Stel je bent slim, een genie of je bent...

[The Don]

je betn neit geniaal als je een hoog IQ hebt, je bent pas geniaal als je dan ook nog kgoed kan omgaan met de wereld om je heen en dat is echt moeilijk. ik zie mezelf niet als slim of hoogbegaaft, ik heb wel een sterk afwijkende mening en ben eigenlijk wel slimmer dan mn (weinige) vrienden en ik moet me vaak inhouden, ik word vaak afgeschreven als wijsneus en krijg dingen nar mn hoofd als "doe niet zo wijs!" of "denk eens normaal joh!". maar ik ga me niet aanpassen naar hun niveau, dan maar in mn uppie, ik ben mn hele leven (ok ok, ben pas 15 maar toch) al niet begrepen (klinkt gruwelik emo, maar is wel waar) en eht zal ook nog wel een tijdje duren. soms haat ik mezelf daarom.

Moeten we dit verhaaltje met zijn enorme hoeveelheden spelfouten serieus nemen? Misschien kun je de volgende keer even rustig de tijd nemen om wat in te typen, daarnaast mis ik de relevantie voor de discussie.

[Assassinator]

ow srry, jah ik zat op school en ik moest nogal snel typen (bel was al gegaan) en de toetsenborden zijn nou niet echt van goede kwaliteit. en wat er misschien in zit: dat je niet hoofdbegaafd bent als je slim bent en een hoog IQ hebt, dat is slechts de helft.

maar ehh, maak je niet zo druk over spelfouten enzo, het is maar een forum, relax

[Musje]

... Is het verkeerd om een kind op jonge leeftijd al te leren dat je je ook (tijdelijk) kunt proberen af te sluiten voor (een deel van) je gedachtenprikkels?

Dat hangt naar mijn inziens af van 'hoe' iemand hoogbegaafd is, wat met de 'tweespalt' qua informatieverwerking te maken heeft.

Een hoogbegaafde welke 'beredeneringen' hanteert, zal dat gemakkelijker kunnen doen dan een hoogbegaafde die de 'intuïtie' hanteert, gezien dat onbewust gebeurt.

Mijn vraag was niet of het kan of niet, maar of het verkeerd is of niet.

Ik vind dat een kind dat hoogbegaafd is veel ruimte moet krijgen om zich te ontplooien. Maar ik denk dat dat niet het enige is waar op gelet moet worden als het om het welzijn van de hoogbegaafde gaat.

Ik heb ooit eens gelezen dat een zeer waarschijnlijk hoogbegaafde professor als hij niet tot rust kon komen één van de twee volgende dingen ging doen: hij ging tussen een mensenmenigte lopen of hij ging uitwaaien aan zee. Het lijkt mij dat dit voor hem twee mogelijkheden waren om afleiding te vinden voor zijn eigen gedachtenstroom. Hij had daar een manier voor gevonden.

Ik weet niet of kinderen, die door ons wel alle ruimte wordt gegeven hun begaafdheid te ontwikkelen (als het goed is) vanzelf manieren kunnen bedenken om zich soms af te schermen voor hun eigen gedachtenstroom. Ouders en leerkrachten zouden daar volgens mij in moeten begeleiden. Misschien gebeurt dit ook wel hoor, ik weet dat niet.. Soms door zelf voor afleiding te zorgen, soms door in gesprek met het kind het kind er toe proberen te bewegen zelf afleiding te zoeken.

Mensen zijn namelijk meer dan 'denkmachines'.

[Sjorssnors]

Mensen zijn namelijk meer dan 'denkmachines'.

Precies, mensen zijn voor alles 'verschillend van aard'. Wat 'goed of minder goed' is hangt dan ook af van iemands karaktereigenschappen. De ene heeft zich meer toegespitst op de zintuigen (extravert), en de andere zal meer introvert zijn. Iemand kan van zichzelf uit behoefte hebben aan veel prikkeling van externe factoren, of meer behoefte hebben aan teruggetrokkenheid om structuren te handhaven. Elk karakter heeft z'n 'reliëf', en z'n verschillende input nodig, waar het 'piekt', wat zowel stimulering als tempering kan omvatten. Ik denk dat de vorm van iemands persoon, ongeacht z'n begaafdheid, altijd bepalend moet zijn voor de input die ie nodig heeft (zeg maar in plaats van het tweedimentionaal te zien, proberen het driedimentionaal te zien).

[Eenzaam+Cynisch]

dit vond ik op een andere website:

--------------------------------------------------------------------------------



De grootste valkuil waarin je kunt vallen als je redelijk slim bent,

is dat je denkt dat je denken en je brein voortdurend gevoed moeten worden met nieuwe dingen en nieuwe kennis.

Omdat je je anders gaat vervelen.

Maar hoe meer je je brein voedt, hoe hongeriger het wordt, zodat je al snel verslaafd wordt

aan het denken, aan denkspelletjes en aan nieuwe informatie.

Je kan op die manier ook met mensen omgaan.

De mensen met wie je omgaat moeten slim zijn, moeten je je brein in actie zetten,

en moeten je intelligentie genoeg prikkelen om niet in slaap te vallen.

Ik heb een vriend (zegt al genoeg ) die zijn vrienden selecteert op voldoende intelligentie, creativiteit en diepgang.

Zodra hij met "domme" mensen te maken heeft wordt hij cynisch en ballorig.

En het erge is dat ik me soms door zijn ballorigheid laat meeslepen.

Of we zwepen elkaar op tot grote hoogten, door slimmer dan slim te zijn, grappiger dan grappig,

en origineler dan origineel.

Of we vervelen ons, en zodra mijn spitsvondigheid in kracht begint af te nemen

gaat hij gewoon weg, dan is hij moe of gaat hij wat "intelligents" doen.

Ik neem dat trouwens niet persoonlijk op, omdat hij het me niet kwalijk neemt niet altijd even slim te zijn,

maar het is wel een rare manier van met mensen omgaan.

[The Don]

Ik denk ook dat veel mensen zich intelligent voelen en trachten zich intelligent te gedragen maar dat ze het in werkelijkheid niet zijn. Wanneer is iemand intelligent te noemen, als die persoon in een echte IQ test hoog scoort of als iemand professor is? Het is allemaal erg relatief zoals al eerder is aangegeven. We moeten ook af van het westerse beeld van inteligentie=goed, en het blijven pushen van kinderen om goede resultaten te halen op school levert buitenbeentjes op die vervolgens gepest worden omdat ze niet mee kunnen met de rest van de klas. Toch moeten we ook niet doorslaan in het tegenovergestelde en ik denk dat we de ontwikkeling van wat ik dan maar noem "Pseudo-intellectuele" uitingen moeten tegen gaan. Ik heb het dan over mensen die denken intelligent te zijn door creatief te zijn wat in mijn ogen niet veel met elkaar te maken heeft (moderne componisten die zich voordoen als de nieuwe Mozart van onze tijd).

Ik denk persoonlijk dat veel kunstuitingen gestimuleerd worden door kunstenaars uit hetzelfde wereldje die elkaars werk allemaal buitengewoon intelligent vinden. De gemiddelde burger zal niets begrijpen van de bedoeling van het stuk maar is dat dan een teken van intelligentie?

[John Nash]

Ik denk ook dat veel mensen zich intelligent voelen en trachten zich intelligent te gedragen maar dat ze het in werkelijkheid niet zijn. Wanneer is iemand intelligent te noemen, als die persoon in een echte IQ test hoog scoort of als iemand professor is? Het is allemaal erg relatief zoals al eerder is aangegeven.

Helemaal mee eens.

[curious]

Stel je bent slim, je bent een genie of je bent hoogbegaafd creatief kan dit in je nadeel zijn naar anderen toe, ik bedoel als mensen je niet begrijpen, omdat je een afwijkende mening en visie heb die tegen alle heersende meningen ingaan.  

Hoe kan je als creatieve geest jezelf verweren om niet tegen een muur gedrukt te worden van kortzichtigheid van anderen?  

als je hoogbegaafd creatief bent in bv je laboratoriumonderzoek, en je je 'afwijkende mening' qua onderzoeksresultaten ed steeds weet te staven, dan zul je een grote hoogte kunnen bereiken op de maatschappelijke ladder.

Maar als je het over bv ethische zaken hebt en op dat gebied een hoge fijngevoeligheid en scherpte bezit, houdt dan maar liever je mond als je een normaal prettig leven wilt leiden en niet uitgespuugd wilt worden.

[Hanna]

Er zijn er vele geroepen en weinig uitverkoren zeker dit bedoel ik dan ivm kunst...

Wanneer is iets kunst... Nu is vaak 'de idee' het concept achter het werk belangrijker dan de uitwerking. Soms nogal ver gezocht of juist te gemakkelijk. Natuurlijk is een dode hond op een stokje met een feesthoed op choquerend...

Een geniaal iemand zoals Einstein heeft zijn intelligentie samen gebundeld met zijn creativiteit. Waardoor hij niet vastgeroest zat in bepaalde denkpatronen.

Ze lijken nu alsmaar opzoek naar de beste ideeën de intelligentste concepten, filosofisch misschien maar toch vond ik vaak de kunst vroeger veel genialer bv. de gebroeders van Eyck en hun technieken...

Er is veel discussie over hoogbegaafd zijn. Een iq test is relatief, het hangt nog van de hoeveelheid testen af, of er al dan niet een EQ test bijzit etc...

Voor mij betekend HB het vermogen hebben zelf inzichten te verwerven, logica, verbanden te leggen en oplossend te denken in allerlei situaties. Een test dat alleen gebaseerd is op aangeleerde kennis is volgens mij heel relatief... Hangt af van je interesses en er zijn gewoon mensen die heel goed van buiten kunnen leren maar daarom nog niet logisch kunnen denken...

+ je kunt hoogbegaafd zijn maar daarom nog niet wijs handelen...

Het is niet erg dat je anders bent, maar soms wel eenzaam daarom is het fijn als je anderen tegen komen die op het zelfde niveau zitten. Jezelf accepteren en ook de anderen anders laten zijn, en aanvaarden dat anders niet slechter is of beter is maar gewoon anders. Iedere mens is uniek en heeft zijn kwaliteiten. Ik denk dat er mensen zijn die ergens willen bij horen en daarom willen geaccepteerd worden door een groep waar ze niet in passen. bv pubers...

--------

-'Grote Geesten hebben altijd felle weerstand ondervonden van middelmatige geesten.'

-'Elke intelligente gek kan dingen groter, ingewikkelder en gevaarlijker maken. Om de tegenovergestelde richting in te slaan is er een snuifje genialiteit nodig.'

-'Weinig mensen zijn in staat om in alle gemoedsrust meningen te verkondigen die afwijken van de vooroordelen van hun sosiale omgeving. De meeste mensen zijn zelf niet in staat om een afwijkende mening te vormen.'

Albert Einstein

[Morris G.]

Heb de thread met belangstelling en (bij tijd en wijle) met afgrijzen gelezen.

De iq meet, zoals al eerder in de thread genoemd, de mate waarin iemand in staat is om situaties analytisch te benaderen plus beoordelen en problemen (efficient en effectief) op lossen. Ik krijg de indruk, dat er toch een aantal zeer intelligente personen (gemeten door vaak onbetrouwbare tests?) hun bijdrage aan deze thread hebben geleverd waarbij me toch opvalt dat dit (soms tussen de regels door) op een vrij hardvochtige wijze gebeurt. Zoals:

...dan rest je niets anders dan je te schikken naar het plebs

of deze

...Ik vraag me serieus af of die werkelijk 'domme' mensen wel een bewustzijn hebben, de meeste denken immers nooit na over dingen als de zin van het leven, of andere moeilijk/niet te beantwoorden vragen....

(hoe intelligent is iemand te noemen die op niet te beantwoorden vragen nadenkt - en is trouwens bewezen dat er geen antwoord bestaat?)

gevolg met

...'Domme mensen' mag je in deze post ook vervangen door 'minder intellectuele personen' ...

waarbij 'intellectueel' volgens onze meneer Van Dale betekent iem. met een verstandelijke, wetenschappelijke instelling => redelijk dus.

Of deze

...zelfs al probeer je je dom voor te doen...te doen zoals de rest...

En mijn absolute "favoriet" (ook al staat deze op pagina 1

...Het is bijna beangstigend om te bedenken dat MAVO het gemiddelde niveau is, terwijl ik die mensen ECHT dom vind,...

Nu begrijp ik, dat ik de knuppel in het hoenderhok gooi, maar in hoeverre is een persoon (zeer)intelligent of hoogbegaafd te noemen, die zo ongenuanceerd zijn mening verkondigt?

De volgende quote die ik uit de lijst heb geplukt spreekt mij meer aan:

Tenminste dat vind ik: als je jezelf niet weet te handhaven in de wereld, nou ja dat noem ik een vorm van gebrek aan intelligentie, net als jezelf niet weten te handhaven in wetenschap een gebrek aan wetenschappelijke intelligentie is.

De topic "Stel je bent slim, ..." oftewel snel van begrip en daarvan blijk geven gaat m.i. niet op voor een aantal "genieën". Deze hebben de situatie benadert maar bleken niet in staat om deze redelijk te beoordelen.Begrip vermogen tot begrijpen/ bereidheid om zich in te leven heb ik nauwelijks kunnen vinden.

Een aantal jaren geleden kwam de eq om de hoek kijken. Meer van belang dan de iq werd er verteld. Wat wordt er gemeten: je moet in staat zijn je gevoelens te uiten, zelfstandig beslissingen nemen en ook factoren zoals empathie en sociale verantwoordelijkheid zijn een belangrijk factor. Ook de mate van je aanpassingsvermogen (niet alleen maar gespeeld, maar echt) speelt en rol waarbij gekeken wordt of je gevoel vs. impuls zelf kunt reguleren. Dus je 'driften' onderdrukken en niet direkt op iets afgeven waarvan je denkt dat dit “stom”(?) of "weinig intelligent" is. Het citaat van Einstein 'Grote Geesten hebben altijd felle weerstand ondervonden van middelmatige geesten.' bekt lekker maar heeft hij het over "intelligente mensen" als hij over "grote Geesten" spreekt? De mens is een kuddedier. Verandering roept weerstand op, een natuurkundige wet. Hoe meer weerstand, hoe minder intelligent? Dacht het niet. Dit kan ook simpel te verklaren zijn met "vastgeroest zijn in het bekende, vertrouwde". Wat schrijft Maslow ook alweer in zijn behoeftenpiramide. Na eten en drinken en als tweede veiligheid (voelt zich iemand in jouw nabijheid veilig als er laaghartig over hem wordt gedacht?) en natuurlijk de derde en de vierde: behoefte aan sociaal contact en behoefte aan waardering en erkenning.

Zijn deze eigenschappen niet even belangrijk zoniet belangrijker dan een hoge score op één van de vele iq-tests? Ik hoor het me al zeggen (alvast sorry voor mijn taalgebruik): Je bent bijzonder intelligent maar de grootste ******** die ik ken.[/i]

[Hanna]

Ok dus al die ongenuanseerden hebben allemaal iets autistisch [rr]

[qrnlk]

Stel je bent slim, je bent een genie of je bent hoogbegaafd creatief

Hoezo 'stel'?

kan dit in je nadeel zijn naar anderen toe, ik bedoel als mensen je niet begrijpen, omdat je een afwijkende mening en visie heb die tegen alle heersende meningen ingaan.

Ik denk dat de eerste stap moet zijn erkennen dat je anders bent dan anderen. Dit is veel veel mensen al een hele moeilijke stap om te zetten, omdat ze niet het gevoel hebben dat ze 'vreemd' zijn of 'raar' (allemaal waardeoordelen die we gewoonlijk koppelen aan het begrip 'anders zijn').

Dat andere mensen genieën niet begrijpen is lang niet zo'n groot probleem als dat de meeste genieën die andere mensen niet begrijpen.

Hoe geniaal je ook bent, je kun alleen je eigen gedrag veranderen, niet dat van andere mensen. Daarom heeft het geen zin om jouw vraag te stellen. De oplossing ligt niet in het veranderen van die anderen, de oplossing ligt bij je zelf.

Hoe kan je als creatieve geest jezelf verweren om niet tegen een muur gedrukt te worden van kortzichtigheid van anderen?

Ja. Leer andere mensen kennen en leer hun manier van denken. Leer hoe je onderwerpen kunt uitleggen op een manier die bij de "student" past. Pas je aan aan je publiek.

Is het een doodszone om anders dan andere te zijn?

Relatief gezien: ja.

In absolute zin: nee.

Het kan worden bezien als doodzonde omdat "anders zijn" angst kan opwekken en angst kan leiden tot haat, wat vervelend kan zijn als mensen hierna gaan handelen.

In absolute zin is er niets mis mee met anders zijn aangezien iedereen uniek is. Het zijn onze culturele categorieën die ons "anders" maken, niet de natuur.

[Hanna]

Het citaat van Einstein 'Grote Geesten hebben altijd felle weerstand ondervonden van middelmatige geesten.' bekt lekker maar heeft hij het over "intelligente mensen" als hij over "grote Geesten" spreekt? De mens is een kuddedier. Verandering roept weerstand op, een natuurkundige wet. Hoe meer weerstand, hoe minder intelligent? Dacht het niet. Dit kan ook simpel te verklaren zijn met "vastgeroest zijn in het bekende, vertrouwde". Wat schrijft Maslow ook alweer in zijn behoeftenpiramide. Na eten en drinken en als tweede veiligheid (voelt zich iemand in jouw nabijheid veilig als er laaghartig over hem wordt gedacht?) en natuurlijk de derde en de vierde: behoefte aan sociaal contact en behoefte aan waardering en erkenning.  

Het gaat er niet om dat intelligente mensen geen weerstand zullen voelen bij verandering... En dat dat slecht is... Of hoe minder weerstand hoe minder intelligent?... Er zullen er zelf heel intelligente mensen zijn die dwangneuroses hebben... Maar het gaat erom bewust open te staan "open minded" te zijn en bewust te kiezen door na te denken en te redeneren, je verbeelding te gebruiken dat de andere richting wel eens nieuwere betere dingen kan teweeg brengen (dit niet laten verstommen). Alleen door een andere richting uit te proberen kun je weten met vallen en opstaan of het een betere oplossing zal brengen.

Goede ideeën roepen altijd weerstand op. Het is dan ook logisch dat je het zo diplomatisch mogelijk aanpakt.

De behoefte aan sociaal contact waardering is de behoefte van iedere mens welke intelligentie dan ook... Toch kan iemand met HB steeds weer tegen een muur botsen van onbegrip (kortzichtigheid,) en dat is net de vraag in het begin van dit toppic: hoe kun je daar mee omgaan...

Het is toch algemeen bekend dat de dwarsliggers de sporen bijeen houden?! (Dubbelklik ->Landschip)

[curious]

was Hitler intelligent?

Of, als die naam te gevoelig ligt, Stalin?

[qrnlk]

Meer altenatieven: Bush, Clinton, Kennedy, Julius Caesar, Octavius, Nero, Attila, Hannibal, Cyrus the Great, Nebuchadnezzar.