Moderator: Rhiannon
Uit deze lijst zeker Newton. Ik ben het echter meer eens met Euler (zie post PeterPan) aangezien deze in vele vakgebieden actief was. (Zelfs in de sterkteleerVladimir Lenin schreef:Mijn 5 kandidaten zijn:
Als je zelf een kandidaat hebt, kan je hem hier posten
- Albert Einstein
- Isaac Newton
- Niels Bohr
- Marie Curie
- (en onverwacht waarschijnlijk:) Jonas Salk
Euler's resultaten heb ik in allerlei gebieden gezien en hij heeft voor veel andere wiskundigen en natuurkundigen de basis gevormd voor een hele hoop nieuwe theorieën.Uit deze lijst zeker Newton. Ik ben het echter meer eens met Euler (zie post PeterPan) aangezien deze in vele vakgebieden actief was. (Zelfs in de sterkteleer)
Inderdaad, daarmee dat hij voor mij de grootste is.Euler's resultaten heb ik in allerlei gebieden gezien en hij heeft voor veel andere wiskundigen en natuurkundigen de basis gevormd voor een hele hoop nieuwe theorieën.
Dit slaat nou echt op niet veel. of ligt het aan mij ?Meanum schreef:Hahahaha ja ik ben het met Bartje eens.. Lenin was de grootste wetenschapper.
Samen met Stalin, Mao Zedong, Forrest Gump, Bugs Bunny, en die kerel die altijd naast Paul de Leeuw staat in 'Mooi weer de leeuw".
In alle ernst, Peter Griffin.
Ik wil hier nog even op inhaken...... Ibn Sina, deze islamitische grootheid was een medicus, geoloog, paleontoloog, natuurkundige, psycholoog, wiskundige, wetenschapper, filosoof en alchemist. Een van zijn bekendste werken is de canon van geneeskunde. ...
uit: Een groot figuur uit de medische geschiedenis: Avicenna, een wijze uit het oosten, Dr. Guy Van den Abeele, neuroloog – december 2001 (AZ. St. Lucas)... Op het einde van de Middeleeuwen en de Renaissance, werd Avicenna beschouwd als leidinggevend op het gebied van psychologie, wat uitgewerkt was in zijn boek Shifa (De genezing) en het hoofdstuk De Anima. Hij hechtte groot belang aan psychosomatische factoren in de genezing: "Eén van de beste behandelingen bestaat erin de mentale en psychische krachten van de patiënt te versterken, hem aan te moedigen te vechten, rond hem een aangename sfeer te scheppen, hem te doen luisteren naar mooie muziek en hem mensen te laten ontmoeten waar hij op gesteld is".
Volgend verhaal illustreert deze belangstelling: Avicenna werd geroepen aan het bed van een jongeling. De jongeling kwijnde weg. Avicenna voelde langdurig zijn pols en stelde ontelbare en meer en meer intieme vragen. De jongeling ontkende problemen in zijn liefdesleven maar zijn pols versnelde. Avicenna riep meteen uit dat zijn lichaam wél problemen voelde. Een geheime liefde werd opgebiecht. Avicenna raadde hem aan zijn geliefde op te zoeken en te trouwen. De jongeling genas meteen.
Vragen omtrent seksuele hygiëne werden met veel aandacht behandeld, temeer Avicenna de psychologische dimensie ervan begreep. Verzaken aan seksuele relaties met de geliefde kon volgens Avicenna ernstige mentale stoornissen veroorzaken. Avicenna schreef volgende weldoende effecten aan seksuele relaties toe: "Eerst is er de ontspanning van de geest, een herwonnen moed in het leven, het stopzetten van herkauwen bij overdreven woede, evenwicht van de geest en zelfbeheersing. Seksuele relaties hebben een genezende werking bij melancholie en heel wat depressieve aandoeningen" (Canon III, titel 20).
Canon
Zijn meesterwerk Canon van de geneeskunde bestaat uit vijf boeken met een helder overzicht van de hele traditionele Griekse en Arabische geneeskunde, een summa van de geneeskunde. Dit opus magnum behandelt de anatomie, de fysiologie, de organen en hun ziekten 'a capite ad calcem' m.a.w. van kop tot teen, de lichaamsvochten en hun eigenschappen en de farmacopee. De helderheid van de boeken maakte deze teksten bijzonder geschikt voor het universitair onderwijs. Het belang van deze encyclopedie is de benadering van de geneeskunde als een rationele wetenschap. Avicenna beroept zich op de regels van de logica met de logische deductie, de basis van elke wetenschap. ...
... Nog het langst, tot in 1800, werden de geschriften van Avicenna gedoceerd aan de universiteiten van Bologna en Padua als gevolg van verstarring en provincialisme door het wegblijven van buitenlandse studenten, mede door de opkomst van Leiden als een internationaal centrum voor medische studies. Nog het langst? Toch niet: tot in de 20ste eeuw werd de Grieks-Arabische geneeskunde Unani in India gedoceerd.
Het derde volume van de Canon is gewijd aan neurologische en geestesziekten. Hij beschrijft epilepsie, lethargie, coma, apoplexie, melancholie en faciale pijn. Avicenna was de eerste om meningitis te identificeren, om cerebrovasculaire accidenten door hersenbloeding te diagnosticeren op louter klinische basis. Avicenna wist te differentiëren tussen centrale en perifere aangezichtsverlamming. Hij paste anesthesie toe langs orale en nasale weg met sponzen doordrenkt met alruin en hasjisch. Hij maakte onderscheid tussen spanningshoofdpijn en migraine, tussen grand mal- en petit mal-epilepsie. Elektrotherapie werd voor epilepsie aanbevolen, wat misschien heel vooruitstrevend was nu heden ten dage elektrostimulatie als behandeling voor refractaire epilepsie wordt uitgetest. Migraine schreef hij toe aan een verhoogde prikkelbaarheid van het zenuwstelsel. Hij maakte onderscheid tussen open en gesloten schedelfracturen. 'Schedelfracturen genezen niet', schreef hij. ...
Marko schreef:In dat geval is de grootste wetenschapper de holbewoner die als eerste ontdekte dat je vuur ook kon maken.
En een goede tweede is de bosjesman die bedacht dat je met een scherp stuk steen allerlei nuttige dingen kon doen.