Dido schreef:Het volgende filmpje sluit heel erg aan bij die visie...
Dit zijn twee tegenstrijdige opmerkingen hoor.
Je gaat je zorgen maken om iets dat een reeele bedreiging is. Je zorgen maken om niet-reeele bedreigingen is tegennatuurlijk en anti-produktief. We zijn het er over eens dat de nucleaire holocaust op globale schaal geen reeele optie meer is, toch? Een knokpartijtje tussen twee ideologische tegenstanders roeit die tegenstanders uit, niet de rest van de wereld. Of dat met een atoombom of met machetes wordt gedaan maakt niet veel uit. De rest van de wereld, die zich zorgen maakt over zijn eigen hachje, treedt regulerend op. Dus een bedreiging voor de mensheid? Niet de atoomwapens lijkt mij.
Je moet die twee opmerkingen eigenlijk los van elkaar zien. Ik denk zelf ook niet dat een nucleaire holocaust een reële bedreiging is. Het zorgen maken waar ik het over had, bedoelde ik meer in algemene zin. Er zijn vast wel mensen die zich daar zorgen over af en toe eens zorgen over maken, en 'zorgen maken' moet je niet in deze context maar mild interpreteren. Overigens denk ik niet dat het zo is dat mensen zich alleen maar zorgen maken over reëele bedreigingen. Want iedereen gaat wel eens van het ergste uit.
Maar het was toch altijd zo geweest. De oorlogen en strijden tussen de landen bestaan zolang de mensheid bestaat. In meeste gevallen word dat bepaald door kleine aantal mensen.
Sterker nog, oorlog voeren lijkt ook bij chimpansees voor te komen, hoewel de meningen daarover verdeeld zijn, zie
Hierbij heb ik een oplossing bedacht. Stel u voor dat de oorlog door de stemming van burgers zal bepaald worden....
Dat vind ik absoluut geen goed idee. Zulke belangrijke zaken als het verklaren van oorlog moeten niet overgelaten worden aan de grillen van de bevolking. Dit is vergelijkbaar met de volgende situatie: een man staatterecht en kan mogelijk de doodstraf krijgen. Nu wordt er een referendum gehouden waarin de hele bevolking mag meestemmen, of ze nu kennis van zake hebben of niet. Dat is toch geen goed idee? En een oorlog gaat niet over één mensenleven, maar over honderdduizenden.
Ik denk dat je me niet goed begreep.
Mijn opmerking heeft eigenlijk betrekking op dit stukje:
Eenmaal die overgang gemaakt is naar kernnaties, is er geen weg meer terug en zijn ze niet meer invalbaar door neo-conservatief Amerika.
Ik vraag me dus af of die landen echt niet meer invalbaar zijn.
1) ze voerden nu al 2x op een rij een oorlog op basis van publieke drogargumenten. Bin Laden zat niet in Afganistan en er waren geen wmd's in Irak. Zelf weten ze maar al te goed dat het draait om controle in het Midden-Oosten en de bijbehorende grondstoffen. De Casus Belli is er wel degelijk, maar het is niet een die hoopvol is en zeker niet moreel verantwoord.
De oorlogen in Afghanistan en Irak konden nog gerechtvaardigd worden (of dit nu terecht was of niet) onder het mom van het bestrijden van Al Qaida en het verdrijven van Sadam Hussein. Maar m'n punt was dat het imago van de VS juist door deze oorlogen vernietigd is, en daarom ga ik er van uit dat de VS extra voorzichtig zal zijn bij het verklaren van toekomstige oorlogen.
317070 schreef:2) Ik zeg ook niet dat Amerika slècht is, maar ze zijn lang geen empathisch gestuurd land.
Ik tel 63 interventies vanaf 1945, niet slecht hé.
Die interventies vonden wel plaats ten tijde van de Koude Oorlog. En ik ben het met je eens dat Amerika niet erg empathisch is, maar wel een stuk meer sinds de Koude Oorlog. Zo zal Amerika nooit meer een dictatuur ondersteunen, zoals ze dat destijds deden in Vietnam.
317070 schreef:Als heel de wereld een kernwapen heeft, heeft Amerika 2 keuzemogelijkheden.
1) ze voeren geen oorlog meer. Dit impliceert dat hun oorlogseconomie stilvalt, broodnodige grondstoffen worden duurder als ze ze niet kunnen 'gaan halen'. Anderzijds stopt hun neo-conservatieve drang om hun cultuur op te dringen aan de rest van de wereld.
2) ze bouwen een deftig rakettenschild, en blijven blitzkrieg oorlogen voeren om hun oorlogseconomie te laten draaien, om aan goedkope grondstoffen te komen en om hun cultuur verder te kunnen verspreiden over de rest van de wereld.
Als je zegt dat Amerika ook gaat stoppen met oorlog voeren, dan moet je mijns inziens met iets beter afkomen dan 'dat risico wil het congres niet lopen'. Ze hebben volgens mij te veel te verliezen om te kunnen garanderen dat ze van optie 2) afblijven.
Zelf zie ik toch eerder optie 1 gebeuren, omdat ik niet geloof dat ze blitzkrieg oorlogen moreel kunnen verantwoorden voor zichzelf en voor de rest van de wereld. Maar ik weet lang niet genoeg over de internationale politiek van de VS om toekomstvoorspellingen te kunnen doen (in hoeverre dit al mogelijk is), dus je moet dit niet als een harde bewering van mij zijn.
Techniek kan gaan weglopen met de mens in plaats van de mens met techniek.
Dit vind ik wel een interessante. I.p.v. van dat technologie ons redt, kan technologie ook de mensheid uitroeien. Hierbij denk ik niet aan Gray Goo scenario's, maar dat de mensheid zoals we die nu kennen, niet meer zal bestaan vanwege technologische aanpassingen van ons brein. De vraag is dan wel in hoeverre dit erg is, en in hoeverre evolutie.
Waarom discussieren wij hier? Om een oplossing te geven? Het lijkt er niet op, gezien de felheid waarmee de eigen standpunten worden verdedigd. Het is waarschijnlijker dat wij gelijk willen krijgen. Net als ieder ander. Respect voor anderen is ondergeschikt aan zelfrespect. Een fraaie aanleiding voor oorlogen.
Deze vergelijking vind ik niet helemaal op gaan. Gelijk krijgen is meestal wel leuk, maar dat is niet waarom we discussiëren. Het gaat mij meer om een interessante discussie hebben. Jij discusieert toch ook niet alleen maar om gelijk te krijgen? Overigens denk ik dat niemand verwachtte dat wij in het WSF-café even de oplossing voor de overleving van de mensheid zouden ontdekken. ](*,)
Hoe dan te handelen? Wij moeten ons zelfrespect ondergeschikt maken aan dat voor anderen.
Dat vind ik wel wat overdreven. Als iedereen gewoon een beetje toleranter en empathischer wordt, zijn al veel problemen opgelost, lijkt me.