ConocimientA schreef:...... De locatie in de hersenen waar de binnenkomende informatie naartoe wordt gebracht (wat je ziet gaat naar de occipitaalkwab, etc.) en (1)de wijze waarop deze informatie wordt doorgegeven (door middel van een actiepotentiaal waardoor neurotransmitters van het ene neuron naar het andere worden doorgegeven) is bij iedereen gelijk. (2)Het verschil in de wijze waarop mensen het waargenomene ervaren en het verschil in reactie zit dus niet in een neurologisch verschil in verwerking. Het klopt dat de neuronale verbindingen in alle hersenen verschillen, maar wanneer het puur en alleen hierom zou gaan, zou de informatie alleen via een andere route in het juiste hersendeel terechtkomen en uiteindelijk altijd op dezelfde manier in het bewustzijn komen (en dat bedoel ik inderdaad overdrachtelijk, omdat ik inderdaad niet geloof dat er een neurologisch gebied is waar het bewustzijn gelokaliseerd is), tenzij je ervan uit gaat dat er tijdens die gewijzigde route een bepaalde waarde aan de informatie wordt toegekend. (2)De vraag is nu wat bepaalt welke waarde aan de informatie wordt toegekend. Je kunt natuurlijk zeggen dat deze waarde volledig afhankelijk is van wat je hebt meegemaakt, maar wanneer dit zo zou zijn, zou er helemaal geen bewustzijn nodig zijn, zelfs onbewuste waarneming kan namelijk een reactie oproepen. (3)Dus dan zou de informatie langs de delen van het geheugen gaan waarin relevante ervaringen zijn opgeslagen en vervolgens direct een reactie oproepen.
Wanneer je een ingewikkelde formule zou kunnen schrijven waarin je alle ervaringen van een persoon zou meenemen en vervolgens voor x de waarneming neemt, zou je de resultante y moeten kunnen voorspellen,....Dus wat maakt nou dat de resultante onvoorspelbaar is? En wat maakt dat je uberhaupt een bewustzijn nodig hebt?
(Ik wil stellen dat ik ook niet overtuigd ben dat het bewustzijn puur 'neurologisch' verklaard kan worden (zoals de kennis nu is), of het niet eens ben met sommige conclusies die daar uit getrokken worden)
(1): "de wijze waarop _ informatie wordt doorgegeven (door middel van een actiepotentiaal waardoor neurotransmitters van het ene neuron naar het andere worden doorgegeven) is bij iedereen gelijk"
(2): als jij een traumatische ervaring hebt gehad met een hond en jouw tweelinghelft niet. Dan zullen jouw hersenen het begrip hond meer waarde toekennen. En zal dit sterker in jouw bewustzijn verschijnen, tesamen met de herinnnering traumatische ervaring.
Ook zal er waarschijnlijk een signaaltje door de hersenen gegeven worden die de stoffen vrij laten komen die gepaard gaan met angst. Maar wat dit werkelijk voelen en omgaan met angst is, is volgens mij belangrijk en niet helemaal te verklaren door de neuronen. We nemen een soort afstand van de angst, we zijn ons er bewust van, we hebben het 'idee' dat we zelf met deze angst 'omgaan', (niet alleen het idee volgens mij is het zo).
!Maar ook de informatie over hoe deze informatie in het bewustzijn gekomen is kan in het bewustzijn komen!
We zouden in theorie het trauma eruit kunnen snijden, is dit geen inbreuk op de neurologische verklaring?
Hoe zou een formule een beeld vanzichzelf kunnen vormen?
Waar komt dan die afstand van jezelf vandaan, die je kunt innemen?, dat je jezelf in zekere maten 'objectief' bekijken?
1+1=3 ?, wat is daar de neurologische verklaring van?
begrijpen?
(ik heb het idee dat er meer in onze waarneming is, dan dat de bandbreedte van een locatie in onze hersenen, toelaat. Bewustzijn is niet lokaal maar overal, in meerdere of mindere mate)
(3): volgens bepaalde wetenschappers wel, maar volgens mij kan dit toch niet alles verklaren wat de mens doet (als we wisten wat het niet kan verklaren waren we volgens mij een stap verder...), misschien werkt dit in een dier
meer zo. Maar wij voelen toch wij iets meer (bewustzijn) hebben dan een dier.
Zoals jij het wil, hebben de hersenen totaal geen functie, dit is volgens mij niet waar. Misschien moeten we eens afstappen van dat stoffelijk en geen stoffelijk, dit zijn ook maar begrippen die wij bedacht hebben.
Volgens mij zijn de hersenen een waarneembaar deel van ons zelf, in hoeverre wij ons zelf begrijpen?, dit betekent natuurlijk niet dat er niet meer is.
Ik geloof niet dat bewustzijn geen functie heeft, dat ons gevoel over wat zij zijn, dat we vrij zijn, niet klopt. De wereld is in het bewustzijn, niet andersom.