Ik ben terug uit Noorwegen, het is een aanrader dit land.
Dit zijn maar paar van vele z.g. kwak onderzoeken of publikaties over vitamines die op mijn computer staan.
Er bestaat een duidelijk verband tussen het vitamine C-gehalte in het bloed en het optreden van cerebrovasculaire accidenten (CVAs). Dat blijkt uit een langdurig bevolkingsonderzoek dat is uitgevoerd door de afdeling Epidemiologie van het Medical Research Institute in Tokyo. De onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in Stroke van 5 oktober.
Voor het onderzoek zijn 880 mannen en 1.241 vrouwen van 1977 tot 1997 gevolgd. De groep is op basis van het vitamine C-gehalte in hun bloed verdeeld in vier groepen. In de twintig jaar dat het onderzoek liep, deed zich bij 194 mensen een CVA voor. Na het combineren van de verschillende gegevens bleek dat degenen uit het kwartiel met het laagste vitamine C-gehalte 70 procent meer kans hadden op een beroerte dan degenen uit het kwartiel met het hoogste vitamine C-gehalte.
Een zelfde resultaat vonden de onderzoekers toen zij de CVA-gegevens koppelden aan het voedingspatroon van de onderzochte groep. Degenen die zes à zeven keer per week groente en fruit aten, liepen aanzienlijk minder risico op een beroerte dan degenen die zich hooguit twee keer per week te goed deden aan vitamine C-rijke producten.
De CVAs betroffen zowel herseninfarcten als -bloedingen. Het eerste type wordt veroorzaakt door artherosclerose en het is bekend dat de antioxidant vitamine C dat proces tegengaat. Het antwoord op de vraag welke rol vitamine C speelt bij het terugdringen van hersenbloedingen, blijven de onderzoekers nog schuldig.
www.artsen.net
Vitamine C helpt hartritmestoornis: Boezemfibrilleren is de meest voorkomende hartritmestoornis. Een vaak toegepaste therapie is elektrische cardioversie, een stroomstoot aan het hart om het normale ritme te herstellen. Na zo'n cardioversie komt de hartritmestoornis vaak weer snel terug. Omdat ontstekingsprocessen en oxidatieve stress in verband zijn gebracht met boezemfibrilleren onderzochten wetenschappers het effect van vitamine C bij 44 patiënten die cardioversie ondergingen. De helft van de onderzoeksgroep kreeg naast de gebruikelijke medicatie 2 gram vitamine C, 12 uur voor de stroomstoot, gevolgd door 2 x daags 500mg vitamine C gedurende de volgende 7 dagen. De andere patiënten kregen alleen de gebruikelijke therapie. Bij één (4,5%) van de patiënten die de vitamine C hadden gekregen kwam de boezemfibrillatie weer terug tijdens deze week. Dit was bij acht (36,4%) van de andere 22 patiënten het geval. Het gehalte witte bloedlichaampjes, fibrinogeen en C-reactieve proteïne was aanzienlijk lager in de vitamine C groep dan in de andere groep. Deze stoffen die verhoogd zijn bij ontstekingsreacties waren ook hoger bij degenen bij wie de hartritmestoornis terugkwam dan bij degenen bij wie dit niet het geval was. (International Journal of Cardiology, 10 juli 2005)
Vitamine C en hersenbeschadiging na een beroerte: Uit een vergelijkend bloedonderzoek blijkt dat binnen 48 uur na een beroerte het vitamine C gehalte drastisch daalt terwijl het aantal vrije radicalen (gemeten werd het malondialdehydegehalte) stijgt. Dit wijst erop dat vitamine C door het lichaam ingezet wordt om een deel van de schade die door een beroerte wordt veroorzaakt de bestrijden. (Ortho abstracts, 1996)
Vitamine C en hoge bloeddruk: Onlangs werd een nieuw onderzoek gepubliceerd dat weer de bloeddrukverlagende werking van vitamine C aantoonde. 39 mensen met een diastolische bloeddruk tussen 90 en 110 mm kwikdruk werden in een vitamine C en een placebogroep verdeeld. De vitamine C groep kreeg gedurende 30 dagen 500mg vitamine C per dag te slikken. De bloeddruk daalde door de vitamine C met circa 10%. Dit was het duidelijkst het geval bij de systolische (boven) druk. (
http://www.thelancet.com/newlancet/sub/ ... _2048.html <
http://www.thelancet.com/newlancet/sub/ ... _2048.html>)
Hart, bloedvaten en voedingsstoffen
Studies op het gebied van voeding en hart- en vaatziektes. De al dan niet beschermende en therapeutische werking van bepaalde vitamines, andere voedingsstoffen en diëten.
Vitamines en andere voedingsstoffen bij chronisch hartfalen: Bij hartfalen pompt de linker hartkamer bij elke hartslag minder dan 40% van het aanwezige bloed het lichaam in terwijl dit bij een gezond hart 50% is .Dit percentage wordt de linkerventrikelejectiefractie (LVEF) genoemd. Dertig oudere mensen met chronisch hartfalen deden mee aan een dubbelblind onderzoek waarbij nu eens niet één vitamine maar een combinatie van voedingsstoffen gegeven werd. De dagdosering was 250mg calcium, 150mg magnesium, 15mg zink, 1,2 mg koper, 50mcg selenium, 800mcg vitamine A, 200mg vitamine B1, 2mg vitamine B2, 200mg vitamine B6, 5mg foliumzuur, 200mcg vitamine B12, 500mg vitamine C, 400mg vitamine E, 10mcg vitamine D (400i.e.) en 150mg coënzyme Q10. Voor en na het negen maanden durende onderzoek werden allerlei tests en metingen gedaan. Bij degenen die de vitamines en andere voedingsstoffen gekregen hadden was de pompwerking van het hart na negen maanden verbeterd. Zo steeg, in de vitaminegroep, de LVEF van gemiddeld 25,6% naar 30,9% terwijl deze in de placebogroep daalde van 26,6% naar 26,2% . Symptomen als vermoeidheid en kortademigheid verbeterden ook in de vitaminegroep. Deze verbeteringen waren pas meetbaar na 4 maanden maar ook weer niet van dien aard dat men aanmerkelijk sneller kon lopen. (European Heart Journal, 2005) Eerder maakten we melding van een onderzoek onder mensen met hartfalen waarbij 2 gram l-carnitine per dag de LVEF deed stijgen van 37,8% naar 42,3%.
Vitamine C als vaatverwijder: Een aantal personen met een zwak hart kreeg één gram vitamine C of placebo per dag gedurende vier weken. In de vitamine C groep mat men nadien 12% meer slagaderverwijding en in de placebogroep niet. Deze normalisering vond men ook in een, eveneens kleinschalig, onderzoek met een éénmalig infuus van vitamine C. Men vermoedt dat het tegengaan van vrije radicaalschade aan stikstofoxide (een vaatverwijdende stof in het lichaam) de verklaring is voor het gunstige effect van vitamine C. (Ortho, 1998)
Vitamine C en cholesterol:10 vrouwen kregen gedurende 4 weken 1 gram vitamine C per dag of een placebo te slikken en hierna 4 weken de andere tablet. Tevoren en na iedere 4 weken werden de verschillende cholesterolgehaltes gemeten. Het ldl-cholesterol was gemiddeld 16% lager na de vitamine C inname. Ook de hdl/ldl ratio was aanmerkelijk gunstiger bij gebruik van vitamine C (d.w.z beide metingen verschilden 'statistisch significant' hetgeen bij zo'n kleine groep op een grote verbetering wijst omdat het niet aan toeval te wijten kan zijn). (Nutrition Bites, 1997)
Vitamine C en hersenbeschadeging na een beroerte: Uit een vergelijkend bloedonderzoek blijkt dat binnen 48 uur na een beroerte het vitamine C gehalte drastisch daalt terwijl het aantal vrije radicalen (gemeten werd het malondialdehydegehalte) stijgt. Dit wijst erop dat vitamine C door het lichaam ingezet wordt om een deel van de schade die door een beroerte wordt veroorzaakt de bestrijden. (Ortho abstracts, 1996)
Dr. Linus Pauling is niet de enige nobelprijswinnaar die het heeft onderzocht en zegt dat met o.a. veel vitamine C veel chronische ziekten kunt genezen.
Ook de arts en nobelprijswinnaar Dr. Albert Szent-György heeft genezen met vitamine C onderzocht.
Ik ga er gemakshalve maar weer van uit, dat ook deze arts/wetenschapper die ook mensen wilde genezen met o.a. veel vitamine C ook een kwak is net als eerder genoemde artsen.
De bewering, dat meer dan 1500mg. Vitamine C schadelijk is, geloof ik niet omdat de meeste dieren dagelijks omgerekend 10x zoveel vitamine C zelf aanmaken en daarbij geen hart- en vaatziekten krijgen en ook geen nier of lever kwalen/vergiftigingen.
Op het andere topic verteld Bartsel kort samen gevat, dat bijna geen onderzoeken naar vitamine C en genezen van ziekten zijn gedaan en volgens hem ook niet zal gebeuren.
Zo blijkt maar weer als de wil (geld) er niet is, komt de weg van doeltreffen en goedkoop vitamine genezing er nooit, tenzij kwakartsen het zef doen.
Ik en mijn bedrijf zal geen enkele euro meer geven voor de reguliere geneeskundige onderzoeken.
Heeft u zich ooit afgevraagd waarom:
55.000 farmaceutische onderzoekers, 32 Nobelprijswinnaars, en duizenden andere wetenschappers, gesponsord door miljarden onderzoeksgeld, in al die jaren weinig succes hebben geboekt in de strijd tegen hart- en vaatziekten en kanker waar de meeste mensen aan overlijden.
Daar bij ken ik ook de omschrijving van de 'International Herald Tribune' in maart 2003.
Het commentaar van een vermaarde professor in de geneeskunde, dat op 20 september 2003 in het 'Deutschen Medizinisches Journal' (nummer 38, pagina A 2464) is te lezen.
Deze 3 punten uitspraken van deze prof. zal ik hier maar niet herhalen. Heeft ook geen zin.
Het past zeer goed bij diverse uitspraken van de z.g. wetenschappers/ deskundigen op dit forum.
Omdat alleen de z.g. reguliere bewijzen deugen heeft het geen zin om hiermee door te gaan.
Altijd zal deze twee punten herhaald worden:
I. De reguliere geneeskunde, medicijnen en bewijzen deugen of heeft altijd gelijk.
II. Indien deze ongelijk heeft, dan nog komt altijd punt I inwerking, daar hebben wij patenten op.
De andere manieren van geneeskunde is kwak, bewijzen niets en moet direct verboden worden.
Van mij mag er wel een slotje op.