Superantibiotica zijn levensgevaarlijk

[Veertje]

Resistentie van bacteriën tegen antibiotica is een groeiend probleem. Op dit moment is er sprake van jaarlijks 25.000 sterfgevallen onder patiënten in de EU (VS: 90.000).

Nu zijn de zogenaamde superbacteriën in opmars. Dit zijn gram-negatieve bacteriën die een bepaald enzym (NDM-1) aanmaken dat ze praktisch ongevoelig maakt voor huidige antibiotica. Gram-negatieve bacteriën zijn van nature al lastiger te bestrijden omdat ze maar op enkele soorten antibiotica reageren. Resistentie bij deze bacteriën tegen de schaarse middelen is derhalve van grote zorg.

Een recent persbericht van de North Carolina State University meldt dat scheikundigen een stof hebben ontwikkeld die het antibioticum Imipenem zestien keer effectiever maakt tegen de resistente K. pneumoniae, een superbacterie die onder andere longontsteking en urineweginfecties veroorzaakt. Dr. Christian Melander concludeert in het persbericht dat men heeft laten zien de meest angstaanjagende superbacterie van dit moment uit te kunnen schakelen en spreekt de hoop uit door verder onderzoek een nog effectievere stof te kunnen ontwikkelen.

De vraag is of men wel zo gebaat is bij de verdere ontwikkeling van superantibiotica.

Het aantal sterfgevallen ten gevolge van resistente bacteriën is lager in landen waar men terughoudend is met het gebruik van antibiotica.



Behalve dat het onnodig voorschrijven van antibiotica door artsen, de verkrijgbaarheid van antibiotica zonder recept, het onzorgvuldige gebruik door patiënten en het ongecontroleerde gebruik binnen de veeteelt resistentie in de hand werken is er ook nog het gegeven dat antibiotica lichaamseigen, "goede" bacteriën ondermijnen. Darmklachten (diarree) en schimmelinfecties van huid en slijmvliezen zijn bekende bijwerkingen van antibiotica.

Op de korte termijn zullen superantibiotica wellicht mensenlevens redden. Maar wat zijn de consequenties op de langere termijn? Wat gebeurt er als bacteriën resistent worden tegen deze superantibiotica? Hoe zorgvuldig zal men wereldwijd met superantibiotica omgaan? Wat zijn de bijwerkingen van deze superantibiotica op ons lichaam?

Dus stellen wij: Superantibiotica zijn levensgevaarlijk.

We zijn benieuwd naar jouw mening!

[MidasKingwithoutarms]

Reeds jaren geleden werden "goede" bacteriën gekweekt aan de Uni van Leuven. Deze worden nu als een desinfecterende zeep vervanger gebruikt om het ziekenhuis te poetsen. Helaas is deze methode van het bestrijden van "slechte" bacteriën nog altijd niet aangeslagen en gaat onze farmaceutische industrie leuk door met nog agressievere antibiotica te ontwikkelen. Het wordt tijd dat juist meer geld geïnvesteerd wordt in deze “groene” bestrijding van “slechte” bacteriën.

(slechte bacteriën zijn vaak “goede” die door omstandigheden op de verkeerde plek zitten, bijvoorbeeld een darmbacterie doet goed werk in het laatste deel van je spijsvertering, maar is een “slechte” op veel andere plekken in je lichaam.)

Dat bacteriën innert worden voor antibiotica is een feit, daardoor kunnen mensen sterven aan een eenvoudige infectie, die door een innerte stam veroorzaakt wordt. Super antibiotica is dus slechts een noodgreep.

Conclusie: Super antibiotica is volgens mij niet enkel levensgevaarlijk, maar ook volledig onnodig, doelgericht kweken van natuurlijke vijanden (goede bacterieën) is de groene oplossing.

[EvilBro]

Dus stellen wij: Superantibiotica zijn levensgevaarlijk.

Geef eens een onderbouwing voor deze stelling.

[avangestel]

In principe is het niet belangrijk dat er geen antibiotica meer is die nog werkt omdat het totale uitgangspunt van deze wetenschap foutief gestart is. Gaan we terug naar de biologische essentie van het lichaam dan blijkt dat een ontsteking of besmetting (wat door de medische wereld gezien wordt als een aantasting) in werkelijkheid de genezingsvorm van een lichamelijk conflict is, dus het doden van die bacterie is juist helemaal fout, de bedoelde bacterie helpt ons juist te genezen. Ons lichaam kan een conflict oplopen en lost dit op door een onsteking of tumor of wat dan ook te creëren, halen wij die ontstekling of wat dan ook weg dan grijpen wij in in de biologische zin van de ziekte of mankement en belemmeren de genezing. Misschien is moeilijk aan te nemen, maar dit is de werkelijkheid, een groot deel van de huidige wetenschap zit er volkomen naast. zie de echte geneeskunde www.gnm-nl.be hier vindt u alle technische en bewezen details 100% waterdicht, niet één deskundige kan dit weerleggen.

Hier geneest 98% van alle ziekten door o.a. de lichaamsconflicten op te lossen en de biologisch gang zoals de natuur van ons lichaam in stand te houden, met deze biologische oplossing verzwakt het lichaam niet maar komt er vaak na een genezing sterker weer uit, dus weg met al die antibiotica, totaal overbodig. Het wordt tijd dat men het geneeskundig verstand laat werken en niet meer achter de grote massa aanloopt die op het verkeerde been staan.

[anusthesist]

Ik denk dat de vorige posters zich niet helemaal bewust zijn van wat nu precies bacteriën kunnen veroorzaken. Het is wel erg simpel om te zeggen: super-antibiotica zijn onnodig en sowieso antibiotica zijn onnodig, want ons lichaam kan dat zelf wel afhandelen (die beunhazerij over Germaanse geneeskunde). Als iemand diep septisch op de intensive care ligt vanwege een fasciitis necroticans dan gaat diegene gewoon dood zonder antibiotica, simpel. Iemand met een hersenvliesontsteking gaat dood zonder antibiotica. Iemand met een cholangitis gaat dood zonder antibiotica. Iemand met een urosepis gaat dood zonder antibiotica. En ga zo maar door.

De discussie is enger dan het gebruik van antibiotica, maar gaat specifiek over super-antibiotica. Ik denk inderdaad dat je daar voorzichtig mee moet omspringen. Sowieso wordt voor elke poep en scheet tegenwoordig antibiotica gegeven. In dat opzicht kan er nog heel veel -met name in huisartsengeneeskunde- worden verbeterd. Vaak genoeg meegemaakt dat de huisarts toch weer amoxicilline voorschreef omdat dát de hulpvraag van de patiënt was. Bovendien wordt in de 1ste lijn zelden op het antibiogram gevaren. Ze geven een breedspectrum AB en als de klachten verdwijnen dan is het de befaamde post hoc ergo propter hoc drogreden, terwijl het natuurlijke beloop ook een grote rol speelt.

In ziekenhuizen wordt doorgaans netjes op de kweken het antibioticabeleid aangepast. Snel overschakelen bij resistenten en versmallen bij een bekende verwekker. Dit moeten we mijns inziens zo lang mogelijk hanteren voordat we de hulp inroepen van super-antibiotica. Dergelijke superbacteriën zijn vaak nog wel gevoelig voor de antibiotica die juist in de 1ste lijn minder worden toegepast zoals de macroliden en nieuwere generaties fluoroquinolonen. Dit in combinatie met voortgaande nieuwe ontwikkelingen is hopelijk genoeg om zeer resistente en vervelende beestjes aan te pakken. Maar is een beestje resistent voor alle antibiotica behalve de zogenaamde super-antibiotica, dan is het natuurlijk ethisch niet verantwoord om niet te behandelen in verband met een kans op resistentie tegen dat antibioticum. Let wel, ik heb het hier over levensbedreigende infecties. Een ongecompliceerde urineweginfectie kun je dan net zo goed níet behandelen, behalve als dit weer leidt tot een pyelonefritis

Wat ook belangrijk is en vaak over het hoofd wordt gezien is preventie. Heb je een ESBL in je ziekenhuis, neem dan meteen de juiste maatregelen. Mijn ervaring is dat hier nog te nonchalant mee wordt omgegaan. We weten allemaal nog wat er in het Maasstad ziekenhuis is gebeurd...

[renser]

Superantibiotica: what's in a name? Wat zou dat dan zijn?

Antibiotica doden bacteriën, tenzij ze mechanismen hebben ontwikkeld om zich daartegen te kunnen weren. Een bekend voorbeeld is de Stapylococcus aureus, die in eerste instantie resistent werd tegen penicilline, maar nu als MRSA bekend is en multi-resistent is. D.w.z. nauwelijks meer een antibioticum voorhanden om hem te stoppen.

Nadeel van antibiotica is dat er een mechanisme wordt ontwikkeld zodra zo'n stof gebruikt gaat worden (survival of the fittest).

Dat er veelvuldig gezocht wordt naar nieuwe antibiotica is lichtelijk overdreven; de kosten voor de pharmaceutische industrie ten opzichte van de winst is te laag. Er wordt wel gezocht naar oudere varianten, die nog eens getest gaan worden.

Waar veel meer aan wordt gedaan is onderzoek naar mechanismen om de bacterie lam te leggen.

avangestel hierboven is nogal een optimist als het gaat om het herstelvermogen van het lichaam. Voor een gezond persoon gaat dat meestal nog wel op, maar zodra iemand een aandoening heeft, verzwakt het afweersysteem en kan de patient geen bacterie meer opruimen. Dat is ook vooral het probleem bij de huidige situatie; de multiresistentie, die door overmatig antibiotica gebruik is ontstaan (in Nederland doe we het gelukkig zeeer goed!) en bij verzwakte personen een probleem veroorzaakt.

[tkteun]

Bacteriën kunnen helemaal niet resistent raken tegen antibiotoca, mits deze goed gebruikt wordt.

Een geïnfecteerde patiënt moet afgezonderd worden en een volledige kuur ondergaan waarna de te bestrijden bacterie gewoon uitgestorven is.

Dat we in de Nederlandse toch nog redelijk spaarzaam omgaan met antibiotica is een goed streven, helaas wordt het steeds makkelijker om bij een huisarts weg te lopen met het medicijn waar je om vraagt.

Wanneer een huisarts geen duidelijke diagnose kan stellen, maar de klant toch om een oplossing vraagt, stuurt hij de mensen sneller naar huis met een doos pillen dan een doorverwijzing naar een specialist.

Hiermee komt de arts ook tegemoet aan het beeld dat in ons omringende landen al jaren speelt, namelijk dat een dokter je altijd kan helpen en dat je dus ook altijd bij de apotheek je 'oplossing' kan komen ophalen. Mensen verwachten dat alles zo simpel is als een pilletje (zie ook antidepressiva).

Maar wat veel erger is, is de veeteelt. Waar in ieder geval tot voor kort een kleine dosis antibiotica toegevoegd wordt aan het voer. Hiermee wordt dus niet één specifieke infectie bestreden maar worden de beesten continu 'ingeënt' tegen de gevolgen van hun leefomstandigheden (moet altijd denken aan de drugdealer in Se7en).

Ook wanneer er wel eens een infectie optreedt, wordt niet alleen het geïnfecteerde dier behandeld, maar heel de stal. Waarschijnlijk omdat het teveel moeite is het zieke dier te scheiden van de rest.

Heeft er iemand nog cijfers van het aantal MRSA besmettingen onder varkens? En hun boeren? En diens gezinnen?

Krijgen die nu allemaal halfbakken SUPERantibiotica kuren?

[osama]

Ga gewoon weer terug naar 40 jaar terug. Vegeet de varkens en de kippen te mesten en snel te laten groeien. Plant weer de oude appels en perebomen. Geen rare verandereingen meer in de structuur van vlees en fruit.

Dan zijn we weer op de goede weg.

Superantibiotica is alleen maar goed voor de handel. Net zoals de spuitjes van de Mexicaanse griep.

Oh Niet dan??

[Ensiferum]

Ik volg niet goed wat nu net met 'superantibiotica' bedoeld wordt. Als we het even verbreden, is er wel veel te vinden voor de stelling dat antibiotica levensgevaarlijk zijn in het algemeen. Het zijn medicijnen met nevenwerkingen, waaronder rechtstreekse schade op het lichaam van de patiënt en het induceren van resistentie bij allerhande bacteriën die ermee in aanraking komen (zowel de bedoelde ziekmakers als onbedoelde).

Dit betekent niet dat we geen antibiotica meer mogen gebruiken, maar dat we dit veel doordachter moeten doen. Een antibioticum is minder een medicijn om een ziekte te genezen of voorkomen en veel meer een last resort om een noodsituatie af te wenden.

Natuurlijk zijn aan deze mentaliteitsverandering economische kosten verbonden. Er is het welbekende verhaal bij de veeteelt, maar ook bij menselijke ziektebestrijding blijven antibiotica de goedkoopste oplossing, voornamelijk omdat de geassocieerde kosten die het meest problematisch zijn geëxternaliseerd worden.

[tkteun]

Net als genetisch gemanipuleerde maïs en soja, in principe is er niks mis mee om een sterkere plant te creëren, maar de enige reden dat het wordt toegepast is om er in grote hoeveelheden Monsanto Roundup overheen te kunnen spuiten.

De reden dat ik erop let of er genetisch gemanipuleerde ingrediënten in mijn eten zitten is niet omdat ik zo tegen het manipuleren ben, maar omdat ik niet geloof dat de gepatenteerde glyfosaat formule echt 100% schadeloos is.

[Knockingonheavensdoor]

Dr. Christian Melander concludeert in het persbericht dat men heeft laten zien de meest angstaanjagende superbacterie van dit moment uit te kunnen schakelen en spreekt de hoop uit door verder onderzoek een nog effectievere stof te kunnen ontwikkelen.

Een nieuw ontwikkeld antibioticum tegen een superbacterie zou ik geen superantibioticum noemen. Die naam moet gereserveerd worden voor een antibioticum dat alle soorten bacteriën kan bestrijden. Een nieuw antibioticum voor een superbacterie is een goede zaak, want het spaart veel mensenlevens.

De vraag is of men wel zo gebaat is bij de verdere ontwikkeling van superantibiotica.

Het aantal sterfgevallen ten gevolge van resistente bacteriën is lager in landen waar men terughoudend is met het gebruik van antibiotica.



Behalve dat het onnodig voorschrijven van antibiotica door artsen, de verkrijgbaarheid van antibiotica zonder recept, het onzorgvuldige gebruik door patiënten en het ongecontroleerde gebruik binnen de veeteelt resistentie in de hand werken is er ook nog het gegeven dat antibiotica lichaamseigen, "goede" bacteriën ondermijnen. Darmklachten (diarree) en schimmelinfecties van huid en slijmvliezen zijn bekende bijwerkingen van antibiotica.

Dit zijn nou eenmaal feiten. Onvoorzichtig en slordig gedrag is niet uit te roeien en Inspecties voor de Volksgezondheid zijn niet in alle landen even streng en controlerend.

Op de korte termijn zullen superantibiotica wellicht mensenlevens redden. Maar wat zijn de consequenties op de langere termijn?

Hetzelfde als met bestaande antibiotica. De industriëen voeren altijd een race tegen de klok vanwege het ontstaan van resistentie.

Wat zijn de bijwerkingen van deze superantibiotica op ons lichaam?

In de meeste gevallen minder erg dan sterven. En ik ben de laatste die bijwerkingen van medicijnen zal bagatelliseren, de meeste medicijnen veroorzaken een behoorlijk aantal slachtoffers wat dit betreft.

Dus stellen wij: Superantibiotica zijn levensgevaarlijk.

Oneens is de conclusie.

Met vriendelijke groet,

Han Neumann

apotheker

[Benm]

Eigenlijk is dit heel vaak de kern van de de discussie om er wel of geen gebruik van te maken:

Op de korte termijn zullen superantibiotica wellicht mensenlevens redden. Maar wat zijn de consequenties op de langere termijn? Wat gebeurt er als bacteriën resistent worden tegen deze superantibiotica?

En eigenlijk is het heel simpel: als de bacterien resistent zijn geworden, dan ben je terug bij af.

In de tijd tussen beginnen met gebruik en resistentie heb je echter wel een periode waarin je een effictief medicijn hebt, en mensen kunt behandelen waarbij dat anders onmogelijk was. Ieder gered leven in die periode is winst. De optie het middel niet te gebruiken bied geen enkele winst, hoogstens een voorzorg. Je kunt zo'n middel 'bewaren' voor 'als het echt mis gaat', maar ik denk dat je die houding niet kunt uitleggen aan stervende patienten, en bovendien verhelpt het het resistentie probleem helemaal niet, het schuift het slechts op naar een later tijdstip.

Overigens vind ik wel dat nieuwe antibiotica gereserveerd moeten worden voor humaan gebruik, om te voorkomen dat resistente bacterien ontstaan door vetrinair gebruik en daarna resulteren in onbehandelbare humane infecties. In dat geval is het waarschijnlijk verstandiger het economisch verlies van vaker een stal ruimen te verkiezen boven snellere ontwikkeling van resistentie.

[ternary]

De wetenschap staat niet stil. Nieuwe geneesmiddelen zullen er altijd gevonden worden, indien men hiermede levens kan redden. Dus ook de nieuwe soorten antibiotica zullen gewoon toegepast gaan worden.

Echter, de inzet van deze nieuwe antibiotica zal mogelijk aan strengere criteria moeten worden gebonden. Mogelijk zelfs met isolatie van patentien, zodat een onsnappende bacterie buiten het lichaam opgevangen en gedood kan worden.

[Knockingonheavensdoor]

Ik heb regelmatig een antibioticakuur nodig ivm. een besmetting van een streptokok bacterie.

Daar gaat het hier eigenlijk niet om. Streptococcen zijn nl. gram + bacteriën.

Als er een super antibiotica bestaat dan zal ik me als eerste aanmelden.

De zogenaamde superantibiotica zouden ontwikkeld zijn voor gram - bacteriën, met name Klebsiella pneumoniae.

Nu slaat namelijk de kuur nog steeds aan, maar wie weet voor hoelang nog.

Gram + bateriën zouden minder problemen geven:

Nu zijn de zogenaamde superbacteriën in opmars. Dit zijn gram-negatieve bacteriën die een bepaald enzym (NDM-1) aanmaken dat ze praktisch ongevoelig maakt voor huidige antibiotica. . Gram-negatieve bacteriën zijn van nature al lastiger te bestrijden omdat ze maar op enkele soorten antibiotica reageren.

Er is minstens één uitzondering, de MRSA bacterie.

[frankvberkel]

Daar gaat het hier eigenlijk niet om. Streptococcen zijn nl. gram + bacteriën.

De zogenaamde superantibiotica zouden ontwikkeld zijn voor gram - bacteriën, met name Klebsiella pneumoniae.

Gram + bateriën zouden minder problemen geven:

Er is minstens één uitzondering, de MRSA bacterie.

Dank je voor de uitleg