Leuke gast schreef:Omdat we zelf kiezen welke informatie we interessant vinden.
Als ons iets niet boeit dan zullen we die des betreffende informatie snel vergeten,
Iets wat ons wel boeit of indruk maakt zullen we wel niet snel vergeten.
De keuzens die we maken heeft niks met een chemisch proces van doen.
U kunt 'echt' alles zelf kiezen.
Juist niet, die selectie van wat je wel & niet interessant vindt, hangt juist af van de huidige toestand van je hersenen. De manier waarop jouw hele informatieverwerkende systeem op dit moment aan elkaar hangt (ook wel "je persoonlijkheid") bepaalt toch welke input welk resultaat zal hebben?
Bovendien kun je niet de vinger leggen op de plek of het moment waar jij kiest wat je wil - je hebt weliswaar het gevoel van een vrije wil maar als ik je vraag een getal onder de 10 te kiezen, en jij kiest 6, dan is die 6 op de één of andere manier komen opborrelen uit een plek waar je niet bewust bijkunt.
En als je 10x uit die 10 kiest?
Tien keer hetzelfde verhaal: er komt steeds een getal uit het donker opborrelen en dat ervaar jij als "jouw wil". Er zit natuurlijk een zekere samenhang tussen die getallen, dat zijn de correlaties die zich in jouw bewustzijn manifesteren als gedachtes in de trant van "ik heb net al 6 gekozen, dus nu iets anders".
uit een plek waar je niet bewust bijkunt.
Hoe stelt u dit zich voor?
Als het onbewuste, het (grote) gedeelte van alle processen die zich in je hoofd afspelen die je niet bewust kunt meemaken of waar je met je gevoel niet bij kunt.
We kunnen zien dat een mens fysiek bestaat uit allemaal mechanische onderdeeltjes.
Heeft u weleens over nagedacht of we een stukje universum kunnen simuleren? Dit is niet mogelijk, het wordt altijd een versimpeling van de werkelijkheid.
Denk ik ook, maar hoe bedoel je dat in deze context? Wat is de relatie met zelfbewustzijn?
Een
stukje universum zou trouwens wel te simuleren zijn, ware het niet dat alle deeltjes een zekere invloed op elkaar hebben, dus als je er maar een paar simuleert krijg je niet hetzelfde. Maar ze zouden zich best net zo kunnen gedragen als in het "echt" (dat stukje heelal in de simulatie vind ik dan niet minder echt trouwens).
Een mens bestaat niet uit 'mechanische' onderdeeltjes, maar 'organische' onderdeeltjes. Een mens groeit 3-dimensionaal.
Organisch
is toch mechanisch?
Althans, ik bedoel: gemaakt van materie, gedraagt zich wetmatig (zoals iedere materiële constructie), enzovoort.
Hoe kunt u vrijewil verklaren als een mens 'on-eindig' veel vrijheid heeft in het maken en doen van een keuze? Een algoritme resulteerd per definitie in beperking van vrijheid.
Maar een mens heeft helemaal niet oneindig veel vrijheid. Sterker nog, ik denk dat een mens
helemaal geen vrijheid heeft (wel ervaart), en het aantal mogelijke keuzes dat je kunt maken is in ieder geval eindig.
Zie ook:
Niet alles kan worden uitgedrukt in chemische reacties. Er zit maar een eindig aantal atomen in je hoofd en die kunnen ook maar een eindig aantal mogelijke reacties aangaan. En bovendien corresponderen natuurlijk lang niet alle mogelijke chemische gebeurtenissen uberhaupt met gedachten. Het aantal gedachten dat je kan hebben, het aantal mogelijke dingen dat je kunt willen of kiezen, is dus beperkt door materiële wetten.
Leuke gast schreef:Daar kunt u best gelijk in hebben, maar kent u alle regels van de natuur? Kent de wetenschap alle regels van de natuur?
Tot heden is het niet mogelijk om een stukje universum zelf te creeeren. Wat ziet u wel en wat ziet u niet? Op het kleinste niveau lijkt zich alles plotseling willekeurig te gedragen. Hoe kunt dan concluderen dat men een mens ooit kan nabouwen?
Dat is waar, ik ken natuurlijk niet alle regels.
Maar wel is het volgens mij zo dat afgaande op hetgeen we tot nu toe denken te hebben begrepen van de natuur, het erg vreemd zou zijn als we er op een gegeven moment ineens een grens ligt in de zin van "voor chemische constructies van meer dan zo- en zoveel moleculen gelden andere regels".
Rogier gast schreef:
Afgezien van het gigantische verschil in complexiteit en geavanceerdheid.
Tot nu lopen dit soort discussies altijd vast op het woord 'complex'.
Wat is het probleem met het woord 'complex'? Daar valt toch een prima definitie voor te geven?
Rogier gast schreef:
zie ik geen essentieel verschil tussen een mens en een computer.
Ik wel, namelijk:
een computer regenereerd zichzelf niet.
Da's enkel een technisch verschil, lijkt me niet uitmaken voor het eventueel zelfbewust zijn
een computer is deterministisch.
Een mens volgens mij ook
een computer is digitaal.
Ook een technisch verschil
een computer is beperkt.
Een mens ook
een computer is nooit geavanceerder dan zijn createur.
Hoezo niet? Een computer kan toch ook beter schaken dan zijn createur?
een computer is gebouwd door gedachtes van de mens.
Klopt, maar wie zegt dat de mens niks kan bedenken dat zelfbewust is?
een computer bezit 'geen' ziel.
Wat is dan volgens jou een ziel?
Mijn opvatting over een ziel is het systeem van hogere orde effecten die resulteren uit processen die kunnen worden gemanifesteerd in een fysieke drager zoals organische or electronische netwerken. Die kan prima in een computer zitten.
dan beweerd u dus ook dat de evolutie bewust wordt beinvloed door alles wat leeft?
Niet noodzakelijk bewust, maar uiteraard wordt evolutie beïnvloed door alles wat leeft.
Ik begrijp niet waarom dit niet wetenschappelijk wordt onderkent?
Rogier gast schreef:Wat niet? De aanname van een vrije wil?
precies.
Nou, er is toch geen enkel sluitend bewijs voor het bestaan van een vrije wil? En het wordt vooralsnog ook zeker niet
ontkent...
In theory, there's no difference between theory and practice. In practice, there is.