Aristoteles zou zeggen dat het de potentie van een ei is om tot een kip uit te groeien. In deze visie zou de kip er eerder geweest zijn. Bij Aristoteles is de essentie van iets namelijk gelegen in zijn potentie om te worden of te zijn. Probleem van deze gedachtengang is in dit specifieke geval dat het de op zijn beurt de potentie van een kip kan zijn om een ei te leggen. Tenzij de kip een meer esentiele potentie kan worden toebedeeld. Ik zelf zou de kip met Aristoteles in de hand het voordeel van de twijfel geven.
Ik vind de doeloorzaken van Aristoteles een beetje problematisch: het gevolg van iets wordt geïnterpreteerd als de bestaandsreden voor dat ding. Dat zou willen zeggen dat de kip en het ei allebei een bestaansreden hebben die ligt in hun toekomst. Logisch is dat moeilijk houdbaar.
De uitleg die Plato zou kunnen geven is een betere. Het ei heeft deel aan de idee 'kip'. De 'kip' is hier -voorgesteld als een onvergangkelijke en onveranderlijke beeld of idee- de uitkomst voor de vraag naar wat er eerder was. Met Plato valt nu duidelijk uit te maken dat de kip er eerder was.
Waarom hier de kip? De kip kan toch evengoed een afspiegeling zijn van
het idee (de vorm) "ei"?
"A chicken is an egg's way to make another egg."
Een ander antwoord is gelegen in de (Franse) taalfilosofie. Dit is een meer idealistische gedachtengang. Je zou kunnen stellen dat dingen enkel bestaan in de taal. Zo ook de kip en het ei. Om de oorspronkelijke vraag nu te beantwoorden zou moeten worden uitgemaakt wanneer het woord 'kip' en het woord 'ei' voor het eerst gebezigd werden. Werd het ei als eerste benoemd en gebruikt in de taal dan was deze er het eerst. Het mag geen betoog hebben dat dit voor het eerste gebruik van het woord 'kip' precies andersom zou gelden.
Ik vind dit wel bruikbaar, maar niet als het in het extreme wordt doorgetrokken. N.m.m. is er wel een realiteit buiten de taal. In de taal krijgt
onze realiteit echter vorm. Voor
ons kan een van beide dus het eerst geweest zijn, maar daarmee kunnen we niets zeggen over de realiteit die buiten onze taal ligt. Bovendien moeten we nu vanuit onze talig geconstrueerde realiteit een vroeger subjectieve realiteit gaan onderzoeken. Ik neem aan dat dat niet erg gemakkelijk zal verlopen.