Beste Sjors, ik vind het erg sympathiek en zeker boeiend van jou als 'asperger' (sorry voor het stempelPrecies, dat overzicht, ik zou het ook wel 'interne coördinatie' willen noemen, ontbreekt bij PDD-nos, of is nihil. Iemand met Asperger kan daar eerder wel mee om leren gaan (compenseren). Voor mezelf sprekend, kan ik zeggen dat ik juist goed ben in het toelaten van gevoelens (het herkennen), en het zelfs onderdeel is van mijn denken, wat duidelijk bij PDD-nos anders is. Wel herkenbaar is de autistische verwantschap, waarbij het lijkt alsof ikzelf voortdurend mezelf observeer, aanstuur en houding geef. De alertheid is eveneens afgestemd op 'het herkennen van al wat nog niet herkend was', wat bij Asperger gecamoufleerd (gecompenseerd) wordt, en bij PDD-nos juist het a-typische veroorzaakt. Wanneer in z'n algemeenheid naar mensen met zwakkere begaafdheid wordt gekeken, is wel een overeenkomstige beperking van het coördineren van mentale processen te herkennen. Vandaar dat ik PDD-nos eerder zie als een syndroom van Asperger, waarbij pervasief beperkingen van invloed zijn, die het functioneren eerder beperken.Windsurfer schreef: Ik zou eigenlijk willen zeggen: het verloren raken in details omdat het overzicht mist.
groeten,
Puzzels