BartSmit schrijft:
Ook weet ik dat als een koperdraad in een gesloten stroomkring wordt opgenomen, dat het magnetisch wordt.
Magnetische krachtwerking ontstaat door bewegende elektrische lading. Rondom elk atoom, ook een koperatoom, vliegt lading in het rond, de elektronen. Elk van die elektronen is eigenlijk op die manier beschouwd een klein elektromagneetje. In de meeste atomen 'liggen' die 'magneetjes' zo kriskras door elkaar dat ze elkaars magnetische werking opheffen. Er zijn een paar metalen die de eigenschap hebben dat een aantal van die elektronenbaantjes zo te richten zijn dat ze samenwerken, en zo samen één grote magneet vormen.
De bekendste vorm van magnetisme is ferromagnetisme dat zoals de naam al aangeeft kan worden opgewekt in ijzer, en daarnaast in een aantal andere metalen en in een groot aantal legeringen.
WIKIPEDIA:
Er zijn slechts vier ferromagnetische elementen, namelijk ijzer, nikkel, kobalt en gadolinium. Er zijn echter veel meer ferromagnetische legeringen, maar er bestaan ook gesinterde materialen die magnetisch zijn, zoals ferriet.
IJzer kan worden gemagnetiseerd door het materiaal in een magnetisch veld te plaatsen, bijvoorbeeld opgewekt door een solenoïde, een spoel van geleidende draad waardoor een elektrische gelijkstroom loopt.
simpel gezegd: In een op een spoel gewonden draad waar we een elektrische stroom doorheen sturen bootsen we dus eigenlijk ronddraaiende lading na. Al die wikkelingen hebben dezelfde richting. We hebben dus een heleboel magneten vlak bij elkaar gezet. Hoe meer wikkelingen, en hoe meer lading daar doorheen wordt gejaagd, hoe sterker het opgewekte magnetische veld.
Dus: het koper in de draad is niet magnetisch, en wordt dat ook niet, maar de lading die zich door de draad verplaatst geeft een magnetisch effect. Met de koperatomen gebeurt er niets.