren uitvoert. Om deze vormwijzigingen mogelijk te maken heb je het zogenaamde mutabele RNA en DNA concept toegepast. Elke celstructuur kan zo redelijk ongeremd komen tot nieuwe vormgevingen al naar gelang de natuurlijke omgeving er om vraagt of door bijzondere omstandigheden er toe dwingt in zijn immer doorgaande voortplantingsdrift. Drie en een half miljard jaar heb je geknutseld aan de natuur op aarde. Vele levensvormen heb je doen ontstaan en weer verdwijnen in je prachtige plan. Daarbij gebruik makend van soms voor het leven gruwelijke omstandigheden als Vulkaanuitbarstingen, Aardbevingen, Meteorietinslagen, Vreselijke Stormen, Zondvloeden, Droogte periodes, IJstijden Ziektes in allerlei vormen, Virussen, Bacteriën etc. etc. etc.
En zo ontstonden miljoenen levensvormen in allerlei gedaantes en elk met zijn eigen gewoontes. Alle levensvormen hebben daarbij slechts een beperkt aantal doelen. Dat zijn in leven blijven en voorplanten en als het even kan genieten van hun leven op aarde. In dat opzicht is het plan redelijk geslaagd. Een bezwaar bleek, dat het in leven houden van de soorten meestal slechts succesvol bleek ten nadele van andere ondergeschikte soorten.
Zo lijkt het leven van buitenaf wel mooi, maar het is ook een dagelijkse herhaling van eten en of gegeten worden. De strijd om het bestaan in de brei van het leven is een heel essentieel punt in de eigenschappen van het leven zelf. Alleen jij als Almachtige weet daarvan de diepere reden en zal aan het leven zelf nooit duidelijk worden. Het leven leeft zijn leven, plant zich voort en sterft later weer af, waarbij de stoffen weer ten goede komen aan het nieuwe leven in allerlei vormen. In die strijd om het bestaan lukt het vele soorten niet voort te leven. Zij vallen af in de eeuwige strijd van eten en gegeten worden. Dat afvallen wordt ook nog eens gestimuleerd door de vele rampspoeden, die het leven kunnen treffen en zelfs voorgoed uitschakelen.
Jij als Almachtige bent daar niet gemakkelijk in. Lukt het je niet om te overleven dan heb je als levensvorm gewoon pech gehad. Voor jouw soort een andere. In het grote geheel is het op zich niet zo belangrijk. Ze komen, ze eten en ze gaan. Volgende verhaal, denk je als Almachtige dan.
Wat je echter irriteert als schepper van dit prachtige ontwerp is het feit dat geen van de levensvormen zich bewust is van de achtergrond van jouw Schepping. Het leven leeft zijn leventje en dan heb je het wel gehad. Geen woord of gebaar van dankbaarheid jegens Jouw kan er van af.
Dat tegenvallende aspect los je dan op door het doen ontstaan van mensachtige wezens. Het zijn wezens, die enig begrip van hun omgeving hebben en erover van gedachten kunnen wisselen. In het begin gaat dat communiceren nog flink stroef maar allengs gaat het de mensachtige in dat opzicht beter af. Je ultieme schepping is het type Homo Sapiens Sapiens.
In vrij korte tijd weet dit type in allerlei vormen de aarde te bevolken. Naar omgeving en omstandigheden wordt hun uiterlijk en gedrag bepaald. Ze ontwikkelen niet alleen andere uiterlijkheden, maar ook elke groep voor zich een andere taal om te kunnen communiceren.
En door dat alsmaar doorgaan van het communiceren ontstonden ontelbare woorden in vele talen. En elk woord bevatte zijn eigen betekenis. En elk gebeuren en vorm in de natuur en de omgeving van de mens kreeg zo zijn benaming. En van het begin van de ontwikkeling van de spraak bij de mens, waren er vele onopgeloste vragen. En in alle volkeren op aarde ontstonden vragen over die onoplosbare raadselen der natuur. En zo bedacht de mens, dat al het onoplosbare wel eens in hogere krachten buiten de menselijke waarneming een grondslag zouden kunnen vinden. En de mens bedacht het woord God. En de mens bedacht ontelbare Goden voor allerlei onverklaarbare zaken. Tot de mens uiteindelijk tot een monotheïstisch Godsbegrip vorm kon geven. En dan begint het de mens duidelijk te worden. Alles op aarde en in het Universum is slechts een creatie van 1 Opperwezen en dat is God.
Oppervlakkig gezien gaat alles perfect. De mensen op aarde beginnen kennis te nemen van Goddelijke krachten en beginnen ook in Hemelen te geloven. Ze aanbidden “God” in alle talen en met allerlei rituelen. Vreemd is het wel, dat grote groepen mensen je anders zien dan je werkelijk bent. Ook noemen ze je vaak anders en divers. Ze dichten je ook van alles toe in een oneindige diversiteit aan Onbeperkte Kundigheden.
Ben je nu de kwade strijdbare.gauw vertoornde God zoals, die in het Judaïsme, Christendom volgens het Oude Testament en de Islam wordt weergegeven?
Is buigen, knielen, bidden, aanbidden en vereren in gebaar het belangrijkste voor jou?
Gaat het je werkelijk om dergelijke soms bedrieglijke uiterlijkheden?
Of gaat het je ergens anders om zoals, naastenliefde, vrede, medemenselijkheid, oog voor de omgeving en de natuur, waar het Christendom volgens het nieuwe Testament, het Hindoeïsme, het Boeddhisme en andere zachtaardige Godsdiensten vooral waarde aan hechten.
Ruim 1400 jaar geleden heb je volgens een zekere Mohammed voor de laatste keer een Engel naar de aarde gezonden om jou bedoelingen aan de mensheid voor eens en voor altijd duidelijk te maken. Daarna is het oorverdovend stil geworden me de Goddelijke bewijzen en vooral bedoelingen op aarde.
Laat a.u.b. nog eens een keer van U horen.
Desgewenst kan er een avondvullend TV programma aan gewijd worden.
Dan wordt wellicht voor eens en voor altijd duidelijk wat Uw Goddelijke Plannen en Doelen werkelijk zijn.
U hoeft niet zelf te komen hoor. Een Engel zal wel voldoende zijn om de mensheid te overtuigen van Uw aanwezigheid.
Alhoewel dergelijk verschijningen in het verre verleden wel voortdurend plaats vonden maakten ze geen onomstotelijke en blijvende indruk op de mensen.
Misschien is een flinke groep Engelen wat meer indrukwekkend.
Bijkomend voordeel is dan, dat we het Geloof in God in een Wetenschap kunnen omzetten.
Daarmee kunnen we dan veel gerichter werken op aarde.
Als het U behaagt, dan kunt U mij altijd hiervoor bellen.
Puzzels
Hoe komt iets uit niets? ik heb nog geen antwoord gehoord
