Dna-taal

[theoriegeladen]

Ik zag deze vraag in dit topic waarop dit antwoord het goede was en waarop deze suggestie werd gegeven en deze definitie van taal, wat mij aan het denken zette. Vooral ook omdat qrnlk in dit topic deze omschrijving geeft.

Als Taal = vorm van communicatie tussen mensen onderling. Hoe verhoudt informatie zich tot DNA en tot taal? Geeft de verhouding tussen DNA en informatie aanleiding de definitie van taal aan te passen of waarom is DNA geen taal? Is er DNA taal en hoe is die te verstaan?

[Mrtn]

Even een spreekwoordelijke knuppel in het minstens zo spreekwoordelijke hoenderhok gooien:

Zie DNA maar als een streepjescode want als je naar de coderende functie kijkt, is het niet zo heel veel meer dan dat. De volgorde van de vier verschillende stikstofbasen is op zich niet een heel ingewikkeld concept (wat er precies mee gedaan wordt wel).

Is een streepjescode taal? Hoe is dat anders dan enen en nullen waarmee computers met elkaar praten en elkaar vertellen wat precies waarheen mag (TCP/IP bijvoorbeeld).

[qrnlk]

DNA is een codering, niet een taal. Maar er zijn aanwijzingen dat vrijwel al het DNA wordt gelezen om er RNA van te maken terwijl slechts een klein deel gebruikt wordt om eiwitten te vormen. Er wordt wel aan gedacht dat het RNA dat niet voor eiwit codeert een meer informatie verwerkende en aansturende functie heeft. In dat geval kan men op dat niveau wel spreken van een (object) taal.

Bedenk dat als we het zouden vergelijken met programmeren dan zou de broncode (het ontwerp, geschreven in een hoog niveau programmeertaal) van het leven extern zijn: Het DNA zou slechts de object-code (de realisatie, in een laag niveau objecttaal; Dat wat de compiler maakt van de broncode) zijn die specifiek voor de beschikbare hardware of compatible (de cel) is samengesteld.

Het is meestal vrij lastig, vaak onmogelijk, om van object-code weer op het niveau van de broncode te komen.