Een voorgaand bericht. Ik heb er weer een beetje van bijgeleerd, en wil er graag even op reageren. We zitten hier niet gezellig face-to-face met een pilsje erbij, dus ik wil nog maar eens apart benadrukken dat niets hiervan persoonlijk richting de schrijver is bedoeld. De quote is ok niet volledig, voor het overzicht heb ik stukken die er voor mijn reactie niet toe doen weggelaten:
vorige post
(1) je bent toch ook jong geweest? als ik me niet vergis dan heb je zelf ook niet het moeilijkste van het moeilijkste gedaan...
(2) Nog steeds is jong zijn lastig.
(3)wat deed jij toen in je vrije tijd?
(4) MSN is een nieuwe manier om je sociale netwerk uit te breiden (reken maar dat verenigingen vroeger die functie vervulden). Niet onbelangrijk: meer potentiele seksuele partners. Dan is het niet vreemd dat dat populair word, want die drive bestaat nu eenmaal. Verder schijnt het goed te zijn voor sociale vaardigheden.
(5) Maar als je dat niet hebt, zo'n hoger doel? als je het niet doet voor iets anders? dan heb je een motivatie nodig die uit het proces voortkomt: je moet leren leuk vinden...
en ja: smaken verschillen. niet iedereen vind leren leuk.
en dat is niet gek. welke emotionele chemicalien komen dan vrij? vast niet een erg verslavende.
(6) maar de niet-nerds kan je niks verwijten.
(7) Toch maak ik me altijd zorgen als mensen niet in staat zijn om mensen te begrijpen waar ze zich wel zorgen om maken. ik hoop dat ik een redelijk verhaal heb opgehangen waarmee het beter mogelijk wordt om in de huid van 'de jeugd' te kruipen.
1) mij is in elk geval het besef bijgebracht dat de tijd dat je tóch op school zit net zo goed redelijk nuttig kunt proberen te besteden. Ik heb ook eens zo'n dipje gehad, met een kerstrapport om te janken. Dát was echter een paar maanden later rechtgetrokken. En wat moeilijkheid betreft, och, atheneum-β, wi-na-sch-bio-ne-eng-du. Niet met de vingers in de neus, daar moest ik normaal voor werken, en dat heb ik gedaan.
2) mee eens. achteraf gezien de reden van bovengenoemd dipje.
3) van alles. Een aardig bijbaantje, 10-15 uur in de week, vrienden, lezen. Eerst het werk, en nog plenty tijd over voor de rest. Mijn indruk is dat de huidige instelling is: eerst de rest, en géén tijd meer over voor het werk.
4) via een toetsenbord "communiceren" loopt veel makkelijker uit de hand dan van aangezicht tot aangezicht. Persoonlijke communicatie is niet alleen letters, daar hoort een hele intonatie en lichaamstaal bij. Die mis je via dat beeldscherm, met als gevolg dat het op MSN nogal eens gierend uit de hand loopt. Het zorgteam bij ons op school wordt echt vaak geconfronteerd met de gevolgen daarvan. MSN wordt vaker gebruikt
in de plaats van... dan
in aanvulling op.....
En dat is nog tot daar aan toe, maar de tijd die het vreet t.o.v. het sociale rendement vind ik heel laag. Als ik de jeugd tegenwoordig bezig zie met uren MSN, SMS en mobieltjes vraag ik mij af of zoveel communicatietijd wel te vullen valt met zinvolle communicatie, en niet per definitie móet ontaarden in slappe klets, of erger. En in die verenigingen deed je niet zelden ook nog wat nuttigs voor de hele gemeenschap. Daar heeft in deze individuele wereld niemand zogenaamd meer tijd voor.
5) Je hóeft leren niet leuk te vinden. Leren is er niet voor het "leuk" al kun je het al of niet leuk vinden. Waarom moet elk uur van de dag persé "leuk" zijn? Dat gaat ook vervelen, je raakt zo gauw overvoerd met "leuk".
6) er is niks mis met je als je geen "nerd" bent. Maar dat woord heeft een heel andere betekenis gekregen dan de werkelijke:
Een nerd is een persoon die een bovenmatige interesse in technologie en/of computers combineert met een gebrek aan sociale vaardigheden. Dit in tegenstelling tot een geek, die zich in sociaal opzicht wel kan aanpassen.
Tegenwoordig wordt iemand die normaal werkt voor zijn opleiding al onmiddellijk "nerd" of "stuudje" genoemd. Zo min mogelijk doen lijkt de norm, en daar heb ik een probleem mee.
7) ik heb drie kinderen in die "moeilijke" leeftijd, en ja, die waardeer ik. En die probeer ik te stimuleren tot iets meer dan verveeld rondhangen, met wisselend succes. Ook met mijn leerlingen lukt dat soms. Een volslagen nietsnut en publique, met een zwaar onvoldoende rapport, komt erachter dat hij zo niet zijn geliefde autotechniek in kan. Heeft hulp nodig, wil extra gaan werken om in te halen, maar niemand mag het weten, stel je voor..... Die hulp geef ik, hij heeft het gered, en ik heb nog nooit iemand zó (stiekem) zien glunderen als bij zijn eerste voldoende in ¾ jaar tijd voor natuurkunde (NB een 9,2/10). En ik weet zeker dat hij die laatste maanden niet alles aan de kant heeft moeten gooien voor dat doel.
Eén voor één is de jeugd van tegenwoordig geen spat minder waard dan die van vroeger. Maar ik vraag me af waarom het lijkt alsof jullie als groep werken een vies woord zijn gaan vinden. Na werken is het des te leuker spelen.....
Puzzels
