Dat druk je verkeerd uit. Ik heb niet beweerd dat we onze haren hebben "verloren". In de natuurlijke selectie verliest niemand iets. Het is enkel zo dat anderen ook kans krijgen om zich voort te planten... Weinig beharing is langzaam aan een dominante genetische factor geworden, maar dat kon alleen als individuen met weinig beharing in den beginne konden beschermd worden door een alternatief (kledij), zodat ook zij konden overleven.
Jawel, maar ik zie niet in waarom in dit geval hun behaarde kameraden de hoop op het ouderschap konden verliezen.
Dit is 'm nu juist het punt van de evolutie. Voor een aantal individuen binnen de groep was kledij dragen wel noodzakelijk. Trouwens ik denk ook wel dat voor diegenen die wel voldoende behaard waren zo'n extra bescherming (bijvoorbeeld tijdens de jacht) wel van pas kon komen.
Tja, maar dan klopt er toch iets niet, want waar zijn die behaarde medemensen dan gebleven?
Hier ga je toch akkoord dat ze geen andere keus hadden, wilden ze overleven, of tenminste hun overlevingskansen vergroten...
Ja, ze moesten wel. Ik gaf al aan dat ze, voordat ze in koudere streken terecht kwamen, niet meer haar hadden dan wij nu hebben.
Je spreekt over het feit dat sommige volkeren, zoals de eskimo's, sterkere tanden hebben dan ondermeer wij, West Europeanen. Je geeft hiervoor ook een oorzaak mee. Ik spreek dit niet tegen, maar jij vergelijkt hier nu verschilende volkeren op het zelfde ogenblik in de geschiedenis. Niet dat dit niet mag, maar ik had het eigenlijk over de globale evolutie van het gebit over alle volkeren heen. Het staat vast dat gemiddeld genomen onze verre voorvaderen een sterker gebit hadden dan wij nu.
Ik bedoel hiermee dat indien een zuigeling uit West-Europa zou opgroeien bij de eskimo's, zijn gebit in een veel betere conditie zou zijn bij het bereiken van volwassen leeftijd, dan zijn neven en nichten hier. Dus ik geloof niet erg dat onze verre voorouders in principe sterkere gebitten hadden dan wij. Een kennis van mij maakt bierflesjes los met zijn tanden. Ik herinner mij acrobaten, die met hun gebit aan touwen konden hangen, slingerend door de piste. En onlangs las ik een artikel over iemand die zelfs met zijn gebit een treinwagon van zijn plaats kon trekken.
Het is echter wel zo dat mensen die tegenwoordig geboren worden met de aanleg voor een zwak gebit, zich geen zorgen hoeven te maken dat zij daardoor hun pensioen niet halen. Maar volgens de wetten van de erfelijkheid, zullen mensen met sterke gebitten niet verdwijnen.
Blijft wel het feit dat onze tanden meer dan enig ander kenmerk gevoelig lijken te zijn voor mutaties, zoals elke orthodonist weet.
Als we nog verder gaan komen we zelfs scherpe lange hoektanden tegen. Het gebit heeft dus alleszins een evolutie doorgemaakt(...)
Ja we zijn onze slagtanden verloren, maar wat was er dan slecht aan? Om dit te beantwoorden bekijken we eens het gebit van een chimpansee. De benedenslagtanden passen in een gat tussen de boventanden. De bovenslagtanden passen precies tegen de buitenkant van de onderkaak aan. Het in elkaar passen van slagtanden en tanden betekent dat, wanneer een chimpansee zijn bek dicht heeft, hij zijn kaak niet zijdelings kan bewegen. Chimpansees kunnen dus niet kauwen, behalve met een recht op en neer gaande beweging van de mond.
Dit is een erg inefficiënte manier van kauwen. Wij hebben een veel beter systeem. Wij kauwen door een gecombineerde beweging van rondmalen en kraken. Dit stelt ons in staat om ons voedsel heel fijn te malen. Elk verteringssysteem kan meer energie uit voedsel halen dat fijn gemaakt is, dan wanneer het in grote stukken wordt doorgeslikt.
Sommige natuurlijke voedingsmiddelen moeten goed gekauwd worden, bij voorbeeld ruw zetmeel en kleine zaadjes, die tjokvol energie zitten. Een chimpansee zou misschien in staat zijn om op dat soort zaden te leven. Maar hij zou elke huls apart moeten kraken, en het zou de hele dag duren om voldoende te eten om van te leven.
Met ons systeem van kauwen kunnen wij een handvol zaden tegelijk fijnkauwen. Er zijn veel meer soorten zaden voorhanden dan de meeste mensen zich realiseren. Autopsieën op duizend jaar oude skeletten, die gevonden zijn in de moerassen van Denemarken, hebben aan het licht gebracht dat die mensen tegen de zestig soorten aten van wat wij nu onkruiden noemen.
Onze tandvorm is dus niet bij toeval ontstaan. De veranderde vorm is het resultaat van een heel lange tijd, waarin het voor onze voorouders uit een oogpunt van overleving belangrijker was om alles wat ze aten te kauwen, dan om slagtanden te hebben om te vechten. Activiteiten die noodzakelijk zijn om te overleven ontwikkelen zich op den duur zodanig, dat zij op zich plezier geven en de neiging hebben om te blijven bestaan lang nadat de noodzaak verdwenen is.
Tegenwoordig vinden alle mensenrassen het kauwen op kauwgom lekker, niet vanwege de smaak, maar omdat de mechanische beweging van de kaken 'een lekker gevoel geeft'.
(...)en ik kan me moeilijk voorstellen dat deze evolutie er gekomen is omdat we dingen zijn gaan eten die ons gebit ten gronde zouden richten, ondanks het feit dat we dat vandaag de dag wel degelijk doen.
Zoals ik hierboven aantoonde is dat ook niet zo, maar je moet wel in gedachten houden dat onze voorouders niet zo oud werden als wij nu. Onze gebitten zijn ontworpen om goed te kunnen functioneren binnen de gemiddelde levensduur die voor onze verre voorouders van toepassing was.
Ik spreek je ideeën niet tegen maar hoe verklaar je dat de menselijke vrouwen de enige primaten zijn bij wie de borsten het hele jaar door opgezwollen zijn? Volgens mij seksuele selectie, vermits de mens de tot nu toe enige primaat is die in de loop van de geschiedenis rechtop is gaan lopen en aldus quasi permanent van voor zichtbaar was.
In het milieu waar wij ontstonden, hadden wij de andere primaten uitgeroeid, dus zijn deze kenmerken alleen bij menselijke vrouwen overgebleven.
Toen onze voorouders dit hete milieu moesten verlaten, verloren de grote borsten en billen van onze vrouwen hun overlevingswaarde. De oorspronkelijke nadelen bleven bestaan. Deze kenmerken zijn ook handicaps, ongeacht de esthetische waarde die sommige mensen eraan toekennen. Borsten zitten in de weg en raken gemakkelijk beschadigd. Grote billen maken het moeilijker om te rennen. Dus waarom heeft evolutie ze niet doen verdwijnen? Welnu, sommige mensen trekken de voorbarige conclusie dat, nu deze kenmerken eenmaal ontstaan waren, het wel eens de voorkeur van de mannen geweest zou kunnen zijn die hun voortbestaan veroorzaakte, ofwel seksuele selectie.
Echter, ik deel die mening niet.
Zoals ik later nog een keer zal uitleggen waren de vrouwen in ons rauwe verleden te schaars om er ook maar één te negeren, ongeacht haar uiterlijk.
Het tekort aan vrouwen was een van de belangrijkste redenen voor een groep om een andere te overvallen. Het was in die tijd gevaarlijk om een man te zijn; het was dubbel gevaarlijk om er als een man uit te zien, terwijl je dat niet was. Het was niet vanwege het feit dat mannen aangetrokken werden door de vrouwelijke vormen, dat deze kenmerken bleven bestaan. Ze bleven bestaan omdat deze vormen als signalen werkten, zodat de vrouwen een overval konden overleven.
Al sinds de tijd dat de mannen stopten met hun overvallen op vrouwen, hielden de vrouwelijke vormen op een overlevingseigenschap voor de soort te zijn. Het is onvermijdelijk dat deze handicaps uit de soort zullen gaan verdwijnen, vooral in koude klimaten. Evolutie gaat echter langzaam!
De rechtopstaande houding was volgens mij gewoon voordeliger en veiliger. Je kon, als je rechtop stond, over een grotere afstand zien. Dus veel sneller eventuele gevaren opmerken enerzijds en anderzijds veel sneller hier of daar een lekker hapje zien rondlopen. Beide gevolgen hebben de overlevingskansen van het individu alleen maar vergroot.
Zo is het, helemaal mee eens. Gelukkig verval jij niet in speculaties die het ingewikkelder maken, zoals dat 'de rechtopstaande houding ontstaan is om de kans op een zonnesteek te verkleinen', o.i.d.
Wat niet kan bestaat niet.
Puzzels
