Rekenmachines in het onderwijs

[Klintersaas]

Klinkt leuk, maar de meerderheid heeft geen idee hoe het gereedschap werkt en wat ze er nou eigenlijk mee doen, behalve dat er opeens toch een getal uit kon rollen dat best nog wel eens waar kon zijn, misschien ook niet, wie weet?

Inderdaad, maar dat mag geen argument zijn om rekenmachines te bannen. Eerder om de kritische zin te trainen.

[foodanity]

Ik snap niet waarom mens zo'n grote 'haat' heeft tegenover de GR. Kijk, als je met de hand alle mogelijke oplossingen kunt vinden, dan is een GR een overbodige luxe. Maar numerieke methodes om bijvoorbeeld DV's op te lossen, dan kun je niet zonder computer/GR.

Natuurlijk, de GR maakt lui, maar ik heb hem onder het motto van: Ik heb hem nodig, als ik hem nodig heb. En niet nodig als ik hem niet nodig heb. Dat klinkt heel simplistisch, maar dat is wel de waarheid.

Ik vind het ook onzin om hoofrekenen tot in het extreme te trekken. Je gaat toch ook geen bruiken van enorme noemers en delers met je hand doen? Even je rekenmachine en bam, je hebt het antwoord.

Het enige wat belangrijk is, is dat je weet wat je aan het doen bent met je GR. En niet zomaar een stappenplannetje in je Program ramt en vervolgens antwoorden krijgt waarvan je eigenlijk niet weet wat ermee bedoelt wordt. En dat laatste is helaas de realiteit op het middelbaar onderwijs. Gewoon hoppa, programmatje jatten van het internet en hopen dat je de goede antwoorden krijgt. En dat is jammer. Die mensen hebben dan ook zelden een cijfer hoger dan een zes. Maar als je gewoon hoge cijfers haalt, desnoods met de GR, dan hoeft dit niet slecht te zijn. Computers zijn de toekomst. Maar toch.. meeste mensen denken dat wiskunde voor 'nerds' is en ze het toch niet kunnen en pakken maar de GR erbij in de hoop dat ze nog een voldoende halen. Dat is het probleem wat ik vooral zie, mensen geloven niet in zichzelf, ze zien wiskunde als een compleet andere taal. Ze gaan er al vanuit dat ze het niet kunnen. Niet de GR is het probleem van de lage cijfers in de wiskundetak van de middelbare, maar de motivatie, en de overschatting.

Maar helaas kan ik niet zo goed overweg met programmataal, en onthoud ik nooit wat de juiste syntaxen zijn en doe ik dus alles met de hand. Dit komt uiteraard door luiheid. .

Als ik zeg tegen mensen: 'het is niet zo moeilijk als het lijkt', krijg ik vaak reacties als: 'Ja, dat jij nu eenmaal goed in wiskunde bent, betekent nog niet dat iedereen dat is'. Dan denk ik bij mezelf: 'Met dit antwoord geef je eigenlijk al antwoord waarom je slecht bent in wiskunde', zo als een oud gezegde gaat in het Nederlands: Kan niet ligt op het kerkhof en wil niet ligt ernaast. Als je slim genoeg bent om in de examenklas van het VWO bent gekomen, dan kun je ook wel wiskunde. Ik ben ook niet de beste op school, maar dat komt omdat ik er niet veel moeite voor doe. Ik weet zeker dat als ik meer zou doen, ik voor alle vakken hogere cijfers zou halen. En niet alleen voor wiskunde een hoog cijfer hebben. Ik ben zo goed in wiskunde, omdat ik de lol ervan ben gaan in zien en ik bereid ben om in de problematische onderwerpen extra aandacht te stoppen. Nu is het waar dat de een met minder doen betere resultaten kan halen dan de ander, maar dat wil niet zeggen dat je dan noodzakelijkerwijs slecht bent in een vak als wiskunde.

Een mooi voorbeeld geeft ook het leren van een taal, zoals Frans. Zoveel mensen zeggen: 'Ik kan geen Frans'. Dan heb ik zo iets van als mensen in Parijs Frans kunnen spreken, kan jij het ook. Ik vind dat echt onzin. Het is maar hoe ver je bereid bent te gaan voor die voldoende. Meer niet. En hoeveel je ervoor moet doen, ligt aan je intelligentie.

En als laatste wil ik nog even zeggen dat ik hiermee niet bedoel dat iedereen VWO kan, want voor veel vakken heb je daar meer inzicht voor nodig dan op niveau's als havo. Maar de wiskunde op de middelbare is gewoon een doe vak. Net als alle talen. Als het echter op wiskundige bewijzen aankomt, is een inzicht wel degelijk nodig en red je het niet met alleen maar oefenen. Maar op de middelbare komt dit amper voor.

Mijn advies is: geloof in je zelf en ben bereid wat ervoor te doen. Als je dat niet wilt, moet je maar iets anders gaan doen. En als je het niet leuk vindt, tja.. dat kan een groot probleem zijn, maar probeer het toch maar, of probeer het desnoods via een omweg, maar dat kost je wel meer tijd. Het is maar hoeveel je bereid bent om ervoor opzij te zetten.

De discussie is on!

DISCLAIMER: Enkele delen van dit bovenstaande verhaal gelden uiteraard niet voor mensen met dyscalculie of dyslexie.

(<--- dit heeft straks examen scheikunde 1,2 en is dit soort dingen aan het doen, je ziet wel hoe leuk ik leren voor scheikunde vindt ^^)