Het enige argument voor het behouden van de huidige feestdagen die op religie stoelen is traditie. Om te bekijken of dat terecht is zou men eens moeten polsen wat de bevolking nou eigenlijk wil: allemaal dezelfde dag vrij krijgen omdat het feestdagen zijn, of die laten vervallen en een gelijk aantal verlofdagen naar keuze erbij krijgen.
Ik ben iemand die houdt van traditie (maar ik ben niet gelovig en ik heb evenveel met de Islam als met het Christendom of Jodendom) en pleit dus sowieso tegen het vervangen van een feestdag (in dit geval Christelijke) voor een gewone dag of een andere feestdag. Ik zou ook niet weten waarom dit nodig zou moeten zijn.
Als er dan toch een dag moet sneuvelen dan is dat wat mij betreft Koninginnedag, al is die niet Christelijk van aard.
Als wij dan ook een Islamitische feestdag
zouden willen, waarom dan niet er 1 toevoegen in plaats van vervangen.
Maar ik pleit toch voor afspraken tussen werkgever en -nemer, die Benm ook aandraagt. Scholen moeten wel gewoon rekening houden met religie, voor zover dat geen grote problemen geeft. Gewone feestdagen blijven behouden (volgens traditie) en als een islamiet suikerfeest wil houden dan krijgt deze ook vrij. Stel gewoon een maximaal aantal vrije dagen dat iemand op mag nemen (wat mij betreft inclusief absentie door ziekte) en beoordeel afzonderlijk of iemand vrij mag hebben vanwege een feestdag die niet al alom gevierd wordt.
Men ontkomt er toch niet aan, we gaan steeds meer richting een 24-uurs economie. Ik ben daar ook niet gelukkig mee, maar men moet zich aanpassen. Dat geldt net zo goed voor atheïsten als voor gelovigen. Middels afspraken kan men dan bepalen wie er op welke (feest-)dag wel of niet werkt. Er moet wel iets komen (een wet, of een regel in de CAO's) dat ervoor zorgt dat werkgevers ook serieus bezig zijn/gaan met de wensen van hun personeel zodat zij daar niet zo over heen fietsen.
Onzekerheid is de enige zekerheid die het leven te bieden heeft - leef daar naar!