Of course
kijk maar naar het "wetenschappelijk onderzoek" en de verklaringsmodellen die hier zijn aangereikt om het
Bijna- dood -ervaringen te verklaren
Wetenschap spreekt zich niet uit over een globaal wereldbeeld
Ze gaat er ook niet van uit
en ze gebruikt zowel logisch consistente modellen als empirische toetsing als selektiemechanismen tussen de verschillende voorgestelde
verschillende modellen ....
Ze is zowel , kritisch , sceptisch , rationeel als empirisch en de overheersende mentaliteit is agnostisch ....
Ze blijft niet drieduizend nadenken over ' onbeantwoordbare " vragen
en over de beste talige formuleringen en woordenspelletjes
maar ze zoekt naar wat werkt ., ze rangschikt dat en gebruikt het als basis voor verder onderzoek ... Nu , in deze wereld en realiteit die ze ziet als bestaand buiten de mens en waarbij onderzoek van deze fysische werkelijkheid mogelijk is , omdat de mens een deel is van die wereld
en ze is bovenal eerst en vooral methodisch :
het methodisch naturalisme :
Ik citeer hier uit de website van Bart Klink
http://www.freewebs.com/deatheist/
klik op artikelen : Waarom creationisme geen wetenschap is
kleine toevoeging ; Wat het aangestipte filosofie betreft.....wetenschap ( is ) niet gebaseerd op (filosofisch) naturalisme, materialisme of atheïsme. Wetenschap is gebaseerd op methodologisch naturalisme: alles moet getoetst en verklaard kunnen worden aan de hand van natuurlijke oorzaken en gebeurtenissen.
Filosofen blijven debatteren over de exacte definitie en aspecten van wetenschap (voor een uitgebreide analyse hiervan zie Chalmers, 1999).
Voor het doel van dit artikel is dit echter niet van belang.
Als de wetenschappelijke methode iets verruimd wordt, is het ook mogelijk om dingen met een vermeende bovennatuurlijke oorzaak of onbekende oorzaak wetenschappelijk te onderzoeken (Isaak, 2002b).
Voorbeelden waarbij dit gedaan wordt, zijn onderzoeken naar het effect van gebedsgenezing, telekinese (het verplaatsen van voorwerpen zonder ze aan te raken) en het wel of niet uitkomen van waarzeggingen en profetieën.
Het zijn slechts minimale veronderstellingen die aangenomen moeten worden om op deze manier wetenschap te bedrijven.
Iedereen maakt deze veronderstellingen in het dagelijks leven, de meesten noemen het gewoon gezond verstand.
Ten eerste veronderstellen we dat
ons geheugen niet totaal gebrekkig is, met andere woorden: het verleden is (of was) echt.
Daarnaast maken we de veronderstelling dat hoe dingen in het verleden gegaan zijn, ze dit waarschijnlijk in de toekomst ook doen.
Kortom: er is een opeenvolging van fenomenen. Een voorbeeld hiervan is dat ik mijn hele leven al voeding binnen heb moeten krijgen om in leven te blijven en dit dus hoogst waarschijnlijk in de toekomst ook zal moeten gebeuren wil ik niet snel sterven.
Ook gaan de meeste mensen ervan uit dat wij ons in een echte werkelijkheid bevinden en dat we daar een aardig beeld van vormen door die waar te nemen.
Deze veronderstellingen - een echt verleden, een voorspelbare toekomst en een waarneembare werkelijkheid - vormen de basis van de wetenschappelijke methode.
Met deze veronderstellingen kunnen we regelmatigheden in de wereld ontdekken en voorspellingen over de toekomst doen. Dit is wat mensen dagelijks doen in hun leven, wetenschap doet dit ook.
Op grond van deze regelmatigheden kan een wetenschappelijke hypothese worden opgesteld.
Een hypothese is een veronderstelling die wordt aangenomen en getoetst kan worden op haar waarheid.
Om de waarheid van een hypothese te kunnen toetsten, moeten er uit die hypothese voorspellingen voortkomen: als hypothese X waar is, zal 'dit of dat' blijken uit experimenten en/of waarnemingen.
Als de voorspelling uitkomt, is de hypothese geverifieerd (bevestigd). Als de voorspelling niet uitkomt, is de hypothese gefalsificeerd (weerlegd) of is het experiment niet goed uitgevoerd.
Dit kan leiden tot een gehele verwerping van de hypothese, een aanpassing daarvan, andere voorspellingen of een beter opgezet experiment.
Een hypothese die geen toetsbare voorspellingen doet, is nutteloos in de wetenschap, haar (on)waarheid is namelijk niet te bepalen.
Hoewel een wetenschappelijke hypothese nooit 100% bewezen kan worden, kan het wel heel waarschijnlijk worden dat ze waar is.
Als de voorspellingen keer op keer uit blijken te komen, het bewijs voor de hypothese zo groot is en dat ze, ondanks vele pogingen, niet weerlegd is, beschouwen wetenschappers de hypothese als een theorie.
Vaak denken mensen bij het woord theorie aan een gissing, een opvatting of iets wat men denkt of vermoedt.
In de wetenschap heeft het woord een hele andere betekenis.
Een wetenschappelijke theorie geeft een kloppende en samenhangende verklaring voor een wijde reeks waarneembare fenomenen.
Een theorie moet bijvoorbeeld aan de hand van mechanismen kunnen verklaren waarom dingen zijn zoals ze zijn en niet anders.
In de natuurwetenschap is een theorie zonder mechanisme erg zwak.
Het centrale mechanisme in bijvoorbeeld Darwins evolutietheorie is natuurlijke selectie. Dit verklaart waarom sommige individuen overleven en andere niet. Als een theorie niets uitsluit in haar verklaring, is ze net zo nutteloos als een ontoetsbare hypothese. Evolutie zou op heel veel verschillende manier gefalsificeerd kunnen worden, zie voor voorbeelden Theobald, 2004. Een theorie kan worden aangepast, verbeterd, aangevuld (zoals bijvoorbeeld met de evolutietheorie gebeurde tijdens de 'synthese' met de moderne genetica) of kan worden verworpen als blijkt dat ze pertinent onjuist is of als er een betere theorie beschikbaar is.
Het is essentieel dat een theorie geen tegenstrijdigheden bevat, en gefalsificeerd (weerlegd) en geverifieerd (bevestigd) moet kunnen worden door haar te toetsen.
Ook een theorie kan dus per definitie nooit 100% bewezen worden.
Een theorie moet ondersteund worden door empirisch (op waarneming berustend) bewijsmateriaal.
Voor evolutie komt dit bewijs uit een hele reeks wetenschappelijke takken zoals: geologie, paleontologie, biogeografie, genetica, vergelijkende anatomie en fysiologie, moleculaire biologie en ontwikkelingsbiologie. Deze bewijzen kunnen in betreffende boeken, tijdschriften en opleidingen waaraan deze vakken gedoceerd worden, worden gevonden.
Op internet is ook een grote opsomming te vinden in Theobalds 29+ Evidences Macroevolution: The Scientific Case for Common Descent (Theobald, 2004)
Dit empirisch bewijsmateriaal kan zowel voortkomen uit directe waarneming als uit indirecte waarneming. Vooral die laatste is belangrijk als het gaat om gebeurtenissen uit het verleden. Als een gebeurtenis in het verleden heeft plaatsgevonden, kan de gebeurtenis zelf logischerwijs niet worden waargenomen, maar de gevolgen ervan vaak wel. Door middel van indirecte waarneming is het dan mogelijk (zo goed als dat gaat) het verleden te reconstrueren. Vergelijk dit met de manier waarop een rechercheur een moordzaak probeert op te lossen. Door naar de verschillenden bewijzen te kijken, kan hij achterhalen wat het meest waarschijnlijke verloop van de moord is geweest, zonder dat hij bij de moord zelf aanwezig was. Op een zelfde manier gaan wetenschappers te werk als zij het verleden (bijvoorbeeld de evolutie van het leven op aarde) proberen te reconstrueren. Waarnemingen moeten herhaalbaar zijn door anderen zodat ze kunnen kijken of het klopt. Een wonder is niet voor herhaalde waarneming vatbaar en is dus ongeschikt als wetenschappelijke verklaring.
Tevens is bij een beroep doen op een wonder als verklaring alles mogelijk, het sluit niets uit. Dit maakt het wetenschappelijk nutteloos. Wonderen horen dus niet thuis in de wetenschap. .... "
zelfs over een definitie van filosofie bestaat onder de filosofen geen overeenkomst
( zelfs " het afwijzen van filosofie is ook een filosofie" )
Filosofie kent alleen "gedachtenexperimenten " , ze kan dus bezwaarlijk
komplete wetenschap genoemd worden
Ze is echter wel moeder van de rationaliteit en de logica , het skepticisme
de kritische doorlichting etc ...
De taak van de filosofie is denken over het denken , niet over de
fysische werkelijkheid ....
Want falsifikatie die niet berust op logische tegenspraak en inconsistenties is niet aan de orde .... er is ook empirische toetsing noodzakelijk ( dat gold zelfs voor de theorieen van Einstein ... )
Zelfs eenvoudige vormen van wiskunde kan je empirisch natellen op je vingers : de eerste meetkunden zijn onstaan uit de empirische kennis van egyptische landmeters ....
Veel filosofische beweringen ZIJN niet empirisch natrekbaar ....punt
De aansopraak die de filosofie maakt op een verklaring van het al ; is een arrogante illusie van kamergeleerden die wereldbeelden opstelt , even divers als er filosofen zijn die allen hun eigen modellen testen door eigen uitgevonden gedachten-experimenten ....
Het is wel mogelijk in de filosofie van andere axiomas uit te gaan en verschillende systemen te bouwen , maar ze blijven onderling allemaal
evenwaardig ... er is m.a.w. geen echt selektiemechanisme mogelijk .... Tenzij het aanvaarden van de empirie , gezond verstand en/of het aanvaarden van een "openbaring " ( of dat een mythische of , traditionele is of niet is gewoon te aanvaarden m.a.w. t e geloven als waar= wat in de grote families van de filosofie ook als een aanvaardbaar uitgangspunt wordt beschouwd ... toch ? )....
Graag nodig ik u uit op diverse filosofische fora : waaronder bijvoorbeeld
http://groups.msn.com/ScienceandPhilosophy
en ik zal zeker ook hier een blik op het filosofie forum werpen ....
maar dit hoort allemaal niet op dit specifiek topic thuis , denk ik
Niettemin vind ik het toch erg aanmatigend en tekenend dat sommigen menen te moeten bexweren
( en daarbij misschien lichtjes suggeren dat het uitsluitend in de filosofie is te vinden )Voor theorieën moet je dus bij de filosofie zijn.
Het doet me denken aan de 19de eeuwse intelectuelen die er prat op gingen alles van shakespeare af te weten maar niets van de natuur- wetenschappen .... gevolgd door het dédain dat fundamentele wetenschappers ook steeds maar moeten ten toonspreiden tegenover
toegepaste wetenschappers en dat ondanks het feit dat de laatste jaren de echte vooruitgang uit die hoek komt ....
groet ...
Puzzels