[scheikunde] corrosie kunststoffen

[ChemGirll]

Hallo,

Ik ben bezig met een practicum over corrosie.

We moeten hierbij een aantal voorbereidingsvragen maken.

Alles is gelukt behalve deze vraag:

- Hoe onstaat corrosie bij kunststoffen en wat is er tegen te doen?

Ik heb een heleboel kunnen vinden over corrosie bij metalen, maar over corrosie bij kunststoffen??

En weet misschien iemand een EENVOUDIGE methode om corrosie vast te stellen dmv een practicum? Op internet kan ik wel een aantal methodes vinden,

maar dit is niet binnen een uurtje klaar.

Alvast bedankt!

[Echtepino]

Erosie is ook corrosie. helpt dat?

[klein is fijn]

Polymeren corroderen onder invloed van UV dat in het zonlicht zit. Corrosie is dan te voorkomen door UV absorberende stoffen aan het polymeer toe te voegen.

[ArcherBarry]

of de kunsstof wit te maken, meer reflectie dus minder uv absorbtie

temminste als ik een natuurkunde leeraar wil geloven

[ChemGirll]

Hartstikke bedankt voor jullie reacties!

Ik heb nog wat gezocht (nog steeds niet echt wat kunnen vinden) maar het volgende stond op een site:

'bindingen in en tussen de organische moleculen waaruit het kunststof bestaat, aangetast door omgevingsinvloeden.

Kunststof roest niet en de achteruitgang bestaat vooral uit het verlies van eigenschappen. Oorzak meestal aantasting door ozon in combinatie met UV-licht uit de lucht'

Het enige is nu dat ik nog niet snap wat UV-licht dan precies met het kunststof doet. Verandert dit als het ware 'de eigenschappen' van het kunststof??

En weet misschien nog iemand een eenvoudige methode om corrosie waar te nemen (niet met het blote oog, maar chemisch)

[Fuzzwood]

Kunststoffen bestaan uit polymeren die onder invloed van UV-licht en zuurstof/ozon kunnen oxideren. Dit heeft vaak een ketenbreuk tot gevolg.

[Maundu]

wat je vaak ziet bij onverzadigde polymeren (polymeren met een dubbele binding) is dat het UV licht deze binding breekt waardoor je een radicaal (erg reactief deeltje) aan je keten krijgt.

Een goed voorbeeld van het corroderen van polymeren is het verbrokkelen van rubber (denk maar aan een elastiekje) onder invloed van licht.

Ik meen zelfs (maar ik hoop dat andere mij hierin kunnen aanvullen) dat de radicaalvoroming onder invloed van UV licht bij DNA verantwoordelijk is voor huidkanker. Maar nogmaals dat weet ik niet zeker.

[ArcherBarry]

Ik meen zelfs (maar ik hoop dat andere mij hierin kunnen aanvullen) dat de radicaalvoroming onder invloed van UV licht bij DNA verantwoordelijk is voor huidkanker. Maar nogmaals dat weet ik niet zeker.

klopt is deels de verantwoordelijke factor.

zonnebrandcreme werkt ook door een deel van de uv straling te blokeren/reflecteren.

echter is een deel uv straling nodig voor de synthese van vit D

[ChemGirll]

Ok. Bedankt allemaal! Nu snap ik het ook een beetje.

Dan kan ik in ieder geval iets invullen waarvan ik ook een beetje weet waarover het gaat, maar ik neem aan dat ik nog wel verdere uitleg van mijn docent zal krijgen!

[Don Carbazone]

faling bij kunststoffen kan zich op verschillende vlakken uiten. Wat bedoel je juist met corrosie?

Faling op chemisch vlak houdt inderdaad de bovengenoemde degradatie (ketensplitsing, afsplitsing van zijgroepen, depolymerisatie..) in onder invloed van licht (UV), warmte, zuurstof maar vooral de combinatie van deze drie factoren is nefast voor veel kunststoffen. Door het toevoegen van UV stabilisatoren, warmtestabilisatoren, anti-oxidantia reduceer je deze effecten.

Ozon is reactief tov dubbele bindingen. Onverzadigde rubbers worden dus zeker aangetast door ozon in afwezigheid van anti-ozonanten.

Naast chemische faling is er ook nog mechanische faling (kruip, verbrossing, breuk) en fysische faling (verkleuren, veranderen van transparantie-eigenschappen, ...)

[Bernhard_CF]

We beschouwen binnen de chemische industrie aantasting van kunststoffen door chemische stoffen ook gewoon als corrosie, maar het komt zoals al vaker genoemd vaak neer op ketenbreuk in de polymeren.

Vaak is de aantasting gewoon visueel te zien (bv. via verkleuring) en/of meetbaar via de hardheid of mechanische eigenschappen.

Beginnende oxidatie, bv. van HDPE of PVC in geconcentreerd zwavelzuur, is goed aantoonbaar via IR via de gevormde carbonyl-groepen aan het oppervlak, maar bv. bij Nylon in zure waterige media zal dit snelle hydrolyse van de nylonverbinding opleveren en een zachter oppervlak geven.

[hzeil]

Als je de corrosie van kunststof wilt bespreken moet je eerst een materiaal en een omgeving kiezen. Bijvoorbeeld PVC in leidingwater of PVC in benzine. Daarbij maakt het ook uit of er een weekmaker in PVC zit of niet.

Materialen voor toepassing in de praktijk moeten meestal langdurig in een bepaald milieu ge-exposeerd worden. Vaak enkele maanden of jaren. Versnelde corrosieexperimenten resulteren meestal in een ander soort reaktie of andere aantasting dan in de normale praktijk.

In een uurtje op een middag kun je niet experimenteel vaststellen of een stalen pijp het vijftien jaar in zeewater kan uithouden.

Kort gezegd: Je kunt bij dit soort zaken heel moeilijk extrapoleren in de tijd. Want een versnelde aantasting is altijd een andere aantasting.

Hoe meer kennis je hebt, hoe minder je experimenteel hoeft te onderzoeken. Vaak gaat het niet om materiaalverlies maar om kwaliteitsverlies. En dan zijn sterkteveranderingen belangrijker voor de praktijk dan gewichtsveranderingen.

Denk hierbij bijvoorbeeld aan het ontzinken van beta-messing in een stroom afvalwater. Je hebt heel wat materialenkennis nodig om te weten wat je hierbij nu moet gaan onderzoeken. Want je loopt hier het risico dat je naar het verkeerde gaat kijken.

Dat je iets gaat analyseren dat niet relevant is. Voor dit soort zaken heb je eigenlijk een adviseur nodig die weet waar het hier om gaat en een andere messing soort kan aanraden. Bij voorbeeld een alfa-messing die d.m.v. een paar elementen ge-inhibeerd is tegen deze ontzinking. Gelijktijdig zal hij naar het ammoniakgehalte van het water kijken omdat hij weet dat messing daar heel gevoelig voor is.

[ChemGirll]

Ok. Maar van het experiment zelf bedoelde ik eigenlijk hoe je kunt aantonen dat er corrosie optreedt bij bijvoorbeeld ijzer.

Je ziet het wel, en je kunt het misschien ook wegen, maar we moeten 'theoretisch' een makkelijk uitvoerbaar experimet verzinnen, zodat je het ook echt chemisch kunt aantonen. Dus dit niet uitvoeren, maar alleen theoretisch op papier zetten.

Zelf denk ik misschien iets te simpel. Als het goed is gaat het metaal (bijvoorbeeld) ijzer, door corrosie terug naar zijn orinele staat, erts dus.

Dus ik dacht als je dan iets met die erts kan doen (geen idee of je dit kan krijgen) kun je misschien dmv een reactie aantonen dat er corrosie is opgetreden, omdat je dan in ieder geval 'erts' hebt gekregen....

heeft iemand misschien een idee of dit klopt? of een andere suggestie?

[Maundu]

Als het goed is gaat het metaal (bijvoorbeeld) ijzer, door corrosie terug naar zijn orinele staat, erts dus.

Nee als ijzer corrodeert gaat het niet terug naar zijn orginele staat (erts) maar het reageert met zuurstof. Iets wat we in de volksmond ookwel roesten noemen.

Leg maar eens een plaatje ijzer in zout water en je zult zien dat het flink roest. Misschien is een leukere vraag, hoe komt het dat ijzer in zout water roest terwijl er geen lucht bij kan komen.

Probeer die reactie vergelijking maar eens te vinden.

[Marjanne]

Leg maar eens een plaatje ijzer in zout water en je zult zien dat het flink roest. Misschien is een leukere vraag, hoe komt het dat ijzer in zout water roest terwijl er geen lucht bij kan komen.

Probeer die reactie vergelijking maar eens te vinden.

Zonder zuurstof roest ijzer niet, water aanwezig of geen water aanwezig.