Hij bestaat, wat, 4 miljard jaar? (beetje meer?) daarvan bestaan er 200.000 jaar mensen.
Hoe lang er al mensen (mensachtigen) rondlopen is volgens mij nog onduidelijk, maar hoe dan ook is het een kosmische scheet in tijd. Intelligent leven is pas relatief laat ontstaan en is nog erg jong. Waarom zou het ergens anders niet een paar honderdduizend/miljoen jaar eerder zijn gebeurd? Zo uniek zijn wij (mensen) niet. Dat willen we graag geloven, maar dat kan nog wel eens vies tegen vallen. We beschouwen onszelf als absolute top van het leven, zonder daar een erg goede basis voor te hebben. Maar ook dat is een kwestie van tijd. Van een platte aarde gaan we naar een ronde, van het middelpunt van alles gaan we naar een baan om een zon, van één unieke intelligentie gaan we naar verschillende vormen van intelligent leven. Al dit soort veranderingen kosten veel tijd om te accepteren.
De gevolgen zijn dan ook erg verstrekkend, vooral op religieus gebied. Eén god, die ons, zijn lekkernij, geschapen heeft. Hoe rijm je dat met ander leven? Religie (of beter Godsdiensten) hebben mensen altijd een soort van zingeving gegeven en dat is vandaag de dag nog steeds zo. Het is een houvast en het geeft antwoord op moeilijke vragen. Dat kun je niet zonder pardon over boord zetten. Zeer, zeer velen zullen zich daar met hand en tand tegen verzetten. Het past niet in hun denkraam en het trekt aan de vaste grond onder hun voeten.
Het staat voor mij buiten kijf dat er buitenaards (intelligent) leven is. Ook als 'de wetenschap' daar twijfels over heeft of ingewikkelde statistische berekeningen laat zien die aan zouden tonen dat het praktisch onmogelijk is. Diezelfde wetenschappers hebben een denkraam waar ze binnen wensen te blijven. Daarnaast zijn er vele wetenschappers die godsdienstig zijn en niet in staat zijn de dingen in het juiste perspectief te zien.