Smith-Hieftje, Zeeman

[Don Carbazone]

Hallo,

is er iemand die de Smith-Hieftje correctie en Zeeman correctie kort kan toelichten? Het staat namelijk praktisch niet uitgelegd in mijn cursus.

Dank bij voorbaat

[Marjanne]

Hier staat iets over Zeeman-correctie.

Een gedetailleerde beschrijving van de Smith-Hieftje-correctie is lastiger te vinden. Maar misschien is dit al voldoende.

[Don Carbazone]

bedankt

dus als ik het goed begrijp:

Zeeman: door aanleggen van magnetisch veld worden de atomaire spectraallijnen opgesplitst in componenten (loodrecht en evenwijdig op magnetisch veld) die na doorgang doorheen een polarisator worden gemeten. Daar enkel atomen deze opsplitsing vertonen dus zeer geschikt voor achtergrondcorrectie bij AAS

Smith-Hieftje: snap ik minder. Is gebaseerd op de zelfabsorptie die pulserend plaatsgrijpt in de HKL (hoge stroom vs lage stroom). Hoe werkt dit dan corrigerend?

[Don Carbazone]

Is er echt niemand die een antwoord kan geven op die vraag? Ik heb maandag examen van dit vak...

[Element_CF]

In de door Smith en Hieftje voorgestelde achtergrondcorrectie techniek wordt de holle-kathodelamp gepulst op een zodanige manier dat er analoog aan zeeman AAS gemeten kan worden met twee stralingsbundels die afkomstig zijn uit dezelfde lamp. Door de HKL gaat achtereenvolgens een normale lampstroom (bv 10mA) en een extreem hoge lampstroom (bv 300mA). het emissieprofiel dat bij lage lampstroom wordt uitgezonden heeft de normale vorm. Bij de hoge lampstroom is de emissielijn sterk verbreed en vertoont een dip in het midden. De vorm van dit profiel lijkt in zekere zin op een Zeeman opsplitsing in uitsluitend sigma-componenten, afkomstig van een ac Zeeman systeem. Analoog aan de verschuiving van de sigma-componenten onder invloed van het magneetveld treedt nu a.h.w. een verschuiving op tengevolge van de hoge lampstroom. In een Smith-Hieftje achtergrondsysteem volgt het signaal uit twee extinctie metingen. De meting bij lage lampstroom is de gewone bruto AAS meting zoals ook de Deuteriumlamp en Zeeman achtergrondcorrectie wordt uitgevoerd. De meting bij hoge lampstroom is bedoeld om de achtergrond te meten, maar bevat ook de bijdrage van de atomaire absorptie. In een S/H systeem wordt de achtergrond direct naast de analyselijn gemeten.

[Don Carbazone]

ok, bedankt, ik snap het, examen is wel al achter de rug maar ik moest ze toch niet uitleggen.

[jana_CF]

Nog een kleine vraag over het Zeeman effect.

Ik snap niet meer goed wat je nu net van elkaar moet aftrekken. Bij de deuteriumlamp meet je eerst met die lamp en dan met de HCL. Dan trek je de eerste (= niet specifieke absorptie) van de tweede meting (= specifieke en niet specifieke samen) af. Dat snap ik.

Bij Smith-Hieftje meet je eerst bij een niet pulserende lampstroom, dit is de som van de specifieke en de niet-specifieke absorptie samen. Dan bij een pulserende, waardoor de specifieke absorptie verwaarloosbaar wordt. Aftrekken van elkaar, et voila

Maar hoe zit het dan bij Zeeman?

dit heb ik bij Zeeman:

eerst meten zonder magneetveld, dan een magneetveld instellen = opsplitsen signaal.

niet specifieke absorptie: σ⁺ en σ^- en л samen. (vb bij Zn en Cd)

specifiek = л

Ik kan niet beredeneren wat je nu van elkaar moet aftrekken om het specifieke te bekomen..

[Don Carbazone]

Bij Zeeman worden enkel de atomaire spectraallijnen opgesplitst. Zoals ik het kan opmaken vanuit mijn cursus wordt de pi-component tegengehouden. Hierdoor meet men dus perfect enkel de achtergrondabsorptie. Vandaar dat Zeeman veel beter is

[jana_CF]

Ja, zeeman is beter:

* slechts 1 lichtbron, verder geen allignatie en intensiteit hetzelfde stellen met andere nodig dus. Het pad van het licht blijft gelijk.

=> meer acuratesse en precisie

nadeel: het lineair bereik wordt kleiner.

Maar ik snap dus nog altijd niet wat je nu net van elkaar moet aftrekken om tot het juiste signaal te komen

Stom dat ik de indruk heb van de techniek te begrijpen maar dan op het einde helemaal de mist ingaan..

iemand die het weet? Tis maar een kort antwoord denk ik

[Don Carbazone]

Wel, je meet de totale absorptie met de HCL. Na het inschakelen van het magneetveld meet je de achtergrondabsorptie. Dit trek je dus af van de eerste meting en je bekomt de specifieke absorptie. Dit staat toch zo uitgelegd in mijn cursus adhv een tekening. De pi-component wordt tegengehouden door een polarimeter zodat je enkel de achtergrondabsorptie meet.

[jana_CF]

ah zo..!! bedankt! Bij mij staat er enkel in dat het gepolariseerd is (loodrecht op B voor л en samenvallend voor σ)

Over een polarimeter wordt geen woord gezegd dat moesten we blijkbaar zelf uitzoeken. Nogal handig als we het hoofdstuk polarimetrie overgeslaan hebben wegens tijdsgebrek. (we zijn wel verondersteld van het te kennen maar daar zit ik nu nog niet)

Maar dus weer een beetje wijzer, kzal jou de krediet geven als ik op mijn mondeling die achtergrondcorrecties moet uitleggen.

[Don Carbazone]

ok, waar weet ik je te vinden?