Lache vraag of wij sneller zijn gegaan dan het licht. De stelling 'wij zien de big bang' suggereerd idd dat we onszelf ook zien, en dat lijkt me geen geacpteerde wetenschappelijke mogelijkheid.
Dit lijkt mij nu net wel een mogelijkheid, het is nu eenmaal zo dat licht een zekere "traagheid" heeft, het is niet oneindig snel, zo is er het leuke effect dat wanneer je diep in het universum kijkt je eigelijk in het verleden aan het kijken bent. Zo zijn er de gallaxiën die zogezegd bijna aan de rand van het universum liggen, de beelden die wij nu zien zijn eigelijk die van de situatie miljarden jaren geleden.
Nu een simpel voorbeeldje: zet een spiegel voor je neus en je zal jezelf zien, zet nu die spiegel eens op een grotere afstand, laat ons zeggen ongeveer de afstand zon-aarde, als je dan naar jezelf wuift dan zal je spiegelbeeld pas 8 minuten later terugwuiven. Zet nu die spiegel eens op een paar lichtjaren en als je die ver genoeg zet, dan kan je nu misschien wel jezelf zien geboren worden en je eerste pasjes zetten

.
Natuurlijk is er geen spiegel op miljarden lichtjaren weg van ons, maar theoretisch gezien (en we zitten hier in het forumonderdeel "theorieontwikkeling") is het perfect mogelijk dat we onszelf kunnen zien ontstaan.
Een leuk maar "wild" idee is dat je nu op verschillende afstanden van de aarde (tot ver buiten ons zonnestelsel) overal spiegels zou kunnen zetten zodanig dat je wanneer je ook wil eens terug kan kijken in het verleden door maar de juiste spiegel te gebruiken. Dit zou trouwens een hoop problemen kunnen oplossen
Het lijkt misschien allemaal wat science fiction, maar in de tijd terug kijken is geen probleem, in de tijd terug gaan lijkt me meer onrealistisch daar we om te kijken enkel licht nodig hebben, en om terug te gaan ook materie.
En dan weten dat volgens de klassieke theorie en de kwantumtheorie je in principe voor het grootste deel van de gebeurtenissen gewoon terug kan gaan in de tijd....
Miracles happen.. every second of life, which is a miracle by its own.