wat was er voor de bigbang

[doemdenker]

die opgerolde dimesies hebben planckafmetingen heb ik me laten vertellen dus zoveel ruimte om te doorzoeken is er niet als je iets kwijt bent.

[Germen]

Waar komen die opgerolde dimensies vandaan?

[doemdenker]

Die waren er altijd al want misschien was de 10e dimensie tijd toen ook wel opgerold! Alles op planckniveau is nogal vaag dus kan het misschien.

[Tuv0k]

Maar wat is niets dan?!Niets is al iets omdat het niets is.''Jamaar er was niets'' Dan is het al iets.

Niets is al fout, want dan is er wel íets: niets. Wij kennen geen woorden voor het onbeschrijfbare.

[doemdenker]

Wij kennen geen woorden voor het onbeschrijfbare.

Met het woordje "niets" zeg je toch niet wat niets is?

Je zegt alleen wat het niet is: iets. Vandaar de N voor het woord iets.

[Anonymous]

Wij kennen geen woorden voor het onbeschrijfbare.

Met het woordje "niets" zeg je toch niet wat niets is?

Je zegt alleen wat het niet is: iets. Vandaar de N voor het woord iets.

Niets is een begrip, dus toch íets. Je zou alleen zo "iets" kunnen uitdrukken door "niets" te zeggen.

[Anonymous]

lees mijn vorige topic vacuumkracht

de big bang is er nooit geweest, zoals die kerel hierboven zegt is dat al altijd aan de gang en met altijd bedoel ik altijd.

in mn topic vacuumkracht begrijp je de illusie van uitdijing van het heelal.

en daarbij moet je rekening houden dat alles na een tijd zn oorspronkelijke vorm terug aanneemt in de vorm van een explosie de hartslag zoals hij hierboven beschrijft elke keer weer een oneindige kettingreactie veroorzakend. die zich sneller verplaatst dan het licht.

gevolgt door een moment van stilte, waarin we nu leven.

je kan dit licht niet zien omdat het de aarde al heeft gekruist en word gereflecteerd door de planeten die tussen ons een beschermend schild vormen tegen het dodelijk intens licht van de oerknal reactie juist nog enkele restanten staan in brand ( zonnen )

ik zal die topic hieronder zetten.

[Anonymous]

jij zegt de sterrenstelsels verwijderen zich van elkaar, heeft iemand er ooit al eens bij stil gestaan dat dit een illusie kan zijn.

probeer objectief te denken over het heelal.

stel nu dat alle massa gewoon kleiner wordt.

dan lijken planeten zich te verwijderen maar in ( werkelijkheid ) word alles kleiner behalve alle niet moleculaire substanties ( vacuum )

dan valt toch de hele theorie van de uitdeiing weg.

en de onderlinge aantrekkingskracht tussen de planeten zorgt voor de juiste afstand en (constante) baan.

andere sterrenstelselses lijken zich dan te verwijderen omdat ze niet zo onderhevig zijn aan de aantrekkingskracht van onze planeten en sterrenstelsel.

dus vergeet die theorie iets wat al oneindig is kan onmogelijk groter worden want het stopt nergens en hoeft daarom en daarvoor ook niet uittedijen.

[Anonymous]

mijn theorie klopt, denk er ook even bij: heb jij ooit al 2 planeten tegen elkaar zien plakken ?

dwz dat alles sneller kleiner wordt dan dat een aantrekkingskracht kan trekken.

de massa zit dichter bij de bron van aantrekking dan een andere planeet.

dwz dat zoals je weet hoe verder je van een aantrekkingsbron verwijdert bent hoe zwakker ze wordt.

het is misschien niet allemaal goed verwoord omdat ik zulke dingen visualiseer maar het is wel de meest logische verklaring.

lees nog maar eens aandachtig.

[doemdenker]

Waar komt roodverschuiving dan vandaan? Dat is toch alleen als het heelal uitdijt of niet?

[Anonymous]

Waar komt roodverschuiving dan vandaan? Dat is toch alleen als het heelal uitdijt of niet?

als iets kleiner zonder dat je het echt direct merkt dan duiken er heel wat illusies en magie op.

[Anonymous]

Het enige wat er voor de bigbang was was de "Tijd" anders had de bigbang nooit kunnen gebeuren...

Voor dit probleem is er de theorie met de imaginaire tijd bedacht. Die zegt dat de imaginaire tijd voortdurend ongewijzigd doorloopt. Op een bepaald 'moment' (hoe je je dat ook kan voorstellen) ontstond de 'gewone' tijd. Een voorwaarde voor de geldigheid van deze theorie is wel dat het heelal 'gesloten' moet zijn, dwz dat het moet eindigen met een big crunch.

Ik geloof ook in de bigcrunch...en dat er dan weer een nieuwe bigbang komt maar ik zit met kwestie dat als er weer een bigbang uit het niets komt en er van uit gaande dat het zogenaamde niets hetzelfde is als het niets van toen dan zou in theorie alles weer gebeueren wat er is gebeuerd als je snap wat ik bedoel, vergelijk het met windows instaleren..het veranderd nooit... in theorie zouden wij er dan ook weer zijn ook al zou het anders zijn dan zijn er altijd nog de parralelle universums (waar ik in geloof) die zeggen dat al het mogelijke in een andere dimensie is (ingewikkelde theorie, maar wel geloofwaardig...beroemde wetenschappers staan achter deze theorie)

dit zegt dus automatisch dat wij er dan ook weer zijn..maar 1 probleem is dat als er parrallele universums zijn er dus elke microseconde een bigcrunch en bigbang is wat dus niet kan , maar dit is weer op te lossen aan de ahnd van..dat is onmogelijk ...dus het is niet in een PU.. maar dit bewijst wel dan dat tijd in elke PU hetzelfde is en dat we er allemaal afhankelijk van zijn...vandaar er niet elk moment een bigbang/bigcrunch is..

[doemdenker]

Waar komt roodverschuiving dan vandaan? Dat is toch alleen als het heelal uitdijt of niet?

als iets kleiner zonder dat je het echt direct merkt dan duiken er heel wat illusies en magie op.

Ooow ja, magie vertel vertel, wat voor magie?

[edhoeven]

Hallo allemaal,

Graag zou ik jullie mening lezen over wat er voor de oerknal in het heelal was. De wetenschap heeft aangetoond dat het eerste is wat aangetoond is " stofdeeldjes" waren waar uiteindelijk sterren zijn ontstaan. Maar wat was daarvoor? Hoe zijn deze deeltjes ontstaan?? Persoonlijk geloof ik einstein wel dat alles op trillingen is gebaseerd, maar hoe zijn deze trillingen onstaan?

Zou er dan toch een god zijn die ook chemie en geluid in werking heeft gezet. Want eerst was het heelal toch zwart en leeg????

Ik zou heel blij zijn met jullie reacties.      

Wat dacht je hier van:

Zwarte gaten, na verloop van de tijd, worden deze zwaarder en toch ook groter, sterren en planeten zullen steeds meer opgezogen worden door de aantrekkings kracht van zo'n zwarte gat (einde), maar wat als er meerdere zwarte gaten elkaar kruisen? Zullen ze elkaar aantrekken en elkaar opzuigen? Wat als deze massa dan te groot en te zwaar word, volgt hier dan een bigbam uit voort, mijn visie zegt JA.

Twee of meerdere zwarte gaten zullen na elkaars ineenstorting een reactie geven die wij de BIG BAM noemen.

de cirkel is rond.

puin en stof schiet de ruimte in, samen klontering zal beginnen, de massa in die klontering zal toe nemen, en nieuwe sterren en planeten zullen weer ontstaan.

[Boaz]

Zwarte gaten, na verloop van de tijd, worden deze zwaarder en toch ook groter, sterren en planeten zullen steeds meer opgezogen worden door de aantrekkings kracht van zo'n zwarte gat (einde), maar wat als er meerdere zwarte gaten elkaar kruisen?

Maar dat lost toch niets op? Ga je er vanuit dat er eerst 'slechts' zwarte gaten waren? Nee, je zegt dat ze groeien door het opnemen van planeten, dus er waren ook planeten. Zelfs als een botsing van 2 flinke zwarte gaten een soort big bang oplevert, dan nog geeft dat geen antwoord op de vraag hoe die zwarte gaten en planeten dan in eerste instantie ontstaan zijn! Right? Met een big bang? Dan zijn we weer terug bij af...

Vraag:Wat zou er gebeuren als je in de ruimte bent met een krachtige laser, zou je die als rakermotor kunnen gebruiken?

Mijn visie is ja, de laser kan je toepassen om je snelheid nog meer te vergroten tot grote snelheden.

Ik vrees dat je dat toe moet lichten....