emoties en wiskunde

[I love stars]

Er zijn een aantal basisemoties namelijk :

· Boosheid (A)

· Vreugde (B)

· Verdriet ©

· Angst (D)

· Afschuw (E)

· Verassing (F)

Maar in het echt zijn de emoties veel complexer en komen ze tegerlijkertijd voor in verschillende gradaties.

Mijn idee was als volgt: je gaat emoties ontleden door de des betreffende emoties te nummeren. Zie tussen haakjes staande letter.

En die te nummeren van 1 tot 4

1 = licht

2 = middelmatig

3 = heftig

4 = > extreem en overheersend (niet meer tegen te houden)

Voorbeeld: Je wint bij een hockey wedstrijd , maar er word gezegd dat je slecht gespeelt hebt en geen motivatie heb. Je hebt echter ontzettend je best gedaan.

De volgende emoties komen terug.

Boosheid (A) -> door de valselijk beschuldiging

Vreugde (B) -> omdat je gewonnen heb

Verdriet © -> omdat ze niet snappen dat je best hebt gedaan

Angst (D) -> dat het de volgende keer weer gebeurt

Afschuw (E) -> niet echt

Verassing (F) -> als je goed speelt , waarom zeggen ze dat dan

Deze geeft je vervolgens een sterkte

A heftig dus A3

B licht dus B1

C middelmatig C2

D licht D1

E niet

F middelmatig F2

Dus je kan spreken van emotie A3B1C2D1F2 of verkort A3C2F2

Je uiteindelijke emotie is dus boosheid , verdriet en verrassing (verwarring).

Maar blijheid en verdriet zijn tegenovergesteld dus je kan ook spreken van 2-1 = 1 waardoor het bij de vereenvoudiging ook weg valt.

Dus je kan spreken van boosheid en verwarring wat uiteindelijk overblijft.

Maar het probleem is als je dit bij jezelf doet dat je niet alle emoties zal herkennen. En dus niet bij een correct model kan komen.

Ook vind ik niet dat je over een correcte emotie kan spreken als je zegt ik ben boos maar blij dat ik gewonnen heb. Dat is namelijk een leugen dan kan je naar mijn mening beter geen antwoord geven, of zeggen dat je het niet weet.

Ik heb enkel met bepaalde emoties nog een probleem qua indeling. Hiermee bedoel ik emoties zulk als jaloersie en verliefdheid.

Wat vinden jullie hiervan , of weten jullie een beter manier om emoties te begrijpen. Kortom ik kom er niet uit.

ps. Als het hier niet thuis hoort verplaats het dan maar.

[Wezel]

Wil je de zaken niet te sterk vereenvoudigen? Emoties zijn zowieso al complex, en een indeling in basisemoties is al een vereenvoudiging.

Ik vind niet dat wanneer je boos bent om iets, en even blij om iets anders, dat je dan met een neutraal gevoel rondloopt. Je mag die niet zomaar laten wegvallen.

[I love stars]

toevoeging :

Andere emoties , moeten zoveel mogelijk in basisemoties worden opgesplitst.)

- Verliefdheid (G)

- jaloezie (H)

De basisemoties van deze worden bij de andere basisemoties opgeteld, en uiteindelijk afgestemd op de goede schaal. Ook komen ze in deze vorm nog terug als de emotie jaloezie. Ik veronderstel niet dat jullie deze gedachten sprong snappen. Maar het in niet essentieel voor de theorie en kan dus overgeslagen worden.

[I love stars]

Wil je de zaken niet te sterk vereenvoudigen? Emoties zijn zowieso al complex, en een indeling in basisemoties is al een vereenvoudiging.

Ik vind niet dat wanneer je boos bent om iets, en even blij om iets anders, dat je dan met een neutraal gevoel rondloopt. Je mag die niet zomaar laten wegvallen.

Idd. maar om een algemeen oordeel te vellen is het wel makkelijk.

maar wat ik zelf ervaar

Xx + Yy + ... + ? onbegrip -> Xx + Yy + ...+ verwardheid 3/4 -> verwardheid 3/4 + angst 3/4

hoofdletter = emotie

kleine letter = getal

[Napoleon Dynamite]

Laten we vooral niet terugvallen op Eckman zijn culturele vergelijking

Edit moderator Math:

Quoten is prima, als het functioneel is.

Een complete post quoten kan bijna niet functioneel zijn. Gelieve dus de quotes te beperken qua omvang.

[Anonymous]

Ben jij soms linkshandig? Geintje (Zie: Intelligentie: links of rechtshandig)

Het is natuurlijk heel verleidelijk om iets complex als emoties te vereenvoudigen door ze om te zetten in een wiskundige formule en vervolgens te 'berekenen', maar zoals Wezel terecht opmerkt, je loopt dan wel het risico dat je de dingen te sterk eenvoudigt.

Moet zeggen dat ik je idee en poging wel heel interessant vindt, maar als je de vergelijking A3B1C2D1F2 hebt, zal ook geen enkele wiskundige deze verkorten naar A3C2F2. Weet zelf geen oplossing, maar als je hier serieus bezig bent met het ontwikkelen van een theorie om emoties begrijpelijker te maken, zul je je moeten verdiepen in de literatuur om de letters die je koppelt aan de emoties beter af te stemmen op de werkelijkheid en letters van aan elkaar verwante emoties met elkaar in overeenstemming te brengen.

Wat je zou kunnen doen is de hoofdemoties opdelen in subemoties, dan zul je ontdekken dat enkele subemoties in meerdere van je hoofdemoties voorkomen en die kan je wegstrepen, maar dan moet je wel zeker weten dat de subemotie aan beide kanten precies hetzelfde is. Wat je ook zou kunnen doen, is het arousalniveau met elkaar vergelijken en uiteindelijk aangeven of je uitkomt op een positieve of negatieve arousal, maar dan zul je naast een onderscheid in gevoel ook een onderscheid in arousalniveau moeten maken.

Een tussenstap van emoties naar getallen zijn de hersenen. Je kunt ook kijken in welk deel van de hersenen de emotie plaatsvindt en beredeneren dat een minder sterke emotie in die buurt zal worden geïnterfereerd door de sterke emotie en daardoor weg zal vallen door te weinig energie om die hersenactiviteit in stand te houden, maar ook hier speelt arousal een belangrijke rol.

De ellende van dingen willen vereenvoudigen is dat de reden dat je het wilt vaak is omdat je het zo niet begrijpt, terwijl de mensen die het wel begrijpen en daarom ook zouden kunnen vereenvoudigen vaak het nut van vereenvoudigen niet in zien.

[I love stars]

Xx + Yy + ... + ? onbegrip -> Xx + Yy + ...+ verwardheid 3/4 -> verwardheid 3/4 + angst 3/4

hoofdletter = emotie

kleine letter = getal

Dit stukje uitgebreid en verbeterd:

Is een stelling en bovendien mijn mening!

Bij onbegrip aan emoties krijg je de volgde vergelijking.

Xx + Yy +....... ? :S (=onbegrip)-> Xx + Yy + ... + verwaring 1 tot 4 -> verwaring 1 tot 4 + angst 1 tot 4

of

Xx + Yy +....... ? :S (=onbegrip)-> Xx + Yy + ... + verwaring 1 tot 4

-> onmacht tot reactie

X =willekeurige emotie

x= willekeurige getal

-> is kan leiden tot

In woorden emoties die je niet helemaal snapt en dus niet kan verwerken kunnen leiden tot verwarring. Dit kan omslaan tot verwarring tot angst en zelfs tot paniek. Ook kan je door je eigen emoties voor een bepaalde situatie niet te kennen, niet weten hoe je moet reageren. Dit is echter te compenseren door uit je hoofd geleerde feiten.

[I love stars]

Ben jij soms linkshandig?   Geintje (Zie: Intelligentie: links of rechtshandig)

Het is natuurlijk heel verleidelijk om iets complex als emoties te vereenvoudigen door ze om te zetten in een wiskundige formule en vervolgens te 'berekenen', maar zoals Wezel terecht opmerkt, je loopt dan wel het risico dat je de dingen te sterk eenvoudigt.

Moet zeggen dat ik je idee en poging wel heel interessant vindt, maar als je de vergelijking A3B1C2D1F2 hebt, zal ook geen enkele wiskundige deze verkorten naar A3C2F2. Weet zelf geen oplossing, maar als je hier serieus bezig bent met het ontwikkelen van een theorie om emoties begrijpelijker te maken, zul je je moeten verdiepen in de literatuur om de letters die je koppelt aan de emoties beter af te stemmen op de werkelijkheid en letters van aan elkaar verwante emoties met elkaar in overeenstemming te brengen.

Wat je zou kunnen doen is de hoofdemoties opdelen in subemoties, dan zul je ontdekken dat enkele subemoties in meerdere van je hoofdemoties voorkomen en die kan je wegstrepen, maar dan moet je wel zeker weten dat de subemotie aan beide kanten precies hetzelfde is. Wat je ook zou kunnen doen, is het arousalniveau met elkaar vergelijken en uiteindelijk aangeven of je uitkomt op een positieve of negatieve arousal, maar dan zul je naast een onderscheid in gevoel ook een onderscheid in arousalniveau moeten maken.

Een tussenstap van emoties naar getallen zijn de hersenen. Je kunt ook kijken in welk deel van de hersenen de emotie plaatsvindt en beredeneren dat een minder sterke emotie in die buurt zal worden geïnterfereerd door de sterke emotie en daardoor weg zal vallen door te weinig energie om die hersenactiviteit in stand te houden, maar ook hier speelt arousal een belangrijke rol.

De ellende van dingen willen vereenvoudigen is dat de reden dat je het wilt vaak is omdat je het zo niet begrijpt, terwijl de mensen die het wel begrijpen en daarom ook zouden kunnen vereenvoudigen vaak het nut van vereenvoudigen niet in zien.

Bedankt voor de tips (mischien nog boekentips, titel + schrijver bedoel ik dan). Ok, een wiskundige zou het niet vereenvoudige maar je kan zo'n lange emotie niet aan iemand vertellen en dus zag ik genoodzaakt om het dan te vereenvoudigen. Maar de reden dat ik het hier post is ook om het te verbeteren , aangezien ik allang heb ervaren dat het niet werkt , althans niet voor 100%.

Maar vereenvoudigen de meeste mensen ze dan niet nog meer?

Ik bedoel je moet mij niet vragen wat ik op een verjaardagfeestje voel. Een andere zou zeggen leuk etc. Is dat dan ook niet sterk vereenvoudigd?

Ik zou zeggen, "eh, wel leuk' , "ging wel" etc. Hoe leuk het ook was. was jet niet leuk dan zal ik iets in de trant van, "niet zo leuk" of "ging wel" zeggen.

ps. Ik ben rechtshandig en kan wat meer met mn linkerhand dan de meeste mensen die rechtshandig zijn .

[Gerwin 79]

Wat een cliche. Een model en meting van het interne van een hoofd. het hoofd is voor een deel een zwarte doos. Je kan een grove poging doen te bepalen wat erin gaat en welke reactie volgt.

En als je dit bij jezelf probeert moet je steeds je geheugen gebruiken: wat deet ik zojuist? Want je kan wel denken aan iets, maar je kan je eigen denkproces nooit met datzelfde proces afstandelijk beschouwen. toch?

Emoties zij volgens mij ook niet gelijkwaardig aan functie en waarde. Als slap voorbeeld zou ik bv. zeggen dat weinig emoties de impact van acute angst kunnen evenaren. En dan de huidige termen van emoties, Is jaloezie een emotie op zich of een insteek van angst? denk ik dan. Sommige alledaagse termen voor emoties zijn volgens mij nooit wetenschappelijk gefundeerd.

Een van de weinige exacte dingen waar ik als leek van weet zijn: Scans van hersenactiviteit naar locatie. Metingen van uitwerkingen van medicijenen etc. En dan nog een functionele/biologisch evolutionaire redenatie om dingen te herleiden. (Darwinachtig).

Ik ben soms ook wel nieuwsgierig naar wat het dichtst bij een algemeen "model of the mind" komt in wetenschappelijke kringen... Als er zoiets is dan.

[Henriette]

Als we het over emoties hebben en een exacte verwerking van...

Dan zou ik eerder gaan zoeken in de biochemische hoek. Bepaalde neurotransmitters hebben bepaalde uitwerking op ons gevoel. Hormonen 'sturen' het proces van neurotransmitters die van de ene synaps bij de volgende zenuwcel aankomen op een of andere manier aan.

Ik heb er te weinig verstand van om het tot in de puntjes uit te leggen

Maar dit levert zeker weten meer wetenschappelijke info op. Want gevoelens onderbrengen onder 1 noemer is te complex...verdriet alleen al bijv. kent veel dimensies. En ook overlap met bijv. boosheid.

Dus Ilovestars: een geinig idee maar té complex om in wiskundige formules te vatten..Psychologische aspecten zijn vaak te complex om in causale verbanden te trekken. Al doet men verwoede pogingen.

Henriette

[Napoleon Dynamite]

Als we het over emoties hebben en een exacte verwerking van...

Dan zou ik eerder gaan zoeken in de biochemische hoek. Bepaalde neurotransmitters hebben bepaalde uitwerking op ons gevoel. Hormonen 'sturen' het proces van neurotransmitters die van de ene synaps bij de volgende zenuwcel aankomen op een of andere manier aan.

Ik heb er te weinig verstand van om het tot in de puntjes uit te leggen    

Maar dit levert zeker weten meer wetenschappelijke info op. Want gevoelens onderbrengen onder 1 noemer is te complex...verdriet alleen al bijv. kent veel dimensies. En ook overlap met bijv. boosheid.

Dus Ilovestars: een geinig idee maar té complex om in wiskundige formules te vatten..Psychologische aspecten zijn vaak te complex om in causale verbanden te trekken. Al doet men verwoede pogingen.

Henriette

De exacte neuronale werking van emoties is nog niet gekend hoor!

Maar om een voorbeeld te geven: bij positief affect komt er DOPAMINE vrij, deze speelt eveneens een rol bij drugsaddictie!

[Henriette]

De exacte neuronale werking van emoties is nog niet gekend hoor!

Ik weet het. Het is nog een vrij onontgonnen (en vreselijk interessant!) gebied. Gesignaleerd is wel dat een tekort of overmaat aan bepaalde neurotransmitters een effect hebben op het gemoed.

http://www.bomi-1-gezondheid.com/Lichaam_e..._adrenaline.htm

Interessant is nu wat het tekort of overmaat veroorzaakt. Zou dit niet te maken hebben met genetisch materiaal en hormoonhuishouding?

Henriette

[ConocimientA]

Het is inderdaad zo dat informatie binnen de hersenen wordt doorgegeven met behulp van neurotransmitters die dankzij een actiepotentiaal van de ene hersencel worden losgelaten om zich vervolgens te hechten aan de juiste synaps van de volgende hersencel. En verschillende onderzoeken hebben een causaal verband aangetoond tussen neurotransmitters en gemoedstoestanden of psychologische aandoeningen. De werking van de meeste antidepressiva en antipsychotica is ook op dit aangetoonde causale verband gebaseerd. Het is echter niet zo dat je dan kunt concluderen dat emoties worden veroorzaakt door neurotransmitters. De cellen gebruiken neurotransmitters om de informatie door te geven en de ene neurotransmitter is dan geschikter dan de andere om bepaalde informatie door te geven. De informatie zelf komt ergens anders vandaan.

Een (misschien wat te simpelgestelde) vergelijking ter verduidelijking:

Als jij een bericht wilt versturen dat je bent verhuisd, kun je dat per e-mail doen, telefonisch of per post. Het internet, je provider, KPN, TPG of dergelijke zorgen er dan voor dat de informatie wordt doorgegeven met als gevolg dat vrienden en familie je voortaan op je nieuwe adres bezoeken. Je kunt dan een causaal verband aantonen tussen het gekozen medium en het gevolg en door de werking van het medium te verbeteren, kun je ook zorgen dat de informatie beter overkomt, maar dit betekent nog niet dat het medium de oorzaak van de verandering is. Dat ben jij namelijk met jouw bericht.

Om antwoord te geven op jouw vraag (heb me inmiddels geregistreerd, zodat je ook 'weet' met wie je praat):

Bedankt voor de tips  (mischien nog boekentips, titel + schrijver bedoel ik dan).

Ik heb wel wat literatuurtips, maar die zijn erg wetenschappelijk en gaan misschien een beetje te ver voor jouw doel. Ik kan je wel vertellen dat de Nederlander Nico Frijda veel heeft geschreven over emoties, misschien moet je daar eens naar op zoek gaan en dan kom je dankzij zijn literatuurlijsten vast een stuk verder.

[Henriette]

Het is echter niet zo dat je dan kunt concluderen dat emoties worden veroorzaakt door neurotransmitters.

En dat vraag ik me wel eens af: worden neurotransmitters gestuurd door onze toestand of worden wij gestuurd door hun werking. Kip-ei. Begrijp je de vraag? Zo heb ik ergens gelezen (als ik het goed heb hoor)dat het eten van vlees Serotonine-gehalte in de hersenen verhoogt waardoor je je prettiger voelt. Natuurlijk emoties an sich zijn meer dan alleen een gevoel. Ze worden opgewekt door omstandigheden en hoe de persoon erop reageert.

Mensen met een hersenbeschadiging kunnen vaak een verstoorde emotionele huishouding hebben.

Mensen met een bepaalde soort van epilepsie hebben soms onverklaarbare agressieve buien.

De cellen gebruiken neurotransmitters om de informatie door te geven en de ene neurotransmitter is dan geschikter dan de andere om bepaalde informatie door te geven. De informatie zelf komt ergens anders vandaan.

Waar vandaan denk je? Zintuigen? Hormonen? Gedachten...die hebben ook een sterke werking op onze emoties.

Moeilijke vraag vind ik. Wie ben ik? Een ingenieus werkend systeem...maar waar zit de essentie?

Henriette

[ConocimientA]

En dat vraag ik me wel eens af: worden neurotransmitters gestuurd door onze toestand of worden wij gestuurd door hun werking. Kip-ei. Begrijp je de vraag?

Ik begrijp je vraag. Voordat ik antwoord geef, moet je je wel realiseren dat mijn ideeën en theorieën gebaseerd zijn op onderzoek en literatuur, maar dat het wel ideeën en theorieën blijven. Dus je kunt ze niet zonder meer voor waar aannemen.

Ik denk dat neurotransmitters slechts de boodschappers zijn. Hier volgt automatisch uit dat onze hersenen en onze toestand invloed hebben op de hoeveelheid neurotransmitters en de boodschap die ze doorgeven, maar dat neurotransmitters (en de boodschap die ze overdragen) ook invloed hebben op onze emoties en informatieverwerking.

Dus wij zijn zelf de kip en het ei en de neurotransmitter is de bevruchting .

Ik kan me inderdaad ook herinneren ooit ergens te hebben gelezen dat voedsel invloed heeft op de hoeveelheid serotonine. Jij hebt het over vlees, ik heb ooit iets gelezen over sperzieboontjes en ook beweging schijnt het serotoninegehalte omhoog te brengen.

Mensen met een hersenbeschadiging kunnen vaak een verstoorde emotionele huishouding hebben.  

Mensen met een bepaalde soort van epilepsie hebben soms onverklaarbare agressieve buien.

Een hersenbeschadiging in de frontale delen kan ontremming tot gevolg hebben, mensen kunnen dan extreem veel grapjes maken en overdreven lachen om hun eigen grapjes (denk ook aan het frontaal syndroom). Een hersenbeschadiging links kan depressiviteit, angst en een hoge mate van catastroferen veroorzaken, terwijl hersenbeschadiging rechts gepaard kan gaan met een grote mate van onverschilligheid.

Een epileptische aanval is, als ik het me goed herinner, niets meer dan een sterke elektrische ontlading in een bepaald hersendeel, waardoor een enorme hoeveelheid ongecontroleerde informatie tegelijkertijd wordt doorgegeven van de ene hersencel naar de andere. Wanneer dit informatie is die wordt doorgegeven met behulp van de neurotransmitter dopamine, kun je je voorstellen dat iemand inderdaad agressief wordt.

Waar vandaan denk je? Zintuigen? Hormonen? Gedachten...die hebben ook een sterke werking op onze emoties.

Ik denk dat de informatie die binnenkomt via onze zintuigen wordt geïntegreerd met de informatie in ons geheugen, waar de nieuwe informatie in zijn context wordt geplaatst en de emotionele waarde ervan bepaald wordt. De interpretatie die de hersenen hebben gegeven aan de binnengekomen informatie vraagt om een bepaalde manier van reageren. Het doorgeven van de verwerkte informatie en de bijbehorende emoties en het voorbereiden van de reactie erop wordt gedaan met behulp van hormonen en neurotransmitters.