Magnetisme en gratis energie.

[Herodotus]

Niet iedereen heeft zo'n uitmuntend gevoel voor natuurkunde als jij, Evilbro.

Ik probeer gewoon simpel te redeneren, ik ben ook maar een simpel mens.

[EvilBro]

Ik probeer gewoon simpel te redeneren,

Mijn zegen heb je. Dat gedrag heeft echter wel tot gevolg dat je overkomt als iemand zonder enig benul van natuurkunde.

[Herodotus]

Feitenkennis is niet mijn sterkste kans nee, ik ben hier om mijn eigen redeneringen te toetsen.

Anders is er geen ontwikkeling, maar herhaling.

Dat dat tot gevolg heeft dat je jezelf zo af en toe eens flink belachelijk maakt, so be it.

Zegt echter niets over mijn respect voor de Natuurkunde.

[Noyfb]

Hoi ik ben nieuw hier.

Ik ben al tijden bezig met proefnemingen op het gebied van een perpetuum mobile, gebaseerd op permanente magneten.

Ik heb inmiddels al heel wat documentatie op het internet gezien over dit onderwerp en moet tot mijn teleurstelling concluderen dat het meeste toch gaat over apparaten die op een zeker punt toch gebruik maken van een externe energiebron.

De heilige graal van een perpetuum moblie in zijn meest zuivere vorm is een apparaat wat zichzelf in beweging kan zetten en deze beweging ook in stand kan houden, zonder gebruik te maken van enige externe toevoer van energie.

Onder externe toevoer van energie versta ik ook het gebruik van zwaartekracht, water, temperatuurverschillen in lucht, magnetische velden van de aarde etc.

Hiermee bedoel ik te zeggen dat een dergelijk apparaat in het luchtledige en bij gewichtloosheid ook zou moeten kunnen functioneren.

Het grootste probleem wat je tegenkomt bij het maken van een machine die louter gebruik maakt van permanente magneten, is dat een magneet 2 polen heeft.

Elke machine die bijvoorbeeld gebruik maakt van een wiel waar magneten op gemonteerd zijn, zal niet werken, omdat de magneten die rondom in een vaste configuratie op zijn gesteld, misschien wel de ene magneet wegduwen, maar bij de volgende magneet ook weer afstotend werken zodat het hele zaakje meteen tot stilstand komt.

Daarnaast heb je ook nog eens te maken met de snelheid waarmee je twee magneten met dezelfde pool langs elkaar kunt bewegen.

Doe maar eens een proef en kijk eens hoe ver je twee magneten met dezelfde pool tegen elkaar kunt drukken.

Doe dan nog eens dezelfde proef, maar beweeg de magneten dan heel snel langs elkaar, dan zul je zien dat de afstand tussen de twee magneten meteen een heel stuk kleiner wordt.

Dit laatste betekent dat al zou je een dergelijk apparaat willen bouwen, je uit moet gaan van enorm sterke magneten, die bij lage snelheden langs elkaar heen bewegen.

Zou je ook nog energie (bijvoorbeeld electriciteit) uit een dergelijk opstelling willen winnen, dan moet je gaan denken aan een soort van versnellingsbak er achter, die een dynamo met voldoende snelheid rond kan draaien.

[Keith]

Niets nuttigs???? Hallo, wat is een dynamo dan wel denk je?

---> noodgeneratoren in ziekenhuizen etc

---> geen batterijen in fietslichten

+ wat zou de wereld zijn zonder koelkastmagneetjes

[Henson]

Hallo allen, ook een nieuwe forumgebruiker welke toevallig hier aangekomen is. Om een opmerking te maken over dit onderwerp..

Ik ben ook lange tijd gefacineerd geweest van magneten. 'iets' zegt me dat deze materie een uitzondering op de regel is. Volgens een standaard natuurkunde regeltje wordt energie alleen omgezet, maar kan niet vanuit 'niets' worden gemaakt. Toch heb ik het idee dat dit met magneten anders is, dat wil zeggen, dat ze permanent energie bevatten. Om dit te staven een eenvoudig experiment:

Leg twee magneten met de N en Z polen naar elkaar in een U profiel, maar zet er een blokje tussen. Ondanks dat er op dat moment geen energie wordt omgezet (immers, er beweegt niets), is er wel een permanente kracht aanwezig op beide zijden van het blokje.

Het probleem is alleen, hoe is deze kracht te benutten? Even simpel voorgesteld, er lopen magenetische velden tussen de twee mageneten. Stel ze voor als water stromen. Door het juist te plaatsen van een molen in die stroom zou 'ie moeten gaan draaien. Misschien een beetje vergezocht.. maar misschien dat er ooit een manier wordt gevonden om die magnetische kracht te benutten? Als het al lukt, dan nog de praktijk: Magneet centrales van ettelijke voetbalvelden en wolkenkrabbers hoog om voldoende magnetische krachtveld te hebben voor een practische energie opwekking. Lijkt me niet haalbaar. Gezien dat permanente mageten nou niet voor het oprapen liggen

[EvilBro]

Leg twee magneten met de N en Z polen naar elkaar in een U profiel, maar zet er een blokje tussen. Ondanks dat er op dat moment geen energie wordt omgezet (immers, er beweegt niets), is er wel een permanente kracht aanwezig op beide zijden van het blokje.

Leg een blokje op tafel. Ondanks dat er geen energie wordt omgezet (immers, er beweegt niets), is er wel een permanente kracht aanwezig (meerdere zelfs).

Even simpel voorgesteld

Ik wil gaarne even de aandacht vestigen op het feit dat je termen als 'simpel' en 'eenvoudig' gebruikt om dingen te veronderstellen die tegen alles ingaan wat we al weten. Als het werkelijk allemaal zo simpel is, waarom hebben die wetenschappers die daadwerkelijk studie hebben gedaan het dan zo lastig om dit simpele gebeuren aan te tonen?

er lopen magenetische velden tussen de twee mageneten.

Er is een magnetisch veld, er loopt helemaal niks. Je 'waterrad' voorstel is een beetje als zeggen dat je gebruik moet kunnen maken van de helling van een berg (en dan bedoel ik van de helling zelf, niet van iets dat je van de helling af laat rollen).

Ten slotte wil ik even kwijt dat permanente magneten niet permanent zijn. Ik heb namelijk het idee dat dit een van de redenen is waarom je denkt dat magneten 'magisch' zijn.

[Henson]

Natuurlijk staan er op alleen een blokje reeds krachten, graviatie onder andere. Dat is niet wat ik duidelijk wilde maken. Het blokje heeft van zich zelf geen kracht. Afgezien van mogelijke kinetische energie die je er in stopt.

Ook ben ik me bewust dat een magneet niet permanent magnetisch is. Sterker nog, kwak 'em een paar keer flink op de grond en hij zal een stuk minder magnetisch zijn.

Wat mijn thermen 'simpel' en 'eenvoudig' aangaan, dit heeft slechts betrekking op het experiment om aan te tonen dat permanente magneten kracht/energie bezitten in de vorm van een magnetisch veld dat op zijn sterkst tot uiting komt in combinatie met een andere magneet. Onder geen beding wil ik zeggen dat het simpel en eenvoudig zou moeten zijn om energie uit magneten op te wekken

Ander voorbeeldje. Een magneet boven een andere magneet houden. Indien sterk genoeg, kan de magnetische kracht de zwaartekracht overwinnen en zal de liggende magneet omhoog 'vliegen' tegen de er boven gehouden magneet. Die zal natuurlijk niet oneindig aan blijven plakken, maar die zal na contact er niet in een seconde mee stoppen. --> Electronica: Een condensator kun je laden met een electrische lading. Pas als je een belasting tussen de twee klemmen legt zal er een stroom lopen. Afhankelijk van de lading en de belasting weerstand zal de spanning/lading verdwijnen en wordt omgezet in warmte in de belasting. Dit dus in tegenstelling tot permanente magneten.

Het waterrad dingetje was slechts een hypothese, geen feit.

[Jan van de Velde]

Leg twee magneten met de N en Z polen naar elkaar in een U profiel, maar zet er een blokje tussen. Ondanks dat er op dat moment geen energie wordt omgezet (immers, er beweegt niets), is er wel een permanente kracht aanwezig op beide zijden van het blokje.

Er zijn meer gevallen waarbij je een permanent een kracht op beide zijden van een blokje kunt zetten.

voorbeeld 1: zwaartekrachtveld: leg het blokje op de grond, en leg er een blok lood bovenop. De aantrekkingskracht tussen de massa's van de aarde en het blok lood zorgt voor een kracht aan beide zijden van het blokje.

voorbeeld 2: elektrisch veld: leg het blokje tussen een stuk metaal met een negatieve en een stuk metaal met een positieve lading

voorbeeld 3: mechanisch: klem het blokje in tussen twee ingedrukte veren.

Kortom, er is niks energetisch bijzonders aan de hand als je het blokje inklemt tussen twee magneten.

[Henson]

Uhm ik zie al waar het mis gaat. Het blokje is namelijk niet het sleutel element in mijn redeneren. Het blokje was bedoeld om de magneten uit elkaar te houden; zonder blokje zullen de mageneten tegen elkaar aan trekken.

Het ging mij niet op een drukkracht op een voorwerp, maar om de wederzijdse kracht die magneetpolen op elkaar uitoefenen.

[Morzon]

Volgens de gravitatie wet van Newton (om een voorbeeld te noemen) is de kracht die een object op een andere object uitoefent evenredig met de massa's van de objecten en omgekeerd evenredig aan de afstand tussen beide objecten in het kwadraat.

Ook coloumbkracht is zo'n kracht.

Maar hoe haal je daar gratis energie uit?

[Jan van de Velde]

Het ging mij niet op een drukkracht op een voorwerp, maar om de wederzijdse kracht die magneetpolen op elkaar uitoefenen.

En dat is dus exact hetzelfde Want het is dus dankzij die "wederzijdse kracht" dat ze die "drukkracht" uitoefenen. Als je ipv een blokje een weegschaal ertussen zet kun je die "wederzijdse kracht" netjes meten. Dat is ook de exacte werkwijze om die zwaartekracht te meten... Met een weegschaal (=krachtmeter). En die kun je voor om het even wat voor kracht gebruiken.

[ghrasp]

Maar wat als de gravitatie nu eens niet symmetrisch is op de manier van "twee zakken zand van 1 kg trekken elkaar aan met een kracht.....etc..... ". Die symmetrie in de formule van Newton komt op mij nogal dogmatisch over en wordt steeds gehanteerd en geponeerd met een stelligheid waar ik sterke twijfels bij heb (eigenlijk nog wel iets sterker dan twijfel).

De dan aangevoerde argumenten voor die formule steunen vaak (als je er echt kritisch naar kijkt) weer niet op waarnemingen maar op interpretaties en berekeningen die uitgaan van die symmetrie en dan als waarheden gesteld worden. De enige echte waarneming van die symmetrie in een experimentele situatie ( bij het experiment van cavendish) doet mij heel sterk denken aan een experiment dat je zou kunnen uitvoeren met twee bakjes in een vijver die dan naar elkaar toedrijven (of eendenkroos). Bovendien lijkt de (zogenaamde denk ik dus) gravitatieconstante helemaal niet zo constant en mogelijk afhankelijk van onder andere atmosferische omstandigheden, het weer etc. Vrij gemakkelijk experimenteel toetsbaar trouwens ; het experiment met een torsiebalans uitvoeren onder een vacuumstolp en dan kijken of de "gravitatieconstante" constant blijft of is dat misschien al eens gedaan?

[Marko]

Aan alleen "wat als..." hebben we niets. Met andere woorden, waar blijft het "dan..." gedeelte? Wat zouden de consequenties zijn? Tot wat voor formules leidt het?

[Math-E-Mad-X]

Maar wat als de gravitatie nu eens niet symmetrisch is op de manier van "twee zakken zand van 1 kg trekken elkaar aan met een kracht.....etc..... ". Die symmetrie in de formule van Newton komt op mij nogal dogmatisch over en wordt steeds gehanteerd en geponeerd met een stelligheid waar ik sterke twijfels bij heb (eigenlijk nog wel iets sterker dan twijfel).

Dus als je twee identieke zakken zand neemt die elkaar aantrekken, dan denk jij dat de natuur een voorkeur heeft voor één van die twee zakken??