Filosofie is vooral een zoektocht naar waarheid en kennis. Eenmaal tot de grond van iets doorgedrongen, komt er een nieuw probleem ten tonele. Hoe noemen wij dat wat wij zojuist hebben gevonden? In de zuivere wetenschappen is dit probleem minder relevant. De ontdekker van het beeste mag er een(zijn) naam op plakken. In de geschiedenis van de filosofie zijn veel ideeen door verschillende filosofen uitgewerkt. Ervoeren zij eigenlijk niet hetzelfde, maar gaven zij aan al die verschijnsels aparte namen? Of bevat elk idee juist die bijzonderheden dat na elke functieuitbreiding een dergelijke kritische houding noodzakelijk is? Zoals Eskimos veel benamingen hebben voor verschillende sneeuw hebben filosofen verschillende manieren nodig om de werkelijkheid te beschrijven(of te ontvluchten).
Predicatie is iets anders dan oordelen, dit terwijl om te predicere men eerst be-grepen moet hebben wat men observeerde. Hieruit volgt dat er evengoed al een oordeel heeft plaatsgevonden; want iets be-grijpen is iets be-palen oftewel: ontleden en tot object maken. Dit heeft tot gevolg dat iedere naam die aan iets gegeven wordt feitelijk verwijst naar een bepaalde gedachte. En deze gedachte is gevormd middels een fysieke en psychische standplaats. Zijn gedachten dan ooit wel exact hetzelfde? Dat is een moeilijke vraag. Ik denk van wel, maar hoe kan dit dan plaatsvinden?
Deze moeilijke vraag laat ik even voor wat het is. Ik wil voor nu gezegd hebben dat waar een filosofische discussie begint het afspreken van waar de discussie over gaat moet zijn. Dat is denk ik al moeilijk genoeg zonder telepathie toe te passen.

Mankind censure injustice fearing that they may be the victims of it, and not because they shrink from committing it.
~Plato, The Republic