Maar ik kan toch zelf mijn interesses bepalen? Als ik mezelf op iets ga focussen bijvoorbeeld piano spelen, dan bepaal ik zelf welk soort informatie mijn hersenen te verwerken krijg. Als ik bijvoorbeeld van rock muziek hou, dan kan ik mijn hersenen trainen zodat ik deze soort muziek beter onthou. De mens maakt zelf een eigen beeld van zijn herinneringen.
Mensen drukken de toetsen van een piano in met een doelstelling voor ogen, meestal om mooie muziek te maken die al eens gehoord hebt, van kindsaf ben je gewend dingen te immiteren, met fouten, of verkenning van de piano in dit voorbeeld.
Je innitiele uitgang om piano te spelen is omdat je een stuk of sommige geluiden mooi vind.
Begin je nu compleet je eigen ding te spelen zonder ooit muziek gehoord te hebben, is dit omdat bepaalde geluiden bij bepaalde soorten mensen of dieren een stimulans geven in hun hersenen, die op hun beurt je ziel om het zo te zeggen, een goed gevoel geeft.
Nu je herinneringen zijn misschien niet wie je bent maar wel op dit moment.
http://www.youtube.com/watch?v=i9FxdTMJpIs
http://www.youtube.com/watch?v=22X-lpeHT3w
Volgens mij wordt het proces hier heel nauwkeurig beschreven en uitgelegd.
Technisch kunnen we niet los van onze herinneringen.
Of de grenzen van het lichaam waar we in leven.
Wie niet slim is moet sterk zijn.