Wat voor bewijs zou een oprecht onbevooroordeelde atheïst en/of
fysicalist kunnen overtuigen dat de bijbel authentiek is, dat het daadwerkelijk geschreven is op de manier die het beschrijft, door de mensen die als schrijvers worden aangeduid.
Gewoon dat God zich, en zijn bestaan, kenbaar maakt, in het nu, op een manier die weinig of geen ruimte laat voor twijfel.
Vanuit zijn almacht, alomtegenwoordigheid, alwetendheid kan dit echt geen probleem zijn (en hoeven we dat dan ook niet in te vullen in zijn plaats).
Voor velen blijkt aan deze voorwaarden voldaan (gelovigen), voor vele anderen is niet aan deze voorwaarden voldaan en wordt geloven een niet toetsbare bezigheid.
God zou rechtvaardig zijn. Waarom dan het onzinnige lijden dat bestaat, en nergens een objectief spoor dat God hier corrigerend optreed. Je kan hier een miljoen interpretaties aan geven waardoor dit rijmt met zijn bestaan. Geen enkele interpretatie is echt toetsbaar en/of vatbaar voor normale hersenen.
God heeft vanuit zijn almacht de eenvoudige mogelijkheid om zich kenbaar te maken aan allen. Het niet doen stelt zelfs de vraag van liefde en rechtvaardigheid in vraag.
Referenties naar de Bijbel zijn zinloos als bewijs, aangezien er tal van even eerlijke en goede mensen andere geschriften als basis nemen. Onnoemelijke en (meer of minder) welgemeende discussies lossen de verschillen in levensvisies niet op.
Zelfs binnen dezelfde geschriften is het aantal visies en interpretaties haast oneindig en lijdt tot verschillende levenshoudingen.
Slechts één individu zou dit eenvoudig kunnen oplossen, ALS Hij/Zij/Het bestaat. MAAR doet het niet.
1001 levensvisies vertegenwoordigen statistisch allen even eerlijke en intelligente mensen die zoeken. Degene die verondersteld wordt het antwoord te hebben zwijgt.
Op onnoemelijk indirecte manieren moeten we antwoorden veronderstellen. Vertel niet wat de Bijbel zegt, want er zijn basisgeschriften die even waardevol zijn in andere culturen met even intelligente en eerlijke mensen die even overtuigd zijn van hun waarheid, wel of niet Goddelijk geïnspireerd.
Hoe moet een mens zien dat hij de last en schuld meesleurt van zéér verre voorouders hun gedrag? Hoe moet een mens het nut van onzinnig lijden interpreteren als komend van een rechtvaardig iemand? Hoe kan dit bevattelijk zijn voor een menselijk brein?
Hij/Zij/Het die dit kan of zou kunnen oplossen, indien bestaand, doet het niet.
Waarom, straf voor het historisch gedrag van de mensheid? Wat in hemelsnaam hebben wij hier mee te maken?
Godsdiensten zijn gespreid en gecentraliseerd in belangrijke mate door geografische regios, en werden verspreid door Politieke verhoudingen. Massas nemen gewoon het geloof van hun geboorteplaats en cultuur over en zullen met evenveel overtuiging hun waarheid verdedigen en motiveren.
Heeft God dan een voorkeur voor een deel van zijn schepselen?
Zijn Joden het uitverkoren volk? Waarom?
Zijn Christenen het uitverkoren volk, met de niet-Christen heidenen, waar we maximaal begrip voor kunnen tonen, met de vraag waar we eeuwen mee bezig waren/zijn of die nu wel of niet in de hemel kunnen komen.
Wat met de Islamieten die de wereld willen bekeren? De boeddhisten die in feite geen God hebben ......, de oprechte Atheisten, de ........, enz.
Waar haalt iemand de idee dat door een toevallige geboorte op een bepaalde plaats binnen een bepaalde cultuur, hij de waarheid zou kennen, en zou behoren tot een selecte groep uitverkorenen?
Als
Diegene die dit alles zou kunnen oplossen, wat een teken van liefde zou zijn voor zijn eigen schepping, zwijgt, is het dan een onlogische vraag om het bestaan van
Diegene gewoon in vraag te stellen?
Miljoenen zien in ontelbare dingen het (INDIRECT) bewijs voor het bestaan van God. Miljoenen, even intelligent, eerlijk en oprecht, zien in hetzelfde helemaal geen bewijs voor het bestaan van God en soms een duidelijke aanwijzing voor het NIET-bestaan of ontbreken van een God (waar ze mogelijk zelfs open zouden kunnen voor staan).
Dus vragen naar wat er nodig is om de waarheid van de Bijbel als Goddelijk geïnspireerd te accepteren is TE eenvoudig.
Diegene die Almachtig, Alwetend en Alomtegenwoordig is kent ook het antwoord op deze vraag.
En de discussie over wat deze begrippen dan exact zouden betekenen lijkt mij overbodig (misschien fun om bezig te blijven) aangezien deze onze inzichten overstijgen.
Als een leraar, zijn leerlingen iets wil aanleren of duidelijk maken past hij zich aan aan het niveau van zijn leerlingen.